Федерико Феллинидің 1955 жылғы «Алаяқтар» фильмі – Италиялық драма. Алаяқтар шалбаздар ауыл тұрғындарынан ақша алдайды, өмірден ләззат алады. Әйеліне жалған айтатын суретші.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Il bidone il biˈdoːne The Swindle – 1955 жылы Федерико Феллини режиссерлік еткен итальяндық драмалық фильм. Бродэрик Кроуфорд, Ричард Базехарт және Джульетта Масина бас рөлдерде ойнады.
Il bidone il biˈdoːne The Swindle is a 1955 Italian drama film directed by Federico Fellini starring Broderick Crawford, Richard Basehart and Giulietta Masina.
Сюжет
Римнің сыртындағы аймақта алаяқтар тобы дін қызметкерлері болып киініп, кедей шаруаларды жиған ақшасынан айырып жүр. Шалғайдағы тағы бір алаялық – өздерін пәтерге ақша жинайтын шенеуніктер деп көрсету. Жиналған қаражат сәнді көліктерге, шампан мен тоғышарларға жұмсалады. Топтың бір мүшесі Карло – суретші болғысы келетіндіктен «Пикассо» деп аталған – адал әйелі Айриске саяхатшы сатушы екенін айтады, бірақ ол оған бірте-бірте сенуді қояды. Оның санасы қозғалып, ол осы істен бас тартуға шешім қабылдайды. Тағы бір мүше, Аугусто, көп жылдан бері көрмеген жасөспірім қызы Патрициямен кездеседі, және оның да санасы оянады. Бірақ ол оны кинотеатрда танылып, тұтқындалып, түрмеге қамалады. Бостандыққа шыққан соң ол қайтадан дін қызметкерлері болып шаруаларды алдауға кіріседі. Бір шаруа отбасынан көп сома ақша алдап алғаннан кейін, ол олардың полиомиелиттен зардап шеккен жасөспірім қызымен сөйлеседі. Оның ауыр жағдайы оның жүрегіне тиеді, ал топ табысты бөлісуге келгенде ол барлығын қайтарып бергенін айтады. Осыдан жанжал шығып, ол жерге құлатылады. Оны тонап, қаражатты киімдерінің ішінен табады. Оны қарлы төбеде қалдырып, өлімге тығып қояды.
In the country outside Rome, a group of swindlers dress up as clerics and con poor farmers out of their savings. Another scam in a shanty town is to pretend they are officials taking deposits for apartments. The proceeds are spent on flashy cars, champagne and prostitutes. One member of the gang, Carlo – nicknamed Picasso in being an aspiring artist – pretends to his faithful wife Iris that he is a traveling salesman, but she gradually stops believing him. His conscience is pricked and he decides to quit. Another member, Augusto, meets his teenage daughter Patrizia who he has not seen for years, and his conscience is also awakened. However he is recognized in a cinema with her, arrested and jailed. When released he joins a new gang to work the clergy scam among peasants. After swindling a large sum out of a farming family, he talks to their polio afflicted teenage daughter. Her plight touches him, and when the gang come to share out the gains he says he gave it all back. A row develops and he is battered to the ground. Stripping him, the crooks find he has concealed the takings in his clothes. On a snowy hillside, they leave him to a slow death.
Өндіріс
Феллини Августо рөліне Хамфри Богартты қарастырған, бірақ Богарттың ракқа шалдыққанын естіген соң, Бродэрик Кроуфордты сол рөлге таңдады.
Fellini had intended Humphrey Bogart for the role of Augusto, but, learning of Bogart being ill with cancer, finally chose Broderick Crawford for the part.
Қабылдау
АҚШ-та 9 жылға кешіктірілген тұсаукесер кезінде сыншы Босли Кроутер фильмге аралас баға беріп, оны "арзан қылмыстық триллер" деп сипаттады. Ол былай деді: "Бұл фильм, шебердің туындыларын бағалауда көбіне еске алынады, оқиғалық материалды жетілдіруге жасаған қадамдарындағы жаңылыс ретінде көзге түседі. Бірақ ол Феллинидің күшті кезеңдері мен көңіл күйлерінің жиынтығын қамтиды, сондықтан көруге тұрарлық. Актерлік шеберлік жалпы алғанда жақсы ойналған. Бродэрик Кроуфордтың алдамшы рөлі ауыр және шаршаған, ал алдау көріністерінде актерлік шеберлікке ерекше бейімділік танытады."
On the occasion of its 9 year delayed US premiere, critic Bosley Crowther gave the film a mixed review, calling it "a cheap crime thriller." He added, "For this film, which is often mentioned in estimations of the master's works, is notable as a false step in his movement toward the development of a type of story material But it contains some very strong Fellini phases and accumulations of moods that make it well worth seeing. And it is generally well played Broderick Crawford's performance as the swindler is heavy and sodden, with a particular flair for postured histrionics in the swindle scenes."