Кіріспе
Француз психиатры және эпидемиологы Эрик Фомбонн, MD, FRCP, Монреальде тұратын француз психиатры және эпидемиологы.
Éric Fombonne MD, FRCP, is a French psychiatrist and epidemiologist based in Montreal.
Мансап
Фомбонн Парижде білім алды және кейіннен Париждегі Ұлттық денсаулық және медициналық зерттеулер институтында (INSERM) карьералық ғылыми қызметкер болып тағайындалды. 1990 жылдардың басында ол Лондон Король колледжінің психиатрия институтындағы профессор Раттердің MRC балалар психиатрия бөліміне қосылды, онда аға оқытушы лауазымын және Модсли ауруханасындағы құрметті консультант лауазымын атқарды. 1997 жылы психиатрия институтында эпидемиологиялық психиатрия бойынша оқырман болып жоғарылатылды. 2001 жылы Канададағы Макгилл университетінде психиатрия бойынша толық профессор қызметіне тағайындалды. 2001 жылдан 2009 жылға дейін ол Макгилл университетінің балалар психиатрия бөлімін және Монреаль балалар ауруханасының психиатрия бөлімін басқарды, онда аутизмге арналған клиникалық және зерттеу бағдарламасын іске қосуда маңызды рөл атқарды. Фомбонн 2001 жылдан бері Канаданың балалар психиатриясы бойынша ғылыми төрағасы болып табылады. Ол балалар психиатры және Монреаль балалар ауруханасында аутизм және басқа да даму бұзылыстары бар пациенттерге арналған клиникалар жүргізеді. Фомбонн Канаданың балалар және жасөспірімдер психиатриясы профессорларының қауымдастығының (APCAPC) президенті болды. 1994 жылдан 2003 жылға дейін «Аутизм және даму бұзылыстары» журналының редакторының орынбасары болды, сондай-ақ бірнеше редакциялық кеңестердің мүшесі және NIH/NIMH сияқты бірнеше ғылыми ұйымдардың консультанты болды. Ол жылдар бойы «Аутизм Франция» және «Аутизм Еуропа» сияқты бірнеше отбасылық қауымдастықтардың белсенді мүшесі болды.
Зерттеу
Оның зерттеулері балалық шақтағы психикалық аурулар мен оларға байланысты қауіп факторларын эпидемиологиялық тұрғыдан зерттеуге, әсіресе аутизм эпидемиологиясына бағытталған. Ол Францияда мектеп жасындағы балалар арасындағы психикалық аурулар туралы алғашқы халық арасындағы сауалнаманы жүргізді. Ұлыбританияда ол балалық шақтағы депрессия және оның ұзақ мерзімді салдарына қатысты зерттеулер жасады. Францияда, Ұлыбританияда және кейін Канадада балалық шақтағы аутизмге қатысты бірнеше зерттеулер жүргізді. Ол және оның әріптестері Эндрю Уэйкфилд сияқты басқа зерттеушілердің пікірінше, MMR вакцинасы немесе сынап қосатын вакциналар мен аутизм арасындағы эпидемиологиялық байланыс жоқ екенін көрсетті. Фомбонне кейіннен АҚШ соттарындағы және топтық сот процестеріндегі маңызды ғылыми сарапшы куәгер ретінде қатысты. Ол вакциналардағы тимеросалдың немесе MMR сияқты нақты вакцина түрлерінің балаларда аутизмге байланысты екенін дәлелдейтін деректердің жоқтығын түсіндіруде маңызды рөл атқарды. 2006-2008 жылдар аралығында ол АҚШ-тың Денсаулық және әлеуметтік қызмет департаменті (DHSS) және АҚШ Әділет министрлігі атынан Вашингтондағы Вакциналық зиянды өтеу сотында өткен көпшілікке танымал сот процестерінде куәлік берді. Ол жалпы психикалық денсаулық, депрессия, тамақтану және заттарды қолдану бұзылыстарын қарастыратын балалар мен жасөспірімдердің психопатологиясына қатысты бірнеше эпидемиологиялық зерттеулер жүргізді. Оның жұмысының басында жастардың психикалық денсаулығының бұзылуының таралуындағы әлемдік тенденциялар және осы өзгерістерге себеп болатын факторлар зерттелді. Фомбонне жүргізген маңызды зерттеулердің бірі 6000 адамның деректерін пайдалана отырып, депрессия мен суицидтік мінез-құлқының арасындағы байланысты зерттеді, нәтижесінде алкогольді шамадан тыс пайдалану ұлдарда суицидтік бейімділіктің артуымен байланысты екені анықталды. Ол балалар мен жасөспірімдердің депрессиясының ұзақ мерзімді нәтижелерін зерттеуге де қатысты. Макгилл университетінде 2001 жылы тағайындалғаннан бері Монреаль балалар ауруханасында аутизм спектрінің бұзылуы бағдарламасын дамытуға үлкен үлес қосты. Қазіргі уақытта ол вакциналар және қоршаған ортадағы нейротоксиканттар сияқты қоршаған ортаның қауіп факторларын бағалауға және аутизмнің тұқым қуалаушылығымен байланысты генетикалық қауіптерді зерттеуге бағытталған аутизмді зерттеу бағдарламасын басқарады. Ол сондай-ақ аутизмнің молекулалық генетикалық зерттеулеріне және аутизм спектрінің бұзылуларының нәтижелерін зерттеуге қатысты. Жақында Фомбонне аутизмнің таралуына қатысты қолдағы эпидемиологиялық деректерді мета-талдау жасады. Оның қорытындысы бойынша аутизмнің таралу деңгейі 10 000 адамға 25 адамды, ал барлық даму бұзылуларының деңгейі 10 000 адамға 90 адамды құрайды. Алайда, ол осы көрсеткіштерден әлдеқайда жоғары таралу деңгейін көрсететін және кеңірек критерийлерді қолданатын бірнеше жаңа зерттеулер жүргізілгенін де атап өтті. Ол аутизм жағдайларының көбеюін аутизмнің жақсырақ танылуымен байланыстырады және "аутизм эпидемиясы" туралы мәлімдемелердің негізсіз екенін, олар дәлелденбесе, олардың негізсіз екенін айтады. 2001 жылы ол BBC-ге: "Соңғы сауалнамалардағы көрсеткіштердің 30 жыл бұрынғыдан жоғары болуы аутизмнің кең ұғымын қабылдауды, қалыпты интеллектісі бар адамдар арасында аутизмді тануды және аутизммен ауыратын адамдарды жақсырақ анықтауды көрсетеді" деді. Алайда, ол аутизмнің адамдар арасындағы жиілігінің нақты өзгеруі де осы тенденцияға әсер еткен болуы мүмкін екенін және осы өзгерістерге ықпал ететін қоршаған ортаның қауіп факторларын зерттеу қажет екенін де мәлімдеді.
Жарияланымдар
Фомбонн рецензиядан өткен ғылыми журналдарда 260-тан астам ғылыми есептер мен 40 кітап тарауын жазған. 1994 жылдан 2003 жылға дейін «Аутизм және даму бұзылыстары» журналының бас редакторының орынбасары болды.
Таңдалған шығармалар
Фомбонн Э. (1994) Шартр зерттеуі. I. Француз мектеп жасындағы балалар арасында психикалық аурулардың таралуы. British Journal of Psychiatry, 164, 69–79. Fombonne E, Wostear G, Cooper V, Harrington R, Rutter M. (2001). Модсли зерттеуі. Жасөспірімдердегі депрессияны ұзақ мерзімді бақылау. I. Ересектердегі психикалық аурулардың көрсеткіштері. British Journal of Psychiatry, 179: 210–217. Fombonne E, Wostear G, Cooper V, Harrington R, Rutter M. (2001). Модсли зерттеуі. Жасөспірімдердегі депрессияны ұзақ мерзімді бақылау. II. Ересек жастағы суицидтік ойлар, қылмыстық әрекеттер және әлеуметтік дисфункция. British Journal of Psychiatry, 179: 218–223. Fombonne E, du Mazaubrun C, Cans H, Grandjean H. (1997). Үлкен француздық эпидемиологиялық зерттеуде аутизм және оған байланысты медициналық аурулар. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 36: 1561–1569. Lazoff T, Zhong LH, Piperni T, Fombonne E. (2010) Ағылшын Монреаль мектептеріндегі балалар арасындағы жалпы даму бұзылыстарының таралуы. Canadian Journal of Psychiatry, 55, 11: 715–720. Fombonne E, Chakrabarti S. (2001). Қызылша, паротит, қызылша вакцинасынан туындаған аутизмнің жаңа түріне дәлел жоқ. Pediatrics, 108 (4) e58. Chakrabarti S, Fombonne E, (2001). Мектепке дейінгі жастағы балалардағы жалпы даму бұзылыстары. Journal of the American Medical Association (JAMA), 285: 3093–3099. Smeeth L, Cook C, Fombonne E, Heavey L, Rodrigues LC, Smith PG, Hall AJ. (2004) MMR вакцинациясы және жалпы даму бұзылыстары: жағдайды бақылау зерттеуі. Lancet, 364, 963–969. Fombonne E, Zakarian R, Bennett A, Meng L, McLean Heywood D. (2006) Монреаль, Квебектегі жалпы даму бұзылыстары: таралуы және иммундаумен байланысы. Pediatrics, 118: 139–150. D’Souza Y, Fombonne E, Ward B. (2006) Аутизм спектріндегі ауруы бар балалардың перифериялық қан мононуклеарлық жасушаларында қызылша вирусының қалдығына дәлел жоқ. Pediatrics, 118, 1664–1675. Fombonne E, (1994). Депрессияның өсу қарқыны: эпидемиологиялық мәліметтерді жаңарту және талдау мәселелері. Acta Psychiatrica Scandinavica, 90: 145–156. Fombonne E, Анорексия нервоза: өсуге дәлел жоқ (1995). British Journal of Psychiatry, 166, 462–471. Fombonne E. Көмекке мұқтаж жасөспірімдердегі суицидтік мінез-құлық: уақыт тенденциялары және олармен байланысты факторлар (1998). British Journal of Psychiatry, 173, 154–159. Fombonne E., Quirke S., Hagen A. (2011): Жалпы даму бұзылыстарының эпидемиологиясы. Autism Spectrum Disorders. Amaral DG, Dawson G және Geschwind DH (ред.). Oxford University Press. 90–111 беттер.
Lazoff T, Zhong LH, Piperni T, Fombonne E. (2010) Prevalence of Pervasive Developmental Disorders among children at the English Montreal School Board. Canadian Journal of Psychiatry, 55, 11: 715–20. Fombonne E, Chakrabarti S. (2001). No evidence for a new variant of Measles Mumps Rubella induced autism. Pediatrics, 108 (4) e58. Chakrabarti S, Fombonne E, (2001). Pervasive developmental disorders in preschool children. Journal of the American Medical Association (JAMA), 285: 3093–3099. Smeeth L, Cook C, Fombonne E, Heavey L, Rodrigues LC, Smith PG, Hall AJ. (2004) MMR vaccination and pervasive developmental disorders: a case control study. Lancet, 364, 963–969. Fombonne E, Zakarian R, Bennett A, Meng L, McLean Heywood D. (2006) Pervasive developmental disorders in Montréal, Québec: prevalence and links with immunizations. Pediatrics, 118:139 150. D’Souza Y, Fombonne E, Ward B. (2006) No evidence of persisting measles virus in peripheral blood mononuclear cells from children with autism spectrum disorder. Pediatrics, 118, 1664 – 1675. Fombonne E, (1994). Increased rates of depression: update of epidemiological findings and analytical problems. Acta Psychiatrica Scandinavica, 90: 145–156. Fombonne E, Anorexia nervosa: no evidence of an increase (1995). British Journal of Psychiatry,166, 462–471. Fombonne E. Suicidal behaviours in vulnerable adolescents: time trends and their correlates (1998). British Journal of Psychiatry, 173, 154–159. Fombonne E., Quirke S., Hagen A. (2011): Epidemiology of pervasive developmental disorders. In: Autism Spectrum Disorders. Amaral DG, Dawson G, and Geschwind DH (Eds). Oxford University Press. pp. 90–111.
Жеке өмір
2001 жылдан бастап Фомбонн Ребекка Фюрерге үйленген. Олардың үш баласы бар.