Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Поляк музыканты
Polish musician
Юлиус Заребский (3 наурыз 1854 – 15 қыркүйек 1885) – Ресей империясында белсенділік танытқан поляк композиторы және пианист. Оның кейбір қолжазбалары Польша Ұлттық кітапханасында (BN) сақталған.
Juliusz Zarębski (3 March 185415 September 1885) was a Polish composer and pianist active in the Russian Empire. Some of his manuscripts have been found in the National Library of Poland (BN).
Өмір
Юлиус Заребский 1854 жылдың 3 наурызында Житомир қаласында (қазіргі Украина; бұрынғы Польша-Литва одағы мен Польша Корольдігінің жерлері) дүниеге келді. Ол 1885 жылы сол қалада қайтыс болды. Оның алғашқы фортепиано сабақтарын анасы берді. Кейін ол Луция Руцинскадан сабақ алды. 1870 жылы гимназияны үздік бітіріп, Франц Кренннің композиция, ал Жозеф Дахстың фортепиано класына оқу үшін Венаға көшті. Екі жылдан кейін ол екі алтын медальмен бітірді, бірақ оның оқу бағдарламасында музыкалық білім беру мерзімі алты жыл деп көрсетілген. Келесі жылы Санкт-Петербургке көшіп, тағы үш жыл оқыды, емтихан тапсырып, "еркін суретші" дипломын алды. Бір жылдан кейін Римге көшіп, 1875 жылға дейін сонда тұрды. Римде ол Франц Листпен фортепиано сабақтарын алды, олар біраз уақыт бойы дос болды. Венгр композиторы 1881 жылы оның "Danses Galiciennes" шығармасын оркестрге түсірді, Заребскийге зор көмек көрсетті, онымен бірге концерттерде өнер көрсетті және поляк композиторының шығармаларын насияттау үшін өзінің байланыстарын пайдаланды. Заребскийдің шығармалары Лист пен Шопеннің музыкасын еске салады. Ол Адам Мицкевич пен Влодзимиер Вольскийдің шығармаларын музыкаға қойды.
Juliusz Zarębski was born on March 3, 1854, in Zhytomyr, (now Ukraine; then former lands of the Polish–Lithuanian Commonwealth and the Polish Kingdom). He would die in the same city in 1885. His mother was his first piano teacher. Later, he studied with Lucja Rucinska. In 1870, he completed his education at the gymnasium with honors and moved to Vienna to study composition with Franz Krenn and piano with Josef Dachs. Two years later, he graduated with two gold medals, even though his curriculum indicated a musical training of six years. The following year he moved to St. Petersburg and studied there for three more years, passed his examination and obtained his diploma of "free artist." A year later, he moved to Rome and stayed there until 1875. In Rome, he studied piano with Franz Liszt, his friend for some time. The Hungarian composer, who would orchestrate his Danses Galiciennes in 1881, greatly helped Zarębski, appearing with him in concerts and using his contacts to publicize the works of the Polish composer. Zarębski's compositions evoke those of Liszt and Chopin. He set to music the writings of Adam Mickiewicz and Włodzimierz Wolski.
Мансап
Оның виртуоз пианист ретінде мансабы 1874 жылдың көктемінде Одесса мен Киевтегі концерттермен басталды. Римде, Неапольде, Константинопольде, Варшавада, Парижде, Лондонда және басқа да еуропалық қалалардағы өнер көрсетулері зор табысқа ие болды. Ол Эдуард Манжоның жаңа өнертабысы – екі пернетақталы фортепианоға қызығушылық танытты және оны екі айда игерді. Ол осы жаңа аспапта өзінің репертуарын кеңейтті және 1878 жылғы Париж көрмесінде оны зор ықыласпен орындады. Ол Брюссельде қоныстанды, онда Корольдік консерваторияда фортепиано шеберлігінен мастер-класс жүргізді. Өліміне екі жыл қалғанда туберкулез диагнозы қойылғандықтан виртуоздық мансабын аяқтауға мәжбүр болды, содан кейін оқыту ісіне белсенді түрде кірісті (1880 жылы Брюссельдің Корольдік консерваториясында профессор болып тағайындалды) және Les roses et les épines атты бес бөлімнен тұратын, одан да күрделі гармонияға негізделген шығармалар жазды. Ол фортепианоға арналған шығармаларды жазуды жалғастырды, бірақ оның ең маңызды туындысы – 1885 жылғы G минорындағы циклдік фортепианолық квинтеті болды.
His career as a virtuoso pianist began in spring 1874 with concerts in Odessa and Kiev. His performances in Rome, Naples, Constantinople, Warsaw, Paris, London and other European cities were a great success. He was interested in the two piano keyboards, a new invention of Edouard Mangeot, which in two months mastered. He developed his repertoire in this new instrument and performed on it with great acclaim in the 1878 Paris Exhibition. He established himself in Brussels, where he served as teacher of piano master classes at the Royal Conservatory. Two years before his death he had to put an end to his career as a virtuoso as he was diagnosed with tuberculosis, throwing himself into teaching (he had been appointed professor at the Royal Conservatory of Brussels in 1880) and composing pieces such as the five movements of Les roses et les épines based on a more advanced harmony. Though he continued composing nearly exclusively for the piano, the summit of his output would be his cyclical Piano Quintet in G minor of 1885.