Кіріспе
Đorđe Andrejević Kun (31 наурыз 1904 – 17 қаңтар 1964) – серб суретшісі және академик. Ол Белград қаласының гербін жасады, сондай-ақ Югославия Социалистік Федеративтік Республикасының гербі мен югослав ордендері мен медальдарын (Антун Августинчичпен бірге) жасаған деген мәлімдеме бар.
Өмір
Джордже серб әкесі мен неміс анасының ұлы, бірақ оның білімінің көп бөлігі Берлин мен Белградта өтті. Ол «Белград өнер академиясының» түлегі. Италияда (1926–1928) және Парижде (1928–1929) оқыды. 1931 жылы оның эскизі Белград қаласының елтаңбасына арналған бірінші жүлдеге ие болды, ол бүгінге дейін қолданылып келеді. 1931 және 1932 жылдары Белградта, Загребте және Нови-Садта жеке көрмелер өткізді. 1934 жылы Югославия суретшілерінің «Өмір тобы» құрамына кірді. Оның ағаш кескіндерінен тұратын «Қанға батырылған алтын» (Krvavo zlato) жинағы 1937 жылы жарық көрді. Ол Испания азамат соғысында Халықаралық бригадалар қатарында шайқасты, сол кезде оның ағаш кескіндерінен тұратын «Азаттық үшін» (Za slobodu) жинағы 1938 жылы жарияланды. 1940 жылы Испанияда «Эскиздер, суреттер және зерттеулер» (Skice, crtezi, studije) жинағын шығарды. 1941–1945 жылдары Ұлттық азаттық армиясының мүшесі болды. 1946 жылы оның «Партизандар» (Partizani) суреттері Югославия Федерациясының графика саласындағы сыйлығымен марапатталды, ал 1949 жылы оның «Үркіліс куәгерлері» (Svedoci užasa) майлы суреті Югославия Федерациясының суретшілік саласындағы сыйлығына ие болды. 1951–1953 жылдары «Тәуелсіздер» (Samostalni) тобының мүшесі болды. 1945 жылы Белградтағы Көркемсурет академиясының профессоры болып кірді, ал 1959 жылдан 1963 жылға дейін академия университетке біріктірілгеннен кейін Белград университетінің Көркемсурет факультетінің деканы болды. 1950 жылы ол Өнер және ғылым академиясының корреспондент-мүшесі, ал 1958 жылы толық мүшесі болып сайланды. 1957–1960 жылдары Югославия суретшілер федерациясының президенті болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары ол Белградта (1953 және 1959), Крагуевац, Чачак, Ниш, Скопье, Земун және Сомбор қалаларында, сондай-ақ 1963 жылы Берлинде жеке көрмелер өткізді. Оның туындыларының тізімінде 300-ге жуық картина бар, олардың арасында монументалды және кішкентай, жеке туындылар да бар. Олардың 60-тан астамы елдегі және шетелдегі мұражайларда сақталады, шамамен осы саны мемлекеттік мекемелер мен кәсіпорындарға тиесілі, ал қалғаны жеке коллекцияларда. 1000-нан астам сурет тізімделген, олардың көпшілігі мұражай коллекцияларында сақталады. «Қанға батырылған алтын» және «Азаттық үшін» жинақтарының толық, бірінші басылымдарының қалдықтары Белградтағы мұражайларда сақталады. Оның үш мозаикасы бар: біреуі Иванжицадағы Соғыс ескерткішінде, екіншісі Крагуевацтағы қоғамдық ғимараттың фасадында, ал үшіншісі Париждегі Холокост мұражайында. Джордже Андреевич Кун 1964 жылдың 17 қаңтарында Белградта қайтыс болды.
Дау
1944 жылы большевиктердің ықпалымен Белградта кең ауқымды тазалаулар жүрді. Қала нацистік Германиядан Совет Қызыл Армиясы және коммунистер жетекшілігіндегі Югославия партизандарынан азат етілгеннен кейін, 40 жастағы Андреевич Кун мен оның әйелі Нада, суретші Бранко Поповичтің пәтеріне көшіп келді – бұл Поповичтің жаңа коммунистік билік тарапынан атылуынан бірнеше күн өткен соң болды. Андреевич Кунның қайтыс болған әріптесінің мүлкін осылай жылдам және оңай иеленуі (Поповичтің отбасы – әйелі Дивна және үш баласы Симеон, Приезда және Боривое сол кезде билік тарапынан пәтерден қуылған еді) Поповичтің Кнез Михайлова көшесі, 24 мекенжайындағы бағалы мүлкі оның сотсыз атылуының басты себебі болуы мүмкін деген күдік тудырды.