Каддо көлінің тарихи қозғалмалы көпірі

Кіріспе

Тарихи Каддо көлінің ашылмалы көпірі, сондай-ақ Мұрингспорт көпірі деп те аталады, АҚШ-тың тарихи орындарының ұлттық тізіліміне енгізілген тік көпір. Ол 1914 жылы Канзас-Сити қаласындағы Мидленд көпір компаниясы (Миссури штаты) Caddo Parish Police Jury-нің өкілеттігімен, паромды алмастыру мақсатында салынды. Көтергіш бөлігі 1940 жылдан бері істен шыққан. Бұл көліктік көпір Waddell & Harrington фирмасының Джон Александр Лоу Уодделлдің "Vertical Lift" (Тік көтеру) дизайнын көрсетеді. Бұл дизайн орталық аралықтың тік бағытта көтерілуіне мүмкіндік берді, артық биіктігі бар мұнай жабдықтарының, әсіресе Gulf Oil Company-ның қазық қағу машиналарын өтуіне жағдай жасады. Бұл дизайн 1893 жылы ойлап табылды және Чикагодағы Оңтүстік Халстед көшесіндегі көпірмен сәтті енгізілді. Каддо көлінің ашылмалы көпірі осы құрылымның тікелей мұрагері болып табылады. 1941 жылдың жазында, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін, АҚШ армиясы Мұрингспорт маңында және оның айналасында әскери маневрлер өткізіп, солдаттарды соғысқа дайындады. Маневрлер барысында генералдар Дуайт Д. Эйзенхауэр мен Джордж С. Паттон Мұрингспортқа келіп, көпірді "басып алу" үшін Қызыл және Көк армияларын басқарды. Олар сондай-ақ көпірді ұн қаптарымен бомбалады. 1940 жылдардың ортасында көпірдің меншігі Caddo Parish-тен Луизиананың автомобиль жолдары департаментіне (Louisiana Department of Transportation & Development, DOTD деп қысқартылады) ауыстырылды. Меншік ауысқаннан кейін көп ұзамай, департамент көпірді ашу қажеттігінің жоқ екенін түсінді. Салдарынан, бетондық қарсы салмақтар көпірдің мұнарасынан алынып, көлге тасталды. 1970 жылдардың соңында көпірдің ені тар болғандықтан, көлік ағыны бір бағытты кезекті жолаққа өзгертілді. Осы кезде DOTD көпірдің қызмет ету мерзімінің аяқталғанын және оны ауыстыруды қарастыру қажеттігіне келді. 1989 жылы DOTD көпірді ауыстыру жобасына Федералдық автомобиль жолдары басқармасынан қаржы алды. Жобаға сәйкес, ескі көпірден шамамен 15 метр шығысқа қарай жаңа екі жолақты көпір салынуы керек болды. Құрылыс ұсынымында жаңа көпір аяқталғаннан кейін ескі көпірді бұзу да қарастырылды. Жергілікті, штаттық және федералдық шенеуніктер мен саяси көшбасшыларды тартқан азаматтық науқан басталды. Мақсаты – тарихи Каддо көлінің ашылмалы көпірін сақтап, оны жаяу жүргіншілерге арналған жолға, ескерткішке және туристік орталыққа айналдыру. Екі жылдық келіссөздерден кейін DOTD және Федералдық автомобиль жолдары басқармасы құрылымды бұзуға бөлінген қаражатты көпірді қайта жаңартуға пайдалануға келісті. Бұл келісім Caddo Parish-тің меншік құқығын және жауапкершілікті қабылдауы шартымен жасалды. 1991 жылдың 26 маусымында Caddo Parish комиссарлары көпірді Caddo Parish Парктер және демалыс департаментіне қабылдау туралы дауыс берді. 1991 жылдың 24 шілдесінде "Американың тарихи инженерлік жазбалары" (U.S. Dept. of the Interior/National Park Service) көпірді бағалады. Бағалау нәтижесінде көпірдің дизайны, бірегейлігі және Луизиана штатында осы типтегі көпірдің жалғыз сақталған мысалы болғандықтан ұлттық маңызы бар екендігі көрсетілді. Осы шешімге сәйкес, көпірді Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізуге ұсынуға болады. Бірақ штаттық заңға сәйкес, меншік иесі ауысқанға дейін өтініш беру процесі кейінге шегерілді. Көпір тазаланып, боялып, көлік қозғалысына жабылды, содан кейін 1995 жылдың 3 қазанында меншігі Caddo Parish-ке қайта ауыстырылды. Сол айдың соңында Мұрингспорт қаласында қаланың басты ескерткішін сақтап қалуды атап өту және бұл іске үлес қосқандарды құрметтеу үшін қайта бағыштау рәсімі өтті. 1996 жылдың 4 маусымында Батон-Руж қаласында штаттық тексеру комитеті көпірді Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізу туралы қоғамдық тыңдау өткізді. 1996 жылдың 18 қазанында тарихи Каддо көлінің ашылмалы көпірі 1966 жылғы Ұлттық тарихи сақтау туралы заңның ережелеріне сәйкес ресми түрде Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.

The Historic Caddo Lake Drawbridge, also known as the Mooringsport Bridge, is a vertical lift bridge that is listed on the U. S. National Register of Historic Places. It was built in 1914, to replace a ferry, by the Midland Bridge Company of Kansas City, Missouri, under authority of the Caddo Parish Police Jury. The lift span has been inoperable since the 1940s. This vehicular bridge illustrates the "Vertical Lift" design of John Alexander Low Waddell of the firm of Waddell & Harrington. This design allowed the entire center span to lift in a vertical direction to allow tall oil equipment to pass through, especially Gulf Oil Company's pile driver. This design was invented in 1893 and was successfully introduced in Chicago with the South Halsted Street Bridge. The Caddo Lake Drawbridge is a direct descendant of this structure. In the summer of 1941, just prior to World War II, the United States Army held maneuvers in and around Mooringsport as a means of preparing the soldiers for war. During the maneuvers, Generals Dwight D. Eisenhower and George S. Patton came to Mooringsport and led the Red and Blue armies in the "capture" of the bridge. They also bombed the bridge with sacks of flour. In the mid 1940s, ownership of the bridge was transferred away from Caddo Parish to the Louisiana Department of Highways (LA Department of Transportation & Development, abbreviated as DOTD). Shortly after the transfer, the Department of Highways realized that there was no longer a need for the bridge to open. Consequently, the concrete counterweights were removed from the bridge's tower and dropped in the lake. In the late 1970s, due to the narrow width of the bridge, the flow of vehicular traffic was changed to one alternating lane. At this time, the DOTD determined that the useful life of the bridge had been exhausted and it was time to consider its replacement. In 1989, the DOTD received funds from the Federal Highway Administration for a bridge replacement project. The project called for the construction of a new two lane bridge approximately fifty feet to the east of the old bridge. The construction proposal also called for the old bridge to be destroyed when the new one was completed. A citizen's campaign was launched with involvement of Local, State and Federal officials and political leaders. The objective was to save the Historic Caddo Lake Drawbridge and convert its use into a pedestrian walkway, landmark, and tourist attraction. After two years of negotiations, the DOTD and the Federal Highway Administration agreed to use the funds appropriated for removing the structure to refurbish the bridge instead. This agreement was made with the stipulation that Caddo Parish agrees to assume ownership and liability. On June 26, 1991, the Caddo Parish Commissioners voted to accept the bridge into the Caddo Parish Department of Parks and Recreation. On July 24, 1991, The Historic American Engineering Record (U. S. Dept. of the Interior/National Park Service) rendered their evaluation of the bridge. The evaluation indicated that the bridge is nationally significant due to its designer, its unique design, and the fact that it is the sole surviving example of this bridge type in the State of Louisiana. With this determination, the bridge was eligible to be presented for listing on the National Register of Historic Places. Due to a unique state law that forbade the application process, this was delayed until ownership changed. After the bridge was cleaned, painted and barricaded to vehicular traffic, ownership of the bridge was transferred back to the Parish of Caddo on October 3, 1995. A rededication ceremony was held in Mooringsport later that month to mark the saving of the town's chief landmark and to honor those who had contributed to the endeavor. On June 4, 1996, a public hearing was held in Baton Rouge by the State's Review Committee regarding nomination of the bridge to the National Register of Historic Places. On October 18, 1996, the Historic Caddo Lake Drawbridge was officially entered into the National Register of Historic Places under the provisions of the National Historic Preservation Act of 1966.