АҚШ Әуе күштерінің Орталық командегі әскерлерінің тарихы

Кіріспе

АҚШ Әуе күштерінің нөмірленген әуе күштері – қазіргі уақытта белсенді нөмірленген әуе күштері.

Мысыр, Ливия, Тунис, Сицилия, Нормандия, Солтүстік Франция, Рейнланд, Арден-Альзас, Орталық Еуропа, Оңтүстік-Батыс Азия, Сауд Арабиясын қорғау, Кувейтті босату және қорғау, Оңтүстік-Батыс Азиядағы атысты тоқтату.

Штаб-пәтері Оңтүстік Каролина штатындағы Шоу әуе күштері базасында орналасқан АҚШ Әуе күштерінің нөмірленген әуе күштері. Бұл – АҚШ Орталық қолбасшылығының (USCENTCOM) Әуе күштері қызметінің құрамдас бөлігі, Африка мүйізінен Парсы шығанағы аймағына және Орталық Азияға дейін созылған 27 елдегі АҚШ қауіпсіздік мүдделеріне жауапты бірлескен Қорғаныс министрлігінің жауынгерлік қолбасшылығы. 1942 жылдың 8 сәуірінде 9-шы әуе күші ретінде құрылған бұл командалық, Екінші дүниежүзілік соғыста Мысыр мен Ливиядағы Батыс шөлейттік науқанында, сондай-ақ Еуропадағы АҚШ Стратегиялық әуе күштерінің тактикалық авиациялық құрамы ретінде Францияда, Бенлюкс елдерінде және нацистік Германиядағы жау әскерлерімен күресті. Суық соғыс кезеңінде бұл Тактикалық әуе күштерінің екі нөмірленген әуе күштерінің бірі болды. 1983 жылдың 1 қаңтарында АҚШ Орталық қолбасшылығының әуе күштері (CENTAF) ретінде тағайындалып, 2009 жылы күрделі ұрпақтарды беру процесінің бөлігі ретінде Тоғызыншы әуе күшінің тарихы мен мұрасы USAFCENT-ке берілді. Техникалық тұрғыдан алғанда, бұрын тарихы жоқ жаңа Тоғызыншы әуе күші құрылды. 2020 жылдың 20 тамызында 2009 жылы құрылған 9-шы әуе күші таратылғандықтан, 9 AF атауы USAFCENT-ке қайта берілді. Бұл әскерлік бөлім 1991 жылғы Перс шығанағы соғысында, Ауғанстандағы соғыста (OEF A, 2001 жылдан қазірге дейін), Ирак соғысында (OIF, 2003–2010) және USCENTCOM аясындағы түрлі операцияларда қатысты.

Тарих

АҚШ Әуе күштері Орталық – 1941 жылы құрылған Тоғызыншы Әуе күшінің тікелей мұрагері. AFCENT Тактикалық Әуе қолбасшылығының (TAC) құрамында АҚШ Орталық Әуе күштері қолбасшылығы (CENTAF) ретінде құрылды. CENTAF бастапқыда 1983 жылы таратылып, USCENTCOM ретінде қайта құрылған Жедел әрекет ету ортақ міндеттік күштерінің (RDJTF) АҚШ Әуе күштерінің бөлімшелерінен тұрды. 2008 жылдың 1 наурызында USCENTAF USAFCENT деп қайта аталды. Ол 2009 жылдың тамызына дейін Тоғызыншы Әуе күшінің командирін бөлісіп тұрды. 2009 жылдың 5 тамызында Тоғызыншы Әуе күші USAFCENT деп қайта тағайындалды. Сол күні CONUS-та орналасқан Әуе шайқас командованиесінің бөлімшелерін басқару және бақылау үшін жаңа Тоғызыншы Әуе күші құрылды.

1943 жылдан 1944 жылдың маусымына дейінгі Тоғызыншы Әуе күштері

Нәтижесінде, 9-шы әуе күштерінің құрамаларын 12-ші әуе күштеріне қайта тағайындаумен бірге, Ұлыбританияда 8-ші әуе күштерінің орташа бомбалаушы бөлімшелерін жеке басқаруға ауыстыру жоспарлары жасалды. Бұл басқару Бреретонға ұсынылды, ол қабылдады, және күш 1943 жылдың 16 қазанында 9-шы әуе күштері ретінде құрылды. 1943–1944 жылдардың қысында 9-шы әуе күштері өте қарқынды түрде кеңейді, сондықтан мамыр айының соңына қарай оның құрамында 45 ұшқыштар тобы болды, олар шамамен 5000 ұшақпен жұмыс істеді. Қажетті жердегі қолдау бөлімшелерімен бірге 9-шы әуе күштеріне тағайындалған қызметкерлердің жалпы саны 200 000-нан асты, бұл 8-ші әуе күшінен көп. 9-шы әуе күштерінің штабы IX бомбалаушы командасының нысаналарды таңдау мүмкіндігін едәуір кеңейтті, бірақ операция Pointblank [АҚШ және Ұлыбритания әуе күштерінің Біріккен бомбалау шабуылы (CBO) Люфтваффе және неміс авиация өнеркәсібіне қарсы] және келесі басымдық операция Crossbow (неміс V қару-жарақтарына қарсы операциялардың кодтық атауы) нысандары сақталды. АҚШ және Ұлыбритания әуе күштері неміс Люфтваффесін әуеде де, жерде де жеңіп, Нормандияға шабуыл жасау алдында толық әуе үстемдігін орнатуды мақсат етті. Операциялық міндеттерге Франция, Бельгия және Нидерландыдағы теміржол түйіндеріне, теміржолдарға, әуежайларға, өнеркәсіптік кәсіпорындарға, әскери нысандарға және басқа да жау нысандарына шабуылдар кірді. Басқа нысандар Франциядағы Англия бұғазының жағалауындағы неміс Атлантикалық қабырғасының қорғанысы болды. 1944 жылдың 4 қаңтарында XIX әуе қолдау командасы RAF Middle Wallop-та Паттонның Еуропадағы үшінші армиясын қолдау үшін құрылды. 1944 жылдың ақпанында 9-шы әуе күштері қайта ұйымдастырылды және бірнеше әскер тасымалдаушы топтары штаб-пәтерін көшірді. Генерал-майор Отто П. Вейланд XIX әуе қолдау командасының бас қолбасшысы болды, генерал-майор Элвуд Р. Квесаданың орнын басты. Соңғысы IX истребитель командасы мен IX әуе қолдау командасының екі басқаруын қабылдады, ол барлық истребитель және барлау бөлімшелерін басқарды. IX әуе қолдау командасының штабы Алдермастон сотынан Middle Wallop-қа көшті. Сицилия мен Италиядағы әскер тасымалдау операцияларына басшылық еткен генерал-майор Пол Л. Уильямс IX әскер тасымалдау командасының басшысы ретінде Джайлсты алмастырды. IX ТКК командасы мен штабының офицерлері осы бұрынғы шабуылдардың соғыс ардагерлерінің тамаша қоспасы болды, ал бірнеше маңызды офицерлер үзіліссіздікті сақтау үшін қалды. Тағайындалған топтар тәжірибелі болды, бірақ 82-ші және 101-ші әуеде жүретін дивизиялардың күтілетін жаппай қозғалысына қарсы тұру үшін оқыту қажет болды. 1944 жылдың 18 сәуірінде IX және XIX әуе қолдау командалары сәйкесінше IX тактикалық әуе командасы және XIX тактикалық әуе командасы болып қайта аталды. 1 мамыр мен 6 маусым аралығында 9-шы әуе күштері шамамен 35 000 рейс жасады, әуежайлар, теміржол түйіндері және жағалаудағы қару-жарақ позициялары сияқты нысандарға шабуыл жасады. 1944 жылдың мамыр айының соңына қарай IX ТКК-да 1207 C-47 Skytrain әскер тасымалдаушы ұшағы болды және күші үштен бірі артық болды, бұл күшті резерв құрды. Ұшақтардың төрттен үш бөлігі D күні бір жылға толмаған, барлығы өте жақсы жағдайда болды. Глайдерлер де пайдаланылды, 2100-ден астам CG-4 Waco глайдерлері Ұлыбританияға жіберілді, ал оқу операциялары кезінде ақаулар болғаннан кейін 1118-і операцияларға қол жетімді болды, сонымен қатар британдықтардан алынған 301 үлкен Airspeed Horsa глайдерлері де болды.

Concurrently with the reassignment of Ninth Air Force formations in the Mediterranean to Twelfth Air Force, plans were afoot in Britain to move Eighth Air Force's medium bomber units to a separate command. This command was offered to Brereton, who accepted, and the force was constituted, also as Ninth Air Force, on 16 October 1943. During the winter of 1943–1944 Ninth Air Force expanded at an extraordinary rate, so that by the end of May, its complement ran to 45 flying groups operating some 5,000 aircraft. With the necessary ground support units, the total number of personnel assigned to Ninth Air Force would be more than 200,000, a total greater than that of Eighth Air Force. HQ Ninth Air Force extended IX Bomber Command's choice of targets considerably, although first priority for Operation Pointblank [the Combined Bomber Offensive (CBO) of US and RAF air forces against the Luftwaffe and German aircraft industry] and next priority for Operation Crossbow (codename for operations against German V weapon sites) targets was maintained. U. S. and British Air Forces aimed to defeat the German Luftwaffe in the air and on the ground, to bring about complete air supremacy prior to the invasion of Normandy. Operational missions involved attacks on rail marshaling yards, railroads, airfields, industrial plants, military installations, and other enemy targets in France, Belgium, and the Netherlands. Other targets were German Atlantic Wall defenses along the English Channel coast of France. On 4 January 1944 XIX Air Support Command was activated at RAF Middle Wallop to support Patton's Third Army in Europe. In February 1944 the Ninth Air Force underwent a reorganization and several troop carrier groups relocated headquarters. Major General Otto P. Weyland became commanding general of XIX Air Support Command, replacing Major General Elwood R Quesada. The latter assumed dual command of both IX Fighter Command and the IX Air Support Command, which took control of all its fighter and reconnaissance units. HQ IX Air Support Command changed from Aldermaston Court to Middle Wallop. Major General Paul L. Williams, who had commanded the troop carrier operations in Sicily and Italy, replaced Giles in command of IX Troop Carrier Command. The IX TCC command and staff officers were an excellent mix of combat veterans from those earlier assaults, and a few key officers were held over for continuity. The groups assigned were a mixture of experience, but training would be needed to confront the expected massive movements of troops of the 82nd and 101st Airborne Divisions. On 18 April 1944, the IX and XIX Air Support Commands were redesignated, respectively, as IX Tactical Air Command and XIX Tactical Air Command. Between 1 May and the invasion on 6 June, the Ninth flew approximately 35,000 sorties, attacking targets such as airfields, railroad yards, and coastal gun positions. By the end of May 1944, the IX TCC had available 1,207 C 47 Skytrain troop carrier airplanes and was one third overstrength, creating a strong reserve. Three quarters of the aircraft were less than one year old on D Day, and all were in excellent condition. Gliders were incorporated, Over 2,100 CG 4 Waco gliders had been sent to the UK, and after attrition during training operations, 1,118 were available for operations, along with 301 larger Airspeed Horsa gliders received from the British.

Еуропадағы операциялар 1944-1945

D күні IX әскер тасымалдаушы командалық бөлімшелері 2000-нан астам сортты ұшып өтті, соның ішінде парашютпен шабуыл жасау және Нормандиядағы «Нептун» операциясы аясында американдық әуе десанттарына тікұшақпен қону. Басқа 9-шы әуе күшінің бөлімшелері P-51 Mustang, P-47 Thunderbolt истребитель-бомбардировщиктерімен, Солтүстік Американың B-25 Mitchell және Martin B-26 Marauder орта бомбалаушыларымен жаппай әуе шабуылдарын жүргізді. Франция жағалауларына таңертеңгі десант шабуылы кезінде P-38 Lightning ұшақтары одақтас күштеріне әуеден қорғауды қамтамасыз етті. Жағажайлар қауіпсіздікке қол жеткізгеннен кейін, оның тактикалық әуе бөлімшелері 1944 жылғы жазда Шербург шайқасы, Кан шайқасы және «Кобра» операциясы кезінде Нормандиядан шығуға одақтастардың әуе күшін қамтамасыз етті. 8-ші әуе күшінің бөлімшелері Ұлыбританияда қалғаннан айырмашылығы, 9-шы әуе күшінің бөлімшелері өте мобильді болды, алғаш рет 1944 жылдың 16 маусымында Нормандияға шабуылдан кейін он күн өткен соң Францияға P-47 Thunderbolt ұшақтарын жағажайға қондыру жолағына көшіріп орналастырды. Ұшу қашықтығының қысқа болуына байланысты, оперативтік жауынгерлік бөлімшелер одақтас құрлықтағы күштер алға жылжыған кезде майданға жақын тез дайындалған базаларға көшуі керек болды. Бұл базалар «Авансландырылған қону алаңдары» немесе «АЛГ» деп аталды. Еуропада көптеген АЛГ-лар Францияда, Төменгі елдерде және Германиядағы жау әуежайларын басып алып, немесе жаңадан салынды. 9-шы әуе күшінің бөлімшелері бір АЛГ-дан екінші АЛГ-ға жиі ауысып тұрды. Тамыз айының басында 9-шы әуе күшінің көптеген ұрыс және бомбалаушылар топтары Франциядағы базаларға ауыстырылды және АҚШ-тың 12-ші армия тобына бекітілді. Бұл топтар кейіннен армияның жердегі бөлімшелерін қолдаған тактикалық әуе командасы (TAC) ұйымдарына бекітілді. XXIX тактикалық әуе командасы (XXIX TAC) 1944 жылдың 15 қыркүйегінде Францияда генерал Ричард Э. Нюгент басқаруымен АҚШ-тың 9-шы армиясының операцияларын қолдау үшін белсенділенді. XXIX TAC солтүстіктегі 9-шы армияны, IX TAC орталықтағы 1-ші армияны және XIX TAC оңтүстіктегі 3-ші армияны қолдады. Еуропадағы одақтас аймақтарының үстіндегі әуеден қорғауды IX әуе қорғанысы командалығы жүзеге асырды. 9-шы әуе күшінің топтары Францияда, Төменгі елдерде және Батыс Германияда 1945 жылдың мамыр айындағы жаушылық аяқталуына дейін алға жылжыған майданға жақын болу үшін көптеген қозғалыстар жасады. 1944 жылдың тамызында Оңтүстік Францияға шабуыл жасаған «Драгун» операциясы кезінде екі 9-шы әуе күшінің тобы АҚШ-тың уақытша 1-ші тактикалық әуе күштеріне қосылды. «Маркет-Гарден» операциясының бір бөлігі ретінде 9-шы әуе күші 1944 жылдың қыркүйегінде өзінің барлық IX әскер тасымалдаушы командасын он төрт C-47 тобымен 1-ші одақтас әуе десанттық армиясына ауыстырды. Бұл әскер тасымалдаушы топтар көптеген C-47 ұшақтарын ұшырып, CG-4 Waco тікұшақтарын сүйреп, Эйндховеннің солтүстік-батысындағы көпірлерді басып алу үшін «Маркет-Гарден» операциясы аясында Son (Нидерландыдағы Son en Breugel), Veghel, Grave, Nijmegen және Арнем қалаларына әуе десанттарын тасыды. 1944 жылдың желтоқсаны мен 1945 жылдың қаңтары аралығында 9-шы әуе күшінің ұшақтары мен бомбалаушылары Арденн шайқасында Вермахтты жеңуде маңызды рөл атқарды. Бастапқыда американдық, британдық және канадалық әуе күштері өте жаман қысқы ауа райына байланысты жерге тиіп қалды, бірақ ауа райы жақсарғаннан кейін тактикалық әуе күштері Вермахт шабуылының күшін жоюға көмектесті. Франция, Бельгия және Люксембург арқылы жасалған ұзақ шабуыл 9-шы әуе күшінің тарихындағы маңызды оқиға болды. 1945 жылдың көктемінде 9-шы әуе күшінің әскер тасымалдаушы бөлімшелері 1945 жылдың 24 наурызында Рейн өзенінен жасалған одақтас шабуылы кезінде «Варсити» операциясы аясында қайтадан парашют және тікұшақпен әуе десанттарын тасыды. «Варсити» операциясы тарихтағы ең ірі әуе десанттық операциясы болды. Операция кезінде Еуропада алғаш рет Curtiss Wright C-46 Commando көлігі қолданылды, ол бұрынғы әуе десанттық операцияларындағы сенімді C-47 Skytrain ұшағымен жұмыс істеді, бұл тәжірибе C-46 ұшақтарының 28%-ын жоғалтумен аяқталды.

On D Day, IX Troop Carrier Command units flew over 2000 sorties conducting combat parachute jumps and glider landings as part of American airborne landings in Normandy of Operation Neptune. Other Ninth Air Force units carried out massive air attacks with P 51 Mustang, P 47 Thunderbolt fighter bombers, North American B 25 Mitchell and Martin B 26 Marauder medium bombers. Air cover during the morning amphibious assault by Allied forces on the beaches of France was flown by P 38 Lightnings. With the beaches secure, its tactical air units then provided the air power for the Allied break out from the Normandy beachhead in the summer of 1944 during the Battle of Cherbourg, Battle for Caen, and the ultimate breakout from the beachhead, Operation Cobra. Unlike Eighth Air Force, whose units stayed in the United Kingdom, Ninth Air Force units were very mobile, first deploying to France on 16 June 1944, ten days after the Normandy invasion by moving P 47 Thunderbolts to a beach head landing strip. Because of their short range, operational combat units would have to move to quickly prepared bases close to the front as soon as the Allied ground forces advanced. The bases were called "Advanced Landing Grounds" or "ALGs". On the continent, many ALGs were built either from scratch or from captured enemy airfields throughout France, the Low Countries and Germany. Ninth Air Force units moved frequently from one ALG to another. By early August most Ninth Air Force operational fighter and bomber groups were transferred to bases in France and assigned to the U. S. Twelfth Army Group. These groups were then assigned to Tactical Air Command (TAC) organizations which supported Army ground units. XXIX Tactical Air Command (XXIX TAC) was activated in France on 15 September 1944, commanded by Brig. Gen. Richard E. Nugent, to support operations of the U. S. Ninth Army. XXIX TAC supported the Ninth Army in the north; IX TAC supported the First Army in the center; and XIX TAC supported the Third Army in the south. Air cover over Allied controlled areas on the continent was performed by the IX Air Defense Command. Ninth Air Force groups made numerous moves within France, the Low Countries and western Germany to keep within range of the advancing battle front before the end of hostilities in May 1945. During Operation Dragoon, the invasion of Southern France in August 1944, two Ninth fighter groups were transferred to the provisional United States/Free French 1st Tactical Air Force supporting the invasion force's drive north. As part of Operation Market Garden, the Ninth Air Force transferred its entire IX Troop Carrier Command with its fourteen C 47 groups to the 1st Allied Airborne Army in September 1944. Those troop carrier groups flew many of the C 47s and towed CG 4 Waco gliders for the Allied airborne unit drops—Operation Market Garden—to take the bridges northwest of Eindhoven at Son (mun. Son en Breugel), Veghel, Grave, Nijmegen and Arnhem in the Netherlands. In December 1944 through January 1945, Ninth Air Force fighters and bombers were critical in defeating the Wehrmacht during the Battle of the Bulge. Initially American, British, and Canadian air power was grounded by very bad winter weather, but then the bad weather broke, freeing the tactical air forces to help break the back of the Wehrmacht attack. The long smash across France, Belgium, and Luxembourg was the highlight of the existence of the 9th Air Force. In the spring of 1945, Ninth Air Force troop carrier units flew airborne parachute and glider units again during Operation Varsity, the Allied assault over the Rhine River on 24 March 1945. Operation Varsity was the single largest airborne drop in history. The operation saw the first use of the Curtiss Wright C 46 Commando transport in Europe, operating with the reliable C 47 Skytrain of previous airborne operations, an experiment which ended with the catastrophic loss of 28% of the C 46s participating.

Соғыстан кейінгі демобилизация

Тоғызыншы әуе күштерінің тактикалық әуе көмегі операциялары 7 мамырдағы жаулық әрекеттердің тоқтауына дейін Германияның батысында жүргізілді. Бірақ жеңіс однынан кейін, Америка Құрама Штаттары Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында болғандай, демобилизацияға кірісті. Көптеген офицерлер мен әскерлер АҚШ-қа қайтарылды және олардың бөлімшелері таратылды. Ал қалғандары Еуропадағы жаңа АҚШ Әуе күштеріне бекітілді және оккупациялық міндеттерді орындау үшін жауланған Люфтваффе әуежайларына орналастырылды. Кейбір көлік бөлімшелері Францияға көшірілді. Соңында, міндет орындалғаннан кейін, 1945 жылдың 2 желтоқсанында Тоғызыншы әуе күштері Германияның Висбаден қаласындағы USAFE штаб-пәтерінде таратылды.

CENTAF және 1991 жылғы Перс шығанағындағы соғыс

1980 жылы Тоғызыншы әуе күштері жаңа Жедел әрекет ету бірлескен жұмыс тобына (RDJTF) бөлінді. 1983 жылы RDJTF Орта Шығысқа бағытталған АҚШ Орталық қолбасшылығы (USCENTCOM) ретінде танымал, жеке біріктірілген қолбасшылыққа айналды. Тоғызыншы әуе күштері АҚШ Орталық қолбасшылығы әуе күштерін (USCENTAF) құру үшін ұшақтар, персонал және материал ұсынды, ол CENTCOM-ның ӘҚК әуе күші болды және штаб-пәтері Шоу әуе базасында орналасқан еді. 1981 жылдан бастап Тоғызыншы әуе күштерінің ұшақтары мен қызметкерлері Мысырға «Жарқын жұлдыз» жаттығуына жіберілді. «Operation Desert Shield» және «Operation Desert Storm» операциялары кезінде Тоғызыншы әуе күштерінің бөлімдері Таяу Шығысқа жөнелтіліп, Кувейт пен Ирак үстінен ұрыс миссияларын орындады. Достық әрекеттер аяқталғаннан кейін Тоғызыншы әуе күштерінің бөлімдері Ирак үстінен «ұшуға тыйым салынған аймақтарды» бақылау операциялары – «Operation Deny Flight», «Operation Northern Watch» және «Operation Southern Watch» аясында әуе миссияларын орындады. 1991 жылдан бастап 4404-ші құрама қанаты (Уақытша) алдыңғы күш ретінде қызмет етті, және осы кезеңнің көп бөлігінде Сауд Арабиясының Король Абдул Азиз әуе базасынан ұшып жүрді. Солтүстік және оңтүстік «ұшуға тыйым салынған аймақтарда» жасалған, көбінесе бірқалыпты патрульдерге қарамастан, 1991 жылдан кейінгі жылдарда жаушылық оқиғалар толығымен болмады. Ирактың әуе қорғаныс радарлары бірнеше рет іске қосылып, американдық ұшақтарды «жарықтандырды». Сондай-ақ, ирактық зениттік артиллерия мен зымырандар американдық ұшақтарға шабуыл жасаған көптеген жағдайлар тіркелді. Әрбір жағдайда АҚШ әскери ұшақтары жауап беріп, көбінесе осы әуе қорғаныс нысандарын жойды. Жөнелтілген бөлімдердің арасында 4-ші әуе экспедициялық қанаты (Катар, Доха лагері, 1996 жылғы маусым және 1997 жылғы ақпан, ӘЭҚ айналымдары III және IV), 347-ші әуе экспедициялық қанаты (Бахрейн, Шейх Иса әуе базасы) және 363-ші әуе экспедициялық қанаты (Сауд Арабиясы, Принц Сұлтан әуе базасы) болды. Бұл «жалған соғыс» кезінде американдық ұшқыштар өздерінің еліндегі жаттығуларда қайталай алмайтын, жер-әуе тактикасы бойынша құнды тәжірибе жинады. 1998 жылы «Operation Desert Fox» операциясы кезінде ұрыс миссиялары қысқа мерзімге қайта жанданды.

In 1980, Ninth Air Force units were allocated to the new Rapid Deployment Joint Task Force (RDJTF). In 1983, the RDJTF became a separate unified command known as the United States Central Command (USCENTCOM), focusing on the Middle East. Ninth Air Force provided the aircraft, personnel and materiel to form United States Central Command Air Forces (USCENTAF), the USAF air power of CENTCOM, which was also headquartered at Shaw AFB. Starting in 1981, Ninth Air Force aircraft and personnel were deployed to Egypt for Exercise Bright Star. During Operation Desert Shield and Operation Desert Storm, Ninth Air Force units deployed to the Middle East, and flew combat missions over Kuwait and Iraq. After the end of hostilities, units from the Ninth flew air missions over Iraq as part of Operation Deny Flight, Operation Northern Watch and Operation Southern Watch. From 1991, the 4404th Composite Wing (Provisional) served as a forward force, for most of that period flying from King Abdul Aziz AB, Saudi Arabia. Despite the boring nature of the quasi peacetime patrols over both the northern and southern "no fly zones," the years after 1991 were not entirely without hostile action. Time and time again Iraqi air defense radars came on line and "illuminated" American aircraft. There were also numerous cases where Iraqi anti aircraft guns and missiles engaged American aircraft. In each case, the U. S. military aircraft would retaliate and in most cases, eliminate the offending air defense site(s). Among the deployed units were the 4th Air Expeditionary Wing, Camp Doha, Qatar (June 1996 and February 1997 in Air Expeditionary Force (AEF) Rotations III and IV respectively), the 347th Air Expeditionary Wing, Shaikh Isa AB, Bahrain, and the 363d Air Expeditionary Wing at Prince Sultan AB, Saudi Arabia. During this "phony war," American pilots gained invaluable experience in air to ground tactics that could not be duplicated in practice missions back at home. Combat missions briefly resumed in 1998 during Operation Desert Fox.

Ирак пен Ауғанстан

USCENTAF ретінде ұшатын Тоғызыншы әуе күштерінің бөлімдері 2002 жылғы «Тұрақты бостандық» операциясы – Ауғанстан (OEF A) және 2003 жылғы Иракқа басып кіру кезіндегі «Ирак азаттығы» (OIF) операциясында жедел миссияларды орындады. Әуе экспедициялық күштерінің бөлімдері үздіксіз түрде жауынгерлік операцияларға қатысуда. АҚШ әуе күштерінің әскери қызметшілері Иракта көбірек жұмыс істейді: «Олар конвойлермен жүреді, тіпті тұтқындармен де жұмыс жасайды. Ирактағы басты әуе торабында 1500 әскери қызметші конвойлерді сүйемелдеумен, ал 1000-ы тұтқындармен жұмыс істейді. Әуе күштері ирактықтарды оқытумен және әдетте әуе күштерімен байланысты емес басқа да іс-шараларды жүргізумен де айналысады. Әуе күштерінің жаңа рөлінің қауіптілігі экспедициялық қанаттың алғашқы әйел мүшесі Иракта қызмет барысында қаза тапқанда айқын болды. 21 жастағы Элизабет Джейкобсон АҚШ-тың оңтүстік Ирақтағы Камп-Букка ұстау орталығына жақын жерде конвойді күзету кезінде жол жиегіндегі жарылыстан қаза тапты». «Көбірек әуе күштерінің әскерилері әскердің жұмысын істеп жатыр», – деді Сан-Францисколық 46 жастағы аға сержант Мэтт Россони. «Әскерде ешқандай жамандық жоқ. Олардың күші таусылып қалған». «Әуе күштерінің қауіпсіздік күштері дәстүрлі түрде базаны қорғаумен байланысты, бірақ қазір олар патрульдерге қауіпсіздік қамтамасыз етеді және жабдықты жеткізіп береді». Әуе күштері сондай-ақ өзінің дәстүрлі міндеттерін орындап жатыр. Қараша айында 386-шы әуе экспедициялық қанаты 2003 жылдың қазан айынан бері Иракқа жеткізген миллиондық жолаушысы туралы мәлімдеді. USAF миссияларына әскерлерді, жараланғандарды және жүктерді тасымалдау кірді. Әуе күштері, теңіз күштері және теңіз жаяу әскерлері осы күзге дейін Ирактағы АҚШ жер күштерін қолдау үшін мыңдаған рейстер жасады, оның ішінде Hellfire зымырандарымен жабдықталған ұшқышсыз Predator ұшақтарының шабуылдары да болды, деп хабарлайды әскери деректер. Америкалық және одақтас ұшақтары жанармай құю, тасымалдау және бақылау жұмыстарын да жүргізуде. АҚШ Орталық командасының мәліметінше, әуе шабуылдары көбінесе бүлікшілердің ең белсенді аймақтарында – Балад, Рамади және Бағдад маңында жүргізілді.

АФЦЕНТ командашылары

Жоқ. (Сан) Командир ЛауазымыСуретіАтыҚызметке кірген күніҚызметтен кеткен күніҚызмет мерзімі

9 AF/AFCENT командирлері

Жоқ. (Сан) Командир ЛауазымыСуретіАтыҚызметке кірген күніҚызметтен кеткен күніҚызмет мерзімі