Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Боланос муниципалитеті Мексиканың Халиско штатының солтүстігінде орналасқан. Муниципалитет солтүстігінде Мезкитик және Вилла Герреро муниципалитеттерімен, оңтүстік-шығысында Чимальтитан муниципалитетімен шекаралас. Оңтүстікте Сан-Мартин-де-Боланос муниципалитетімен, ал оңтүстік-батыста Наярит штатымен шекарасы өтеді.
Bolaños Municipality is located in the north of the Mexican state of Jalisco. The municipality shares its border on the north with the municipalities of Mezquitic and Villa Guerrero and to the southeast with the municipality of Chimaltitán. To the south, it shares a border with the municipality of San Martín de Bolaños and to the southwest, it shares a border with the state of Nayarit.
Климат
Боланос таулар мен жартылай шөлмен қоршалған. Каньондағы орналасуының есесінен Боланос көбінесе өте ыстық болады. Жаз айларында, сәуірден маусымға дейін Боланос Мексикадағы ең ыстық жерлердің біріне жатады, температурасы максималды 55 градус Цельсийге жетеді. Түнде ол 7 градусқа дейін төмендейді. Қыс айларында температура 27 градусқа дейін төмендесе, күндіз 27 градусқа дейін көтеріледі.
Bolaños is surrounded with mountains and semi desert and due to its topographical position in the canyon, Bolaños is often very hot. Bolaños is frequently one of the hottest spots in Mexico during the summer months, April–June with maximum temperature as high as 55 Celsius and in nighttime it can drop to only 7 Celsius. In the winter it can drop as low as 27 Celsius and in daytime high as 27 Celsius.
Халық саны
2005 жылғы халық санағы бойынша Боланос халқы 5019 адамды құрады. Олардың 826-сы муниципалитет орталығында, ал қалғаны муниципалитет шегіндегі басқа да елді мекендерде тұрды. Муниципалитет ішіндегі ең ірі халыққа ие қауым муниципалитет орталығы емес, 944 тұрғыны бар Wixárika (Huichol) халқының дербес Tuxpán de Bolaños ауылы. Муниципалитет Халиско штатындағы ең жоғары кедейлік деңгейіне тап болған аймақтардың бірі. Халық санағы мәліметтері бойынша, тұрғындарының 48 пайызынан астамы өздерінің ана тілінде сөйлейді. Олардың көп бөлігі – муниципалитет шегіндегі көптеген үнді қауымдарында, соның ішінде Tuxpán de Bolaños ауылында тұратын Huichol тілінде сөйлейтін адамдар. Экономикалық жағынан белсенді халықтың ең үлкен тобы ауыл шаруашылығы және мал шаруашылығы саласында жұмыс істейді (21 пайыз). Екінші орында өнеркәсіп және өңдеу өнеркәсібі (15 пайыз), одан кейін кен өндіру (13 пайыз) салалары тұрады.
The population of Bolaños totaled 5,019 inhabitants according to the 2005 census. Of these, 826 lived in the municipal seat and the remainder lived in other communities within the municipality. The community with the largest population within the municipality is not the municipal seat, but rather Tuxpán de Bolaños which is an autonomous Wixárika (Huichol) village with a population of 944 inhabitants. The municipality suffers one of the highest poverty rates in the state of Jalisco. More than 48 percent of its inhabitants spoke an indigenous language according to the census. Most of these would be speakers of Huichol who inhabit one of the numerous indigenous communities within the borders of the municipality, including Tuxpán de Bolaños. Of the economically active population, the largest group is employed in agriculture and husbandry (21 percent). The second largest group is employed in industry and manufacturing (15 percent), followed by mining (13 percent).
Тарих
Испандықтар жаулап алғанға дейін Боланос муниципалитетінде тепекан (тепехуан) тайпасы тұрған. 1530 жылы Нуньо Белтран де Гусман жіберген испан капитаны Педро Альминдес Чирино бұл аймақты жаулап алды. Испандықтар келгеннен кейін көп ұзамай, хуичол (виксарика) тайпасы аймақтың қашық каньондары мен тауларына көшіп кетті. Аймақтағы алғашқы испандық жер иесі – Торибио де Боланос болды, оның құрметіне муниципалитетке осы ат қойылды. 1548 жылы ол аймақтың барлық жергілікті халқына қамқорлық (энкомиенда) құқығын және күміс кенін өндіруге рұқсат алды. Кен өндіру жұмыстары бірнеше жыл ғана жалғасты, бірақ жергілікті халықтың көтерілісінен кейін тоқтатылды. Аймаққа XVII ғасырдың басында францискандықтар Чимальтитан жерінде миссия құрғанда қайта қоныстанды. 1730 жылы күмістің жаңа кені табылып, Тепек және Санта-Роза Альбуркерке кен лагерьлерінің жанында жаңа кен лагері ашылды. 1748 жылы Боланос кенінің жанында Хосе Барранко есімді жергілікті тұрғын тағы бір күміс кенін тапты. Басқа кен орындары: Ла Кокина; Ла дель Эспириту Санто, сондай-ақ Ла Конехера; Эль Париан; Эль Барранко немесе Ла Конкиста; Ла Кастеллана; Ла Перла; Запопан; Ла Монтаньеса; Лос Лорелес; және Ла Тринидад. 1780 жылға дейін Боланос Жаңа Испанияның үш ірі кен аймағының біріне кірді. Боланостағы кеншілердің саны 1500-ден астам шахтерді және оларға көмектесетін жұмыскерлерді құрады. 1792 жылы кендерден 120 166 марка және 4 унция күміс өндірілді. 1830 жылға таман күміс өндірісі күрт төмендеп, аймақтағы экономикалық дағдарысқа әкелді. Тәуелсіздік соғысынан кейін Боланос еркін және тәуелді Жалиско штатының 8-ші кантонына бекітілді. 1833 жылдың 19 ақпанында жарияланған жарлық бойынша Боланос муниципалитет болып ресми түрде жарияланды.
Prior to the Spanish conquest, the municipality of Bolaños was inhabited by the indigenous Tepecan (Tepehuan). The area was conquered by the Spanish Captain Pedro Almíndez Chirino, sent by Nuño Beltrán de Guzmán in the year 1530. Shortly after the arrival of the Spanish into the area, the Huichol (Wixarika) migrated to the area's remote canyons and mountains. The original Spanish land grantee in the region was Toribio de Bolaños, in whose honor the municipality was named. In 1548, he received a trusteeship (encomienda) for all of the indigenous inhabitants of the area and the right to mine silver. The mining operations lasted only a few years before they were shut down by indigenous rebellions. The area was not resettled until the early 17th century when the Franciscans founded a mission in Chimaltitán. In 1730, a new vein of silver was discovered and a new mining camp was established near the existing camps of Tepec and Santa Rosa Alburquerque. In 1748, yet another vein was discovered near the old Bolaños mine by an indigenous man named José Barranco. Other mining discoveries included: La Cocina; La del Espíritu Santo, also known as La Conejera; El Parián; El Barranco or La Conquista; La Castellana; La Perla; Zapopan; La Montañesa; Los Laureles; and La Trinidad. Until 1780, Bolaños was one of the top three mining regions in New Spain. The mining population in Bolaños reached upwards of 1,500 mine workers plus all of the ancillary labor. In 1792, the mines produced 120,166 marks and 4 ounces of silver. Around 1830, silver production dropped off dramatically, leading to a general economic depression in the region. After the War of Independence, Bolaños was assigned to the 8th canton of the free and sovereign state of Jalisco. A decree published on 19 February 1833 officially made Bolaños a municipality.