Еуропалық ғылым және қоршаған орта форумы: ғылыми пікірталас пен мүдделер қақтығысы
European Science and Environment Forum
Еуропалық ғылым және қоршаған орта форумы (ESEF) қоршаған орта қауіпсіздігі ережелерін сынаған ғылыми ұйым. Температураның өзгеруін жоққа шығару, темекі индустриясымен байланыс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қазіргі кезде жұмыс істемейтін Еуропалық ғылым және қоршаған орта форумы (ESEF) өзін "ғылыми пікір-таластардың дұрыс жүргізілуін, қабылданған шешімдердің және ұсынылған іс-қимылдардың дұрыс ғылыми принциптерге негізделуін қамтамасыз етуді мақсат еткен ғалымдардың тәуелсіз, коммерциялық емес одағы" деп атады. Әдетте бұл экологиялық қауіпсіздік ережелеріне негіз болған ғылымға күмән тудыру арқылы көрінетін. Форум ортақ қызметкерлер (Джулиан Моррис және Роджер Бейт) және ортақ веб-сервер арқылы Халықаралық саясат желісімен және Тұрақты даму желісімен байланысты болды. Форумның ең белгілі академик мүшелері – жаһандық жылынуды жоққа шығарумен және хлорфторкөміртектер (ХФК) мен озон қабатының азаюы арасындағы байланысқа күмән келтірумен танылған АҚШ ғалымдары болды. 1996 жылы Роджер Бейт R.J. Рейнольдс темекі компаниясына тәуекел туралы кітапты қаржыландыру үшін 50 000 фунт стерлинг көлемінде грант сұрады, кітапта пассивті темекі тарту туралы бөлім болған, бірақ грантқа қабылданбады және ақша түспеді. 1997 жылы ESEF Роджер Бейттің редакциялаған "Қай қауіп? Ғылым, саясат және қоғамдық денсаулық" кітабын жариялады, онда пассивті темекі шегу туралы бөлім бар. 1998 жылы ESEF-тің академик мүшелеріне Брюс Эймс, Салли Балиунас, Роберт Баллинг, Джек Барретт, C. J. F. Ботчер, Питер Дитце, Тор Рагнар Герхолм, Герхард Герлих, Шервуд Идсо, Хельмут Метзнер, Патрик Дж. Майклс, Уильям Митчелл, Гарри Н. А. Прим, Мишель Соломон, С. Фред Сингер, Уилли Сун, Вольфганг Тюне және Герд Райнер Вебер кірді, ал Ричард С. Кортни және Майкл Гоф – бизнес мүшелері болды.
The European Science and Environment Forum (ESEF), now defunct, called itself "an independent, non profit making alliance of scientists whose aim is to ensure that scientific debates are properly aired, and that decisions which are taken, and action that is proposed, are founded on sound scientific principles." Typically this manifested itself in questioning the science upon which environmental safety regulations are based. The Forum was linked, via shared staff (Julian Morris and Roger Bate) and a shared web server, to the International Policy Network and the Sustainable Development Network. The most prominent academic members were US scientists known for denial of global warming and the relationship between Chloro Fluoro Carbon or CFCs and the ozone depletion. In 1996, Roger Bate approached R. J. Reynolds Tobacco Company for a grant of £50,000 to fund a book on risk, containing a chapter on passive smoking , but the grant request was denied and the money was never received. In 1997, the ESEF published What Risk? Science, Politics and Public Health, edited by Roger Bate which included a chapter on passive smoking. In 1998 the Academic Members of ESEF included Bruce Ames, Sallie Baliunas, Robert Balling, Jack Barrett, C. J. F. Böttcher, Peter Dietze, Tor Ragnar Gerholm, Gerhard Gerlich, Sherwood Idso, Helmut Metzner, Patrick J. Michaels, William Mitchell, Harry N. A. Priem, Michel Salomon, S. Fred Singer, Willie Soon, Wolfgang Thüne, and Gerd Rainer Weber, while Richard S. Courtney and Michael Gough were Business Members.
Қаржыландыру
Бейттің сөзінше, ұйымдардың қаржыландырудың "басым бөлігі" Май мен Стэнли Смит қайырымдылық қорынан және Марит пен Ханс Раузинг қорынан түсті.
According to Bate, the "vast majority" of the organizations' funding came from the May and Stanley Smith Charitable Trust and the Marit and Hans Rausing Foundation.