Кіріспе
Боуз мұражайы – Англияның солтүстігіндегі Дархам графтығындағы Барнард қамалында орналасқан өнер галереясы және мұражай. Ол Жюль Пельше мен Джон Эдвард Уотсонның жобалары бойынша Джон Боуз және оның әйелі Жозефин Бенуа Коффин Шевальеге тиесілі өнер жинағын қою үшін салынды және 1892 жылы ашылды. Мұражайда Эль Греко, Франсиско Гоя, Каналетто, Жан Оноре Фрагонард және Франсуа Бушеге тиесілі картиналармен қатар, декоративтік өнер бұйымдары, керамика, тоқыма, гобелендер, сағаттар, костюмдер және жергілікті тарихқа қатысты заттар бар. Эмиль Галленің алғашқы туындыларының кейбіреулері Коффин Шевалье тапсырысымен жасалған. Сонымен қатар, 18 ғасырға жататын күміс аққу автоматы бар, ол белгілі бір уақыт сайын өзін тазалап, айналасына қарайды және балықты ұстап жұтып қоятын сияқты көрінеді.
the museum in Barnard Castle, England
The Bowes Museum is an art gallery in the town of Barnard Castle, in County Durham in northern England. It was built to designs by Jules Pellechet and John Edward Watson to house the art collection of John Bowes and his wife Joséphine Benoîte Coffin Chevallier, and opened in 1892. It contains paintings by El Greco, Francisco Goya, Canaletto, Jean Honoré Fragonard and François Boucher, together with items of decorative art, ceramics, textiles, tapestries, clocks and costumes, and objects of local historical interest. Some early works of Émile Gallé were commissioned by Coffin Chevallier. There is an eighteenth century Silver Swan automaton, which periodically preens itself, looks round and appears to catch and swallow a fish.
Тарих
Боуз мұражайы Джон Боуз және оның әйелі Жозефин Бенойт Коффин Шевалье, Монталбо графинясы үшін 1892 жылы ашылғанға дейін қайтыс болған, қоғамдық өнер галереясы ретінде арнайы салынған. Боуз – Стратмор мен Кингхорнның 10-шы графы Джон Боуздың ұлы болды, бірақ шотланд заңы бойынша заңды емес деп танылғандықтан, ол атаққа ие болмады. Оның әжесі – Мэри Боуз, Стратмор мен Кингхорн графинясы. Ғимаратты екі сәулетші, француз сәулетшісі Жюль Пелеше және Ньюкаслдан келген Джон Эдвард Уотсон бірлесіп жобалады. Ғимаратта бай безендіру, үлкен терезелер, тіреуіштер, ілгері шығып тұрған бөлмелер және француз Екінші Империясының мінездік белгісі – мансардты шатырлар бар. Оны 1901 жылғы сипаттамада "шамамен 500 футқа созылған, 50 фут биіктіктегі және француздың Бірінші Империясы стилінде салынған" деп айтылған. Оның ішіндегілердің құны баға жетпес, оларға Наполеонға қатысты бірегей жәдігерлер, тамаша суреттер галереясы, әлемде басқа еш жерде кездеспейтін ескі қытай ыдыстарының жинағы, керемет сұлулық пен құндылыққа ие зергерлік бұйымдар және, шын мәнінде, әртүрлі өнер нысандарының керемет және сирек жинағы кіреді. Оған қарама-қарсы пікір білдіргендердің бірі – Николаус Певснер, ол оны "үлкен, батыл және үйлеспейтін, Францияның провинциялық қалаларының әкімшілік ғимаратына ұқсайтын" деп санады. Ол стиліне де, орналасқан жеріне де лайық емес, бірақ оған халықаралық даңқ сыйлаған қаласына да сәйкес келмейді. Ғимараттың құрылысы 1869 жылы басталды; Боуз және оның әйелі мұра және 800 картина қалдырды. Олардың еуропалық қолданбалы және сәндік өнер жинағы 15 000 данадан тұрды. Боуз мұражайының кең ауқымды қайта жаңарту жұмыстары 2005 жылы басталды. Бүгінгі күнге дейін келушілерге арналған жағдайлар (дүкен, кафе және дәретханалар), галереялар (жаңа Fashion & Textile галереясы, Silver галереясы және English Interiors галереясы) және оқу/білім беру орталықтары жақсартылды. Мұражайдың екінші қабатындағы үш көркемсурет галереясы да бір уақытта жаңартылды. Мұражайда уақытша көрмелер ұйымдастырылады және Моне, Рафаэль, Тернер, Сисли, Галле, Уильям Моррис және Тулуз-Лотрек сияқты суретшілердің туындылары көрсетіледі. 2013 жылы BBC Оливия Портердің портретінің бұрын белгісіз Антони ван Дейктің суреті екенін хабарлады. Оны өнер тарихшысы доктор Бендор Гровенор Боуз мұражайының қоймасынан тапты, ол оны "Сенің суреттерің" веб-сайтында онлайн байқаған. Сурет лак пен кірдің көп қабаттарымен жабылған және жаңартылмаған еді, сонымен қатар оның құны 3000-нан 5000 фунт стерлингке бағаланған. Ашмолеан мұражайының директоры Кристофер Браун оны қалпына келтіргеннен кейін, оның ван Дейктің туындысы екенін растады.