Кіріспе

Хорват суретшісі Иван Генералич (21 желтоқсан 1914 – 27 қараша 1992) – наив ағымындағы хорват суретшісі.

Өмірбаян

Геннарич Копривница маңындағы Хлебинеде дүниеге келген. Оқушы кезінде сурет салу сабақтары оның ең үлкен қуанышы болды және бала кезінде ол ақша табу үшін сурет салып жатқан. Ол көбінесе қағаз қаптарға қаламмен сурет салды, ал кейбір эскиздерін сол кезде (1930 жылы) өнер академиясының студенті, кейін профессор болған Крсто Хегедушич көріп қалды. Хегедушич Геннаричтің жұмысына әсерленді және 1931 жылы Загреб өнер павильонында Геннаричтің алғашқы көркем өнер көрмесін ұйымдастырды. Сол кездегі жағымды сын-пікірлер мен байланыстар хорват және әлемдік өнердің жаңа дәуірін ашты. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1945 жылы ол ULUH (Хорватия суретшілерінің қоғамы) мүшесі болды. 1953 жылы Парижге барды, онда бірнеше ай бойы сурет салып өмір сүрді. 1959 жылы ол "Елкердің үйлену тойы" картинасын жазды, хорват наив өнерінің жақтастары оны ең бағалы туындысы деп санайды. Оның шығармашылығына сол кездегі үйі мен шаруа өмірі әсер етті. Оның туындыларында үйлену тойы, шаруа шаруашылығы, маусымдық мерекелер мен қоштасу рәсімдері бейнеленген, ал ауылдық көріністерінде оның заманының әлеуметтік теңсіздігіне қатысты саяси пікірлер жиі кездеседі. Оның суреттерінің ерекше көзге түсетін қасиеті – дәстүрлі кенеп емес, шыны панелдің артқы жағына майлы бояу жағу техникасының нәтижесінде туған жарқырауы. Генераличтің көптеген ізбасарлары бар, оның ішінде бірінші буын өкілдері – Франьо Мраз және Мирко Вириус. Оның екінші буын ізбасарлары – Франьо Филипович, Драган Гажи, Йосип Генералич, Иван Веченај.