Кіріспе

Денвер және Нью-Орлеан темір жолы (D&NO) – 1881 жылы Колорадо губернаторы Джон Эванс, темір жол кәсіпкері Дэвид Моффат және басқа да серіктестерімен бірге Колорадо штатында құрылған темір жол. Бастапқыда Колорадо штатының Денвер қаласынан Мексика шығанағына дейін темір жол салу мақсатында құрылған, бірақ кейіннен Форт-Уорт және Денвер қалалық темір жолымен оңтүстікке қарай байланыс жасау үшін мақсаты өзгертілді. «Денвер және Нью-Орлеан темір жолы 1882 жылдың шілдесінде Денверден Пуэблоға дейін» салынысымен аяқталғаннан кейін, Пуэблодан оңтүстікке қарай D&NO-дан Колорадоға дейін желіні салу үшін Денвер, Техас және Форт-Уорт темір жолы құрылды. 1888 жылы бұл темір жол FW&DC желісімен байланысты, ал Колорадоның орталық бөлігінде Франсвиллге (Франсвилл кенішінен көмір алу үшін) қосымша тармақ салынды. Колорадо Спрингс қаласына салынған тармақ 1882 жылдың қыркүйегінде «Джимми Кэмп станциясынан Маниту Анкшені» деп аталды [қазіргі орны] US24 және Колорадо 94 тас жолдарының қиылысына жақын, Питерсон әуе күштері базасының солтүстігінде орналасқан. Үш темір жол генерал Гренвилл Додж пен Юнион Пасифик темір жолының басқаруына көшті. Оңтүстік желілер Колорадо орталық темір жолы мен Шайен және Солтүстік темір жолымен біріктіріліп, Юнион Пасифик, Денвер және Перс шығанағы темір жолын құрады. UPRR-дің 1893 жылғы банкроттығынан кейін, жүйе UPRR-ден бөлініп, Франк Трамбуллдың күш салуымен Денвер, Лидвилл және Ганнисон темір жолына қосылып, 1899 жылы Колорадо және Оңтүстік темір жолын құрды. Оңтүстік Денвер мен Маниту-Джанкшн / Колорадо-Спрингс арасындағы бастапқы D&NO желісі 1899 жылдан кейін де қолданыста болды, себебі ол қосалқы бағыт ретінде сақталды, ал C&S трафигінің көп бөлігі батысқа қарайғы тікелей Санта-Фе бағытын пайдаланды. Маниту түйіскен жерінен оңтүстікке қарайғы учаскелер 1899 жылдан кейін пайдаланылмады, тек Овертон мұнай өңдеу зауытынан Пуэблоға дейінгі қысқа бөлік қана қолданыста болды. 1913 жылы 123 мильдік маршруттың ең солтүстік бөлігі бірнеше рет нашарлатылды. 1917 жылы Falcon-нан оңтүстікке қарайғы қызмет тоқтатылды, ал 1935 жылы су тасқыны 39-шы мильдегі Элизабеттің оңтүстігіндегі жолдарды жойды. Темір жол Эльбертке дейін, 52-ші мильге дейін қайта салынды, бірақ бір жылдан кейін маршруттың басым бөлігі тастап кетілді. Сол жылы құтқарушылар Салливаннан Эльбертке дейінгі рельстерді алып тастады. 1938 жылы тағы бір мильге дейін желі салынды, 8,5 мильдік Коннорс тармағы 1981 жылға дейін жергілікті өнеркәсіпке қызмет етті. D&NO желісінің соңғы бөлігі 1999 жылы Пуэблодағы Эри көшесіндегі «Wann Spur» учаскесі болды. Темір жолының барлық таратылуы Чикаго, Берлингтон және Куинси темір жолы мен Берлингтон Солтүстік, BNSF басқаруында жүзеге асты.