Стэн Гофф: Америкалық әскери қызметкер, жазушы және наразылық білдіруші

Кіріспе

Американдық соғысқа қарсы белсенді, жазушы және блогер (1951 жылы туған)

Стэн Гофф (12 қараша 1951 жылы Калифорния штатының Сан-Диего қаласында туған) – американдық соғысқа қарсы белсенді, жазушы және блогер. Белсенділікке араласқанға дейін Гофф АҚШ қарулы күштерінде ұзақ қызмет етті, 1970 жылдан 1996 жылға дейін екі рет әскери қызметтен үзіліс жасады. Әскери қызметтен кеткеннен кейін ол саяси белсенді болып, империализмге қарсы, феминистік және социалистік/марксистік көзқарастарды қабылдады, қазір христиан дінін ұстанады. Ол белсенді блогер және бірнеше кітаптың авторы, олардың ішінде «Қорқынышты арман» (2000), «Толық спектрлік бұзылу: Жаңа американ ғасырындағы әскерилер» (2004), «Энергия соғысы» (2006), «Жыныс және соғыс» (2006), «Соғыс, жыныстық қатынас және шіркеу туралы шекаралық ойлар» (2015), «Маммонның экологиясы – Бос белгінің метафизикасы» (2018) және «Қатал Гинз – Кинодағы зорлық-зомбылық әйелдер, құрметті ерлер ретінде» (2019) кітаптары бар. Ол сондай-ақ CounterPunch және Huffington Post-қа материалдар жазуға қатысқан.

Әскери мансап

Гофф 1970-71 жылдары Вьетнам соғысы кезінде Вьетнамға жіберілді. Ол 173-ші әуеде жүретін бригадада жаяу әскер ретінде қызмет етті, содан кейін дәріге төзімді безгекпен ауырып, Солтүстік Каролина штатының Форт-Брэгг қаласындағы 82-ші әуеде жүретін дивизияға қайта тағайындалды. 1973 жылы ол сержант шенімен құрметпен қызметтен босатылды. Қызметтегі үзіліс кезінде ол Монтичеллодағы Арканзас университетінде оқып, Элизабет Макколлға үйленді. Олардың қызы Элан Макколл Гофф 1976 жылдың 1 қыркүйегінде дүниеге келді. 1977 жылы ол қайтадан армияға шақырылып, 4-ші жаяу әскер дивизиясына (механикаландырылған) бірінші сыныпты әскер ретінде тағайындалды, ал 1979 жылы сержант шенін қайта алды. Сол жылы ол 75-ші рейнджер полкіне қосылды және INDOC курсын бітіргеннен кейін Вашингтон штатының Льюис фортындағы 2-ші рейнджер батальонына қайта тағайындалды. 2-ші рейнджер батальонында екі жыл қызмет еткеннен кейін Гофф штаб-сержант шенін алды және Панамадағы Джунгли операциялар оқу орталығына қайта тағайындалу шартымен жұмысқа қабылданды. Ол сол міндеттеме кезінде 1-ші арнайы күштердің операциялық отрядына (SFOD D) ерікті болып түсті. Отрядты іріктеуден және оқытудан өткен соң Гофф Гватемала, Сальвадор және Гренададағы операцияларға қатысты (Operation Urgent Fury операциясын қараңыз). 1986 жылдың желтоқсан айында Гофф Сальвадордағы елшінің резиденциясына әйелді алып кіргені туралы айыптау негізінде Дельтадан сержант-лейтенант шенімен босатылды, бірақ ол осы айыптауды жоққа шығарды. Дегенмен ол сол кезде жергілікті әйелмен бірге марихуана тарту үшін көшеде серуендегенін мойындады. Ол Вест-Пойнттағы АҚШ Әскери академиясының штабына және оқытушылар құрамына қайта тағайындалды. Ол Қызметке бағдарлау курсының бас сержант қызметін атқарды және рейнджерлер мектебіне қатысу үшін курсанттарды іріктеуге арналған Рейнджерге бағдарлау бағдарламасын жасады. Ол 1987 жылы әскери қызметінің мерзімін аяқтады және уақытша Теннесси штатының Оук-Ридж қаласындағы Энергетика министрлігінің Y-12 ядролық қарулар кешені үшін SWAT командаларын даярлаумен айналысты. 1988 жылы ол сержант шенімен АҚШ армиясына қайта оралды және 1-ші рейнджер батальонына тағайындалды. Гофф 1989 жылы арнайы күштерді даярлауға ерікті болып, Форт-Брэггтегі 7-ші арнайы күштер тобына тағайындалды, онда ол арнайы операциялардың медициналық сержанты болды. 7-ші топта қызмет еткен кезінде Орталық және Оңтүстік Америкада оқу және операциялық тапсырмаларды орындады. Осы миссиялардың көптегені ресми түрде "есірткіге қарсы күрес" операциялары ретінде ұсынылды, бұл Есірткіге қарсы соғысты қолдауға бағытталған. Кейін Гофф бұл қайшылықтың оның саяси көзқарастарының солға қарай ықпал еткенін жазды. 1990 жылы ол Элизабет Макколлдан ажырасты. 1992 жылы ол Солтүстік Каролина штатының Файетвилл қаласында Шерри Лонгқа қайта үйленді. Оның бұл некеден үш баласы бар: Джесси Хоббс, Джейми Хоббс және Джереми Хоббс. Гофф 1993 жылы 75-ші рейнджер полкіне арнайы операциялардың медициналық сержанты ретінде қайта тағайындалды және Сомалидің Могадишо операциясы үшін 3-ші рейнджер батальонына Рейнджер арнайы тобының құрамында қосылды. Гофф атақты Бакара атысынан бұрын Форт-Беннингке қайта жіберілді, Рейнджер капитаны Майкл Д. Стилмен болған жанжалдасқаннан кейін, ол қауіпті жағдайға жеткен. Содан кейін ол шебер сержант шеніне көтерілді, бұл оның лауазымын арнайы күштердің дәрігерінен арнайы күштер операцияларының сержантына өзгертті. Содан кейін Гофф Форт-Брэггке қайта тағайындалды, онда оған А отряды деп аталатын арнайы күштер тобын басқару міндеті берілді (бұл жағдайда операциялық отряд A (ODA) 354, әскери еркін құлау парашюттік арнайы командасы). Оның осы командамен болған уақытының тарихы, армиядан 1996 жылдың ақпан айында зейнеткерлікке шыққанға дейін (1994 жылы Гаитиде демократияны қалпына келтіру операциясына ерекше назар аударған) оның алғашқы кітабында, "Қорқынышты арман – АҚШ-тың Гаитиге басып кіруі туралы сарбаздың естеліктері" (Soft Skull Press, 2000) егжей-тегжейлі баяндалған.

Goff was sent to Vietnam in 1970 71 during the Vietnam war. He served with the 173rd Airborne Brigade as an infantryman, after which he was reassigned to the 82nd Airborne Division at Fort Bragg, North Carolina following a bout with drug resistant malaria. In 1973, he was honorably discharged with the rank of sergeant. During a break in service, he attended college at the University of Arkansas in Monticello and married Elizabeth Mackall. Their daughter, Elan Mackall Goff, was born September 1, 1976. In 1977, he enlisted again in the Army and was assigned to the 4th Infantry Division (Mechanized) as a Private First Class, re earning his sergeant's stripes in 1979. That same year, he joined the 75th Ranger Regiment, and after graduation from indoc, was reassigned to the 2nd Ranger Battalion on Fort Lewis, Washington. After two years with the 2nd Ranger Battalion, Goff earned the rank of Staff Sergeant, and reenlisted on condition of reassignment to the Jungle Operations Training Center in Panama working as a small unit tactics instructor. He volunteered for the 1st Special Forces Operational Detachment Delta (SFOD D) during that assignment. After unit selection and training, Goff participated in operations in Guatemala, El Salvador, and Grenada (see Operation Urgent Fury). In December, 1986, Goff was relieved from Delta with the rank of Sergeant First Class, based on an accusation that he denies related to having taken a woman into the Ambassador to El Salvador's residence for sex. He admits, however, that during the time of the alleged encounter, he was walking around the block with a local prostitute to smoke marijuana with her. He was reassigned to the staff and faculty at the United States Military Academy at West Point. He served as the NCOIC of the Service Orientation Course, and developed the Ranger Orientation Program that selected cadets to attend Ranger School during their Junior Senior summer. He permitted his enlistment to expire in 1987 working for a time training SWAT teams for the Department of Energy Y 12 nuclear weapon facility in Oak Ridge, Tennessee. He rejoined the US Army in 1988, as a Staff Sergeant, and was assigned to the 1st Ranger Battalion. Goff then volunteered for Special Forces training in 1989, and became a Special Operations Medical Sergeant assigned to the 7th Special Forces Group at Fort Bragg. While with 7th Group, he performed training and operational missions in Central and South America. Many of these missions were presented officially to the public as "counter narcotics" operations supporting the War on Drugs. Goff later wrote that this dissonance was formative in his political shift to the left. In 1990, he was divorced from Elizabeth Mackall. He was remarried in 1992 to Sherry Long in Fayetteville, North Carolina. He has three step children from the marriage: Jessie Hobbs, Jayme Hobbs and Jeremy Hobbs. Goff was reassigned to the 75th Ranger Regiment as a Special Operations Medical Sergeant in 1993, and was attached to 3rd Ranger Battalion as part of Task Force Ranger for the operation in Mogadishu, Somalia. Goff was redeployed to Fort Benning before the infamous Bakara firefight after a dispute with Ranger captain Michael D. Steele that verged upon violence. Not long after, he was promoted to Master Sergeant, effectively changing his job description from Special Forces Medic to SF Operations Sergeant. Goff was then reassigned back to Fort Bragg, to the 3rd Special Forces Group, where he was given the task of running a Special Forces team, called an A Detachment (in this case, Operational Detachment A (ODA) 354, a military free fall parachute specialty team). The story of his time with this team, up to and including his retirement from the Army in February 1996 (with special emphasis on Operation Restore Democracy in Haiti in 1994) is recounted in detail in his first book, Hideous Dream A Soldier's Memoir of the US Invasion of Haiti (Soft Skull Press, 2000).

Белсенділік

Гофф әскери мансабы аяқталғаннан кейін дерлік бірден саяси белсенділікке кірісіп, марксизмді зерттеуге белсенді түрде кірісті. Ол қысқа мерзімге АҚШ Коммунистік партиясына қосылды, бірақ "идеологиялық үйлесімділік" талабына жауап ретінде және партияның феминизмге қарсы тұрады деген сенімімен партиядан шықты. Ол жиі бүкіл солшыл қозғалысты сынап, оны "еркектер басымдығымен және әйелдерді номиналды етумен" сипаттайды. 1996 жылы Гофф "Оңтүстік Демократиясы" атты коммерциялық емес ұйымда ұйымдастыру директоры болып жұмысқа орналасты. Бұл ұйым Оңтүстікте ақша мен саясат мәселелері бойынша зерттеулер мен адвокациялық жұмыстар жүргізді, және ол келесі бес жарым жыл бойы сол жерде қызмет етті. 2001 жылы ол Арнольд Шварценеггердің "Қосалқы Зардап" атты әрекет фильміне әскери техникалық кеңесші болып қысқа уақыт жұмыс істеді, бұл жұмысты өміріндегі ең жағымсыз жұмындарының бірі деп сипаттады. Фильм 11 қыркүйек оқиғасынан кейін өзгерткеннен соң, Гофф осы өзгеріске байланысты ашық түрде кешірім сұрады, бұл өзгертілген фильмді "тағы бір еркектердің кек алу фантазиясы" деп атады. Әскери қызметтен кейінгі кезеңде ол Гаитидегі саяси мәселелермен байланыста болды және ондаған жылдар бойы Гаитиде жұмыс істеген кинорежиссер Кэтрин Кинмен, сондай-ақ шаруаларға негізделген солшыл партия – Ұлттық Халықтық Партиясының саяси кадрларымен тығыз қарым-қатынас орнатты. Одан бері ол Гаитиге ондаған рет сапар шекті және ондағы саяси оқиғалар туралы кеңінен жазды. 11 қыркүйекке жасалған шабуылдардан және одан кейін соғысқа бағытталған күш-жігерден кейін Гофф көпшілік алдында сөйлейтін маман ретінде үлкен сұранысқа ие болды. Оның әскери мансабы және алдағы соғысқа қарсылығы оған соғысқа қарсыларға тағылған көптеген сын-ескертпелерден қорғаныш берді. Ол осы кезеңде "Freedom Road Socialist Organization" ұйымына да қатысты, негізінен ұйымның қара нәсілшілдік талдауымен және американдық солшыл қозғалысты "қайта құру" мақсатымен қызығушылық танытты. Ұйым үшін "Әскери мәселелер" атты бағана жазу барысында ол өзінің екінші кітабын – "Жаңа ғасырдағы әскерилердің толық спектрлік бұзылуы" (Soft Skull Press, 2004) жазуға кірісті.

Goff became politically active almost immediately after his military career ended, and quickly took up the study of Marxism. He joined the Communist Party USA for a brief period, but left the party in response to what he describes as the demand for "ideological conformity," and his belief that the party was hostile to feminism. This is a criticism he levels frequently at the entire left, which he describes as "male dominated, and tokenizing of women.". In 1996, Goff secured a job as organizing director for Democracy South, a non profit organization which did research and advocacy on money and politics in the South, and stayed there for the next five and a half years. In 2001, he did a short stint as the military technical adviser for the Arnold Schwarzenegger action film Collateral Damage, which he describes as one of the most miserable jobs in his life, and for which he publicly apologized after the film was altered, in the wake of 9 11, into what Goff called "yet another male revenge fantasy". Throughout this post military period, he remained in touch with Haitian political issues, and developed a close working relationship with Katharine Kean, a film maker who has worked in Haiti for decades, and the political cadres of the National Popular Party, a left party in Haiti with a peasant popular base. He returned to Haiti dozens of times since then, and has written extensively on the political developments there. After the September 11 attacks and the resulting push for war, Goff was in demand as a public speaker. His military career and his opposition to the coming war gave him a degree of immunity from many criticisms made against anti war advocates. He also became involved with the Freedom Road Socialist Organization around the same time, drawn primarily by the organization's analysis of Black nationalism, and the organization's stated goal of the "refoundation" of the American Left. In the process of writing a column called "Military Matters" for the organization, he began his second book, Full Spectrum Disorder The Military in the New American Century, (Soft Skull Press, 2004).

Ирак соғысына қарсы белсенділік

Гофф Мэри Тиллманның "Boots on the Ground by Dusk" кітабында бұрынғы NFL ойыншысы Пат Тиллманның өліміне қатысты шындықты анықтауда маңызды ықпал еткен және көмектескен адам ретінде еске алынады. "Толық спектрлік бұзылу" кітабы жарық көргеннен кейін Гофф милитаризм мен ер адамдықтың әлеуметтік құрылымы арасындағы байланысқа қызығушылық танытты. Ол үшінші кітабы "Секс және соғыс" (Lulu Press, 2006) жазу барысында келесі екі жыл бойы феминистік жазбалар мен теорияны зерттеді. 2006 жылдың наурызында Гофф Ирак соғысының құнын және оның "Катрина" мен "Рита" дауылдарынан кейін шығанақ аймағындағы көмек көрсетуге тигізген әсерін көрсету мақсатында Ирак соғысына қарсы ардагерлер, Бейбітшілік үшін ардагерлер, Әскери отбасылар сөйлейді және Бейбітшілік үшін Алтын Жұлдыз отбасыларының ардагерлері мен аман қалғандарының наурызын ұйымдастыруға көмектесті. Ардагерлер мен аман қалғандардың наурызынан кейін Гофф қоғамдық өмірден шегініп, ландшафтқа көмектесуші, үйреншік тас қалаушы және Уэйк округінің (NC) "Habitat for Humanity" ұйымымен үйді бөлшектеп қайта құру тобында жұмыс істеді. 2006 жылы тарихи Исаны зерттеуді бастады, соның нәтижесінде теологияға қызығушылық танытты. 2008 жылы крещениеден өтті және өзін христиан және пацифист деп жариялайды, социалист немесе анархист сияқты саяси ұстанымдардан бас тартады. 2009 жылы "Неліктен өзімді прогрессивті деп атамаймын" деген трактат жазды, онда христиан жазушылары Джон Ховард Йодер, Стэнли Хауэрвас, Эми Лаура Холл және Иван Илличтің ықпалы көрінеді. Ол мәжбүрлеусіз, жергілікті қоғамды қайта құруға бағытталған күш-жігерді және "тамақ праксисін" немесе тамақ тәуелсіздігін қолдайтын практикалық іс-әрекеттерді жақтаушы. Гофф әйелі Шерримен 2009-2010 жылдары Греция, Коста-Рикада тұрды; қазір Мичиган штатында тұрады. Ол 2017 жылға дейін Адриан Доминикандық қарындастармен ұзақ мерзімді пермакультуралық жерді пайдалану жобасында жұмыс істеді, ал қазір толық уақытын жазуға арнап отыр.

Гоффтың кітаптары

(2000) Үлкен қорқыныш. Soft Skull Press. (2004) Толық спектрлік бұзылу. CreateSpace баспасы. (2006) Энергия соғысы – жоюшылық. Баспасөз: Стен Гофф (Стандартты авторлық құқық). ASIN B002EVQC8C (2006) Жыныс және соғыс. Lulu Press баспасы. (2015) Шекаралық – Соғыс, жыныс және шіркеу туралы толғаныстар. Cascade Books баспасы. (2018) Мамонның экологиясы – Бос белгінің метафизикасы. Cascade Books (2019) "Қатал гин – Кинодағы зорлық-зомбылық әйелдерді құрметті ерлер ретінде". Cascade Books.