Томас Джон Кокран: Британдық Әскери-теңіз флотының адмиралы
Thomas John Cochrane
Әскери-теңіз флотының адмиралы Томас Кокран: өмірі, шайқастардағы ерлігі, губернаторлық қызметі және саяси мансабы туралы мақала. Тарих, теңізшілер, Ұлыбритания.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік флоттың әміршісі, флот адмиралы сэр Томас Джон Кокрейн (5 ақпан 1789 жыл – 19 қазан 1872 жыл) – Корольдік флот офицері. Француз революциялық соғыстары кезінде кіші офицер болып қызмет еткеннен кейін, ол Голландиялық Гвиана жағалауында француз кемесі «Фаворит»ті басып алды, содан кейін түрлі шайқастарға қатысты, оның ішінде Дания әскерлерінен Виргин аралдарын, француз Мартиника аралын және француз архипелагы «Îles des Saintes»-ті жаулап алу Наполеон соғыстары кезінде болды. Ол сондай-ақ 1812 жылғы соғыс кезінде Вашингтонды өртеуге және Балтиморға шабуылға қатысты. Кокрейн Ньюфаундлендтің отарлық губернаторы қызметін атқарды, содан кейін Ипсвич округінен парламент мүшесі болып сайланды, одан кейін Шығыс Үндістан және Қытай бекетінің бас қолбасшысы, соңынан Портсмуттың бас қолбасшысы болды.
Royal Navy admiral of the fleet
Admiral of the Fleet Sir Thomas John Cochrane (5 February 1789 – 19 October 1872) was a Royal Navy officer. After serving as a junior officer during the French Revolutionary Wars, he captured the French ship Favourite off the coast of Dutch Guiana and then took part in various actions including the capture of the Virgin Islands from Danish forces, the capture of the French island of Martinique and the capture of the French archipelago of Îles des Saintes during the Napoleonic Wars. He also took part in the burning of Washington and the attack on Baltimore during the War of 1812. Cochrane went on to serve as colonial governor of Newfoundland and then as Member of Parliament for Ipswich before becoming Commander in Chief, East Indies and China Station and then Commander in Chief, Portsmouth.
Ерте мансап
Адмирал сэр Александр Кокрейн мен Мария Кокрейннің (Дэвид Шоудың қызы және сэр Джейкоб Уиттің жесірі, 5-ші баронеттің) ұлы болып туған Кокрейн 1796 жылдың маусымында Корольдік теңіз күштеріне қосылды. Ол Солтүстік Америка станциясындағы бесінші дәрежелі HMS Thetis кемесіне бірінші сыныпты волонтер ретінде тағайындалды және мичман болып жоғарылатылғаннан кейін, 1800 жылдың басында Ла-Манш эскадрильясындағы үшінші дәрежелі HMS Ajax кемесіне ауыстырылды. HMS Ajax кемесінде ол 1800 жылдың көктемінде Квиберонде француз роялистерін қолдады, 1800 жылдың мамырында Белль аралына шабуылға дайындалған әскерлерді сүйемелдеді және 1800 жылдың тамызында Феррол экспедициясына қатысты, содан кейін 1801 жылдың наурызында Александрия шайқасына дайындалу үшін Мысырға әскерлерді түсірді, бұл француз революциялық соғыстары кезінде болды. Сол кезде әлі өкілдік үкіметі жоқ колонияларды басқару үшін әскери шенеуніктер тағайындалды. Ол Форт-Уильям мен Форт-Тауншенд арасында орналасқан Үкімет үйінің құрылысын басқарды, ол кейіннен Канаданың ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланды. Ол колонияны үш сот округіне бөлді, әрқайсысына бас судья мен екі судья тағайындады және жолдар салып, кедейлерге көмек көрсету жүйесін жаңартты. Кокрейн колонияға өкілдік үкімет енгізуге қарсы болғанымен, 1832 жылы жаңа конституция қабылданды және ол алғашқы азаматтық губернатор болып тағайындалды. Ол 1841 жылдың шілдесінде Бірінші опиум соғысы кезінде Шығыс Индия және Қытай станциясының қолбасшысы болды. 1841 жылдың 23 қарашасында контр-адмирал дәрежесіне көтеріліп, 1844 жылы үшінші дәрежелі HMS Agincourt кемесінде сол станцияның бас қолбасшысы болды, соның ішінде 1846 жылдың шілдесінде Брунейдегі бекіністерді қирату да болды. Ол 1850 жылдың 14 қаңтарында вице-адмирал дәрежесіне көтеріліп, 1852 жылы Портсмуттың бас қолбасшысы болды. 1856 жылдың 31 қаңтарында толық адмирал дәрежесіне көтеріліп, 1863 жылдың 16 мамырында Ұлыбританияның вице-адмиралы болып тағайындалды, ал 1865 жылдың 12 қыркүйегінде флот адмиралы дәрежесіне көтерілді. Ол 1839 жылдың 18 сәуірінде ванна орденінің серігі болып тағайындалды, 1847 жылдың 29 қазанында рыцарь-командор, ал 1860 жылдың 18 мамырында үлкен крестке көтерілді. Кокрейн 1872 жылдың 19 қазанында Уайт аралындағы Кварр аббат үйінде қайтыс болды және Лондондағы Кенсал Грин зиратындағы отбасылық мавзолейде жерленді. Оның әйелі 1901 жылдың 27 мамырында Кварр аббат үйінде қайтыс болды. Ол да Кенсал Грин зиратында күйеуінің қасындағы мавзолейге жерленді. Оның жерлеу рәсіміне оның ағасы майор Кафф, ұлы лейтенант Томас Белхейвен Генри Кокрейн (Уайт аралының губернаторының орынбасары), күйеуінің бірінші некеден туған екі қызы және олардың қызы Минна Кокрейн қатысты.
Born the son of Admiral Sir Alexander Cochrane and Maria Cochrane (daughter of David Shaw and widow of Sir Jacob Wheate, 5th Baronet), Cochrane joined the Royal Navy in June 1796. He was appointed as a first class volunteer to the fifth rate HMS Thetis on the North American Station and, having been promoted to midshipman, transferred to the third rate HMS Ajax in the Channel Squadron early in 1800. In HMS Ajax, he saw action supporting French Royalist exiles at Quiberon in spring 1800, escorting troops for an abortive landing at Belle Île in May 1800 and taking part in the equally unsuccessful Ferrol Expedition in August 1800, before landing troops in Egypt in preparation for the more successful Battle of Alexandria in March 1801 during the French Revolutionary Wars. At the time, military officers were appointed to direct colonies that did not yet have representative government. He directed the construction of Government House, located between Fort William and Fort Townshend, which has since been designated as a National Historic Site of Canada. He split the colony into three judicial districts over each of which he placed a chief justice and two puisne judges and reinvigorated the poor relief system by building roads. Although Cochrane had opposed the introduction of representative government to the colony, a new constitution was granted in 1832 and he was appointed as the first civil governor. He went on to be second in command of the East Indies and China Station in July 1841 during the First Opium War and, having been promoted to rear admiral on 23 November 1841, he became Commander in chief of that station, with his flag in the third rate HMS Agincourt in 1844. including the destruction of the forts at Brunei in July 1846. He was promoted to vice admiral on 14 January 1850 and became Commander in Chief, Portsmouth in 1852. Promoted to full admiral on 31 January 1856, he was appointed Vice Admiral of the United Kingdom on 16 May 1863 and then promoted to Admiral of the Fleet on 12 September 1865. He was appointed a Companion of the Order of the Bath on 18 April 1839, advanced to Knight Commander on 29 October 1847, and finally to Knight Grand Cross on 18 May 1860. Cochrane died at Quarr Abbey House on the Isle of Wight on 19 October 1872 and was buried in the family mausoleum at Kensal Green Cemetery in London. His wife died at Quarr Abbey House on 27 May 1901. She was also buried at Kensal Green Cemetery, interred in the mausoleum alongside her husband. Survivors present at her funeral included her brother Major Cuffe, her son Lieutenant Thomas Belhaven Henry Cochrane (deputy governor of the Isle of Wight), her husband's two daughters by his first marriage, and their daughter Minna Cochrane.
Отбасы
1812 жылдың қаңтар айында Кокрейн генерал-лейтенант сэр Чарльз Ростың қызы Матильда Локхарт Россқа үйленді. Олардың екі ұлы болды, соның ішінде Александр Дундас Росс Кокрейн, және екі қызы болды. Бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін, ол 1853 жылдың қаңтарында Розетта Уэлер Куффке (Сэр Джона Денни Уэлер Куффтың қызы, 1-ші баронет) үйленді; олардың екі ұлы (Томас Белхейвен Генри Кокрейнді қоса алғанда) және екі қызы (Дэйм Энн Кокрейнді қоса алғанда) болды.
In January 1812, Cochrane married Matilda Lockhart Ross, daughter of Lieutenant General Sir Charles Ross. They had two sons, including Alexander Dundas Ross Cochrane, and two daughters. After the death of his first wife, he married Rosetta Wheler Cuffe (daughter of Sir Jonah Denny Wheler Cuffe, 1st Baronet) in January 1853; they had two sons (including Thomas Belhaven Henry Cochrane) and two daughters (including Dame Anne Cochrane).