Бентли Mark VI және Rolls-Royce Silver Dawn тарихы
Bentley Mark VI
1944 ж. Bentley Mark VI машинасының тарихы: Rolls-Royce және Pressed Steel компанияларының ынтымақтастығы, Silver Wraith және Silver Dawn модельдері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1944 жылы Rolls Royce компаниясының басшысы В. А. Роботэм соғыстан кейін Rolls Royce немесе Bentley шассиіне арнайы кузов жасайтын шеберханалардан сұраныс азаятынын көріп, Pressed Steel компаниясымен көп мақсаттағы кузовты жеткізу туралы келісім жасады. Бұл кузов Rolls Royce немесе Bentley радиаторының артында, төрт адамды жайлы қылып тасымалдауға арналған болатын. Ол сұранысты жылына 2000 данаға дейін көтергенімен, Pressed Steel компаниясы сұраныстың шала болуына таңқалды. Шассилерді тәуелсіз кузов жасаушыларға беру жалғасты, олар төрт есікті седан, екі есікті седан және құлап тұратын купе модельдерін жасады. Бұл алғашқы заводта жасалған Bentley машинасына Bentley Mark VI стандартты болат спорттық седан деген ат берілді. Бұл қысқаша шасси мен қозғалтқыш 1946 жылғы Rolls Royce Silver Wraith нұсқасы болды және сол стандартты болат кузовбен 1949 жылы сақтықпен ұсынылған Silver Dawn аталды. 1952 жылы Rolls Royce Silver Dawn және Bentley Mk VI стандартты болат кузовтары екі есе үлкен багаж бөлімін қосу үшін өзгертілді, нәтижесінде шасси нөміріне сәйкес R типіндегі Bentley пайда болды. Rolls Royce Silver Dawn атауы бұл машиналардағы "E" сериясымен басталған өзгерістерден кейін өзгертілмеді. Аз ғана Mark VI қозғалтқыштары мен шассилері жоғары өнімділік үшін жаңартылып, таңдалған кузов жасаушыларға алғашқы Bentley Continental модельдері ретінде сатылды (төменде қараңыз).
In 1944 Rolls Royce executive W. A. Robotham saw that there would be limited postwar demand for a Rolls Royce or Bentley rolling chassis with a body from a specialist coachbuilder, and negotiated with the Pressed Steel Company a contract for a general purpose body to carry four people in comfort on their postwar chassis behind a Rolls Royce or Bentley radiator. Though he stretched the demand to 2000 per year, Pressed Steel were "nonplussed" by the small demand. Chassis continued to be supplied to independent coachbuilders, which produced four door saloon, two door saloon and drophead coupe models. This first Bentley factory finished car was given the name Bentley Mark VI standard steel sports saloon. This shorter wheelbase chassis and engine was a variant of the Rolls Royce Silver Wraith of 1946 and, with the same standard steel body, became the cautiously introduced Silver Dawn of 1949. In 1952 both Rolls Royce Silver Dawn and Bentley Mk VI standard steel bodies were modified to incorporate a boot of about twice the size and the result became known as the R type Bentley based on the Chassis number at which the change took place. The name of the Rolls Royce Silver Dawn was not changed after the modification that started with the "E" series in these cars. A very few Mark VI engines and chassis were modified to provide higher performance and sold to be bodied by selected coachbuilders as the first Bentley Continentals (see below).
Қозғалтқыш
Mark VI 4 1/4 литрлік F бас тік 6, 4,3 литрлік (4257 см³ / 259 куб. дюйм) қозғалтқышты қолданды. Өндіруші автомобильдің ат күшін жариялаудан бас тартты (ескі RAC формуласына сәйкес 29,4 ат күші салықтан басқа), бірақ 1950 жылы жарияланған Autocar журналының жол сынағы «6 миль/сағ (10 км/сағ) жылдамдықтан икемділік» және «бұрылыстармен қиын болған 1:9 максималды көлбеуге көтерілу мүмкіндігі» туралы хабарлады. Бұл өндірушінің қуаттың, сондай-ақ төмен жылдамдықтағы серпімділікпен бірге жеткілікті екендігі туралы пікірін қолдады. 1951 жылы 4 1/2 литрлік, 4,6 литрлік (4566 см³ / 278 куб. дюйм) қозғалтқыштың нұсқасы ұсынылды. Бұл өзгеріс диаметрін 3 1/2 дюймнен 3 5/8 дюймге дейін ұлғайту арқылы жасалды. Кейінгі нұсқаны көбінесе «үлкен диаметрлі» қозғалтқыш деп атайды, ал бұрынғысын – «кіші диаметрлі» қозғалтқыш деп атайды. RHD (оң рульді) автомобильдерде екі көлденең тұрақты вакуумды SU карбюраторлары (H4 типі B81HP-ге дейін, H6 типі B83HP-ден бастап) орнатылған. LHD (сол рульді) автомобильдерде AAV26M типіндегі бір екі тартқышты Stromberg карбюраторы және Rolls Royce Silver Dawn және Silver Wraith машиналарында қолданылатын басқа түрлі құбырлар болды. Барлық Bentley MK VI машиналарында төрт жылдамдықты синхронизацияланған қолмен басқару қорабы орнатылған, ал RHD автомобильдерінде ауыстыру тұтқасы жүргізушінің оң жағында, LHD нұсқаларында руль бағанасында орналасқан. 4 1/4 литрлік автомобильдердің шасси нөмірлері B 1 AJ-ден B 400 LJ-ге дейін, соңғы екі әріп оның қай серияда құрастырылғанын көрсетеді. «Үлкен диаметрлі» автомобильдердің сериялық нөмірлері B 1 MB-мен басталады (бірақ B 2 MD бірінші үлкен диаметрлі Mark VI болды) және B 300 PV-мен аяқталады (бірақ B 301 PU соңғысы болды). Әрбір әліпбилік серияда тек жұп немесе тақ сандар болды және тақ санды тізбектерде 13 саны жіберіліп тасталды. Бұл модель 4 1/4 L деп аталды және оны RHD автомобильдеріндегі бір шығару трубасы бойынша оңай анықтауға болады. 4 1/2 L деп аталады және RHD автомобильдерінде екі шығару трубасы бар. LHD автомобильдерінде (әлдеқайда аз шектеулі) екі шығару трубасы жүйесі тек R түрінің енгізілуімен орнатылды. «Стандартты болаттан» жасалған Mark VI седандарының алдыңғы әйнектің алдында, капоттың үстінде орналасқан бір жақты желдеткіш клапаны кейінірек екі жақты желдеткіш клапандарымен ауыстырылды, олар алдыңғы есіктердің алдында, капоттың әр жағында, тізе деңгейінде немесе одан сәл төмен орналасқан. Май құю қақпағы – қозғалтқыш түрін анықтаудың тағы бір жолы; пластикалық қақпақ «кіші диаметрлі» қозғалтқышқа, ал металл қақпақ «үлкен диаметрлі» қозғалтқышқа тән.
The Mark VI 4 1/4 litre used an F head straight 6 engine 4.3 L (4,257 cc/259 cu in) in size. The manufacturer refused to disclose a horse power value for the car (other than Tax Horsepower of 29.4 hp according to the old RAC formula) but an Autocar Magazine road test reproduced in 1950 reported that top gear provided "flexibility down to 6 mph (10 km/h)" and the ability to "climb a hill of 1 in 9 maximum gradient, complicated by bends", all of which supported the manufacturer's contention that power, along with low speed torque, were adequate. In 1951, a 4 1/2 litre, 4.6 L (4,566 cc/278 cu in) version of the engine was introduced. The increase in displacement was accomplished by increasing the bore from 3 1/2 inch to 3 5/8 inch. The later version is sometimes casually referred to as the "big bore" engine, the earlier version as the "small bore" version. The 4 1/2 L version of the engine is as well equipped with a Vokes 30 (later: Vokes 62) full flow oil filter (some earlier 4 1/4 L cars have since been modified to a full flow filtration system). Carburation in RHD (right hand drive) cars were two horizontal constant vacuum SU carburetors (type H4 up to B81HP, type H6 from B83 HP on). LHD (left hand drive) cars had a single dual downdraught Stromberg carburetor type AAV26M and a different inlet manifold as fitted in the Rolls Royce Silver Dawn and Silver Wraith. A four speed synchromesh manual transmission was fitted in all Bentley MK VI with the change lever to the right of the driver on RHD cars and on the column on LHD versions. 4 1/4 litre cars had chassis numbers from B 1 AJ through B 400 LJ, with the final two letters indicating the series in which it was built. The "big bore" cars serial numbers begin with B 1 MB (although B 2 MD was the first big bore Mark VI built) and ended with B 300 PV (although B 301 PU was the last one built). Each alphabetic series only contained either even or odd numbers, and 13 was always skipped for the odd numbered sequences. The was referred to as the 4 1/4 L and can be quickly identified from its single exhaust in RHD cars. The is known as the 4 1/2 L and features a twin exhaust in RHD cars. In LHD cars the (much less restrictive) twin exhaust system was only fitted with the introduction of the R type. In addition for "standard steel" Mark VI saloons the single hinged ventilation flap centrally mounted on the top of the bonnet, directly ahead of the windscreen was replaced, on later cars, with two hinged ventilation flaps, mounted at or slightly below knee height, one on each side of the bonnet, ahead of the front doors. The oil filler cap is another way to identify engine type; a plastic cap is typical of a "small bore" engine, a metal cap of a "large bore" engine.
Шасси және жүзу құралдары
Шассидің артқы жағында жапырақты пружиналар, ал алдыңғы жағында тәуелсіз спиральді пружиналар қолданылған. Рульдің орталық бөлігіндегі басқару құралы артқы амортизаторларды гидравликалық түрде реттеу арқылы артқы серпімділіктің қаттылығын өзгертеді. Бұл, беріліс майын амортизаторларға бағыттап, қысымды қамтамасыз ететін кернеу клапанын ашу арқылы жасалады. Bijur Girling типті педальмен басқарылатын орталық майлау жүйесі, аспаптың жылжымалы бөліктеріне майды орталық резервуардан аяқ педальді пайдаланып жеткізуге мүмкіндік береді. Барабанды тежегіштер Rolls Royce-тың дәстүрлі механикалық күшейткішімен берілістен көмек алды.
The chassis used leaf springs at the rear and independent coil springing at the front. A control on the steering wheel centre adjusts the hardness of the rear springing by hydraulically adjusting the rear dampers. This is done via opening a check valve that provides pressure by diverting transmission oil to the dampers. A pedal operated central lubrication system type Bijur Girling allows oil to be applied to moving parts of the suspension from a central reservoir by using a foot pedal. The drum brakes were assisted by the traditional Rolls Royce mechanical servo at the transmission.
Стандартты болаттан жасалған салон
1936 жылдан бері шағын партиялармен шығарылған болат корпус жасау тәжірибесіне ие болған, сол кезде жартылай иеленген еншілес компания Park Ward, Rolls Royce Автомобиль бөлімшесі, бүкіл әлемге экспорттау үшін зауыттан толық болаттан жасалған корпусы бар ең төмен бағалы шассиді ұсынды. Гурни Наттинг Блатчли жасаған жетілдірілген пішіндегі зауыттық корпус, Cowley қаласындағы Pressed Steel Ltd компаниясымен жасалып, бояу және дәстүрлі ағаш және былғарымен жабдықтау үшін Crewe қаласындағы Bentley зауытына жіберілді. Олардың алдыңғы бөлігінде жасырын ілмектермен артқа ашылатын "қатерлі" есіктері, жылжымалы люк, электрлік қытырлауға және тұманды кетіруге арналған құрылғысы бар тұрақты жабық желдеткіші, сондай-ақ салқындатқыш сұйықтықты пайдаланатын және сол жақ алдыңғы орындықтың астына орнатылған электр желдеткіші бар екінші жылытқыш орнатылған. Екі экран сүрткіші орнатылған және экран ортасынан жоғары көтерілетін қысқа және икемді антеннасы бар радио орнату мүмкіндігі қарастырылған.
Employing its experience with the steel bodies made in short runs since 1936 by then partly owned subsidiary Park Ward the Car Division of Rolls Royce offered their lowest priced chassis with a factory supplied body all steel so it could be exported all over the world. The factory bodies with a Gurney Nutting Blatchley refined shape were made by Pressed Steel Ltd of Cowley and sent to the Bentley works at Crewe for painting and fitting out with traditional wood and leather. They featured rear hinged "suicide" doors at the front with concealed hinges, a sliding sunroof, a permanently closed windscreen with an electric defrosting and demisting unit hidden in the scuttle and a second heater that made use of the coolant and was fitted with an electric fan beneath the left front seat. Twin screen wipers were fitted and provision was made for the fitting of a radio with a short and flexibly mounted aerial that could be swung up above the centre of the screen.
Жолдағы сынақ
1951 жылы The Motor журналы сынаған 4,6 литрлік, зауыттық корпусты автомобильдің ең жоғары жылдамдығы болды және 0-ден жылдамдыққа 15,0 секундта жеделдеді. Отын шығыны жазылды. Сынақ машинасы салықтарды қоса алғанда 4 473 фунт тұрды.
A 4.6 litre, factory bodied car tested by The Motor magazine in 1951 had a top speed of and could accelerate from 0 in 15.0 seconds. A fuel consumption of was recorded. The test car cost £4,473 including taxes.
Bentley Continental (Бентель Континентал)
Mark VI шассиі (алғашқыда Corniche II деп аталған) Иван Эверден мен J P Blatchley 1950 және 1951 жылдары жоғары сығылым қатынасымен, өзгертілген отын және газ шығару жүйелерімен, жақын қатынастағы беріліс қорабымен және әлдеқайда жоғары соңғы беріліс қатынасымен жабдықталған үлкен қозғалтқыштың негізінде құрастырылды. Bentley-мен жасалған арнайы келісім бойынша, төменгі фронталдық бөлігі және айтарлықтай жеңіл конструкциясы бар 2 есікті кузовтар орнатылды, алғашқысы – H J Mulliner жасаған, Эверден мен Блэтчлидің бірлескен жұмысы. Алғашқы, әдемі безендірілген автомобиль стандартты модельге қарағанда 10%-дан астам жеңіл болды. Бұл автомобильдер әлемдегі ең қымбат сериялық автомобильдер және сағатына 120 мильден жоғары жылдамдыққа қол жеткізе алатын әлемдегі ең жылдам 4/5 орындық седан болды. Бұл шассилер 1952 жылдың маусымынан 1953 жылдың сәуір айына дейін BC1A-дан BC26A-ға дейін нөмірленген, прототипті қоса алғанда, барлығы 27 дана салынды. Соңғы 8 автомобильде қозғалтқыштың сығылымы төмендетілді. Шассилердің көп бөлігін H J Mulliner жасады, бірақ кейбіреулері Еуропада құрастырылды. Шасси сериясының идентификациясына "R" әрпі қосылғанға дейін барлығы 27 автомобиль ғана салынды.
A Mark VI chassis (at first referred to within the works as Corniche II) was developed by Ivan Evernden and J P Blatchley in 1950 and 1951 carrying a larger engine with a higher compression ratio and modified fuel and exhaust systems, a close ratio gearbox and much higher final drive ratio. By special arrangement with Bentley 2 door bodies were fitted having a lower frontal area and of significantly lighter construction, the first – made by H J Mulliner – developed in conjunction with Evernden and Blatchley. The first still luxurious car was more than 10% lighter than the standard car. They were the most expensive production cars in the world and the world's fastest 4/5 seater saloons with a top speed above 120 mph. These chassis were produced between June 1952 and April 1953 and bear the chassis numbers BC1A to BC26A, with the prototype, totalling 27 cars. The engine compression was reduced on the last 8 cars. The bulk of the chassis were clothed by H J Mulliner but some were bodied in Europe. Only the 27 cars were built before the R designation was added to the chassis series identification.