Ричард Хикокс: Ағылшын дирижерінің өмірі мен шығармашылығы
Richard Hickox
Ричард Сидни Хикокс – ағылшын дирижері, хор, оркестр және опера музыкасын орындаған. Өмірі, білімі, Wooburn фестивалінің негіз қалаушысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Сидни Хикокс (5 наурыз 1948 – 23 қараша 2008) – ағылшын дирижері, хор, оркестр және опера музыкасын орындаған.
English conductor
Richard Sidney Hickox (5 March 1948 – 23 November 2008) was an English conductor of choral, orchestral and operatic music.
Ерте өмір және білім
Хикокс Букингемширдегі Стокенчерч қаласында музыкалық отбасында дүниеге келген. 1959-1966 жылдары Корольдік грамматикалық мектепке қатысқаннан кейін, ол 1966-1967 жылдары Лондондағы Корольдік музыка академиясында оқыды, сосын 1967-1970 жылдары Кембридждегі Куинс колледжінде орган бойынша ғылыми шәкірт болды.
Hickox was born in Stokenchurch in Buckinghamshire into a musical family. After attending the Royal Grammar School, High Wycombe from 1959 to 1966, he studied at the Royal Academy of Music in London from 1966 to 1967, then was an organ scholar at Queens' College, Cambridge, from 1967 to 1970.
Мансап
1967 жылы әкесі Букингемширдегі Вубурн шіркеуінің викарі болған кезде Хикокс Вубурн фестивалін құрды және кейіннен оның президенті атанды. Фестиваль қазірге дейін өткізіліп келеді және онда музыка, драма мен бейнелеу өнері ұсынылады. Хикокс Wooburn Singers тобын да құрды және Стивен Джексон оны алмастырғанға дейін дирижер болып қызмет етті. 1970 жылдан 1971 жылға дейін Хикокс Мейденхед гимназиясының (кейін Десбороу мектебі) музыка директоры болды. 1971 жылы ол Лондон симфония оркестрін құрды және өмірінің соңына дейін музыкалық директор болып қалды, сондай-ақ сол жылы Ричард Хикокс әншілер мен оркестрін құрды. Ричард Хикокс әншілері Кейт Буштың "Hounds of Love" альбомындағы "Hello Earth" әнінде ойнайды; хор бөлімі – грузин халық әні "Цинцкаро". Хикокс 1972 жылдан 2008 жылы қайтыс болғанға дейін Сент-Эндельон фестивалінің көркемдік директоры болды. Корнуоллдағы Порт-Исаак қаласының жанындағы Сент-Энделион колледжінің шіркеуіндегі Сент-Энделион фестивалі оның отыз жылдық көркемдік жетекшілігі кезінде кеңейді және нығайды, оған көптеген белгілі музыканттар қатысты және 1974 жылы Ұлы аптада Пасха фестивалі құрылды. Хикокстің ұлы Адам Хикокс 2024 жылғы Сент-Энделион Пасха фестивалінің дирижері. 1972 жылы, 24 жасында, ол Мартин Ниридің орнын басты және Вестминстердегі Сент-Маргарет шіркеуінде (Парламент үйлерінің шіркеуі) органшы және музыка шебері болып тағайындалды, содан кейін Лондон симфониялық хорының (1976) және Брэдфорд фестивальдік хор қоғамының (1978) директорлық қызметтерін қосты. Хикокс 2008 жылдың қарашасында қайтыс болған кезде 2012 жылға дейін Австралия операсының музыкалық директоры болып тағайындалды. Хикокс 2002 жылы Королеваның туған күні құрметіне Британ империясы орденінің командирі (CBE) атанды. Оның репертуары британдық музыкаға бағытталған, онда ол Chandos Records үшін бірнеше премьералық жазба жасады (ол осы компания үшін 280-нен астам жазба жасады). 1997 жылы ол Бенджамин Бриттеннің "Питер Граймс" операсын жазғаны үшін "Грэмми" сыйлығын жеңіп алды. Ол бес рет Gramophone сыйлығын алды: Бриттеннің "Соғыс реквиемі" (1992); Фредерик Делиустың "Теңіз ағымы" (1994); Уильям Уолтонның "Тройлус және Крессида" (1995); Ральф Воан Уильямстың "Лондон симфониясының" 1913 жылғы түпнұсқасы (2001 жылдың үздік жазбасы және үздік оркестрлік дискісі); және Чарльз Вильерс Стэнфордтың "Теңіз әндері" (2006 жылғы редактордың таңдауы). Ол Делиустың "Реквиемін" екінші рет жазды (1996). 2003 жылы Дарем университетінен музыка докторы дәрежесін алды және Кембридждегі Куинз колледжінің құрметті мүшесі болды. Ол екі рет Корольдік филармониялық қоғамның музыкалық сыйлығын, бірінші Сэр Чарльз Гроувс сыйлығын, Evening Standard Opera сыйлығын және Британдық оркестрлер қауымдастығының сыйлығын алды. Ол Эльгар қоғамының президенті болды.
In 1967, while his father was Vicar of Wooburn, Buckinghamshire, Hickox founded the Wooburn Festival and eventually became its president. The Festival still takes place and features music, drama and the visual arts. Hickox also founded the Wooburn Singers and continued as conductor until succeeded by Stephen Jackson. From 1970 to 1971 Hickox was Director of Music at Maidenhead Grammar School (later Desborough School). He founded the City of London Sinfonia in 1971, remaining music director until his death, and also founded the Richard Hickox Singers and Orchestra in the same year. The Richard Hickox Singers are featured on Kate Bush's album Hounds of Love on the song "Hello Earth"; the choral section is the Georgian folk song "Tsintskaro". Hickox was the St Endellion Festivals Artistic Director from 1972 until his death in 2008. The St. Endellion Festivals at the St. Endellion Collegiate Church near Port Isaac, Cornwall expanded and strengthened during his thirty years of artistic direction, with many renowned musicians participating and an Easter Festival during Holy Week created in 1974. Hickox' son Adam Hickox is a conductor for the St. Endellion Easter Festival for 2024. In 1972, aged 24, he was appointed Martin Neary's successor as organist and master of music at St. Margaret's, Westminster (the church of the Houses of Parliament), subsequently adding the directorships of the London Symphony Chorus (1976) and Bradford Festival Choral Society (1978). Hickox was contracted as Opera Australia's music director through to 2012 at the time of his death in November 2008. Hickox was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE) in the 2002 Queen's Birthday Honours. His recording repertoire concentrated on British music, in which he made a number of recording premieres for Chandos Records (he made over 280 recordings for this company). In 1997 he won the Grammy Award for Best Opera Recording for his recording of Benjamin Britten's Peter Grimes. He garnered five Gramophone Awards: for recordings of Britten's War Requiem (1992); Frederick Delius's Sea Drift (1994); William Walton's Troilus and Cressida (1995); the original 1913 version of Ralph Vaughan Williams' A London Symphony (2001 Record of the Year and Best Orchestral Disc); and Charles Villiers Stanford's Songs of the Sea (2006 Editor's Choice). He made only the second recording of Delius's Requiem (1996). He was awarded a Doctorate of Music from Durham University in 2003 and was an Honorary Fellow of Queens' College, Cambridge. He received two Royal Philharmonic Society Music Awards, the first Sir Charles Groves Award, the Evening Standard Opera Award and the Association of British Orchestras Award. He was President of the Elgar Society.
Өлім
2008 жылдың 23 қарашасында, «Чандос» үшін Холсттың бірінші хорлық симфониясын жазу кезінде Хикоксқа жаман болды және Суонсиде кеуде аневризмасынан қайтыс болды. Ол сол айдың соңында Англия Ұлттық операсында Вон Уильямстың «Теңіз саяхатшылары» атты жаңа қойылымын дирижерлеуге жоспарлаған еді. 2009 жылдың 12 наурызында Лондонның Сент-Пол соборында алғыс айту қызметі өтті. Брет Дин өзінің «Квартет үшін Эпитафия (виола квартеті) (2010)» шығармасының бесінші бөлімін Диннің алғашқы операсы «Бақыт» премьерасының дирижері болған Ричард Хикокстің естелігіне арнады.
On 23 November 2008, during a recording session of Holst's First Choral Symphony for Chandos, Hickox was taken ill and died in Swansea from a dissecting thoracic aneurysm. He had been scheduled to conduct a new production of Vaughan Williams' Riders to the Sea at English National Opera later that month. A service of Thanksgiving took place in St Paul's Cathedral, London on 12 March 2009. Brett Dean dedicated the fifth movement of his "Epitaph for string quintet (viola quintet) (2010)" in memory of Richard Hickox who was the conductor of the premiere of Dean's first opera, “Bliss”.
Жеке өмір
Хикокс үш рет үйленген. Оның екінші некесінен Франсис Шелдон Уильямспен Том Хикокс деген ұлы дүниеге келді. Бұл неке де ажырасып кетті. Оның үшінші әйелі – контральто Памела Хелен Стивен болды, олардан Адам мен Абигайл есімді екі бала туды. Оның ұлы Адам 2019 жылы Роттердамда дирижердің ассистенты болды. Памела Хелен Стивен 2021 жылдың 30 қарашасында қайтыс болды.
Hickox was married three times. His second marriage to Frances Sheldon Williams produced a son, Tom Hickox. That marriage was also dissolved. His third marriage was to the contralto Pamela Helen Stephen with two offspring Adam and Abigail. His son Adam became an assistant conductor in Rotterdam in 2019. Pamela Helen Stephen died 30 November 2021.