Колумбия автомобильдері: 1899-1910 жылдар тарихы

Кіріспе

Америкалық автомобиль өндірушісі, 1899 жылдан 1910 жылға дейінгі автомобиль маркасы.

Колумбия – Америка Құрама Штаттарындағы компаниялар тобы өндірген автомобильдердің американдық маркасы болды. Олардың қатарында Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы Поуп өндіріс компаниясы, Электр көліктері компаниясы және 1899 жылы қысқа ғана уақыт болған Колумбия автомобиль компаниясы бар еді. 1908 жылы компания Колумбия моторлы автомобиль компаниясы деп қайта аталды, ал 1910 жылы АҚШ Мотор компаниясы оны сатып алды. 1917 жылдан 1924 жылға дейін басқа Колумбия Моторс компаниясы да болды.

Электрлік үлгілер

1904 жылғы «Колумбия Брогам» моделі тонномен жабдықталған. Ол төрт жолаушыны тасымалдай алатын және 3500 долларға сатылды. Автокөліктің арт жағында екі электр қозғалтқышы орналасқан. Осыған ұқсас «Колумбия» купелері, «Колумбия Хансом» таксилері немесе хансомдар да сондай бағамен сатылды. «Колумбия Виктория Фаэтон» 3000 долларға бағаланды, бірақ ол бірдей конструкцияға негізделген. «Колумбия Суррей» және «Колумбия Виктория» көліктері дәстүрлі аттан басқа күймелер болды. Екеуі де үлкен автомобильдер сияқты екі электр қозғалтқышымен жабдықталған, бірақ 1500 және 1600 долларға арзанға сатылды. Қатардың төменгі жағында «Columbia Runabout» автокөлігі тұрды. Бағасы бар болғаны 750 доллар болатын, ол бір электр қозғалтқышын, Exide батареясын және Concord пружиналарын пайдаланды. «Колумбияның» қарапайым runabout моделі сол кездегідей, аттан басқа күймеге ұқсап, рульмен басқарылды. Оның құны 850 долларды құрады, бұл замандас «Curved Dash Oldsmobile»-ден 200 долларға қымбат. Бір орындық, бір қатарлы көлік құралының дөңгелек аралығы және былғары қанаттары бар ағаш спицалы дөңгелектері болды. Жетек драйвы Поуптың велосипед бизнесіндегі эволюциялық тамырларына ие болды, тізбекті жетек арқылы артқы осьті қозғалтты (сол дәуірдегі автомобильдерге тән), жартылай жұмыс шуын шығарды. Қозғалтқыш пен тізбекті жетек арасында үш алға және екі кері жылдамдықтары бар беріліс қоробкасы болды. Экзид аккумуляторлары, сондай-ақ Электрлік көлік компаниясымен байланысты, салмақты теңестіру үшін екі осьтің үстіне орналастырылды. Арғы екі дөңгелектің тежегіштері қоңыраумен жабдықталған, көлік тоқтағанда дыбыс шығаратын. Ең жоғары жылдамдық шамамен болды. Runabout-тан басқа, «Колумбия» 20-ға жуық модельді, соның ішінде таксилер, полиция машиналары және автобустарды өндірді. Көліктер қалаларда ең көп танымал болды, себебі салыстырмалы түрде тегіс жолдар электр қозғалтқышының жұмсақтығы мен тыныштығын бензин қозғалтқышынан артық етіп көрсетті. Қалалық аймақтарда runabout-тың 64 шақырымдық қашықтығында зарядтауға қажетті электр қуатын табу оңай болды. Дегенмен, 1903 жылы «Колумбия» 250 мильді (402 шақырым) Бостоннан Нью-Йоркке дейін 23 сағатта жүріп өтті. Осы қалалық бағытқа сәйкес, «Колумбия» жоғары сапалы көлік ретінде ұсынылды (автомобильдер өте қымбат болған тіпті дәуірде де), оның көрмесі Нью-Йорктегі Метрополитен Опера үйінің қарсы бетінде орналасқан.

The 1904 'Columbia Brougham' was equipped with a tonneau. It could seat four passengers and sold for $3500. Twin electric motors were situated at the rear of the car. Similar 'Columbia' coupes, 'Columbia Hansom' cabs, or hansoms, were also produced for the same price. They could achieve A 'Columbia Victoria Phaeton' was priced at $3000, but was based on the same design. The 'Columbia Surrey' and 'Columbia Victoria' were more traditional horseless carriages. Both used the same power system as the larger cars, with twin electric motors, but cost much less at $1500 and $1600, respectively. At the bottom end of the range was the 'Columbia Runabout' car. Priced at just $750, it used a single electric motor, with an Exide battery and Concord springs. Columbia's basic runabout was typical of the time, resembling a horseless carriage, and was steered via a tiller. It cost $850, $200 more than the contemporary Curved Dash Oldsmobile. The , single bench seat vehicle had a wheelbase of , and rode on wooden spoked wheels, with leather fenders. The drivetrain had clear evolutionary roots in Pope's bicycle business, driving the rear axle via a chain drive (typical of automobiles of the era), producing virtually the only operating noise. Between the motor and the chain drive was a transmission with three forward and two reverse speeds. Twenty batteries manufactured by Exide Batteries, also associated with Electric Vehicle Company, were placed above both axles in order to balance the weight. Brakes on both rear wheels featured a bell, which rang when the vehicle reached a full stop. Top speed was about
Besides the runabout, Columbia manufactured about 20 other models including taxis, police cars, and buses. The vehicles were most popular in cities, where relatively smooth roads made the electric motor, with its smoothness and silence, appear superior over the gasoline engine. It helped in urban areas that electrical supply for recharging was easily found within the runabout's 40 mile (64 km) range. Nevertheless, in 1903, a Columbia was driven 250 mile (402 km) from Boston to New York City in 23 hours. In keeping with this urban orientation, the Columbia was positioned as a high end vehicle (even at a time when automobiles were very expensive), with its showroom across the street from the Metropolitan Opera House in New York.

Ішкі жанатын қозғалтқышпен жабдықталған модельдер

Колумбияның туристік көлігі мүлдем басқа машина еді. Туристік автомобиль үлгісі болған ол, тоннельді пайдаланды, алты жолаушыға арналған орындықтармен жабдықталды және сол кезде көптеген басқа компаниялар ұсынған туристік модельдерге ұқсас еді. Бағасы 4500-ден 5000 долларға дейін болды, ал қозғалтқышы тік орнатылған, 4 цилиндрлі, машинаның алдыңғы бөлігінде орналасқан. Төрт жылдамдықты сырғыма беріліс қойылған. Көліктің салмағы... Дизайнның бір жаңалығы – қозғалтқышты тіреп тұратын "жалған рама" болды. 1912 және 1913 жылдары Knight жеңді клапанды қозғалтқышпен жабдықталған модельдер қосылды.