Александр Джон Белл: Оң Африка крикетшісінің өмірі мен мансабы
Sandy Bell
Александр Джон Белл – Оңтүстік Африка крикетшісі, 1929-1935ж. 16 тест матчында өнер көрсеткен. Оң жақтан соққы беретін, жылдам орташа доп тастаушы. Крикет тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Александр Джон Белл (15 сәуір 1906 – 1 тамыз 1985) – Оңтүстік Африка крикетшісі, 1929 жылдан 1935 жылға дейін 16 тестілік матчта ойнаған. Белл – оң қолмен соққы беретін, оң қолмен жылдам орташа темпте доп тастайтын ойыншы. 1925–26 жылдары Батыс провинциясы құрамында екі матчта дебют жасады, бірақ көзге түспеді. 1928–29 маусымда командаға қайта оралды. Алғашқы матчында 53 рунға 5 қақпаны құлатты (екінші таймда тағы 3 қақпа). Осы және тағы екі матчтағы жақсы ойыны оны 1929 жылы Англияға жасалған Оңтүстік Африка турына іріктеуге мүмкіндік берді.
Alexander John Bell (15 April 1906 – 1 August 1985) was a South African cricketer who played in 16 Test matches from 1929 to 1935. Bell was a tail end right handed batsman and a right arm fast medium bowler. He made his first class debut for Western Province in two matches in 1925–26 without making much impact, but returned to the team in the 1928–29 season. In his first match back, he took five Orange Free State wickets for 53 runs (and three more in the second innings). That and good performances in two other matches saw him selected for the 1929 South African tour of England.
1929 жылы Англияға сапар
Жас команда мүшесі ретінде Белл алғашқы бірнеше матчта ойнады, бірақ мамыр айының соңында Бристольдегі матчта Глостерширдің 68 ұпайға алты қақпасын алды. Содан кейін оған бірінші командада алғашқы тест матчына дейінгі матчтарда шектеулі мүмкіндіктер берілді, ол үшін оны таңдамады. Екінші тест алдында Невилл Куинн мен Сирил Винсенттің жарақаттануы оның Лордстағы ойынға шақырылуын білдірді. Ол мүмкіндігін пайдаланды: Англияның бірінші иннингінде Денис Моркельдің алғашқы үш қақпасын, содан кейін сол ойыншының төртінші қақпасын алғаннан кейін, Белл қалған алты қақпаны 99 ұпайға иеленді. Wisden Cricketers' Almanack журналында Беллдің "тамаша ұзындықты сақтап, жетістігінің көп бөлігін допты қисайту қабілетіне қарызды екені" деп жазылған. Боулинг талдауы Беллдің тест карьерасындағы ең жақсы көрсеткіші болды. Ол бұл форманы сақтай алмады, Англияның екінші иннингінде бірде-бір қақпа ала алмады. Бірақ команданың нашарлаған жағдайы мен жарақат дағдарысы оның үшінші тестке қатысуын қамтамасыз етті. Бұл матчта ол боулингпен сәтті болмады, бірақ керісінше, соққымен күтпеген әсер етті: Оңтүстік Африканың екінші иннингінде ол 11-ші нөмірде, әдеттегі орнында, 172 ұпаймен тоғыз қақпаға, 80 ұпайдан кейін шықты. Ол және 129 ұпай жинаған Тэппи Оуэн Смит 65 минутта соңғы қақпаға 103 ұпай қосты, Беллтің жеңілмеген 26 ұпайы оның ең жоғары тест иннингі ретінде сақталды. Бұл серіктестік Оңтүстік Африканың 10-шы қақпа үшін ең жоғары көрсеткіші болды және 2010-11 жылдары АБ де Вильерс пен Морне Моркельдің көрсеткішіне дейін рекордты сақтап қалды. Белл серияның төртінші матчында өз орнын сақтады, бірақ доппен де, соққымен де табысқа жете алмады және Оңтүстік Африка командасының ауыр жеңілісінен кейін, Англияның пайдасына шешілген соңғы ойынға қатыспады. Турдағы барлық бірінші сыныптық матчтарда ол 27,83 орташа есеппен 61 қақпа алды.
As a junior member of the team, Bell played in few of the early matches, but towards the end of May he took six Gloucestershire wickets for 68 in the match at Bristol. He was then given limited opportunities in the first team in the matches leading up to the first Test match, for which he was not selected. Injuries before the second Test to the bowlers Neville Quinn and Cyril Vincent, however, meant that he was called up for the game at Lord's. He took his opportunity: in England's first innings, following an early three wicket burst by Denys Morkel, and then a fourth wicket for the same player, Bell took the remaining six wickets at a cost of 99 runs. Wisden Cricketers' Almanack wrote that Bell "maintained an excellent length and owed most of his success to his ability to make the ball swerve". The bowling analysis remained the best of Bell's Test career. He was not able to maintain that form, failing to take a wicket in England's second innings. But the performance, and the team's worsening injury crisis, meant he retained his place in the team for the third Test, played at Headingley. In this match, he was not successful with his bowling, but he made instead an unexpected impact with the bat: in South Africa's second innings, he came in at No 11, his customary place in the batting order, with the score on 172 for nine, a lead of only 80. He and Tuppy Owen Smith, who made 129, then proceeded to add 103 runs for the final wicket in 65 minutes, with Bell's share an unbeaten 26, which remained his highest Test innings. The partnership was South Africa's highest for the 10th wicket and remained the record until beaten by AB de Villiers and Morne Morkel in 2010–11. Bell retained his place for the fourth match in the series, but was successful with neither ball nor bat and, after a heavy defeat for the South African team which settled the rubber in favour of England, he was dropped for the final game. In all first class matches on the tour he took 61 wickets at an average of 27.83.
Оңтүстік Африкада тестілік крикет
Оңтүстік Африканың ішкі крикетіндегі алғашқы матчында, Батыс провинция үшін Шығыс провинцияға қарсы, Белл өзінің мансабындағы ең үздік иннингсі мен матчтық көрсеткіштерін жасады: бірінші иннингте сегіз қақпаға 34 ұпай, екіншісінде бес қақпаға 27 ұпай, ал барлық 13 құрбанды боулингпен алысты. Келесі жылы, 1930–31 жж., Англия Оңтүстік Африкаға тур жасады, және Белл өзінің атын іріктеушілер назарында ұстап тұрды, Батыс провинция үшін Griqualand West-ке қарсы өткен матчта алты қақпаға 44 ұпай (екінші иннингте үш қақпаға 44 ұпай) алды, бұл сол маусымдағы тур ойындарынан тыс, бірінші сыныптық матчтардың шектеулі тізімінде болды. Белл бірінші тестілік матчтан қалысты, оны Оңтүстік Африка тартысты жеңіске жетті, бірақ екінші ойынға командаға шақырды. Кейптаунда ол оңай жылдамдықпен өтетін викетке ие болды; ол Морис Лейланд, Морис Тернбулл және Перси Чепменнің үш жылдам қақпасын алып, Англияның орта сапының шағын құлауына себепкер болды, бірақ ойын тең аяқталды. Ол жаңбыр салдарынан тоқыраған үшінші тестіде Дурбанда өз орнын сақтап қалды, бірақ Оңтүстік Африкалықтар бүкіл матчта бір ғана қақпа алды, және ол осы ойыннан кейін құрамнан шығарылды. Ол серияның бесінші матчына қайта шақырылды, бірақ тағы да аз әсер етті. Бұл матч Оңтүстік Африкада өткізген соңғы матчы болды.
In his first match in South African domestic cricket after the tour, for Western Province against Eastern Province, Bell produced the best innings and match figures of his career: eight for 34 in the first innings was followed by five for 27 in the second, with all 13 victims bowled. The following year, 1930–31, England toured South Africa, and Bell kept his name in front of the selectors by taking six for 44 (and three for 44 in the second innings) for Western Province against Griqualand West in one of a limited first class fixture list outside the tour matches that season. Bell missed out on the first Test match, which was won narrowly by South Africa, but was called into the team for the second game on an easy paced wicket at Cape Town; he caused a small flurry of excitement by taking three quick wickets, those of Maurice Leyland, Maurice Turnbull, and Percy Chapman in a small England middle order collapse, but the game petered out to a draw. He retained his place for the rain ruined third Test at Durban, but the South Africans took only one wicket in the whole match, and he was dropped after this game. He was recalled for the fifth match of the series, but again made little impact. The match proved to be the last that he played in South Africa.
Тестілік крикет
1930–31 жылдардан кейін Беллдің бірінші сыныптық крикеті Оңтүстік Африка құрамасымен жасаған екі турмен шектелді: 1931–32 жылдары Австралия мен Жаңа Зеландияға, ал 1935 жылы Англияға. 1938–39 жылдары ол Родезия үшін бір рет өнер көрсетті. Белл Австралия мен Жаңа Зеландияға жасаған турда тұрақты құрама ойыншысы болды, турдың барлық жеті матчында ойнады. Бірінші матчта ауа райының әсері зор болды: Австралия 450 ұпай жинағаннан кейін, оның ішінде Дональд Брэдман 226 ұпай алды, екі күн бойы жаңбыр ойынды тоқтатты, нәтижесінде Оңтүстік Африка бір иннингпен жеңілді. Белл 123 ұпайға 4 викет алып, Оңтүстік Африка құрамасының ең табысты боулері болды. Wisden журналы "Белл ұзақ иннинг бойы тамаша боулинг көрсетті" деп жазды. Екінші матчтың нәтижесі де ұқсас болды, бірақ бұл жолы ауа райының әсері болмады, Оңтүстік Африка үш күнде бір иннингпен жеңілді. Белл тағы да Австралияның иннингінде ең табысты боулер болды, 140 ұпайға 5 викет алды. Ол үшінші матчта Австралияның бірінші иннингінде бұрынғыдан арзанға түсті және тиімді болды: Белл мен Куинн қарсыластарды 198 ұпайға тоқтатып, Белл 69 ұпайға 5, ал Куинн 42 ұпайға 4 викет алды. Алайда, екінші иннингте ол тек бір викет алды, осы кезде австралиялықтар 554 ұпай жинап, жеңіске жетті. Австралия сериясының төртінші матчында екі ойыншы көзге түсті: Брэдман, Австралияның бірінші иннингінде 299 ұпай жинады, және Кларри Гриммет, матчта 14 викет алды. Белл тағы да Оңтүстік Африка құрамасының ең табысты боулері болды және үшінші рет бір иннингте 5 викет алды: ол 142 ұпайға 5 викет алды, бірақ Брэдманды шығара алмады және серия бойы оның викетін алуға қол жеткізбеді. Бесінші және соңғы матчта австралиялықтар бұрынғы матчтардағыдай жеңіске жетті, бірақ жағдай мүлдем басқаша болды: Оңтүстік Африка 36 және 45 ұпайға тоқтатылып, бір иннингпен 153 ұпайға жеңілді. Белл 52 ұпайға 3 викет алды, оның ішінде Австралия капитаны Билл Вудфулл бірінші доптан қақпадан шығарылды; ол сондай-ақ бірінші күні Оңтүстік Африканың екінші иннингінде түнгі күзетші ретінде шықты (матчтың екі иннингі де аяқталғаннан кейін) және екі иннингте де әріптестерінен ұзақ – 45 минут бойы викетте тұрды. Белл серияның ең табысты Оңтүстік Африка боулері болды, 27.26 орташа есеппен 23 викет алды; оған ең жақын көрсеткіштер бойынша Куинн 39.38 орташа есеппен 13 викет алды. Австралиядағы тотальді жеңілістен айырмашылығы, Оңтүстік Африка Жаңа Зеландияға қарсы екі ойынды да жеңіп алды, бірақ Белл жеке жетістікке жетпеді, екі ойында тек 3 викет алды. Австралия және Жаңа Зеландияға жасаған турдан кейін Белл келесі үш Оңтүстік Африка ішкі крикет маусымдарында бірінші сыныптық крикетпен ойнамады. Алайда ол 1935 жылы Англияға турға шақырылды және турдың алғашқы бірінші сыныптық матчында Вурчестерширдің 8 викетін тек 28 ұпайға алды, оның ішінде екінші иннингте 22 ұпайға 5 викет. Алайда, бұл оның маусымдағы ең жақсы боулингтік көрсеткіштері болды және ол формасымен де, дене күшімен де күресті. Ол бірінші тест матчына қосылмады, бірақ Лордста өткен серияның екінші матчына қайта шақырылды, онда Оңтүстік Африка Англияда Англияға қарсы алғашқы жеңісін одіс етті; Беллдің үлесі шектеулі болды және ол тек бір викет алды. Ол үшінші тестте сәл көбірек көзге түсті, екінші иннингте үш викет алып, Англия жылдам ұпай жинауға тырысқан кезде тығыз боулингпен ойнады. Ал Англияның бірінші иннингінде төртінші тестте тағы үш викет алды. Алайда, матчтың соңғы күні ол Wisden журналында "шынтақта сұйықтық" деп хабарланғандықтан боулингке қатыса алмады. Жарақат оның турына нүке салды: ол Эссекске қарсы тағы бір матчқа оралды, бірақ жарақаттанған шынтағының салдарынан матчтың соңғы күні тағы да боулингке қатыса алмады. Турдың барлық кезеңінде Белл 22.03 орташа есеппен 52 бірінші сыныптық викет алды. Белл осыдан кейін бір ғана бірінші сыныптық матчта ойнады, 1938–39 жылдары Родезия үшін МКК командасына қарсы өнер көрсетіп, ауа райының қатты шектеуімен екі қымбат викет алды.
After 1930–31, Bell's first class cricket was confined to two tours with the South African Test side, one to Australia and New Zealand in 1931–32 and the other to England in 1935, with a solitary further appearance for Rhodesia in 1938–39. Bell finally became a regular Test player on the tour to Australia and New Zealand, playing in all seven Tests on the tour. The first Test was heavily influenced by the weather, rain preventing play for two days after Australia had made a total of 450, including 226 by Donald Bradman, and the South Africans then losing by an innings. Bell was the most successful South African bowler with four wickets for 123 runs. Wisden noted that "Bell bowled splendidly throughout the long innings". In terms of the result, the second Test was similar, but there was no weather excuse this time, and the South Africans lost by an innings in three days: Bell was again the most successful South African bowler in Australia's single innings, taking five wickets for 140 runs. He was much less expensive and no less effective in Australia's first innings in the third match of the series: Bell and Quinn dismissed the hosts for 198, with Bell taking five for 69 and Quinn four for 42. However, he took only one wicket in the second innings when, with a total of 554, the Australians reasserted their dominance to win the game easily. The fourth match of the Australia series was dominated by two players: Bradman, who made an unbeaten 299 in Australia's first innings and Clarrie Grimmett, who took 14 wickets in the match. Bell was once again the most successful South African bowler and for the third match in succession took five wickets in an innings: he finished with figures of five for 142, though he failed once again to dismiss Bradman and did not take his wicket during the series. The fifth and final Test produced a similarly convincing victory for the Australians as all the other Tests, though the circumstances were very different: the South Africans were dismissed for totals of just 36 and 45 to lose by an innings to a total of just 153. Bell took three wickets for 52 runs, including the Australian captain Bill Woodfull for a first ball duck; he also went in as nightwatchman in South Africa's second innings at the end of the first day (two innings of the match having already been completed) and stayed longer at the wicket, 45 minutes, than any of his colleagues in either innings except for Syd Curnow. Bell was comfortably the most successful South African bowler of the series, taking 23 wickets at an average of 27.26; the nearest to him in terms of both aggregate and average was Quinn was 13 wickets at 39.38. In contrast to the whitewash suffered in Australia, the South Africans won both games against New Zealand, though Bell was not personally successful, taking only three wickets in the two games. After the Australasian tour, Bell played no first class cricket in any of the next three South African domestic cricket seasons. Yet he was picked for the 1935 tour to England and, in the first first class match of the tour, took eight Worcestershire wickets for just 28 runs, including five for 22 in the second innings. Those, however, proved to be his best bowling figures of the season and he struggled with both form and fitness. He was not in the side for the first Test, but was recalled for the second match of the series at Lord's, where South Africa recorded their first ever victory over England in England; Bell's own contribution was limited and he took only one wicket. He was a little more prominent in the third Test, taking three second innings wickets and bowling tightly when England were pushing for quick runs. And there were three further wickets for him in England's first innings in the fourth Test. On the final day of the match, however, he was unable to bowl because of what Wisden reported as "fluid on the elbow". The injury effectively ended his tour: he returned for one more match against Essex but was again unable to bowl on the last day of the match because of his injured elbow. On the tour as a whole, Bell had taken 52 first class wickets at an average of 22.03 runs per wicket. Bell played only one further first class match after this, appearing for Rhodesia against the MCC team in 1938–39 and taking two expensive wickets in a game severely restricted by the weather.