Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Амори Лоуэлл (11 қараша 1798 – 31 қазан 1881) – Бостон қаласынан шыққан американдық кәсіпкер және қайырымдылық жасаушы. Ол өзінің бірінші туысы Джон Лоуэлл кіші (1799–1836), Институтты қаржылаған адам қайтыс болғанда Лоуэлл институтының жалғыз мүшесі болды. (Лоуэлл 1899, 117–118 бб.)
John Amory Lowell (November 11, 1798 – October 31, 1881) was an American businessman and philanthropist from Boston. He became the sole trustee of the Lowell Institute when his first cousin, John Lowell Jr. (1799–1836), the Institute's endower, died. (Lowell 1899, pp 117–118)
Отбасы
Джон Амори, Джон Лоуэллдің (1769–1840) және Ребекка Аморидің (1771–1842) екінші баласы, Бостонда дүниеге келген Лоуэллдердің бірінші буынының және Америкада туған бесінші буынның ішінде болды. Оның әкесі қалада жақсы орналасқан заң фирмасын ұстады және Джон Амори туылғаннан кейін үш жыл өткен соң, денсаулығының нашарлауына байланысты зейнетке шықты. 1801 жылы зейнетке шыққаннан кейін, үлкен Лоуэлл көп уақытын және байлығын Бостондағы дамып келе жатқан бағбандар қоғамын демеуге жұмсады, сондықтан ол достары мен отбасы арасында «Норфолк шаруасы» деп танылды. Джон Амори Лоуэллдің әкесінің әкесі, сондай-ақ Джон Лоуэлл (1743–1802) деп аталды, бірақ «Ескі судья» деп белгілі болды, ол президент Джордж Вашингтон тағайындаған федералды судья болды және Бостон Лоуэллдерінің негізін қалаушысы саналады. (Гринслет 1946)
John Amory, the second child of John Lowell Jr (1769–1840) and Rebecca Amory (1771–1842), was among the first generation of Lowells to be born in Boston, and the fifth generation to be born in America. His father maintained a well established law firm in the city, and three years after John Amory's birth, retired for reasons of his failing health. After retiring in 1801, the elder Lowell spent much of his time and wealth patronizing the burgeoning horticultural society in Boston, so much so that he became known to his friends and family as "The Norfolk Farmer." John Amory Lowell's paternal grandfather, also named John Lowell (1743–1802) but referred to as "The Old Judge," was a Federal Judge appointed by President George Washington and is considered to be the founding father of the Boston Lowells. (Greenslet 1946)
Әкесі және аталары сияқты, Лоуэлл 1815 жылы, 17 жасында Гарвард колледжін бітірген отбасының төртінші мүшесі болды. Еуропаны аралап келгеннен кейін және Бостонда сәтті саудагер болып орналасқаннан кейін, Лоуэлл өзінің інісі Франсис Кэбот Лоуэллдің қызы Сьюзан Кэбот Лоуэллге (1801–1827) үйленді. Олардың Сьюзан және Джон есімді екі баласы болды. Лоуэллдің әйелі 1827 жылы босанғанда қайтыс болды. Олардың ұлы Джон 1865 жылы президент Авраам Линкольн тарапынан АҚШ округтік сотына, ал 1878 жылы президент Рутерфорд Б. Хейс АҚШ апелляциялық сотына тағайындалды. Джон Аморидің немересі Джеймс Арнольд Лоуэлл де федералды судья болды. Лоуэллдің әйелі Сьюзан Кэбот, Эдвард пен Дорти (Квинси) Джексонның шөбересі, олардың балаларын және ұрпақтарын Бостонның Холмс отбасымен байланыстырды, бұл отбасыға суретші доктор Оливер Венделл Холмс аға және АҚШ Жоғарғы сотының судьясы және Азамат соғысының батыры Оливер Венделл Холмс кіші кірді.
Like his father and grandfathers before him, Lowell was the fourth member in his family line to graduate from Harvard College in 1815, at the age of 17. After spending an extended time traveling through Europe and then establishing himself as a successful merchant in Boston, Lowell married his first wife, Susan Cabot Lowell (1801–1827), a daughter of his uncle, Francis Cabot Lowell. Together, they had two children, Susan Cabot and John. Lowell's wife died during childbirth in 1827. Their son, John, was appointed to the U. S. District Court in 1865 by President Abraham Lincoln, and in 1878, appointed to the U. S. Circuit Court by President Rutherford B. Hayes. John Amory's grandson, James Arnold Lowell, also went on to become a Federal Judge. Lowell's wife, Susan Cabot, who was a great granddaughter of Edward and Dorthy (Quincy) Jackson, connected their children and their descendants to those of the Holmeses of Boston, a family that includes poet Dr. Oliver Wendell Holmes Sr., and U. S. Supreme Court justice and Civil War hero, Oliver Wendell Holmes Jr.
Екінші әйелі Элизабет Кэбот Путнам (1807–1881) арқылы Амори ұл және үш қыз өмірге әкелді: Август, Элизабет Ребекка, Эллен Банкрофт және Сара Путнам. Август Лоуэлл өте табысты бизнесмен болды және ақырында Лоуэлл институтының екінші қамқоршысы болды. Джон Аморидің Элизабет Кэбот арқылы немерелеріне автор және астроном Персиваль Лоуэлл, Гарвард университетінің президенті Эббот Лоуэлл және ақын Эми Лоуэлл кірді.
With his second wife, Elizabeth Cabot Putnam (1807–1881), Amory fathered a son and three daughters. Augustus, Elizabeth Rebecca, Ellen Bancroft, and Sara Putnam. Augustus Lowell became a very successful businessman and eventually succeeded Lowell as the second trustee of the Lowell Institute. John Amory's grandchildren, through Elizabeth Cabot, included author and astronomer Percival Lowell, Harvard President Abbott Lawrence Lowell, and poet Amy Lowell.
Мансап
1835 және 1838 жылдары Джон Амори Мэримак Өндіріс Компаниясы мен Массачусетс штатының Лоуэлл қаласындағы Бутт Пахта фабрикасының алғашқы қазынашысы болды. Лоуэлл 1837–1877 жылдары Гарвард колледжінің профессоры, Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі және Лондон Линнеев қоғамының мүшесі болды. Кейін, 1851 жылы Гарвард Джон Амориге құрметті заң докторы дәрежесін берді.
In 1835 and 1838, John Amory became the first treasurer for both Merrimack Manufacturing Company and Boott Cotton Mill, textile mills in Lowell, Massachusetts. Lowell was a Fellow of Harvard College (1837–1877), a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences, and a member of the Linnean Society of London. Later, in 1851, Harvard honored John Amory with an LLD.
Лоуэлл институты
Траст – немесе Лоуэлл институты, кейін осылай атала бастады – ерекше басқару тәртібіне ие болды: өзінен кейінгіні тағайындауға құқылы жалғыз сенімді адам, және Джон Лоуэлл кішінің өсиетінің тілімен айтқанда, "әрқашан менің атасы Джон Лоуэллдің еркек ұрпақтарының біреуін таңдау, егер ол сенімді адам лауазымын атқаруға қабілетті және Лоуэлл есімді болса". (Эверетт, 1840) Осы ерекше шектеуге қарамастан (немесе, мүмкін, соның арқасында), институт өте жаңашыл, қайырымдылық күшке айналды. Оның алғашқы сенімді адамы Джон Амори басшылығымен институт гүлденді. Лоуэлл – ерекше қаржылық білімімен және жоғары интеллектуалдық қабілеттерімен көзге түсетін адам еді. Оның сенімділігі кезіндегі Лоуэлл лекторының тізімі ғылым, әдебиет, саясат, экономика, философия және теология салаларындағы әлемдік деңгейде танымал тұлғалардың толық жиынтығы болды, олардың ішінде Ұлыбританияның ең танымал геологы сэр Чарльз Лайелл, швейцариялық табиғатты зерттеуші Луи Агассиз, және романшылар Чарльз Диккенс және Уильям Мейкпис Такерей бар. Лекциялар соншалықты танымал болды, билеттер таратылған Old Corner кітап дүкенінің терезелері жұртшылық тарапынан қиратылды, ал кейбір лекциялық циклдар көптеген сұраныс бойынша қайта оқылды. Джон Амори Лоуэлл институтын 40 жылдан астам уақыт бойы талмай басқарды, содан кейін оның орнын ұлы Август басты.
The trust—or Lowell Institute, as it came to be known—had an unusual mode of governance: a single trustee who was empowered to appoint his successor and who was, in the language of John Lowell Jr.'s will, to "always choose in preference to all others some male descendant of my grandfather, John Lowell, provided there be one who is competent to hold the office of trustee, and of the name of Lowell." (Everett 1840) Despite this odd restriction (or perhaps because of it), the Institute proved to be an extraordinarily innovative philanthropic force. Under John Amory, its first trustee, the Institute flourished. Lowell was both a man of extraordinary financial acumen and a man of high intellect. The list of Lowell Lecturers during his tenure was a veritable pantheon of the most internationally celebrated figures in science, literature, politics, economics, philosophy, and theology, including Britain's most celebrated geologist, Sir Charles Lyell, Swiss naturalist Louis Agassiz, and novelists Charles Dickens and William Makepeace Thackeray. The lectures were so immensely popular that crowds crushed the windows of the Old Corner Bookstore where the tickets were distributed and certain series had to be repeated by popular demand. John Amory tirelessly led the Lowell Institute for more than 40 years before naming his son, Augustus, as his replacement.