Кіріспе
Лакисамни тайпасының басшысы Кукунучи (шамамен 1798 - 1838), Естанислао деп христиан дініне енген, Mission San José елді мекенінің әкімі және Солтүстік Калифорнияның Йокут халқының Лакисамни тайпасының мүшесі және басшысы болды. Ол Мексика үкіметі мен Миссияларға қарсы қарулы жергілікті американдықтардың жасақтарын басқарғанымен әйгілі.
a person
Cucunuchi (c. 1798 – 1838), baptized as Estanislao, was an indigenous alcalde of Mission San José and a member and leader of the Lakisamni tribe of the Yokuts people of northern California. He is famous for leading bands of armed Native Americans in revolt against the Mexican government and Mission establishments.
Ерте өмір
Эстанислао 1798 жылы Рио-де-Лакизимес (қазіргі Станислаус өзені, Модесто, Калифорния) жағасында дүниеге келген. Сан-Хосе миссиясының мәліметтеріне сәйкес, 1821 жылы миссионерлік әкелер Лакизимес аймағына барып, Кукунучидің әйелі, қызы және анасымен бірге миссияға оралып, ресми христиандық білім алуын талап еткен. Оның шабуылдары кенеттен болатын, көбінесе тұзаққа түсіріп, өлім-жұлымсыз аяқталар еді, кейде ол қанжарымен өзінің бас әрпін – "S" – кесіп, жасаған жұмысына куәлік ететін. (Сондықтан Эстанислао – Zorro кейіпкерінің прототипі болған деп саналады). Францискан монахтары мен мексикалық қоныс аударушылар мексикалық армиядан көмек сұрады. Ақырында, губернатор Эчеандия армияны әрекетке шақырды. Сан-Франциско және Монтерей президиосынан жасалған үш экспедиция оларды бағындыра алмады. Төртінші, ірі күш, генерал Мариано Гуадалупе Вальехо басқаруымен, 1829 жылдың көктемінде Эстанислао мен оның халқын Лакизимас өзенінен ығыстырып шығарды. Командир Игнасио Мартинес Вальехоға бүлікшілерге қатысты бұйрықтармен хат жазды: "Олар өте қайсары, басқа [үндістерді] өздерінің зұлым және шайтандық жоспарларына итермелеп, әскерімізді ашық түрде қорлап, оларды және олардың қаруларын мазақтайды. Мақсат – үндістерді толық жеңіске ұшырату, оларды толығымен құлатқан күйі қалдыру". Вальехо мен Эстанислао екеуі де шайқас кезінде өз күштерінің қатыгездігі мен зұлымдықтары үшін айыпталды. Шайқас аяқталғаннан кейін алты үнді тұтқынға алынды, олардың ішінде Матиас есімді адам да болды. Олардың төртеуі қатыгездікпен өлтірілді, біреуі 73 жебеден және басқа оқтан қаза тапты. Губернатор соттан тыс өлім-жітімді тергеуді бұйырды, ол Хоакин Альверадоны кінәлі деп тапты. Ол бес жылға қосымша әскери қызметке кесілді. Эстанислао 1829 жылдың 31 мамырында Сан-Хосе миссиясына қысқа уақытқа оралып, әкесінен өзі және оның адамдары үшін кешірім сұрады. Дюран әке Эстанислаоның кешірілуі үшін губернатор Хосе Мария де Эчеандияға өтініш жасады. 1829 жылдың 7 қазанында Эстанислао мен оның адамдарына кешірім берілді. Оның өмірінің соңғы жылдары туралы бірнеше теория бар. Эстанислао өз халқын басқару үшін Лакизимас өзеніне оралды. Санта-Клара миссиясынан келген Йокут үндісі Йосколо 1831 жылы Эстанислао тобына қосылды. Йосколо Санта-Клара миссиясынан бірнеше жүз үндіні алып келді. Йосколо мен Эстанислао мексикалық қоныс аударушыларға қарсы көптеген шабуылдар жасады. Эстанислаодан айырмашылығы, Йосколо қажет болған жағдайда мексикалық қоныс аударушыларды өлтіруге қарсы емес еді. Йосколо кейде шабуыл кезінде маска киетін (Zorro кейіпкеріне тағы бір сілтеме). 1833 жылдың көктемінде Канадалық бобёр аулаушылары, Хадсон шығанағы компаниясынан, Сан-Хоакин аңғарына безгек әкелді. Сол көктемде 20 000-нан астам Калифорниялық тума адамдар безгек салдарынан қайтыс болды, оның ішінде Йокуттар, Чумаш, Мивоктар және басқалар.
Кейінгі өмірі
1834 жылдың 24 тамызында Эстанислао Сан-Хосе миссиясына оралды және онда өзгелерге йокут тілі мен мәдениетін үйретіп, өркендеді. Ол 1838 жылдың 31 шілдесінде, мүмкін, шешек ауруынан қайтыс болғанға дейін Миссияда қалды. Станислаус өзені, Станислаус округі және сәтсіз мормон қонысы Станислаус қаласы (қазіргі Рипон) оның құрметіне аталды.