АҚШ-тағы Салерно ісі: Сотқа дейінгі қамаудың конституциялық негізі
United States v. Salerno
АҚШ-тағы Salerno ісі (1987) сотқа дейін қамау актісінің конституциялық екенін растады. Қылмыскерлерге қауіпті деп танылғандар ұсталуы мүмкін. Бас сот судьясы Реквист жазды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Salerno, 481 U. S. 739 (1987) – 1984 жылғы кепілдік реформасы туралы заңның конституциялық екенін анықтаған АҚШ Жоғарғы Сотының шешімі. Бұл шешімге сәйкес, егер үкімет күдіктінің қоғам үшін қауіпті болуы мүмкін екенін дәлелдей алса, федералдық соттар сот процесі басталғанға дейін оны қамауға алуға құқылы. Заң АҚШ Конституциясының Бесінші толықтыруындағы Әділетті сот процесі туралы қағидасына да, Сегізінші толықтыруындағы Шамадан тыс кепілдік туралы қағидасына да қайшы келмейді.
United States v. Salerno, 481 U. S. 739 (1987), was a United States Supreme Court decision that determined that the Bail Reform Act of 1984 was constitutional, which permitted the federal courts to detain an arrestee prior to trial if the government could prove that the individual was potentially a danger to society. The Act was held to violate neither the United States Constitution's Due Process Clause of the Fifth Amendment nor its Excessive Bail Clause of the Eighth Amendment.
Өмірбаян
Бұл мәселе американдық мафия мүшесі Энтони Салерно ұсталғанда және "Рекетке ықпал ететін және жемқорлық ұйымдар туралы" заңды бұзғаны үшін сотқа тартылғанда көтерілді.
The case was brought up when the American Mafia member Anthony Salerno was arrested and indicted for violating the Racketeer Influenced and Corrupt Organizations Act.
Шешім
Бас судья Рехнквист көпшіліктің пікірін жазды. Маршалл және Стивенс судьялары әрқайсысы қарсы пікір білдірді. Салерно "ешқандай жағдайлар жиынтығы" тестін түсіндіруімен белгілі. Заңға шағымданушылар заңның "бетінен жарамсыз" екенін және конституцияға қайшы деп жариялануы керек деп мәлімдейді. Бұл өте жоғары талап, өйткені шағымданушы заңның ешқандай жағдайда жарамды бола алмайтынын көрсетуі керек. Алайда, Сот жақсы орныққан, заңның тым кеңдігі туралы доктринаны мойындады, ол Бірінші түзетуді бұзады деп айыпталатын заңдарға қатысты шағымдар үшін басқа стандартты ұсынады.
Chief Justice Rehnquist wrote the opinion for the majority. Justice Marshall and Justice Stevens each wrote dissenting opinions. Salerno is famous for expounding the "no set of circumstances" test. Challengers who bring a facial challenge to a statute claim the statute is "void on its face" and so should be declared unconstitutional. That is an extremely high burden, as the challenger must show that no set of circumstances exists under which the statute would be valid. The Court, however, recognized the well established overbreadth doctrine, which provides a different standard for facial challenges of laws that are alleged to violate the First Amendment.
Салдары
1988 жылдың қазан айында Салерно кінәлі деп танылып, 70 жылға бас бостандығынан айырылды, 376 000 доллар айыппұл төлеуге міндеттелді және рэкеттен түскен табыстың жартысын (шамамен 30 миллион доллар) мемлекетке беруге бұйырылды.
In October 1988, Salerno was convicted and sentenced to 70 years in prison, including a $376,000 fine, and ordered to forfeit half of the racketeering proceeds (estimated to be $30 million).