Роберт Гектор Каттералл: Оң Африкалық Крикетшінің Өмірі мен Ойыны

Кіріспе

Оңтүстік Африкалық крикетші (1900–1961)

Роберт Гектор Кэттералл (10 шілде 1900 – 3 қаңтар 1961) – 1922 жылдан 1931 жылға дейін 24 тестілік матчта ойнаған Оңтүстік Африкалық крикетші. Кэттералл оң жақта ойнайтын, көбінесе ортаңғы қатарда, бірақ мансабының басында кейде ашылушы ретінде де қолданылған, сондай-ақ оң жақтағы орташа жылдамдықпен доп тастаушы, көбінесе қиын серіктестіктерді бұзу үшін пайдаланылған, бірақ ол ойнаған соңғы серияға дейін ешқандай тестілік қақпа алған жоқ.

Ертедегі ішкі крикет

Кэттералл Йоханнесбургтегі Жеппе ер балалар орта мектебінде білім алды, онда оны бұрынғы Глостершир крикетшісі және Лорд жаттықтырушысы Альфред Атфилд жаттықтырды. 1920–21 жылдары Трансвал командасы үшін бірінші сыныпты крикетте дебют жасады, екі ойында көп жетістікке жете алмады, бірақ келесі маусымда тұрақты түрде ойнады және үнемі ұпай жинады, орташасы 42-ден асты, алайда 50-ден тек екі рет асып түсті, ал ең жоғары көрсеткіші 75 ұпайды құрады. 1922–23 жылдары Англия командасы, Мэрилебон крикет клубы ретінде тестілік емес матчтарды және Англия ретінде тестілік матчтарды ойнап, Оңтүстік Африкаға келді. Тестілік сериясы басталар алдында Трансвалмен өткен бірінші сыныптық матчта Кэттералл, батырды ашып, 195 минутта 13 төрттік және екі алтылықпен 128 ұпай жинады. Осы ойыны оның бір аптадан кейін Англияға қарсы өткізілетін алғашқы тестілік матчқа Оңтүстік Африка құрамасына іріктелуіне әкелді.

Тестілік крикет

Каттаролл Англияға қарсы бес матчтық серияның алғашқы ойынында екі рет иннингсті ашты. Бірінші иннингсте ол 39 ұпай жинады, бұл 148-ге тоқтаған нашар иннингсте ең жоғары көрсеткіш болды; екіншіде Каттаролл 17 ұпайға ғана шықты, бірақ Герби Тейлордың 176 ұпайлық сәтті ойыны матчты құтқарып, Англия командасына төртінші иннингсте 387 ұпайдан асып түсу міндетін қойды, бірақ олар мұнан қалыс қалды. Екінші тест ойыны аз ұпайлы болды және Англия командасы бір ғана викетпен жеңіске жетті: 50-ден астам ұпай тек екінші иннингсте Каттаролл мен Тейлор арасындағы 155 ұпайлық екінші серіктестікте ғана тіркелді, ал Каттароллдың 76 ұпайы матчтың ең жоғары көрсеткіші болды. Керісінше, серияның үшінші ойыны жаңбырдың салдарынан бір күн жоғалған, баяу темпте өтетін, көп ұпайлы тең нәтижемен аяқталды: Каттаролл өзінің жалғыз иннингсінде 52 ұпай жинады, бұл жолы Тейлормен бірінші викетке 110 ұпай жинап ашты. Үшінші және төртінші тест ойындары арасында Каттаролл Трансвал командасы үшін келесі командаға қарсы екінші бірінші сыныптық матчын өткізіп, бірінші иннингсте 68 ұпаймен командасының үздік ұпай жинаушысы атанды. 31 және 8 ұпай жинаған төртінші тестте ол сәл сәтті болды, ал Англия серияны жеңіп алған соңғы ойында да екі иннингсте 17 және 22 ұпай жинап, жақсы ойын көрсетпеді. Серияның жалпы нәтижесі бойынша Каттаролл 30.22 орташа есеппен 272 ұпай жинады және Оңтүстік Африка командасының жалпы есебі бойынша үшінші, орташа есеп бойынша төртінші орынды иеленді.

1924 жылғы тестілік сериялар Англияда

Кэттерл 1922–23 жылғы маусымның соңы мен 1924 жылы Англияға жасаған Оңтүстік Африка туры арасында бірінші сыныпты крикетпен ойнамады. Wisden Cricketers' Almanack атап өткендей, туры ерекше болды: «Турдың барлық кезеңінде Кэттерлдің көрсеткіші шамалы болды – 27.00 орташа есеппен 1389 ұпай», – деп жазды ол. «Бірақ ол тест матчтарында жеңіске жетіп, Бирмингемде 120, Лордста 120 және Овалда 95 ұпай жинады, сондықтан ол команданың ең көрнекті ойыншысы болды». Wisden бұл бағалауды 1925 жылғы альманахтағы жылдың бес крикетшісінің бірі деп жариялап, қолдады. Бұл Англиядағы ең төменгі тесттік көрсеткіш және сол кезде барлық тесттік крикеттегі ең төменгі иннингтік көрсеткішпен теңесті. Оңтүстік Африканың екінші иннингі мүлдем басқаша болды, бірақ 408 ұпаймен қалып қойғандықтан, Англияны қайтадан соққыға салуға 18 ұпай жетпеді: «Тур кезінде Оңтүстік Африкалықтардың ең үлкен жетістігі – олардың соңынан келе жатқанда, басым күштерге қарсы күресу жолы болды», – деп хабарлады Wisden. Ортаңғы қатарда соққы берген Кэттерл 120 ұпай жинап, команданы 390 ұпайға жеткізді және соңғы ойыншы болды. Лордста өткен екінші тесттің нәтижесі бірінші ойынның нәтижесімен бірдей болды, ал Кэттерлдің бірінші иннингтегі 120 ұпайы да қайталанды. Ол жүлдегер Джордж Вудтың 5 ұпай жинағанда және Фрэнк Вуллидің 30 ұпай жинағанда ұсталмай қалды: Wisden бірінші мүмкіндікті «артқа тұрған жүлдегер күтетін тікелей мүмкіндік» деп сипаттады. Оңтүстік Африканың бұл матчтағы жеңілісіне жүлделерді ала алмауы себеп болды – олар Англиядан тек екі жүлде алды және 531 ұпай жіберді. Кэттерл екінші иннингте 45 ұпай жинағанына қарамастан, матч уақыт жетіспеуінен ұтылды. Англия үшінші тестті де жеңіп, екі ойын қалғанда серияны жеңіп алды: бұл матчта бірінші иннингте тек Кэттерл мен капитан Херби Тейлор ғана ұпай жинады, ал екінші иннингте олар 56 ұпайдан жинап, ең көп ұпай жинады, бірақ Wisden «асығыс шешім» деп атаған Кэттерлдің соққысынан кейін капитан бірінші иннингтегі кемшілікті жоюға үлкермей қалды, содан кейін ойын төмендеді. Төртінші тестті жаңбыр тоқтатты, ал Кэттерл бірінші күні жаңбыр матчты тоқтатқанда ғана соққы беруге дайын болды, бірақ ол қайта басталған жоқ. Бесінші және соңғы тестке де жаңбыр әсер етті, бірақ Овалда екі команда да көп ұпай жинады, ал Кэттерлдің 125 минутта жинаған 95 ұпайы Оңтүстік Африка үшін ең жоғары жеке көрсеткіш болды. Бұл ойынның нәтижесінде ол серияда 471 ұпай жинап, 67.28 орташа көрсеткішті көрсетті, бұл Оңтүстік Африканың екінші үздік ойыншысы Фред Сускиндтің көрсеткішінен екі есе көп және орташа көрсеткішін де екі есе басып өтті.

Catterall played no first class cricket between the end of the 1922–23 season and the start of the 1924 South African tour to England, for which he was selected. He had a strange tour, as Wisden Cricketers' Almanack noted: "Taking the whole tour through, Catterall had quite a modest record—1,389 runs with an average of 27," it wrote. "But inasmuch as he triumphed in the Test matches, scoring 120 at Birmingham, 120 at Lord's and 95 at the Oval, he was in a sense the outstanding figure on the side." Wisden backed this judgment by making him one of its five Cricketers of the Year in the 1925 almanack. It was and remains the lowest Test score in England and at the time it equalled the lowest innings score in all Test cricket. South Africa's second innings was very different, but, trailing by 408, they fell 18 runs short of making England bat again: "Nothing during the tour did the South Africans more credit than the way in which, on following on, they battled against overwhelming odds," Wisden reported. Catterall, batting in the middle order, led the team to a total of 390 by scoring 120, and was the last man out. The result in the second Test of the series, held at Lord's, was identical to the first game, and Catterall's first innings score of 120 was a repeat performance too. He benefited from being dropped when his score was five by the wicketkeeper George Wood, and again at 30 in the slips by Frank Woolley: the first miss was reported by Wisden as being "as direct a chance as a wicket keeper standing back could expect to get". South Africa's defeat in this match was through the failure to take wickets – they took only two England wickets and conceded 531 runs in the process – and though Catterall made 45 in the second innings the match was lost with time to spare. England won the third Test as well to take the series with two games to play: in this match, only Catterall and captain Herbie Taylor made runs in the first innings, and they jointly top scored in the second innings with 56 apiece, though what Wisden termed "a rash call" by Catterall ran his captain out before the first innings arrears had been cleared, and the game subsided after that. The fourth Test was ruined by rain, and Catterall had only just arrived to bat on the first day when the match was interrupted by rain, and it never resumed. The fifth and final Test was also somewhat affected by rain, but on a batsman's wicket at The Oval both sides made large scores, and Catterall's 95 in just 125 minutes was the highest individual score for the South Africans. That innings left him with an aggregate of 471 runs in the series and an average of 67.28, almost double the aggregate and more than double the average of the next best South African batsman, Fred Susskind.

Оңтүстік Африкаға оралу

Оңтүстік Африкадағы ішкі крикет 1924–25 маусымында шектеулі болды, сол кезде 15 ағылшын крикетшісінен құралған команданың ресми емес туры өтті, олардың көпшілігі тест тәжірибесіне ие болғанмен, сол қыста Австралияға ресми турға қатыса алмады. Бұл тур командасы қазірде қаржыгер Соломон Джоэлдің атымен S. B. Джоэлдің XI деп белгілі, бірақ сол кезде «Хон Л. Х. Теннисонның командасы» деп жиі аталатын, оның капитаны Лионель Теннисон, 3-ші барон Теннисон болды. Тур командасы 14 бірінші сыныпты матч өткізді, олардың бесеуі Оңтүстік Африканың құрама командасына қарсы болды, ал Каттералл осы бес ойынның барлығында ойнады. Ол иннингтің басында көп жетістікке жете алмады, бірақ орта қатардағы соққышы ретінде 86 ұпайлық иннинг ойнады, бұл оның командасының соңғы матчтағы табысына үлкен үлес қосты, осының арқасында олар серияны теңестіре алды. Келесі маусым, 1925–26 жылдары, Оңтүстік Африка крикеті үшін толығымен отандық маусым болды. Каттералл Трансвальдтен Наталға команданы ауыстырды және тек бес бірінші сыныпты матчта ойнады, олардың бірінде Грикваланд Вестке қарсы өткен ойында 147 ұпай жинады, бұл оның барлық бірінші сыныпты мансабындағы ең жоғары көрсеткіш болды. Сол сияқты, 1926–27 жылдары да тек отандық маусым болды, ал Каттераллдың соққысы шамалы болды, ғасырлық есептері болмады, бірақ ол бұрынғыдан гөрі көбірек доп тастады. 1927–28 жылдары отандық жарыс Англиядан келген тағы бір MCC командасының сапары үшін тоқтатылды, бес тест матчы өтті. Англия құрамасы аса мықты деп бағаланбады, өйткені көптеген жетекші ойыншылар турға қатысудан бас тартты және команданы Р. Т. Станифорт басқарды, оның крикеті көбінесе MCC және Армия үшін болды, бірақ олар Оңтүстік Африканы жеңе алады деп күтілді. Бірақ тур жалғасқан сайын бұл күтулер ақиқаттан алыстады: Англия алғашқы екі тестті жеңіп алды, бірақ үшіншісі тең аяқталды, ал Оңтүстік Африка соңғы екі ойында жеңіс алып, серияны теңестірді. Оңтүстік Африканың жағдайының жақсаруы көбінесе тиімді доп тастаушыларды табуға байланысты болды, ал Каттераллды қоса алғанда, соққы тұрақты болды. Бірінші тестте №4 позицияда соққы салған Каттералл бірінші иннингте 86 ұпай жинап, үздік болды, бірақ екінші иннингте Англияның жеңіске жетуіне себеп болған жоғарғы қатардың құлауына қатысты. Екінші тестте ол сәттілікке жете алмады, бірақ үшінші ойында оның екінші иннингінің 76 ұпайы Оңтүстік Африканың 60 мен 80 арасындағы бес ұпайының бірі болды, бұл бірінші иннингтегі айтарлықтай кемшіліктен кейін теңдікке қол жеткізуге мүмкіндік берді. Төртінші тесттегі 39 және 23 ұпайлары Оңтүстік Африкаға сериядағы алғашқы жеңіске көмектесті, ал соңғы матчтағы 119 ұпай Оңтүстік Африканың бірінші иннингінің негізін құрады. Серияда 379 ұпай жинап, 42,11 орташа көрсеткішпен Каттералл Оңтүстік Африка құрамасының үздік тұрақты ойыншысы болды, бірақ екі ойында екі рет есептелмеген ұпай жинаған Шунтер Коэн екі матчтан жақсы орташа көрсеткішке ие болды. 1928–29 жылғы Оңтүстік Африканың ішкі крикет маусымы 1929 жылы Англияға саяхаттауға арналған команданы таңдаумен айналысты, ал Кьюри Кубогы жарысы өткізілмеді; Каттералл Оранж-Фри-Стейт крикет командасы үшін үш матчта ойнады, бірақ үлкен жетістікке жете алмады, бірақ оның тесттегі бұрынғы көрсеткіштері оның турдағы орнына кепілдік берді.

Domestic cricket in South Africa was limited in the 1924–25 season, when there was an unofficial tour by a team of 15 English cricketers, a majority of whom had had Test experience but had missed out on the official tour that winter to Australia. The tour team is generally known now as S. B. Joel's XI after the financier Solomon Joel who sponsored it, but at the time was more widely known as "the Hon L. H. Tennyson's Team" after Lionel Tennyson, 3rd Baron Tennyson, who captained the side. The touring side played 14 first class matches and five of them were against a team representing the whole of South Africa, and Catterall played in all five of those games. He achieved little in the early games when opening the innings, but as a middle order batsman he played an innings of 86 that was instrumental in his team's success in the final game that enabled them to square the series. The following season, 1925–26, was a wholly domestic year in South African cricket, and Catterall switched teams from Transvaal to Natal and featured in just five first class matches, in one of which, the game against Griqualand West, he made 147, which was the highest score of his entire first class career. Similarly, 1926–27 was a domestic season only, and Catterall had a modest batting record with no centuries, although he bowled more than ever before. In 1927–28, however, domestic competition was again suspended for the visit of another MCC team representing England, with five Test matches played. The England team was not rated as strong, as many of the leading players opted not to tour and the side was led by R. T. Stanyforth, whose cricket had been largely for MCC and for the Army, but it was expected to be strong enough to beat the South Africans. In the event, that expectation proved less and less realistic as the tour went on: England duly won the first two Tests, but the third was drawn, and South Africa then squared the series by winning the final two games. The upturn in South African fortunes was based largely on the discovery of effective bowlers, and the batting, Catterall included, remained consistent throughout the series. In the first Test, Catterall, batting at No 4, top scored with a first innings of 86, though he was then part of an upper order collapse in the second innings that gave England an easy win. He was not successful in the second Test, but in the third his second innings 76 was one of five South African scores between 60 and 80 that secured a draw after a substantial first innings deficit. Innings of 39 and 23 in the fourth Test helped South Africa to their first win of the series, and
a score of 119 in the final match formed the backbone of the South African first innings. With 379 runs in the series and an average of 42.11, Catterall was the leading regular player on the South African side, though Shunter Coen, with two not out innings, had a better average from just two matches. The 1928–29 South African domestic cricket season was taken up with choosing the side to tour England in 1929, and the Currie Cup competition was not played; Catterall appeared in three matches for the Orange Free State cricket team, without any great success, but his past record in Tests meant that his place on the tour was assured anyway.

1929 жылғы тестілік сериялар Англияда

Кэттералл, Херби Тейлор және капитан Нумми Дийн 1924 жылы Англияға барған командадан 1929 жылғы турға іріктеліп алынған жалғыз ойыншылар болды.