Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы парламенттік сайлау округі, 1801–1983 және 2010 жылдан бері
Parliamentary constituency in the United Kingdom 1801 1983 & 2010 onwards
Малдон – Эссекс округінде орналасқан, және 2010 жылы қайта құрылғаннан бері Ұлыбритания Парламентінің Өкілдер палатасында консерватор сэр Джон Уитингдейл өкілдік ететін сайлау округі.
Maldon is a constituency in Essex represented in the House of Commons of the UK Parliament since its recreation in 2010 by Sir John Whittingdale, a Conservative.
Сайлау округінің бейіні
Малдон Эссекстің ауылдық аймағын, оның ішінде Денги түбегін қамтиды. Басты елді мекендер – жағалаудағы Малдон және Краучтағы Бернхэм, сондай-ақ Оңтүстік Вудхэм Феррерс жаңа қаласы. Аймақ Ұлыбританияның орташа көрсеткіштерінен сәл жоғары кіріс деңгейіне ие.
Maldon covers a rural area of Essex including the Dengie Peninsula. The main settlements are Maldon and Burnham on Crouch on the coast, and the new town of South Woodham Ferrers. The seat is slightly wealthier than the UK average.
Тарих
Хейбридж еншісін қамтитын Малдон парламенттік округі 1332 жылы құрылғаннан бастап (үлгілі парламенттен 36 жыл өткен соң) 1707 жылға дейін Англия Парламентіне екі өкіл жіберді, содан кейін 1707 жылдан 1800 жылға дейін Ұлыбритания Парламентіне, ал 1801 жылдан бастап – Ұлыбритания Корольдігі Парламентіне. 1867 жылғы реформа заңына сәйкес, округтің өкілдігі бір өкілге дейін азайтылды, ал 1885 жылы парламенттік округ таратылып, оның орнына Эссекс графтығының бөлігі (кейін графтық сайлау округі) құрылды. Бұл бөлік ресми түрде Эссекс графтығының шығыс немесе Малдон бөлігі деп аталды, таратылған Малдон парламенттік округін қамтиды және солтүстікке қарай Уитхэм, Брейнтри және Холстед қалаларын қосты.
The Parliamentary Borough of Maldon, which included the parish of Heybridge, had sent two members to the Parliament of England since it was founded in 1332 (36 years after the Model Parliament) until 1707, then to the Parliament of Great Britain from 1707 to 1800 and to the Parliament of the United Kingdom from 1801. Under the Reform Act of 1867, its representation was reduced to one, and in 1885 the Parliamentary Borough was abolished and replaced with a Division of the County of Essex (later a County Constituency) under the Redistribution of Seats Act 1885. Formally known as the Eastern or Maldon Division of Essex, incorporating the abolished Parliamentary Borough of Maldon and extending northwards to include the towns of Witham, Braintree and Halstead.
1959-1974 жылдар
Жоғарыда көрсетілгендей, бірақ 1955 жылғы Эссекс графтығының (Брейнтри және Лексден және Уинстри ауылдық округтері) бекіту бұйрығымен Брейнтри ауылдық округінің бір бөлігі өзгертілді. Ірі қайта құру жүзеге асырылды, яғни Брейнтри және Бокинг, Уитхэм қалаларымен бірге Брейнтри ауылдық округінің бөліктері Брейнтри жаңа сайлау округінің негізін қалады. Рочфорд ауылдық округі Оңтүстік-Шығыс Эссекс округінен ауыстырылды. 1983 жылғы жалпы сайлауда бұл сайлау округі таратылды. Бұрынғы Рочфорд ауылдық округін қамтитын оңтүстік аймақ Рочфорд жаңа сайлау округіне қосылды. Ал қалған бөлігі Оңтүстік Колчестер және Малдон жаңа сайлау округінің басым бөлігін құрады.
As above but the part of the Rural District of Braintree was altered by the County of Essex (Braintree and Lexden and Winstree Rural Districts) Confirmation Order 1955. Major reconfiguration, as Braintree and Bocking, and Witham, together with the parts of the Rural District of Braintree, formed the basis for the new constituency of Braintree. The Rural District of Rochford was transferred from South East Essex. Constituency abolished for the 1983 general election. Southern area, comprising the former Rural District of Rochford, included in the new constituency of Rochford. Remainder formed the majority of the new constituency of South Colchester and Maldon.
Ұсынылған
2023 жылғы Парламент сайлау округінің бұйрығымен бекітілген Вестминстер сайлау округінің 2023 жылғы мерзімді қарауына сәйкес, 2025 жылғы қаңтарға дейін өтетін келесі жалпы сайлаудан бастап округ құрамы солтүстікке қарай сәл кеңейтіледі, Челмсфорд қаласынан Галливуд қалалық округі қосылады.
Further to the 2023 Periodic Review of Westminster constituencies, enacted by the Parliamentary Constituencies Order 2023, the composition of the constituency from the next general election, due by January 2025, will be expanded northwards slightly, with the transfer in from Chelmsford of the City of Chelmsford ward of Galleywood.
Тарихи сайлау округі (13321983)
Малдон бастапқыда Эссекс округіндегі парламенттік округ болды және алғаш рет 1332 жылы Халықтар палатасында өкілдік етті; ол 1868 жылға дейін екі депутат сайласа, 1868 жылдан 1885 жылға дейін бір депутат сайлады. 1885 жылы округ таратылды, бірақ атауы Эссекс округінің бір бөлігіне берілді, ол кейбір шекара өзгерістерімен 1983 жылға дейін жалғасты.
Maldon was originally a Parliamentary borough in Essex, first represented in the House of Commons in 1332; it elected two MPs until 1868, and one from 1868 until 1885. In that year the borough was abolished but the name was transferred to a county division of Essex, which continued with some boundary changes until 1983.
Реформалық заңға дейінгі шекаралар мен франшиза
1832 жылғы Ұлы реформа актісіне дейін округ Эссекс жағалауындағы шағын базар қаласы және порты – Мэлдон қаласының үш приходынан тұрған. Мэлдон қалалық және парламенттік округ болып саналған. Оның алғашқы жарғысы Генрих II патшаның тұсында жазылған, ал бір кезде корпорация қаланың депутаттарын сайлауға толық құқық ие болған. Бірақ 1701 жылдан бастап қаладағы бостандық иелері, қалада тұрғандары да, тұрмағандары да, дауыс беру құқығын пайдаланған. Көбінесе, құрметті бостандық иелері мен сатып алу арқылы бостандық алғандар да Мэлдонда дауыс беруге құқылы болған. Бұл бірнеше салдарға әкелді. Мэлдон округіндегі сайлаушылар саны сол көлемдегі қала үшін әдеттегіден гөрі көп болды. 18 ғасырдың бірінші жартысында білікті сайлаушылардың саны шамамен 800-ге жуық болды (олардың көпшілігі Мэлдонда тұрмаған). Бұл сондай-ақ қалалық корпорацияның бостандық иелерін, демек сайлаушыларды құруға құқығы бар екенін және қаласа сайлауды манипуляциялауға мүмкіндігі бар екенін білдірді. Бұл басқа округтерде болғандай, бір топтың корпорацияны бақылауына алып келіп, Мэлдонды «қалта округіне» айналдыруы мүмкін еді. Бірақ шындығында Мэлдон тәуелсіз, бірақ сыбайласқан қалды, ал сайлауға қатысу әдетте қымбатқа түсетін. Кейде мәселе тек сайлаушыларды парамен көндіру ғана емес еді: 1690 жылы парламент журналында Мэлдонның бостандық иелерінің әйелдері мен қыздарына да сайлау кезінде пара берілгені тіркелген. Алайда, 18 ғасырдың ортасында бекінген бір мүдде – үкіметтің мүддесі болды, ол кеден үйіндегі жоғары лауазымдарды адал дауыс беретін бостандық иелеріне сақтап, сондай-ақ үкімет тараптастарын – көбінесе қалаға жат адамдарды – корпорациядағы бос орындарға сайлауға тырысты. Үкіметтік кандидаттардың сайланатыны әдетте күндіздей анық болды.
Until the Great Reform Act of 1832, the borough consisted of the three parishes of the town of Maldon, a small market town and port on the coast of Essex. Maldon had been a municipal as well as a Parliamentary borough. Its first charter dated from the reign of Henry II, and at one time the corporation had the sole right to elect the town's MPs. From 1701 at the latest, however, the right to vote was exercised by the freemen of the town, whether or not resident within the borough; and, unusually, honorary freemen and those acquiring the freedom by purchase were also entitled to vote in Maldon. This had several consequences. The electorate in Maldon was much bigger than was usual in a town of that size — in the first half of the 18th century, the number of qualified voters was generally about 800 (the majority of whom did not live in Maldon). It also meant that the town corporation, with the power to create freemen and therefore voters, was in a position to gerrymander elections if it so wished. This might, as was the case in some other boroughs, have ended in one interest gaining control of the corporation and turning Maldon into a pocket borough; in fact, however, Maldon instead stayed independent but venal, and gaining election there tended to be an expensive business. Sometimes it was not merely a case of bribing the voters: in 1690, it was recorded in the House of Commons journals that the wives and daughters of Maldon freemen were being bribed at election time as well. One interest that was firmly established by the middle of the 18th century, however, was that of the government, which ensured that lucrative posts in the customs house were reserved for loyally voting freemen, and also attempted to have government supporters – often strangers to the town – elected to vacancies on the corporation. It was generally taken for granted that the government candidates would normally be elected.
Струт үстемдігі
Алайда, 1750 жылдары Малдон қаласындағы үкіметтік бақылау әлсіреп, көрнекті жергілікті тори Джон Струтт сайлаушыларға әсер ете алатынын анықтады. Ол бірнеше жыл бойы достарының сайлануын қамтамасыз етті және, ақыры, 1774 жылы өзі сайлауға сәтті түсті. Бірақ осы арада жүйеде маңызды өзгеріс болды. 1763 жылы отырған депутаттардың бірі, Струттың досы Бамбер Гаскойн, Сауда кеңесіне тағайындалды және Малдоннан қайта сайлануға тиіс болды. Гаскойннің қарсыласы Джон Хаске оны кеден үйінде жұмыс істейтін еркін азаматтарға оған дауыс бермесе, жұмыстан шығаратынымен қорқытқан деп айыптады (сол кезде бұл заңсыз болар еді). Премьер-министр Джордж Гренвилл Гаскойнның мұндай қауіп жасағанын жоққа шығарды, ал Гаскойн да оны жасағанын мойындамады, бірақ Малдон халқы оған сенгенін және қалалық кеңес Хаске тарапына шығып, Гаскойнның жеңілуіне жеткілікті жаңа еркін азаматтарды тіркегені анық болды. Екі тарап та парақорлыққа қатысты сот процесін бастады, бірақ Гаскойн одан да қатаң шаралар қолдануға шешті. Ол қалалық кеңеске қарсы сотқа шағымданып, соттар кеңес мүшелерінің көпшілігін қызметтен шеттетуге бұйрық берді; нәтижесінде, 1768 жылы қалалық кеңес сот шешімімен таратылды. Келесі жарты ғасыр бойы сайлаушы тізімін жүргізу міндеті Эссекс графтығының жоғары шерифіне жүктелді. Алайда, шериф қалалық кеңестің жаңа еркін азаматтарды ант беру рәсімі арқылы тіркеу функциясын орындай алмады, сондықтан Струттың ықпалы жаңа сайлаушылардың оған қарсы дауыс беруіне қатысты кез келген мүмкіндіктерге қарсы толыққанды қамтамасыз етілді. Бірақ бір мәселе болды: 1807 жылғы жалпы сайлауға қарай, қалған білікті сайлаушылардың саны 58-ге дейін азайды және сайлау округінің толығымен жойылып кету қаупі туды. Дегенмен, 800-ден астам жаңа еркін азаматтар болды, оларға дауыс беруге рұқсат берілмеді, себебі оларды ант беруге ешкім болған жоқ. Соңында, 1810 жылғы сайлауға оларды тіркеуге мүмкіндік беру үшін жаңа жарлық берілді. Осыдан кейін Малдон қаласындағы жағдай реформалық заңға дейінгі қалған 22 жылға дейін қалыпқа келді. Струттың ұлы, Джозеф Холден Струт, әкесінің ықпалының көп бөлігін сақтап қалды, ол екі депутаттың біреуін тағайындауға немесе өзі отыруға құқылы деп есептелді; ол Малдон қаласындағы барлық үкіметтік қамқорлықты жүзеге асырғандықтан, екінші орынды да қамтамасыз етуге мүмкіндік алды. Бірақ сайлаушылар ынтымақтастық көрсетпеген жағдайда, оларды оңай жеңуге болады: 1826 жылғы сайлауда қалалық кеңес өзі қалаған нәтижені қамтамасыз етті, дауыс беруге уақытында тағы бір мың жаңа еркін азаматты тіркеді: 3113 еркін азамат дауыс берді, олардың ішінде 251-і ғана Малдон тұрғындары болды.
However, in the 1750s the government's control of Maldon weakened, and a prominent local Tory, John Strutt, found he had enough influence with the voters to sway elections. He secured the election of several of his friends over the years and eventually, in 1774, successfully stood for election himself. In the meanwhile, however, there was a dramatic change in the system. In 1763 one of the sitting MPs, Strutt's friend Bamber Gascoyne, was appointed to the Board of Trade and therefore had to stand for re election at Maldon. Gascoyne's opponent, John Huske, accused him of threatening that any freemen working in the customs house who did not vote for him would be dismissed (which, by that time, would have been an illegal threat). Although the Prime Minister, George Grenville, denied having authorised Gascoyne to make any such threat and Gascoyne denied having made it, it seems clear it was believed in Maldon and the corporation sided with Huske, creating enough new freemen to ensure Gascoyne was defeated. Both sides started actions for bribery, but Gascoyne had decided on more drastic action. He took out a writ against the corporation, and the Courts ordered the ousting of the majority of members; eventually, in 1768, the corporation was dissolved by judicial order. For half a century the duties of returning officer were transferred to the High Sheriff of Essex. However, the Sheriff could not assume the corporation's function of swearing in new freemen, and Strutt's influence was thus entirely secured against any possibility of new voters being created to outvote him. However, there was a problem: by the time of the general election of 1807 the number of remaining qualified voters had dwindled to 58, and the constituency was in imminent danger of quite literally dying out. Yet there were more than 800 new freemen who were only barred from voting because there was nobody to swear them in. Finally a new charter was granted, in time to enfranchise them for the election of 1810. Matters then returned to normal in Maldon for the remaining 22 years before the Reform Act. Strutt's son, Joseph Holden Strutt, retained much of the influence that his father had wielded, being generally considered to be able to nominate one of the two MPs or to choose to sit himself; as he exercised all government patronage in Maldon, he was well placed to secure the other seat as well. But when the voters proved uncooperative, they could easily enough be overruled: at the 1826 election, the Corporation secured the result it wanted by admitting another thousand new freemen in time for them to vote: 3,113 freemen voted, of whom only 251 were Maldon residents.
Реформалық актінен кейін
Реформалық заң жобасының бастапқы нұсқаларында Малдон екі мандатының біреуінен айырылуға тиіс болған. Бірақ, соңында бұл тағдырдан құтылды, алайда 1831 жылы оның 3831 халқы оны шекараға өте жақын қалдырды. Ақырындағы реформа заңы көршілес Хейбридж қауымын қосып, округті кеңейтті, халық саны 4895-ке жетті; бірақ жаңа сайлау құқығы бойынша бар болғаны 716 сайлауға қабілетті азамат болғандықтан, оның сайлаушылары бұрынғыдан төрттен бір бөлігіне де жетпеді. Бұл округ өте нәзік болды, жеңіс көбінесе бірнеше дауысқа байланысты шешілді. 1852 жылы бірінші орын мен төртінші орын арасындағы айырмашылық тек 40 дауыс болды, ал екінші консерватордың либерал қарсыласынан басымдығы 6 дауысқа ғана жетеді. Жеңілген кандидаттар сыбайлас жемқорлыққа шағымданып, сотқа жүгінгеннен кейін сайлау жарамсыз деп жарияланды және Малдонның өкілдік құқығы тоқтатылып, комиссия тергеу жұмыстарын бастады. Алайда, ешқандай ірі құқық бұзушылық анықталмады және (сол кездегі басқа округтерден айырмашылығы) оның дауыс беру құқығы қайта жаңартылды, сондай-ақ 1854 жылы өткен қосымша сайлауға қатысты жарлық шығарылды.
In the initial drafts of the Reform Bill, Maldon was to lose one of its two seats. It was eventually spared this fate, but its population of 3,831 in 1831 left it very close to the borderline. The eventual Reform Act extended the borough by adding the neighbouring parish of Heybridge, increasing the population to 4,895; but with only 716 qualified voters under the new franchise its electorate was less than a quarter of what it had previously been. The constituency was a highly marginal one, victory rarely being secured by more than a handful of votes. In 1852, only 40 votes separated first place from fourth, and the second Tory's majority over his Whig opponent was only 6; after the losing candidates petitioned, alleging corruption, the election was declared void and Maldon's right to representation was suspended while a Royal Commission investigated. However, no major scandal was uncovered and (unlike some other boroughs similarly investigated at the same period) its right to vote was reinstated and a writ for a new by election which took place in 1854 was issued.
Малдон округі сайлау округі (18851983)
1868 жылы қабылданған Екінші реформа актісі кішігірім округтердің көпшілігінен орындарды алып, Малдонның өкілдігін екі есеге азайтты; бірақ ол әлі де жеткіліксіз болды, және 1885 жылғы сайлауда округ толығымен таратылды. Дегенмен, қала орналасқан округ қаланың атымен аталып, (ресми түрде 1918 жылға дейін ол Эссекс графтығының Шығыс (немесе Малдон) бөлігі болды; ал кейін – жай ғана Малдон бөлігі) деп белгіленді. Бұл округке Малдон қаласымен қатар Брэйнтри, Халстед және Уитэм қалалары да кірді. Тағы да бұл округ шешімді болды – сол кездегі Оңтүстік-Шығыстағы консерваторлардың сенімді қолдауына ие болмаған жалғыз ауылдық округ. Либералдық дауыстың күші Халстед аймағындағы діни емес ағымдардың күшіне және ауыл шаруашылығы жұмысшылары арасындағы кәсіби одақтарға негізделген сияқты (Эссекстің басқа аймақтарында бұл теңізшілердің консервативтік дауысымен теңдестірілген, бірақ Малдон мұндай дауысқа ие болған жоқ). 1918 жылдан кейін шекара өзгерістері Бёрнхэм-он-Крауч және айналасындағы аудандарды қосты, бірақ округ әлі де ауылдық сипатта болды, 1921 жылғы халық санауы бойынша жұмыс істейтін ерлердің 35% ауыл шаруашылығы саласында жұмыс істеді. Консерваторлардың басты қарсыластары либералдар емес, еңбекшілер партиясы болды. 1922 жылы Либералдық партия бөлінген кезде Малдон либералдары да екіге бөлінді, және бұл округ Ллойд Джордж либералдарының округтік ұйым құрған алғашқы округі болды, бірақ бұл ұлттық партия штаб-пәтерінің санкциясысыз жасалған сияқты, және ұйымның қандай да бір шараларды ұйымдастырғаны туралы мәліметтер жоқ. 1923 жылы либералдық кандидаттар сайлауға қатыспады, және еңбекшілер партиясы бұл орынды алғаш рет жеңіп алды. Консерваторлар 1924 жылы орынды қайтарып алып, 1940 жылға дейін сақтап тұрды, бірақ соғыс кезінде Том Дриберг оны жеңіп алды; алайда, оның орынды ұстауы жиі сенімсіз болды, және ол ақырында қауіпсіз орынға көшті. Содан кейін Малдон таратылғанға дейін консерваторлардың билігінде болды, бірақ бастапқыда өте аз айырмашылықпен. Малдон округі 1983 жылғы сайлауда күшіне енген шекара өзгерістері нәтижесінде таратылды, және жаңа Колчестер Оңтүстік және Малдон, сондай-ақ Рочфорд округтері арасында бөлінді.
The Second Reform Act, implemented in 1868, took seats from most of the smallest boroughs, and Maldon's representation was halved; but it was still too small, and at the election of 1885 the borough was abolished altogether. The county division into which the town was placed, however, was named after the town. (Officially, until 1918, it was the Eastern (or Maldon) Division of Essex; after that, simply the Maldon division.) As well as Maldon itself this contained the towns of Braintree, Halstead and Witham. Once again this constituency was a marginal one — almost the only rural county seat in the South East at this period not to be safely Conservative. The strength of the Liberal vote seems to have been based partly on the strength of Nonconformism in the Halstead area, but also on trade unionism among the agricultural labourers (which elsewhere in Essex was offset by a strongly Tory maritime vote which Maldon lacked). After 1918, boundary changes added Burnham on Crouch and the surrounding district, but the constituency was still a rural one, with 35% of the occupied male population employed in the agricultural sector at the time of the 1921 census. The Labour Party rather than the Liberals were now the Conservatives' main opponents. When the Liberal Party split in 1922, Maldon's Liberals split as well, and the constituency was the first where the Lloyd George Liberals set up a constituency association, though this was apparently without the sanction of the national party headquarters and the association is not recorded as having organised any activities. In 1923 no Liberal candidate stood at all, and Labour captured the seat for the first time. The Conservatives retook the seat in 1924, holding it until the 1940s, but it was won by Tom Driberg in a wartime by election; yet his hold on the seat was rarely secure and he eventually moved to sit for a safer seat. Thereafter Maldon remained Conservative until its abolition, though at first by the narrowest of margins. The Maldon constituency was abolished in the boundary changes which came into effect at the 1983 election, being divided between the new Colchester South and Maldon and Rochford constituencies.
1940 жылдардағы сайлау
Дриберг 1942 жылы тәуелсіз Еңбекші партиясынан кандидат ретінде сайланды, бірақ 1945 жылдың қаңтарында Еңбекші партиясының тізгінін қабылдап, 1945 жылғы сайлауға Еңбекші партиясының кандидаты болып түсті.
Driberg was elected in 1942 as an Independent Labour candidate, but took the Labour Party whip in January 1945, and stood in the 1945 election as a Labour Party candidate.
1830 жылдардағы сайлау
1852 жылғы сайлау парақорлық және сайлаушыларды ынталандыру фактілері бойынша шағым арыз негізінде күшін жойды, ал сот шешімі 1853 жылдың наурыз айында тоқтатылды.
The 1852 election was declared void on petition due to bribery and treating, and the writ was suspended in March 1853.