Оңтүстік Австралия Тұрғын Үй-жай Трастының Тарихы мен Эволюциясы
South Australian Housing Trust
Оңтүстік Австралия Тұрғын Үй-жай Тресті – 1936 ж. құрылған, мемлекеттік тұрғын үй саясатының алғашқы ұйымы. Тарихы, құрылымы, және өзгерістері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Австралияның тұрғын үй қоры (SAHT) – Оңтүстік Австралия үкіметімен құрылған тәуелсіз мемлекеттік орган. Ол екінші дүниежүзілік соғысқа дейін штаттың өнеркәсіптік дамуын қолдау мақсатында жұмыс істейтін адамдар мен олардың отбасыларына қолжетімді бағадағы жалдамаға берілетін тұрғын үймен қамтамасыз етуге жауапты болды. Соғыс аяқталғаннан кейін оның қызметі кеңейіп, ірі құрылыс салушы және мемлекеттік тұрғын үй басқармасына айналды, бірақ 1980 жылдардан бастап бұл кеңею шектелді. 2000 жылдардың басынан 2018 жылдың 1 шілдесіне дейін SAHT қызметтері Адам қызметтері департаментінің құрамындағы Housing SA арқылы жүзеге асырылды. 2018 жылдың 1 шілдесінен бастап Housing SA және Renewal SA Оңтүстік Австралияның тұрғын үй басқармасына біріктірілді.
The South Australian Housing Trust (SAHT) is an independent statutory authority originally established by the Government of South Australia responsible for providing low cost rental housing to working people and their families, as a means of supporting industrial development in the state prior to World War II. Following the end of the war its role expanded to become a large scale developer and public housing authority, but since the 1980s this has been curtailed. From the early 2000s to 1 July 2018 SAHT Services were administered through Housing SA, a division within the Department for Human Services. From 1 July 2018 Housing SA and Renewal SA were merged into the South Australian Housing Authority.
Тарих
Оңтүстік Австралияның Либералдық және Оралдық лигасы (LCL) үкіметі 1936 жылы SAHT-ті Австралиядағы алғашқы мемлекеттік тұрғын үй органы ретінде құрды. Ол жақсартылған тұрғын үй немесе қала құрылысы арқылы тұрмыс деңгейін көтеру құралы ретінде емес, сонымен қатар Жаңа Оңтүстік Уэльс (NSW) және Виктория штаттарынан төмен еңбек құнын сақтап, өнеркәсіптік инвестицияларды тарту үшін үкіметтің қалыптасып келе жатқан жоспарындағы құрал ретінде қарастырылды. Бұл рөл Томас Плейфордтың LCL премьері ретінде 26 жыл (1938–1965) ішінде ең дамыған. Плейфорд SAHT-тің ірі мемлекеттік кәсіпорын ретінде және оның бұрынғы премьер-министрі Ричард Батлер бастаған экономикалық саясаттың маңызды құралы ретінде кеңейтуін қолдады. Бұл саясаттар негізінен өнеркәсіптік дамуды және халық санының өсуін ынталандыруға бағытталғандықтан, олардың әсері Аделаидаға шоғырландырылды. Көптеген ғалымдар Плейфордтың басқаруының басты нәтижесі – индустрияландырудың үдеген қарқыны екенін мойындайды. Индустрияландырудың өзінен гөрі, Плейфорд дәуірі саясатының ең айқын нәтижесі – жаңа мегаполистік Аделаида болды. Қалалық дамытушы ретіндегі рөлі трасттың Аделаидада жалға алу бағасын шектеу және жеке құрылыс индустриясын ынталандыру үшін жұмысшыларға арналған коттедждерді жеткілікті көлемде салу мақсатына енгізілген. 1937 жылы құрылғаннан бастап SAHT тұрғын үй алаптары үшін орын таңдауда кеңірек метрополитендік жоспарлау рөлін бастады. 1940 жылдардың соңынан бастап қалалық жоспарлаудағы бұл рөлдер артып, кеңейді, себебі Плейфорд Оңтүстік Австралия Электр энергетикасы тресі және SAHT сияқты мемлекеттік кәсіпорындарды құру немесе кеңейту арқылы өнеркәсіптік дамуды қолдады. SAHT-тің қалалық саясатындағы рөлі үкіметтің жалпы өнеркәсіптік даму стратегиясының бір бөлігі болды. Қалалық даму рөлін нақты жүзеге асыру 1940 жылдардың ортасында SAHT-ті қайта құруға байланысты болды, оған қосымша қызметкерлер мен жауапкершіліктер, жаңа төраға (Джек Картледж) және бас директор (Алекс Рамзи) тағайындалды. Картледж және Рамзи өте зиялы және қабілетті адамдар болды, олар кең өкілеттіктермен соғыстан кейінгі ұйымды құрды және Плейфорд үкіметінің қалған жылдары SAHT-ті басқарды. Екеуі де SAHT-тің қалалық өсудің жалпы бағытын анықтаудағы рөлін жақсы түсінді, оған тек үлес қосу ғана емес.
South Australia's Liberal and Country League (LCL) government established the SAHT as Australia's first state housing authority in 1936. It was conceived not as a means of improving living standards through improved housing or town planning but as a tool in the government's emerging plan for attracting industrial investment by keeping labour costs below those in the main rival states of New South Wales (NSW) and Victoria. This role was most developed during Thomas Playford's 26 years as LCL premier (1938–1965). Playford supported the expansion of the SAHT as a major state enterprise and as a key instrument in the economic policies initiated by his predecessor as premier, Richard Butler. As these policies were principally concerned with promoting industrial development and population growth, their effects were concentrated on Adelaide. Most scholars acknowledge that the main outcome of Playford's administration was a hastened rate of industrialisation. Rather than industrialisation itself, the most tangible outcome of Playford era policies was a new metropolitan Adelaide. A role as urban developer was implicit in the trust's founding purpose of constructing workers' cottages on a scale sufficient to restrain rents in Adelaide generally and stimulate the private building industry. From its inauguration in 1937, the SAHT board embarked upon a wider metropolitan planning role in its selection of sites for housing estates. These inadvertent urban planning roles became more self conscious and more extensive from the late 1940s as Playford supported industrial development by creating or greatly expanding state enterprises such as the Electricity Trust of South Australia and the SAHT. The urban policy role of the SAHT was part of the government's strategies of general industrial development. The undertaking of explicitly urban development roles was also due to the restructuring of the SAHT during the mid 1940s, with additional staff and responsibilities, a new chairman (Jack Cartledge) and general manager (Alex Ramsay). Cartledge and Ramsay were highly intelligent and capable men who created the post war organisation with its pervasive powers and directed the SAHT for the remaining years of the Playford government. Both men were conscious of the role of the SAHT in determining the overall direction of urban growth, and not merely contributing to it.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бұл траст ең беделді мемлекеттік органдардың біріне айналды. Плейфорд көптеген жаңа бастамаларды қолдады, бұл SAHT-қа жаңа қалалық аудандарды, өнеркәсіптік және экономикалық дамуды, сондай-ақ халық санының өсуін дамытуға бағытталған толыққанды даму органы ретінде әрекет етуге мүмкіндік берді. Осылайша SAHT бірнеше деңгейде "мегаполистік жоспарлаушы" рөлін атқарды: ресми қала жоспарлаушы (мысалы, Елизавета қаласында); зауыттар құрылысын және тұрғын үй салуды үйлестіріп, қала маңындағы аудандарды кеңейтуші мегаполистік жоспарлаушы ретінде; және, әсіресе, индустрияландыру және көші-қон саласындағы ірі мемлекеттік жоспарлаушы ретінде. Бұл бағдарламаға сәулетші Г.Р.Шедли үлкен үлес қосты.
After the Second World War the trust became one of the most powerful state authorities. Many new activities were supported by Playford, which enabled the SAHT to act as a total development authority, so that it could foster new suburban areas, industrial and economic development, and population expansion. The SAHT thus operated as "metropolitan planner" at several levels simultaneously: as formal town planner (at Elizabeth); as de facto metropolitan planner, integrating factory development and housing and extending the suburbs; and as a major state planner, particularly in relation to industrialisation and immigration. The architect G. R. Shedley was a major contributor to this program.
1950 жылдардағы "сақтану" тұрғын үйі
Тұрғын үй қоры білікті отбасыларға сатып алу үшін 15 түрлі жоспар бойынша көптеген қарапайым үйлер салды, бұл үйлер Плейфордтың саясаты арқылы құрылған өндірістегі жаңа жұмыс орындарын толтыруға ниеттенген, өз күштерімен өмір сүретін жас жұптарға арналған еді. Үйлердің көпшілігі тек қана қаңқа болды, жаңа иелері оларды уақыт, күш-жігер және қаржылық мүмкіндіктеріне қарай жабдықтады. Осыған қоса, "айналық бейне" жоспарлары енгізілді, ал әртүрлі шатыр материалдарын таңдау арқылы одан әрі әртүрлілікке қол жеткізілді: цемент немесе терракотадан жасалған плиткалар, немесе гальвандалған темірден немесе асбест цементінен жасалған толқынды металл жамылғылар. Көптеген үйлер кірпіштен салынды, сыртқы қабырғалары қуыс конструкциялы, ал сыртқы қабығы кірпіштен немесе Гамбиер тауынан алынған тастан жасалған.
The Housing Trust built a great number of basic homes to 15 different plans for purchase by qualifying families, and were targeted at self reliant young couples filling the new jobs in manufacturing created by Playford's policies. The houses were little more than shells, with the new owners fitting them out as time, energy and finances permitted. To these were added a set of "mirror image" plans, and further variety was achieved by specifying different roofing materials: tiles, of either cement or terracotta, or corrugated sheets, of either galvanized iron or asbestos cement. Most houses were built of brick, the outer walls being of cavity construction with the outer skin either brick or Mount Gambier stone.
1960 жылдар - 1990 жылдардың соңы
Трасттың ірі құрылыс салушы және мемлекеттік тұрғын үй органы ретіндегі кең өкілеттері 1980-ші жылдардың соңынан бастап шектелді. Заңмен құрылған бұл орган да ведомстволық бақылауға көшті, бастапқыда Адамгершілік қызметтері департаментінің, ал 2004 жылдан бастап Отбасы және қоғамдық даму департаментінің қарамағына өтті. 70 жылдық мерекесінде SAHT-ның функциялары сол департаменттің құрамындағы Housing SA бөлімшесіне берілді.
The Trust's wide roles as a large scale developer and public housing authority were curtailed from the late 1980s. The statutory authority also came under departmental control, at first under the Department of Human Services, and from 2004 under the Department for Families and Communities. In its 70th year the functions of the SAHT were taken over by Housing SA, a division within that department.
2000-шы жылдардың басында қазіргі уақытқа дейін
SA Housing Trust Board тиісті ведомствоға жауапты министрге, Отбасы және қоғамдастықтар департаментіне есеп береді, ол кейіннен Қоғамдық және әлеуметтік қамту департаменті деп аталды, ал 2018 жылғы наурыздағы мемлекеттік сайлаудан кейін қайтадан Адамгершілік қызметтер департаменті деп аталды. 2004 жылы SAHT қызметтерін ұсыну тәсілі өзгерді. Үйлер әлі де SAHT-ке тиесілі, бірақ күтім-шаруа және тұрғындармен қарым-қатынас енді Housing SA арқылы жүзеге асырылады, ал жаңарту/жаңару жобалары 2010 жылдардың басынан бастап Renewal SA арқылы іске асырылуда, екеуі де министр арқылы Министрлер кабинетіне есеп береді. 2010 жылдары SAHT-қа қарасты кейбір үйлер "1000 күнде 1000 үй" бағдарламасы аясында бұзылып, қайта салынды. Кейбір аймақтарда үйлерді басқару және оларға меншік құқығы үкіметтік емес қызметтер ұйымдарына берілді.
The SA Housing Trust Board reports to the minister responsible for the relevant department, the Department for Families and Communities, which was later renamed as the Department for Communities and Social Inclusion, and, following the March 2018 state election, again renamed as the Department for Human Services. In 2004, the way in which SAHT services were delivered changed. Houses are still owned by SAHT, however, maintenance and tenant relations is now handled by Housing SA, and upgrades/renewal projects are being delivered from the early 2010s onwards by Renewal SA, both of which report to Cabinet through the minister. In the 2010s some SAHT houses were demolished and rebuilt as part of the '1 Thousand Homes in 1000 Days' program. In some areas, management and ownership of homes has been transferred to non government service organisations.