Кіріспе

1940 жылы туған) Майкл Джозеф Шапиро (1940 жылғы 16 ақпанда туған) – американдық педагог, теоретик және жазушы. Ол Гавайи университетінің Маноа қаласындағы саясаттану ғылымының зейнеткер профессор-эмиритусы. Оның еңбектері көбінесе «постдисциплинарлық» деп сипатталады, олар саяси философия, сындық теория, мәдениеттану, кинотану, халықаралық қатынастар теориясы, әдебиеттану, афроамерикандық зерттеулер, салыстырмалы саясаттану, география, социология, қала құрылысы, экономика, психоанализ, қылмыстық көркем әдебиет, жанрлық зерттеулер, жаңа музыкалық ғылым, эстетика және халық саясаты сияқты алуан түрлі салалардан материалдарды пайдаланады. Саяси теоретик Уильям Э. Коннолли оны былай сипаттады: «Бүгінгі күні ағылшын тілінде жазатын ешкімнің осыншама көп алуан сілтемелерге иелігі жоқ, сондай-ақ олардан терең ойлар тудыра алмайды».

Мансап

Шапироның саяси ғылымдағы алғашқы жұмыстары пәннің дәстүрлі салаларын, оның ішінде саяси психология, шешімдер теориясы және сайлау саясатын қамтыды. Алайда, 1980 жылдар шамасында Мишель Фуко сияқты философтардың ықпалымен Шапиро континенттік философия мен мәдени зерттеулерден түзілген тұжырымдамаларды – үкіметтіклік, микросаясат, қозғалыс суреті, уақыт суреті және ритмталдау сияқты ұғымдарды қолдана бастады. Сонымен қатар, ол өзінің мақалаларына бірінші тұлға баяндау сияқты дәстүрлі емес тәсілдерді енгізді. Шапироның пән аралық саяси ой-пікірлері Routledge кітап сериясының "Саяси теориядағы инноваторлар" атты алдағы томының тақырыбы болып табылады, онда оның ең маңызды мақалаларының ретроспекциясы бір томда жарияланады. Шапиро саяси теория бойынша кітап сериясының редакторы (Эдинбург университетінің баспасында), аталған серия "Саяси мәселелерді зерделеу" деп аталады. Бұрын ол 2004 жылдан 2009 жылға дейін "Теория және Оқиға" журналының редакторы болды, сондай-ақ халықаралық зерттеулер және салыстырмалы саясат саласындағы кітап сериясын (Миннесота университетінің баспасында) "Шектер" деп басқарды. Шапиро 1966 жылы Солтүстік-Батыс университетінде саясаттану ғылымдары бойынша философия докторы (Ph.D.) дәрежесін алды, содан кейін Гавайи университетінің Маноа қаласындағы Саяси ғылымдар кафедрасының профессоры және басшысы қызметіне көшті. Шапиро сонымен қатар Калифорния университетінде (Беркли, 1968–1970), Массачусетс университетінде (Амхерст, 1979 және 1986), Норвегиядағы Берген университетінде (1972–1973), Нью-Йорк университетінің Тиш өнер мектебінде (2002) және Швейцарияның Саас-Фидегі Еуропалық аспирантура мектебінде оқытумен айналысты. Гавайи университетінің Маноа қаласындағы Саяси ғылымдар кафедрасының әріптестерімен бірге Шапиро кейде "Алоха мектебі" деп аталатын мектепті құрды.