Кіріспе

Арагуари – Бразилияның Минас-Жерайс штатының батысындағы муниципалитет. Ол Солтүстік Триангуло Минейро аймағында, Паранайба өзенінің саласы – Жордан өзенінің жағасында, теңіз деңгейінен біршама биіктікте орналасқан. Арагуари муниципалитетінің ауданы , оның ішінде қалалық аймақта және ауылдық аймақта шамамен адам тұрады. 2020 жылы халық саны 117 825 адамды құрады, бұл оны Триангуло Минейро аймағындағы Үберландия мен Уберабадан кейінгі үшінші маңызды қалаға айналдырды. Арагуари сонымен қатар Бразилиядағы ең қарқынды дамып келе жатқан қалалардың бірі, ол елдің басқа аймақтарына қарағанда жоғары өсім көрсетіп отыр.

Өзендер

Муниципалитетті суарайтын өзендер – Рио-Арагуари, Рибейрао-дас-Арарас, Коррего-Гранде, Рибейрао-Жордао және Рибейрао-Писаррао. Солтүстікте Паранайба өзені Гояс штатымен шекара құрайды. Аймақта көптеген сарқырамалар мен тасылдар бар (бір дерек көзі бойынша 128), бұл туризмді дамытуға зор мүмкіндік береді.

Мәдениет

120 орындық театр бар. Спорт орталығы 5000 көрерменді қабылдай алады. Қалалық аумақта 112 000 шаршы метр ауданы бар Боск Джон Кеннеди аталған тропикалық орман бар. "Cinema Odete" кинотеатры және қала орталығында орналасқан "Cine Teatro" қоғамдық театры бар.

Туризм

Муниципалитеттің солтүстік шекарасында Эмборсасао және Миранда гидроэлектр станцияларының ірі кешені орналасқан, олар бірнеше көлдерді құрайды. Энергиямен қамтамасыз етуден басқа, бұл орындар туристерді қызықтырады, балық аулауға және су спортымен айналысуға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, Capim Branco I және II станциялары да салынып жатыр.

Тарих

Елді мекендердің пайда болуы XIX ғасырдың алғашқы онжылдықтарына жатады. Брейхо Алегре – шағын ауылдың (аррайал) атауы, оның құрамында кішкентай шіркеу, қарапайым үйлер, бірнеше дүкендер және көптеген мал шаруашылықтары болған. 1843 жылы ауыл Санта-Ана-ду-Рио-дас-Вельяс деген атаумен аудан мәртебесіне көтерілді. 1882 жылы аудан "вила" (кеңес) деп жарияланды, ал 1888 жылы "сиудад" немесе қала санатына көтеріліп, жаңа атауы Арагуари болды. Ол кезде қала колониялық стильдегі Сеньор Бом Иса да Кана Верде Igreja Matriz (басты шіркеуден), шіркеудің артындағы зираттан, төбесі жоқ, тек черепицасы бар "casas de telhas ao vento" үйлерінен тұрды; ал ортасынан елді мекенді екіге бөлетін өзен ағып өтті, оның бір жағы Гояс, екінші жағы Минас деп аталды. Шағын саудада нан пісіретін орын, аяқ киім дүкені, екі дәріхана және бірнеше "vendas" деп аталатын шағын дүкендер болды. Қаланың жағдайындағы маңызды өзгеріс 1896 жылы Cia. Mogiana de Estrada de Ferro темір жолының келуімен болды. 1906 жылы бұл темір жол, Estrada de Ferro Goiás деп аталды, Гоясқа дейін созылып, қаланың өсуін одан әрі жеделдетті.