Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бірлескен іске асыру (БЖ) – Киото хаттамасында қарастырылған үш икемділік механизмінің бірі. Ол парниктік газдар эмиссиясын шектеу міндеттемесі бар елдерге (I қосымшадағы елдер) осы келісімшарт бойынша міндеттемелерін орындауға көмектеседі. 6-бапқа сәйкес, I қосымшаға кіретін кез келген ел, басқа I қосымшаға кіретін елде парниктік газдар эмиссиясын төмендету жобасына («Бірлескен іске асыру жобасы») инвестиция жасау арқылы, эмиссияны ішкі деңгейде төмендетуге балама ретінде қолдануға құқылы. Осылайша, елдер эмиссияны төмендетуге арзан түсетін жобаларға инвестиция салып, Киото мақсаттарына жету шығындарын азайта алады және нәтижеде алынған эмиссияны азайту бірліктерін (ЭАБ) өз міндеттемелерін орындауға пайдалана алады. Мысалы, БЖ жобасы көмірмен жұмыс істейтін электр стансасын тиімдірек жылу-электр стансасымен алмастыруды қамти алады. Көптеген БЖ жобалары Киото хаттамасының B қосымшасында көрсетілген, экономикалық өткел кезеңіндегі елдерде (EIT елдері) іске асырылатыны күтілуде. Қазіргі уақытта Ресей мен Украина БЖ жобаларын қабылдау бойынша көшбасшы елдер болып табылады. Таза даму механизмінен (ТДМ) өзгеше, БЖ эмиссияны жалған түрде төмендету туралы алаңдаушылықты аз қамтиды, себебі БЖ жобасы, ТДМ жобасынан айырмашылығы, Киото хаттамасы бойынша эмиссияны төмендетуге міндеттенген елде жүзеге асырылады. БЖ жобалары үшін несие алу процесі біршама күрделі. Эмиссияны азайту жобаларына эмиссияны азайту бірліктері (ЭАБ) беріледі, ол бір тонна CO2 эквивалентіне тең эмиссияны азайтуды білдіреді. ЭАБ-лар қабылдаушы елдің тағайындалған эмиссиялық квоталарынан, яғни Тағайындалған мөлшер бірліктерінен (ТМБ) алынады. I қосымшаға кіретін әрбір тараптың 1990 жылғы парниктік газдар эмиссиясы деңгейіне сүйенген, алдын ала белгіленген ТМБ мөлшері бар. БЖ несиелері қабылдаушы елдің ТМБ-нен алынуын талап ету арқылы Киото хаттамасы I қосымшаға қатысушы елдер арасындағы эмиссиялық квоталардың жалпы мөлшері Киото хаттамасының бірінші міндеттеме кезеңінің барысында өзгермейтінін қамтамасыз етеді.
Joint Implementation (JI) is one of three flexibility mechanisms set out in the Kyoto Protocol to help countries with binding greenhouse gas emissions targets (the Annex I countries) meet their treaty obligations. Under Article 6, any Annex I country can invest in a project to reduce greenhouse gas emissions in any other Annex I country (referred to as a "Joint Implementation Project") as an alternative to reducing emissions domestically. In this way countries can lower the costs of complying with their Kyoto targets by investing in projects where reducing emissions may be cheaper and applying the resulting Emission Reduction Units (ERUs) towards their commitment goal. A JI project might involve, for example, replacing a coal fired power plant with a more efficient combined heat and power plant. Most JI projects are expected to take place in the economies in transition (the EIT Parties) noted in Annex B of the Kyoto Protocol. Currently Russia and Ukraine are slated to host the greatest number of JI projects. Unlike the case of the Clean Development Mechanism, the JI has caused less concern of spurious emission reductions, as the JI project, in contrast to the CDM project, takes place in a country which has a commitment to reduce emissions under the Kyoto Protocol. The process of receiving credit for JI projects is somewhat complex. Emission reduction projects are awarded credits called Emission Reduction Units (ERUs), which represents an emission reduction equivalent to one tonne of CO2 equivalent. The ERUs come from the host country's pool of assigned emissions credits, known as Assigned Amount Units, or AAUs. Each Annex I party has a predetermined amount of AAUs, calculated on the basis of its 1990 greenhouse gas emission levels. By requiring JI credits to come from a host country's pool of AAUs, the Kyoto Protocol ensures that the total amount of emissions credits among Annex I parties does not change for the duration of the Kyoto Protocol's first commitment period.
Жобалар
ҚБ үшін ресми есептеу кезеңі Киото протоколының бірінші міндеттеме кезеңімен үйлесімді болды және 2008 жылдың қаңтарына дейін басталған жоқ (Carbon Trust, 2009, 20-бет). 2008 жылдың қараша айында бар болғаны 22 бірлескен жоба ресми түрде бекітіліп, тіркелді. 2012 жылға қарай ҚБ арқылы генерирленетін ERU-дың жалпы саны шамамен 300 миллионға жетеді деп күтілуде. Бұл бағалау жоба жоспарларынан алынған мәліметтерге негізделген, ал іс жүзіндегі жеткізілімді ескеретін түзетулер енгізілмеген. Бұл жобаланған үнемдеудің шамамен үштен екісі Ресейге тиесілі, ал қалғаны Украина мен Еуроодақтың жаңа мүше мемлекеттері арасында шамамен тең бөлінген. Шығарындыларды азайту метаны, ГФУ және N2O шығарындыларын қысқартуды қамтиды. 2012 жылдың желтоқсанында ERU бағасы 15 центке дейін төмендеп, кейіннен Еуроодақтың Климаттық өзгерістер комитеті Киото протоколының екінші міндеттеме кезеңіне қосылмаған елдерден ERU-ды тыйым салу туралы дауысқа салатыны туралы жаңалықтардан кейін 23 центке дейін көтерілді. 2013 жылдың қаңтарында Bloomberg компаниясы 2012 жылы шығарындыларды азайту бірліктерінің бағасы 89 пайызға төмендегенін хабарлады.
The formal crediting period for JI was aligned with the first commitment period of the Kyoto Protocol, and did not start until January 2008 (Carbon Trust, 2009, p. 20). In November 2008, only 22 JI projects had been officially approved and registered. By 2012, it is expected that the total number of ERUs generated by JI will be around 300 million. This estimate is based on values taken from project plans, and makes no adjustment to account for delivery in practice. Russia accounts for about two thirds of these projected savings, with the remainder divided up roughly equally between Ukraine and the EU's New Member States. Emission savings include cuts in methane, HFC, and N2O emissions. In December 2012, ERU prices crashed to a low of 15c before recovering to 23c after news that EU’s Climate Change Committee was to vote on a ban of ERUs from countries that have not signed up to a second commitment period under the Kyoto Protocol. In January 2013, Bloomberg reported that Emission Reduction Unit prices declined 89 percent in the 2012 year.