1884 жылғы ең көне клипер кемесі – «Сити оф Аделаида» тарихы

Кіріспе

Әлемдегі ең көне сақталған клипер кемесі, 1884 жылы құрылған. Сол аттас бұрынғы көшіп-қонушы кемесі.

Жолаушы кемесі (1864–1887)
Көмір тасымалдаушы кеме (1887–1888)
Жүк кемесі (1888–1893)
Аурухана кемесі (1893–1922)
Оқу кемесі (1922–1948)
RNVR клубы (1948–1991)
Мұражай кемесі (1991 – қазірге дейін)
| Кеме тоннажы =
| Кеме ұзындығы = *74,37 м
53,89 м 1885 жылға дейін ол Харрольд ағайындарының «Аделаида желісі» клиперлерінің құрамында болды. 1887 жылдан кейін кеме Ұлыбритания жағалауында көмір, ал Атлант мұхиты арқылы ағаш тасымалдады. 1893 жылы ол Саутгемптондағы жүзбелі ауруханаға айналды, ал 1923 жылы Корольдік теңіз күштері сатып алды. Кеме Корольдік теңіз күштеріне HMS Carrick деп тіркелді (жаңадан құрылған кемемен шатасуды болдырмау үшін) және Шотландияда оқу кемесі ретінде орналасқан. 1948 жылы ол қызметтен босатылып, Корольдік теңіз еріктілер резерві клубына сыйға берілді және клубтың штаб-пәтері ретінде пайдалану үшін Глазгоның орталық бөлігіне сүйретілді. 1989 жылға дейін Клайд өзенінде болды. Кеменің сақталуын қамтамасыз ету үшін ол мұражай ескерткіші ретінде тіркелді, бірақ 1991 жылы ол тоқтаған жерінде батып кетті. Келесі жылы Каррик Шотландия теңіз мұражайынан құтқарылып, Ирвиндегі мұражай алаңына жақын жеке тұйыққа көшірілді. Қайта жаңарту жұмыстары басталды, бірақ 1999 жылы қаржыландыру тоқтатылды және 2000 жылдан бастап кеменің болашағы күмәнді болды. Жеке тұйықтың иелерінен кемеден шығу туралы хабарлама алғаннан кейін, Шотландия теңіз мұражайы бірнеше рет кеменің бұзылуын сұрады, ал Сандерленд пен Оңтүстік Австралиядағы топтар кемені құтқару бойынша ұсыныстар жасады. 2001 жылы Эдинбург герцогы шақырған конференцияда кеменің атын «Аделаида қаласы» деп өзгерту туралы шешім қабылданды. 2010 жылы Шотландия үкіметі кемені Аделаидаға көшіріп, мұражай кемесі ретінде сақтауды шешті, ал герцог 2013 жылы оны ресми түрде қайта ат қойды. 2013 жылдың қыркүйегінде кеме Шотландиядан Голландияға Австралияға тасымалдауға дайындалу үшін баржамен жеткізілді. 2013 жылдың қараша айының соңында жүк кемесінің палубасына тиелген «Сити оф Аделаида» Еуропадан шығып, 2014 жылдың 3 ақпанында Порт Аделаидаға келді.

Passenger ship (1864–1887)
Collier (1887–1888)
Cargo ship (1888–1893)
Hospital ship (1893–1922)
Training ship (1922–1948)
RNVR Clubrooms (1948–1991)
Museum ship (1991–present)
| Ship tonnage =
| Ship length =*74.37 m
53.89 m to 1885 she was part of Harrold Brothers' "Adelaide Line" of clippers. After 1887, the ship carried coal around the British coast, and timber across the Atlantic. In 1893, she became a floating hospital in Southampton, and in 1923 was purchased by the Royal Navy. The ship was commissioned in the Royal Navy as HMS Carrick (to avoid confusion with the newly commissioned ), and based in Scotland as a training ship. In 1948, she was decommissioned and donated to the Royal Naval Volunteer Reserve Club, and towed into central Glasgow for use as the club's headquarters and remained on the River Clyde until 1989 when she was damaged by flooding. In order to safeguard the vessel, she was protected as a listed building, but in 1991 she sank at her mooring. Carrick was recovered by the Scottish Maritime Museum the following year, and moved to a private slipway adjacent to the museum's site in Irvine. Restoration work began, but funding ceased in 1999, and from 2000 the future of the ship was in doubt. After being served with an eviction notice by the owners of the slipway, the Scottish Maritime Museum sought the deconstruction of the ship on more than one occasion, while rescue proposals were developed by groups based in Sunderland and South Australia. At a conference convened by the Duke of Edinburgh in 2001, the decision was made to revert the ship's name to City of Adelaide. In 2010, the Scottish Government decided that the ship would be moved to Adelaide, to be preserved as a museum ship, and the duke formally renamed her at a ceremony in 2013. In September 2013, the ship was moved by barge from Scotland to the Netherlands to prepare for transport to Australia. In late November 2013, loaded on the deck of a cargo ship, City of Adelaide departed Europe, and arrived in Port Adelaide on 3 February 2014.

Оңтүстік Австралия саудасы 186487

Кеме 23 жыл бойы жыл сайын Оңтүстік Австралияға қатынап, колонияның дамуында маңызды рөл атқарды. Зерттеушілердің есебуынша, Оңтүстік Австралияның 250 мыңнан астам тұрғыны «Сити-оф-Аделаида» кемесімен келген жолаушылардың ұрпақтары. Лондон мен Аделаида арасындағы 23 сапарынан кем дегенде алты күнделік сақталған. «Сити-оф-Аделаида» Лондон-Аделаида бағытындағы ең жылдам клиперлердің бірі болды, ол «Яталамен» 65 күндік рекордты бөлісті, бірақ кейін «Торренс» бұл көрсеткішті жаңартты. 1874 жылдың 24 тамызында кеме Аделаидаға жақын, Семафордан оңтүстікке қарай 10 шақырым жердегі Гранж маңындағы Кирккалди жағасында жағаға отырды. Ол кезде кемеде 320-дан астам адам болды, олардың ішінде күнделік жазған шотландтық Джеймс Маклоуклан да бар еді. Сапар барысында қызыл жегі ауруы тарап, жеті адам қайтыс болды. Сапар кезінде кемеде екі сәби дүниеге келді, біреуі өлі туды. Осы сапардың соңында Оңтүстік Австралия суларына жеткенде, қатты дауылдар болды, нәтижесінде «Сити-оф-Аделаида» жағаға отырды. Дауылдар Оңтүстік Австралия жағалауында басқа кемелердің де зардап шегуіне және жоғалуына себеп болды. «Мейфлауэр» кемесі Порт-Броутоннан Порт-Аделаидаға бағыт алғанда, экипаждың бір мүшесі теңізге құлап, суға батып кетті. Ол экипаж мүшесі «Сити-оф-Аделаида» кемесімен көшіп келген әйелімен кездесу үшін Порт-Аделаидаға бара жатқан еді. Бұл сапардағы жүктердің арасында Лорн маркизі Джон Кэмпбелл, Аргилдің 9-шы герцогы өсірген және сэр Томас Эльдер импорттаған екі шотландтық елік болды. Кеме жағаға отырғаннан кейін бір күн өткен соң, жолаушылар бу сүйрегіштермен эвакуацияланды. «Сити-оф-Аделаида» 4 қыркүйекте жүктің көп бөлігі түсірілгеннен және көптеген такелаж уақытша алынғаннан кейін қайтадан суға шығарылды. Кемеге ешқандай айтарлықтай зақым келмеді. 1880 жылдары «Сити-оф-Аделаида» Оңтүстік Австралиядағы Порт-Аугустаға да тоқтады. Порт-Аугустада Флиндерс тауларындағы Генри Мартиннің Блинман және Юднамутана мыс кен орындарынан мыс және ішкі аймақтардағы қой шаруашылықтарынан жүн тиеліп, Лондонға жүн сатуға асығысқан. Осы кезеңде, 1881 жылы кеме барк ретінде қайта жабдықталды.

The ship spent 23 years making annual runs to and from South Australia, playing an important role in the development of the colony. Researchers have estimated that a quarter of a million South Australians can trace their origins to passengers on City of Adelaide. At least six diaries kept by passengers describing voyages have survived from the 23 return voyages between London and Adelaide. City of Adelaide was among the fastest clippers on the London–Adelaide run, sharing the record of 65 days with Yatala, which was later broken only by Torrens. On 24 August 1874, the ship was stranded on Kirkcaldy Beach near Grange, 6 mile (10 km) south of Semaphore near Adelaide. On board at the time were over 320 people, including one of the diarists, a Scot named James McLauchlan. An outbreak of scarlet fever had occurred during the voyage and seven people died. Two babies were born aboard during the voyage – one was "born dead". Upon reaching South Australian waters at the end of this voyage, severe gales were encountered resulting in the stranding of City of Adelaide. The storms also caused incidents and losses of other vessels along the South Australian coast. The schooner Mayflower, on her way from Port Broughton to Port Adelaide, lost one of her crew overboard and he drowned: the crewman was on his way to Port Adelaide to meet his wife who was one of the migrants aboard City of Adelaide. Amongst the cargo on this voyage were two Scottish Deerhounds, bred by the Marquis of Lorne, John Campbell, 9th Duke of Argyll, and being imported by Sir Thomas Elder. A day after the stranding the passengers were removed by steam tugs. City of Adelaide was refloated on 4 September after much of the cargo had been discharged and much of the rigging temporarily removed. The ship was virtually undamaged. By the 1880s, City of Adelaide was also calling at Port Augusta, South Australia on return voyages. At Port Augusta, copper from Henry Martin's Blinman and Yudnamutana copper mines in the Flinders Ranges and wool from outback sheep stations was loaded before racing to the wool sales in London. During this time, in 1881, the ship was rerigged as a barque.

1874 жылғы саяхаттың бағыты

Бұл карта Джеймс Маклокланның күнделігінде көрсетілген ендік және бойлық координаттар бойынша 1874 жылғы саяхаттың жолын көрсетеді.

Көмір саудасы 188788

1887 жылы «Аделаида» кемесі Дувердегі көмір саудагері Чарльз Хаволок Моуллға Тинеден Дуверге көмір тасымалдау үшін сатылды.

Ағаш саудасы 188893

1888 жылы «Аделаида» қаласы Белфаст қаласындағы ағаш саудагерлері Дэниел және Томас Стюарт Диксонға сатылды және Солтүстік Атлантика саудасында ағаш тасымалдауға қолданылды. 18-шы ғасырдың басында Ұлыбритания Корольдік теңіз флотын құрастырған ұлы емен ағаштарының қоры таусылды. Ірі ағаштардың жетіспеуі мәселе тудырды, себебі олар соғыс және сауда кемелері үшін мачталарға қажет болды. Ұлыбритания мен Балтық аймағы арасында дамыған ағаш импорты бизнесі экономикалық және стратегиялық себептермен көпке ұнамады. Наполеон соғыстары мен континенттік блокада Балтық саудасына зор әсер етті, сондықтан Ұлыбритания әлі де адал болған Солтүстік Америка колонияларына назар аударды. Солтүстік Атлантика ағаш саудасы үлкен кәсіпке айналды және ағаш Британдық Солтүстік Американың ең маңызды тауары болды. Бір жазда Квебек қаласында ғана 1200 кеме ағашпен жүктелді. Ағаш өте көлемді жүк болғандықтан, оны Солтүстік Америкадан Ұлыбританияға тасымалдау үшін көптеген кеме қажет болды, бірақ кері сапарларда тауар тасымалдауға сұраныс аз еді. Дегенмен, көшпенділерді тасымалдауға нарық болды, сондықтан көптеген ағаш кемелері бос сыйымдылықты толтыру үшін көшпенділер тасымалына көшті. Ағаш экспорты Еуропадағы қақтығыстармен бірдей уақытта өркендегендіктен, көптеген босқындар Атлантика арқылы арзан бағамен өтуге тырысты. Бұл Солтүстік Америкаға бұрын-соңды болмаған жаңа иммигранттардың көптеп келуіне әкелді. Ағаш саудасы иммигранттарды Британдық Солтүстік Америкаға ғана емес, сонымен қатар оларды сол жерде ұстап тұруға да маңызды рөл атқарды. Ағаш сауда кемелерінен түскендердің көпшілігі оңтүстікке, АҚШ-қа бағыт алғанмен, көптегендер Британдық Солтүстік Америкада қалды. 1840 жылдардағы сауданың шарықталу кезеңінде Гатино аймағында 15 000 ирланд ағаш кесушісі жұмыс істеді, ал Монреальде бар болғаны 10 000 адам тұрды. «Аделаида» қаласы Белфаст портында тіркелген және содан кейін Британдық Солтүстік Американың бірнеше порттарына, ең көп Мирамичиге (Нью-Брансуик) бағытталды. Солтүстік Америка мен Ұлыбритания арасындағы ағаш саудасына қатысқан мыңдаған желкенді кемелердің ішінде «Аделаида» қаласы – соңғы тірі қалған кеме.

In 1888, City of Adelaide was sold to Belfast based timber merchants Daniel and Thomas Stewart Dixon, and was used to carry timber in the North Atlantic trade. By the start of the 18th century, Britain had exhausted its supplies of the great oaks that had built the Royal Navy. The lack of large trees was problematic as they were a necessity for masts for both war and merchant shipping. A thriving timber import business developed between Britain and the Baltic region but was unpopular for economic and strategic reasons. The Napoleonic Wars and a Continental blockade had a large impact on the Baltic trade and so Britain looked to the North American colonies that were still loyal. The North Atlantic timber trade became a massive business and timber was British North America's most important commodity. In one summer, 1,200 ships were loaded with timber at Quebec City alone. As timber is a very bulky cargo, it required many ships to carry it from North America to Britain, but there was little demand for carrying goods on the return voyages. However, there was a market for carrying migrants, so many of the timber ships turned to the migrant trade to fill their unused capacity. Since timber exports tended to peak at the same time as conflicts in Europe, a great mass of refugees sought cheap passage across the Atlantic. This created an unprecedented influx of new immigrants in North America. The timber trade not only brought immigrants to British North America but also played a very important role in keeping them there. While many of those disembarking from the timber trade ships headed south to the United States, many stayed in British North America. At the peak of the trade in the 1840s, 15,000 Irish loggers were employed in the Gatineau region alone at a time when the population of Montreal was only 10,000. City of Adelaide was home ported in Belfast and from there frequented several British North American ports, most frequently Miramichi, New Brunswick. Of the thousands of sailing ships involved in the timber trade between North America and the United Kingdom, City of Adelaide is the last survivor.

Ауруханалық кеме 18931922

Аделаида қаласы 1893 жылы теңіз саяхатын аяқтады, оны Саутгемптон қалалық әкімдігі 1750 фунт стерлингке сатып алып, жүзбелі оқшаулау ауруханасы ретінде пайдаланды. Жұмыс істеген бір жыл ішінде 23 науқас қызыл жегіге емделді. 2009 жылы Ұлттық денсаулық сақтау қызметі Саутгемптон қаласының Миллбрук ауданындағы жаңа аурухананы кеменің құрметіне "Аделаида денсаулық орталығы" деп атады.

Корольдік әскери-теңіз флоты және Корольдік әскери-теңіз еріктілер резерві 192248

1923 жылы Адмиралтейство «Аделаида» кемесін сатып алып, оны Шотландияның Ирвин қаласына сүйретіп әкелді, сол жерде ол 1992 жылы қайта оралатын докқа қойылды. Оқу кемесіне айналғаннан кейін, ол Гринокке сүйретіліп, Корольдік әскери-теңіз еріктілер резервінің (RNVR) жаңа құрылған Клайд бөлімшесі үшін әскери-теңіз жаттығу кемесі ретінде қолданысқа енгізілді. Жаңа крейсер бір жыл бұрын ғана қолданысқа берілгендіктен, «Аделаида» деген атпен екі Британ империясының кемесін шатастырмау үшін клипер «HMS Каррик» деп атауға ие болды.

R.N.V.R. клубы (Шотландия) 194890

Соғыстан кейін кеме бөлшектеуге жоспарланған, бірақ Монтроз герцогы Джеймс Грэм, вице-адмирал Седрик С. Холланд және адмирал сэр Чарльз Морганның күш-жігері арқасында ол Әскери-теңіз министрлігі тарапынан R.N.V.R. клубына (Шотландия) табыс етілді – бұл клубті 1947 жылдың күзінде лейтенант-коммандер Дж. Алястер Монтгомери құрған болатын. 1948 жылдың 26 сәуірінде HMS Carrick кемесін Гринвоктан Гарланд және Вольф кеме құрылыс зауытына (Скотстаун) сүйреу «Арарат операциясы» деп аталды. Патша Георгийдің теңізшілер қорынан 5000 фунт көлемінде грант, ал Глазго қаласының соғыс қорынан 500 фунт көлемінде қаржылай көмек түсті. Кеме Ұлыбританияның Ұлттық тарихи кемелер тізіміне енгізілді.

Өмірбаян

1992 жылдан бастап «Аделаида қаласы» Шотландия теңіз мұражайына тиесілі болды. 1993 жылы клипер кемесі құлағаннан кейін, мұражай тарихи кемені сақтау және қалпына келтіру жөніндегі жұмыс бағдарламасын бастады. 1999 жылдың мамыр айында Шотландия өз Парламентін қайта құрды. Бұл Шотландия теңіз мұражайына бұрынғы Ұлыбритания қаржыландыру көздерінің тоқтауына әкелді. Бұл өз кезегінде Шотландия теңіз мұражайына тікелей әсер етті. Мұражайдың тағы бір маңызды жобасына арналған қаржыландыру өтініші Ұлыбритания Мұра лотерея қорынан қабылданбады. Азаятын қаржылық жағдайға байланысты, жергілікті муниципалитет қаржыландыруды қысқартты, ал басқа грант беруші ұйымдар да соған ұқсас позицияны қабылдады. Шотландиядағы жергілікті басқарудың қайта құрылуынан кейін, тәуелсіз қайырымдылық қоры ретінде Шотландия теңіз мұражайы Шотландия үкіметінен қолдау сұрады. Үкімет Шотландия музейлер кеңесі арқылы «Аделаида қаласын» сатуды ұсынған есепке тапсырыс берді. Мұражай үкіметтен қолдау ала бастады, бірақ бұл қолдау кемеге мемлекеттік қаражат жұмсалмауы шартымен байланысты болды. 1999 жылы «Аделаида қаласы» бойынша барлық жұмыстар тоқтатылды және кеме жасаушылар басқа жобаларға ауыстырылды. Кеңеске 100-ден астам наразылық келіп түсті, оның ішінде әлемдегі тоғыз маңызды теңіз мұрасы ұйымының өкілдіктері де болды. Ұлыбритания және Шотландия парламенттерінің мүшелері, сондай-ақ Австралияның сыртқы істер министрі Александр Даунер және Австралияның бұрынғы сенаторы және дипломаты Роберт Хилл наразылық білдірді. Кеңес 2001 жылдың ақпан айында кеменің бұзылуына қарсы шешім қабылдады.

Эдвардс ұсынысы

2003 жылы кәсіпкер Майк Эдвардс Travelsphere Limited компаниясына кемені туристік саяхаттық желкенді кеме ретінде қалпына келтіру үшін қаражат және мүмкіндіктерді зерттеуге бағытталған зерттеулер жүргізуге қаржы бөлді. 2006 жылдың ақпан айындағы зерттеулердің нәтижесінде, теңізге шығатын кемелерге қатысты қолданыстағы жолаушылар қауіпсіздігі ережелерін сақтау шығындары, кеменің көшірмесін жасаудан да қымбат екені анықталды. Зерттеулер «Аделаида қаласын» стационарлық экспонатқа айналдырудың тиімдірек екенін көрсетті. Эдвардс «Аделаида қаласын» сатып алуға алғашқы ниеттен бас тарды, бірақ оның қайырымдылық көмегі кемеге тағы үш жылдық тыныс берді және оны сыртқы факторлардан қорғайтын жабынмен қамтамасыз етті. Үш жыл өткен соң, Шотландия теңіз мұражайы бұрынғы қиын жағдайына қайта оралды, бірақ жағдай нашарлап, «Аделаида қаласын» сатып алу үшін бұрын науқан жүргізген ерікті ұйымдар 2003 жылдан бері жұмысты тоқтатқан еді. Жағдай одан әрі ушықты, өйткені өткен он бес жылдың ішінде Ирвин өзенінің жағалауында қалың лай жиналды. Сонымен қатар, экологиялық талаптар қатаңдатылды және құстардың көбею орындары мен батпақты жерлерге жақын өзенді тереңдетудің құны тым жоғары деп есептелді. Осыған байланысты «Аделаида қаласын» жағалаудан құтқару мүмкін емес деп танылды. 2006 жылдың мамыр айында Шотландия теңіз мұражайы кемені бұзуға рұқсат беру үшін Солтүстік Айршир кеңесіне қайтадан өтініш жасады, оның құны шамамен 650 000 фунт стерлингті құрады. Бірнеше аптадан кейін Cutty Sark кемесінде ірі өрт шықты, бұл соңғы қалған клипер кемесінің болашағын қайта қарастыруға себеп болды.

Опцияларды қарау

2010 жылдың наурыз айында Шотландия парламентіне Ирвинді қамтитын Каннингхем Оңтүстігінің депутаты Айрин Олдфедхердің сұрақтарына жауап ретінде Шотландияның Мәдениет және сыртқы істер министрі Фиона Гислоп Шотландия үкіметі бірқатар мүдделі тараптармен «Аделаида қаласының» болашағын қамтамасыз етудің нақты нұсқаларын зерттеу үшін тығыз жұмыс істеп жатқанын және Historic Scotland осы нұсқаларды бағалауды бастағанын айтты. Гислоп CSCOAL делегациясымен кездескенін, сондай-ақ Оңтүстік Австралияның көлік министрі Патрик Конлонмен сөйлескенін хабарлады. Historic Scotland-ның бағалауы төрт нұсқаны қарастырды: бөлшектеу; Шотландияның басқа жеріне көшіру; SCARF арқылы Сандерлендке көшіру; немесе CSCOAL арқылы Австралияға көшіру. Мүмкіндіктерді бағалауды DTZ жүзеге асырды, ал кеңес беруші ретінде Ұлттық теңіз мұражайының бұрынғы директоры, English Heritage-тың бұрынғы төрағасы, теңіздік мұра саласында мол тәжірибесі бар сэр Нил Коссонс тартылды. сурет|1874 жылғы күнделіктің авторы Джеймс Маклауклан отбасымен (шамамен 1889 жыл) 2010 жылдың мамырында министр Гислоп Ирен Олдфедхерден 21 жастағы шотландтық Джеймс Андерсон Маклаукланның сақтап қалған күнделігінің көшірмесін қабылдады. Маклауклан 1874 жылы «Аделаида қаласымен» Оңтүстік Австралияға көшіп келген. Күнделік оның Дундиден аттанып, содан кейін Оңтүстік Австралияға 80 күндік сапарымен басталады. Бұл презентацияның мақсаты «Аделаида қаласының» адамдық тұрғыдан маңыздылығын, сондай-ақ «жаңа өмір үшін бүкіл әлемді шарлаған мыңдаған адамдардың» тәжірибесін көрсету болды. 2010 жылдың шілдесінде Эдинбург герцогы «Аделаиданың» құтқарылуының 40 жылдығына арналған сирек радиосұхбат берді және «Аделаида қаласының» қаншалықты қиын жағдайда екенін атап өтті. Гислоп 2010 жылдың 28 тамызында «Аделаида қаласының» бөлшектелмейтінін және CSCOAL-дың басымдық беруші ұсынушы ретінде таңдалғанын жариялады. Австралияға тасымалдаумен байланысты шығындар 5 миллион австралия долларына бағаланды. Сандерлендте орналасқан SCARF австралиялық топты құттықтады, бірақ кемені Ұлыбританияда қалдыру науқаны жалғасатынын мәлімдеді.

In March 2010, in response to questions in the Scottish Parliament from Irene Oldfather, MSP for Cunninghame South which includes Irvine, the Scottish Minister for Culture and External Affairs Fiona Hyslop said the Scottish Government was working closely with a number of stakeholders to explore realistic options for securing the future of City of Adelaide and that Historic Scotland had commenced an assessment of these options. Hyslop said she had met a delegation from CSCOAL and had subsequently spoken to the South Australian Minister for Transport Patrick Conlon. Historic Scotland's assessment looked at four options: deconstruction; removal elsewhere in Scotland; removal to Sunderland by SCARF; or removal to Australia by CSCOAL. The options appraisal was carried out by DTZ with advice from Sir Neil Cossons, former Director of the National Maritime Museum and a former Chair of English Heritage, with extensive experience in maritime heritage. thumb|James McLauchlan, author of the 1874 diary, with his family (c. 1889)
In May 2010 Minister Hyslop accepted from Irene Oldfather a copy of a diary kept by James Anderson McLauchlan, a 21 year old Scot who migrated to South Australia on City of Adelaide in 1874. The diary begins with his departure from Dundee, and his subsequent 80 day voyage to South Australia. The presentation was intended to highlight the importance of City of Adelaide from the human perspective, and the experiences "shared by thousands of other people who made the journey across the globe for a new life". In July 2010 The Duke of Edinburgh gave a rare radio interview reflecting on the 40th anniversary of the rescue of the , and commented on the hideous trap that City of Adelaide was in. Hyslop announced on 28 August 2010 that City of Adelaide would not be deconstructed, and that CSCOAL had been identified as the preferred bidder. Costs associated with transport to Australia were estimated at A$5 million. Sunderland based SCARF congratulated the Australian group but stated that their campaign to keep the ship in the United Kingdom would continue.

Австралияға тасымалдауға дайындық

2011 жылы Оңтүстік Австралияның түрлі донорлық компаниялары CSCOAL үшін 100 тонналық, 1,2 миллион австралиялық долларлық болаттан жасалған тіреу құрылысын дайындауды аяқтады. Бұл тіреу кемені жылжыту үшін оның астына орналастырылатын болды. Тіреу құрылысының алғашқы бөліктері 2012 жылдың қаңтар айында Шотландия теңіз мұражайына жеткізіліп, сол жерде құрастырылды. 2012 жылдың 23 наурызында кеме астына орнатуға дайын екендігі расталған тіреудің жүк көтергіштік қабілеті сертификатталды. 2012 жылдың ақпан айының соңында Сандерленд қаласындағы SCARF ұйымының наразылық білдірушілері кемені тағы да басып алып, оны Австралияға алып кетуге қарсылық көрсетуге тырысты. SCARF ұйымының наразылығымен байланысы жоқ, алайда Шотландия теңіз мұражайы клиперді алып кету үшін шлюз иелерімен жерге кіру мәселесі бойынша ұзақ келіссөздер жүргізгендіктен жоба шамамен бір жылға кешікті. Руль 1877 жылы Оңтүстік Австралия суларында болған дауылда жоғалғаннан кейін Оңтүстік Австралиядағы Флетчерс Слипте қайта жасалды. Сандерлендте орналасқан SCARF ұйымы CSCOAL-ға қарсы сот шаралары қолдануы мүмкін екенін мәлімдеді және наразылық ретінде ағаштан жасалған рульдің макетін жасады. Шотландия теңіз мұражайы мен шлюз иелері арасындағы келісім 2013 жылдың наурыз айында қол жеткізілді. "City of Adelaide" кемесін Шотландиядан Оңтүстік Австралияға тасымалдау 2013 жылдың қыркүйек айында басталды. Клипер өз тірегіндегі күйінде өздігінен қозғалатын модулдік тасымалдағыштар арқылы Чатхам (Кент) портына жеткізілу үшін баржаға ауыстырылды. 2013 жылдың 20 қыркүйегінде "City of Adelaide" кемесі Ирвин өзенінен "Dutch Pioneer" сүйреушісі сүйреген баржаға көтеріліп, ашық теңізге шығып, оңтүстікке қарай сапарға шықты. "City of Adelaide" 2013 жылдың 25 қыркүйегінде Чатем доктарына жетті. Осы уақытта Оңтүстік Австралия БАҚ-тары Австралияға кетуі әлі расталмағанын хабарлады. 7 қыркүйекте өткен федералды сайлау үкіметтегі өзгеріске әкелді, ал осы аралықта Австралияға сапарды қаржыландыру мақұлданбады. CSCOAL қысқа мерзімге "күдік күшінде" қалды. CSCOAL кемені Гринвичке дейін сүйреуді ұйымдастырды және 18 қазан күні Эдинбург герцогының ресми түрде Каррикке "City of Adelaide" атауын беру рәсімінен бірнеше күн бұрын Катти Сарк жанында тоқтады. Рәсімге бір күн бұрын Австралияның қоршаған ортаны қорғау жөніндегі парламенттік хатшысы Саймон Бирмингем Австралия үкіметінің кемені Ұлыбританиядан Австралияға тасымалдау үшін 850 000 австралиялық доллар көлемінде грантты мақұлдағанын мәлімдеді. SCARF өкілдері рәсім күні наразылық акциясын ұйымдастырып, кемені Ұлыбританиядан алып кетуге тыйым салатын экспортты тоқтатуды талап етті. Дезинфекциядан кейін 2013 жылдың 22 қарашасында клипер MV Palanpur ауыр жүк тасымалдау кемесіне көтеріліп, Оңтүстік Австралияға бағытталған Нидерландыдан тасымалдана бастады.

In 2011, donor companies from across South Australia completed fabrication of CSCOAL's 100 tonne, A$1.2 million, steel cradle to be placed under the ship to move her. The first cradle components arrived at the Scottish Maritime Museum in January 2012 for assembly on site. The load lifting capacity of the cradle was certified on 23 March 2012 in readiness for assembly under the ship. In late February 2012 protestors from Sunderland based SCARF again occupied the ship in an attempt to prevent her removal to Australia. Unrelated to the SCARF protest, a delay to the project of nearly a year occurred as the Scottish Maritime Museum went through protracted negotiations with the slipway owners for access to their land to enable the removal of the clipper. The rudder had been built at Fletchers Slip in South Australia after the original was lost in a storm in South Australian waters in 1877. Sunderland based SCARF threatened legal action towards CSCOAL, and built a wooden replica rudder as a protest. The access agreement between the Scottish Maritime Museum and the slipway owners was resolved in March 2013. The actual transport of City of Adelaide from Scotland to South Australia started in September 2013, when the clipper on her cradle was transferred using self propelled modular transporters to a barge for transport to Chatham, Kent. On 20 September 2013 City of Adelaide left the Irvine River aboard the barge towed by the tug Dutch Pioneer, and entered open water, commencing her journey south. City of Adelaide arrived at Chatham Docks on 25 September 2013. Meanwhile, the South Australian media reported that the departure to Australia could not be confirmed. A federal election on 7 September had led to a change in government, and in the meantime the funding to cover the journey to Australia had not been approved. CSCOAL were briefly left "in limbo". CSCOAL arranged for the vessel to be towed upstream to Greenwich, and moored near Cutty Sark, a few days ahead of a ceremony on 18 October at which the Duke of Edinburgh formally renamed Carrick as City of Adelaide. On the day prior the ceremony, the Australian Parliamentary Secretary for the Environment Simon Birmingham, announced the Australian Government had approved the grant of A$850,000 enabling transport arrangements to be made to move the ship from the UK to Australia. Representatives of SCARF staged a protest on the day of the ceremony, and stated that they were seeking an export ban which would prevent removal of the ship from the UK. Following fumigation, the clipper was lifted aboard the heavy lift ship MV Palanpur on 22 November 2013 for transport from the Netherlands bound for South Australia.

Уақытша орналасқан жері: Порт-Аделаида

3 ақпанда Порт өзеніндегі 18-кеуіпке келгеннен кейін, «Аделаида қаласы» кемесі Паланпурдан 800 тонналық «Брэдли» баржасына көтерілді. Бұл операция ұзаққа созылды, себебі 450 тонналық кеме мен оның 100 тонналық тірегін кеме крандары арасында Паланпур палубасымен жүк түсірілгенге дейін «сырғытып» жылжыту қажет болды. 6 ақпан күні кешке ол Порт-Аделаиданың ішкі портындағы 1-кемеге көшірілді, онда соңғы орны таңдалып, дайындалғанға дейін 6–12 ай тұрады. Көптеген адамдар үшін Флетчердің кеме құрылыс алаңы артықшылықты орын болды. 2015 жылдың 28 қыркүйегінде Клайд Круиз клубының өкілі Дэвид Браун «SV Carrick» кемесінен әкелген Киелі кітапты Порт-Аделаидадағы қазіргі иелеріне кемеде көрсету үшін табыстады. 2017 жылдың сәуірінде Оңтүстік Австралия үкіметі 2-кеме Порт-Аделаиданың барлық тарихи кемелерін орналастыруға арналған аудан болады деп жариялады. Бірақ «Аделаида қаласын сақтау қоры» бұл орынды «іс жүзінде қолжетімсіз» деп санайды, оның орнына Порт-Августа сияқты аймақтық қала немесе басқа штатты артық көреді. 2017 жылдың 18 шілдесінде Памела Уитл (Брюс тегінен, капитан Дэвид Брюстің шөбересі) кемені сақтау жобасына үлкен үлес қосты. Клипер Кемесі Басқармасы оны қалпына келтірілген салонда капитанның кабинасын жасау үшін пайдалануға шешім қабылдады. Аделаида қалалық кеңесі тапсырыс берген гербтің көшірмесі 2017 жылдың 15 қазанында Аделаиданың мэрі Мартин Хейс кемеде ашты. 2018 жылдың 10 қаңтарында кеме жақын жердегі тұрғын үй құрылысынан шығару үшін 1-кемеде қысқа қашықтыққа жылжытылды, ал 2018 жылдың 15 наурызында кеме туралы балаларға арналған әрекеттер кітабы жарық көрді. 2018 жылдың қарашасында, 1923 жылы Корольдік теңіз күштері кемеге орнатқан, «HMS Carrick» деп аталған кездегі дөңгелек «Аделаида қаласы» ішінде ашылды. 2019 жылдың 29 қарашасында «Аделаида қаласы» Порт-Аделаидадағы 2-кемедегі тұрақты орнына сүйретілді.

Тұрақты мекен-жайы

Аделаида қаласы қазір 2-құрылыс алаңында, бірақ әлі де Брэдли баржасында. Кемені баржадан іргелес жерге 2021 жылы көшіру жоспарланған. CSCOAL Оңтүстік Австралия үкіметінен жерді ұзақ мерзімді номиналдық арендаға алды және Аделаида қаласын орталыққа қойып, теңіз порты ауылын дамытуды жоспарлап отыр. 2023 жылдың маусым айында Аделаида қаласы 1,5 метрге көтерілді, қыркүйек айында өздігінен жүретін модульдік тасымалдаушылардың келуіне дайындық үшін. Бұл SPMT-лер көтерілген кеменің астына кіріп, оны баржадан 2-құрылыс алаңындағы тұрақты орнына көшіреді. Кеме үшін шағын шұңқыр қазылады.