«Терезе жуушының жасырын сырлары» (1974) фильмі – Вал Гест режиссерлік еткен британдық комедия. Тимми Лидің еркек өмірі мен оның клиенттермен болған қиындықтары туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1974 жылғы британдық фильм, Вэл Гест режиссерлік жұмысы
1974 British film by Val Guest
"Терезе тазалаушының жасырын сырлары" – 1974 жылғы британдық секс-комедиясы, режиссері Вэл Гест. "Жасырын сырлар" сериясының басқа фильмдері сияқты – "Поп-жұлдыздың жасырын сырлары", "Автокөлік оқытушысының жасырын сырлары" және "Демалыс лагерінің жасырын сырлары", ол Кристофер Вудтың осы атпен жазған романдары негізінде Тимоти Лидің эротикалық оқиғаларын баяндайды. Әр фильмде Робин Асквит және Энтони Бут түскен.
Confessions of a Window Cleaner is a 1974 British sex comedy film, directed by Val Guest. Like the other films in the Confessions series; Confessions of a Pop Performer, Confessions of a Driving Instructor and Confessions from a Holiday Camp, it concerns the erotic adventures of Timothy Lea, based on the novels written under that name by Christopher Wood. Each film features Robin Askwith and Antony Booth.
Сюжет
Оңтайлы және бейтарап Тимоти Лияны оның қайын інісі Сид терезе тазалаушы ретінде жаңадан жұмысқа алды. Сид болашақ әке бола отырып, ол клиенттерін толықтай "қанағаттандыру" үшін Тиммиге қарайды, бірақ Тиммидің апатқа ұшырауы оның клиенттерімен жыныстық өмірге жиі созылатынын түсінбейді. Тими төсекке қанағаттанбаған үй шаруасындағы әйелдерден лесбияндық махаббатқа дейін барады, оның басты көзі сәтті полиция қызметкері Элизабет Радлеттке, ол Тимидің ешқандай жыныстық қатынасына жол бермейді. Нәтижесінде ол отбасының көңілін қалдырып, Тиммидің әдеттегі сәттілігі нәтижеге әсер ететінін білместен, ұсынысты жасайды.
The optimistic and inept Timothy Lea is freshly employed by his brother in law Sid as a window cleaner. With Sid an impending father to be, he looks to Timmy to fully 'satisfy' his customers, little realising that Timmy's accident prone ways often stretch to his sex life with his clients. Timmy bed hops from unsatisfied housewives to even a lesbian love tryst, all the while with his main eye on successful police officer, Elizabeth Radlett, who will have none of Timmy's sexual advances. He proposes as a result, much to his family's upset, unaware that Timmy's usual run of luck will affect the outcome.
Өмірбаян
Фильм негізінен қағаздан шыққан секс-романның бейімделуі. Ол 1970-ші жылдары британдық киноиндустриясы әдеби туындылардың көптеген бейімдемелерін жасаған кезде экранға көшірілді. Сиан Барбер осы үрдістің басқа мысалдары ретінде мыналарды келтіреді: «Джейн Эйр» (1970), «Буранды биіктер», «Қара сұлулық» (1971), «Араласушы» (1971), «Құпиялы ұрлық» (1972), «Қазына аралы» (1973), «Гулливердің саяхаттары» (1977), «Отыз тоғыз баспақыш» (1978) және «Құмдар жұмбағы» (1979). Сиан Барбердің айтуынша, 1970-ші жылдарға қарай жоғары (Генрих Ибсен, Антон Чехов, Айрис Мердок сияқты авторлардың) және орта (Уильям Шекспир, Чарльз Диккенс, Рудьярд Киплинг, Д.Х. Лоуренс сияқты авторлардың) деңгейдегі туындыларды бейімдеу ерекше жайт емес еді, бірақ «Мойындаулар» төмен деңгейлі танымал әдебиеттің ерте бейімдемесі болып табылады. Тимми Лия туралы романдар сериясы әдеби жалғанның арқасында пайдаланды, яғни Лия – ойдан шығарылған кейіпкер емес, нағыз автор деген пікір қалыптасты. Сериал – сексуалдық фантазия, ол мойындау жазбалары түрінде жасырылған, бұл жанр көрермендерді қызықтырады. Жаңадан бастаған кинопродюсер Грег Смит романдарды экранға бейімдеуге қызығушылық танытқанда, алдау сақталды және Тимми Лия бастапқы материалдың авторы ретінде көрсетілді. Ал нақты автор және сценарийші Кристофер Вуд өзінің кейіпкерінен мүлдем өзгеше еді. «Мойындаулар» – 100 000 фунт стерлингтік бюджетпен түсірілген, бірақ толыққанды тәуелсіз фильм емес. Продюсер Майкл Клингер тәуелсіз инвесторлардан қаржы алуға тырысты, бірақ қаржының көп бөлігі «Колумбия Пикчерс» компаниясынан түсті, бұл сол кезең үшін маңызды факт. 1970-ші жылдардың басындағы Ұлыбритания экономикасының жағдайы британдық киноиндустрияның бір бөлігін американдық қаржыға тәуелді қылды. Фильм Ұлыбритания мәдениетіндегі өзгерістерден пайда тапты, қоғамның көбірек еркіндікке ұмтылуы және цензура стандарттарының өзгеруі осыған ықпал етті. Хант «Мойындаулар» фильмдері «ситком фильмдерінің» стилін секс-эксплоатациямен үйлестіргенін айтады. Ол осы екі жанрдың қосылуының нәтижесі ретінде «секском» терминін ұсынады. Лия үйінің ішкі жағы жарықтандырылып, күмәнді пайдасы бар эксцентриктік заттармен, мысалы, моос басы және горилла костюмімен толтырылған. Кейіпкерлер әрбір бейнеленген бөлмедегі «тар» кеңістікке шектелген, бұл тағы да ситком декорацияларын еске түсіреді. Бұл шектелу клаустрофобияны білдіреді, ал Сиан Барбер бұл сол кездегі тар орындар мен жарқыраған декорациялары бар тағы бір төмен бюджетті жанрға байланысты екенін айтады: британдық қорқыныш фильмдері.
The film is essentially an adaptation of a sex novel printed in paperback form. It was adapted for the screen in the 1970s, when the British film industry produced a large number of film adaptations of literary works. Sian Barber cites other examples of this trend: Jane Eyre (1970), Wuthering Heights, Black Beauty (1971), The Go Between (1971), Kidnapped (1972), Treasure Island (1973), Gulliver's Travels (1977), The Thirty Nine Steps (1978), and The Riddle of the Sands (1979). Sian Barber points that adaptations of highbrow material (for example, works by Henrik Ibsen, Anton Chekhov, Iris Murdoch) and Middlebrow material (for example, works by William Shakespeare, Charles Dickens, Rudyard Kipling, D. H. Lawrence) were hardly unusual by the 1970s, but points to Confessions as an early adaptation of low brow popular literature. The series of source novels about Timmy Lea had benefited from a literary forgery, the notion that Lea was not a fictional character but the actual author. The series was a sexual fantasy masquerading as confessional writing, a genre which tends to attract audiences. When novice film producer Greg Smith became interested in adapting the novels to screen, the hoax was maintained and Timmy Lea received credits as the author of the source material. The actual author and screenwriter, Christopher Wood, hardly resembled his creation. Confessions was a low budget film, with a budget of £100,000, but not really an independent film. Producer Michael Klinger tried to secure funding from independent investors, but most of the funding actually came from Columbia Pictures, a fact telling for its period. The condition of the economy of the United Kingdom in the early 1970s had left part of the British film industry dependent on American funds. The film benefited from changes in the culture of the United Kingdom, with an increasingly permissive society and changes in aspects of the censorship standards. Hunt argues that the Confessions films combined the style of the "sitcom films" with sexploitation. He suggests the terms "sexcom" as the result of this blending of genres. The interior of the Lea house was depicted as brightly lit and filled with eccentric items of doubtful use, such as a moose head and a gorilla suit. The characters are confined to the "cramped" space of every depicted room, again reminiscent of the sets of a sitcom. The confinement itself suggests claustrophobia, and Sian Barber suggests a connection to another low budget genre of the time with cramped locations and gaudy scenery: the British horror film.
Кассалық жинақ
Ол дәуірде "әлдеқайда ең танымал және ең табысты британдық секс фильмі" деп аталды және 1974 жылы ең көп табыс әкелген британдық фильм болды. 1988 жылы Гест: "Колумбиядан келетін төлемдер тіпті қазір де серияға қатысты сенімсіз, себебі ол Home Box Office-ке сатылды, Американың барлық аймақтарында таралды, басқа [жалғасы] фильмдер де ақша тапты, бірақ «Confessions of…» – блокбастер, ол осында шыққанда тым көп ақша тапты, соның арқасында Колумбия алғаш рет осы жерде корпоративтік салық төлеуге міндетті болды" деді. Сыншылар арасындағы сирек келіспеушіліктердің бірін Вирджиния Дигнам білдірді, ол Morning Star газеті үшін фильмдер сериясына жағымды пікірлер жазды.
It has been called, "perhaps the best known and most successful British sex film" of the era, and was the top grossing British film of 1974. In 1988 Guest said " the cheques which come from Columbia even now are unbelievable on the series, because it was sold to Home Box Office, sold all through America the others [sequels] made money but Confessions of is the block buster, it made so much money when it came out here that Columbia for the first time anyone could remember here had to pay Corporation Tax." A rare dissenting voice among critics was Virginia Dignam, writing for the Morning Star, who offered positive reviews of the film series.