Германияның Хайгерлох қаласы – Шваб Альбы тауларындағы табиғи су көздерімен және әдемі таулы ландшафтымен танымал. Тарихы мен географиясы туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хайгерлох – Германиядағы Швабия Альбының солтүстік-батыс аймағындағы қала.
Haigerloch is a town in the north western part of the Swabian Alb in Germany.
Географиялық орналасуы
Хайгерлох 430 мен 550 метр биіктікте, Еях өзенінің аңғарында жатыр, ол тік беткейлі қабырғалы әктас аңғарда екі иілме жасап өтеді. Сондықтан бұл қала "Felsenstädtchen" ("тасты/жартасты шағын қала") деп те аталады.
Haigerloch lies at between 430 and 550 metres elevation in the valley of the Eyach river, which forms two loops in a steep shelly limestone valley. The town is therefore also called the 'Felsenstädtchen' (rocky/cliffy small town).
Минералды ресурстар
1700 жылы дәрігер Сэмюэл Каспар Еах өзенінің аңғарында кішкентай ыдыстардың бастауын тапты. 1733 жылы князь атымен аталған князь бұлағы ашылды, ол князь Иосиф Фридрих фон Гогенцоллернның құрметіне қойылған. 1905 жылы Аполлон бұлағын Имнау Поуп отбасы сатып алды, ол келесі жылы Карл Хегельге сатылды.
In 1700, the physician Samuel Caspar discovered small pots source in the valley of the Eyach. 1733 Prince source was exposed, which is named after Prince Joseph Friedrich von Hohenzollern. In 1905, the Apollo source was taken in by the family Imnau Pope, which was sold to Commerce Carl Haegele in the following year.
Тарих
Хайгерлох туралы алғашқы жазбадағы дерек 1095 жылы жергілікті қамал сыйға берілген кезде кездеседі. Бұл қамал, болжам бойынша, Жоғарғы қаланың маңында орналасқан. 1200 жылға қарай Хоэнберг графтары жергілікті билеушілер ретінде танылады және Шлоссбергке жаңа қамал салады. Төменгі қала сауда орталығына айналады. Альберт II фон Хогенберг Хайгерлохтың туысы Рудольф I 1231 жылға дейін Хайгерлохқа қала құқығын береді. 1268 жылы қаланың сыртында Золлерн мен Хоэнберг арасында шайқас болады. 1291 жылы қаланы Вюртемберг графы Эберхард I қоршайды, ал 1347 жылы тағы да қоршауға алынады. 1356 жылдан бастап Жоғарғы және Төменгі қала әкімшілік тұрғысынан бөлінеді, бірақ 1381 жылы Хайгерлох иелігі Австрияға сатылғанда қайта біріктіріледі. Габсбургтар мүлкін бірнеше рет кепілге береді, соның ішінде Вюртемберг графтарына. 1487 жылы қала билігі Гогенцоллерндерге көшеді. 1567 жылы Кристоф фон Гогенцоллерн Хайгерлох басшылығымен Хайгерлох аймағы Хогенцоллерн Хайгерлох ретінде Киелі Рим империясының құрамындағы тәуелсіз аймаққа айналады. Осы кезеңде қазіргі қамал кешені Шлоссбергке Гогенцоллерн Хайгерлох графтарының резиденциясы ретінде салынды, бұл бұрынғы орта ғасырлық құрылымды алмастырды. 1634 жылы қала билігі Гогенцоллерн Зигмаринген әулетіне көшті, олардың резиденциясы 1737 және 1769 жылдар аралығында Хайгерлох қаласы болды. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы айларында Хайгерлох Германияның ядролық бағдарламасының бөлігі – Кайзер Вильгельм физика институтының орналасқан жері болды. Қазіргі көзқарас бойынша, атом бомбасы бұл жұмыстың тікелей мақсаты емес, бастапқыда Хайгерлох зерттеу реакторын (Forschungsreaktor Haigerloch) салу болды, ол сарай шіркеуінің төменгі қабатындағы сыра қоймасында орналасқан. Пастордың реакторды құтқару үшін жүргізген батыл келіссөздерінің арқасында 1945 жылғы 24 сәуірде американдық команда тарапынан бұзудан сақталды және бүгінде реактордың көшірмесі орналасқан декоративтік құрылысқа айналды.
The first documented mention of Haigerloch was in the year 1095 on the occasion of the gift of the local castle. This castle was probably located in the area around the Upper Town. By 1200 the Counts of Hohenberg appear as the local lords and build a new castle on the Schlossberg. The lower town evolved into a market town. Rudolf I, a brother in law of Albert II Von Hohenberg Haigerloch, awarded the town charter to Haigerloch before 1231. In 1268 a battle was fought just outside the city between Zollern and Hohenberg. In 1291 the city was besieged by Count Eberhard I of Württemberg; in 1347 the town was besieged again. From 1356 onward the upper town and lower town were administratively separated, but were reunited when the lordship of Haigerloch was sold to Austria in 1381. The Habsburgs pawned the property on several occasions, including to the Counts of Württemberg. In 1487 rule of the city fell to the Hohenzollern. In 1567 under Christoph von Hohenzollern Haigerloch the area around Haigerloch was an independent territory within the area of the Holy Roman Empire as Hohenzollern Haigerloch. In this period, the present castle complex was built on the Schlossberg as the residence of the counts of Hohenzollern Haigerloch, replacing the former high medieval structure. In 1634 rule of the city descended to the line of Hohenzollern Sigmaringen, whose residence city was the city of Haigerloch between 1737 and 1769. In the last months of World War II, Haigerloch was the location of the Kaiser Wilhelm Institute of Physics, part of the German nuclear programme, which had the goal of achieving practical use of nuclear fission. According to current view the atomic bomb was not a direct objective of this work, but initially only the construction of the Haigerloch Research Reactor (Forschungsreaktor Haigerloch), which was constructed in a beer cellar beneath the palace church. Through courageous negotiations by the pastor to rescue the reactor facility it was spared from demolition by an American command on April 24, 1945, and today is the site of the de with a replica of the reactor.
Мәдениет және көрікті нысандар
Хайгерлох марапаттау жолы мен Хоэнцоллерн жолында орналасқан.
Haigerloch lies on the Ferienstraße (holiday road) and on the Hohenzollernstraße.
Жолдар
L410 қаланы шығысқа қарай Рангендингенмен байланыстырады. L360, федералды B463 тас жолымен қатар, A81 автожолына қосылатын жол болып табылады.
The L410 connects the city with Rangendingen to the east. The L360 forms the feeder, along with the federal highway B463, to the A81 motorway.
Жергілікті өнеркәсіп
Германиядағы әлі де жұмыс істеп тұрған сирек тасты тұз кендерінің бірі Штеттен ауданында. Мұнда 1854 жылдан бері тұз өндіріліп келеді.
One of the few rock salt mines still active in Germany is in the Stetten quarter. Salt has been extracted here since 1854.