Джеймс Эдвард Уэст: Балалар құқығының қорғаушысы және «Балалар скауттары» ұйымының негізін қалаушысы

Кіріспе

Джеймс Эдвард Уэст (16 мамыр 1876 – 15 мамыр 1948) – американдық заңгер және балалар құқығын қолдайтын адам, Америка Скауттары (BSA) ұйымының алғашқы кәсіби атқарушы хатшысы, кейін бас скаут атқарушысы болып тағайындалды. 1911 жылдан 1943 жылға дейін қызмет етті. BSA ұйымынан зейнетке шыққаннан кейін Уэстке бас скаут құрметті атағы берілді.

Жеке өмір

Уэсттің әкесі оның Вашингтонда туған кезінде қайтыс болды. Оның анасы 1882 жылы туберкулезбен ауруханаға түсті, ал жас Джимми Вашингтон қаласындағы жетімдер үйіне орналастырылды; анасы сол жылдың соңында көз жұмды. 1883 жылы оған туберкулез диагнозы қойылды, ал 1885 жылы бір аяғы екіншісінен қысқа болып, мүгедек болып қалды. Жетімдер үйінде Джимми қыздармен бірге орындық тігіп, қамыспен тоқу жұмысын істеді. Ол көп оқыды және жетімдер үйінің кітапханасын басқарды. Пешті отынмен қамтамасыз ету және тауықтарға күтім жасау сияқты шаруашылық жұмыстарын жалғастыра алатынын қызметкерлерге сендіргеннен кейін, ол бесінші сыныпта мемлекеттік мектепке оқуға түсті. 1895 жылы ол Бизнес орта мектебін үздік бітірді, онда мектеп газетін редакциялады, футбол командасының басқарушысы болды және математика сабағын алмастырып оқыды. 1896 жылдың соңында Уэст жетімдер үйінен шығып, тәлімгер және велосипед шебері болып жұмыс істеді. Ол Ұлттық құқық мектебінде оқып, YMCA бас хатшысының көмекшісі болып жұмыс істеді, ал испан-американ соғысы кезінде бас хатшы қызметін атқарды. Кейіннен ол Соғыс министрлігінде кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. 1900 жылы құқық бакалавры, 1901 жылы құқық магистрі дәрежесін алды және Вашингтон округінің адвокатурасына қабылданды. 1902 жылы президент Теодор Рузвельт оны Ішкі істер министрлігінің зейнетақылық істер жөніндегі кеңесіне тағайындады. Ол жасөспірімдер соты жүйесін құруда маңызды рөл атқарды және Конгресс арқылы заң жобасын қабылдауға ықпал етті. Уэст масон, Пифий рыцарларының мүшесі және Маунт-Плезант қауымдық шіркеуінің жексенбілік мектебінің жетекшісі болды. 1900 жылдардың басында ол "Жігіттер бригадасының" қаржы төрағасы және Вашингтон ойын алаңы қауымдастығының, кейіннен Америка ойын алаңы қауымдастығының хатшысы болды. Кейіннен ол жетім балаларды үйлерге орналастыруға жауапты Ұлттық балаларды құтқару лигасының хатшысы болды. Уэст сол кезде Ақ үйдің тәуелді балалар жөніндегі конференциясының хатшысы болып, жетімдер үйлерін басқаруда реформалар жасауды ұсынды. 1910 жылы Уэст жеке құқық кеңсесін ашуды жоспарлады. Осы уақытта Джон М. Александр Эдгар М. Робинсонның басшылығымен BSA-ның алғашқы бір бөлмелі ұлттық кеңсесін құрып, оны басқаруға тағайындалды. Робинсон да, Александр да BSA-ны тұрақты басқаруға ниет білдірмеді, сондықтан BSA президенті Колин Х. Ливингстон іздеу жүргізді. Америка Қызыл Крестінің өкілі Эрнест Бикнелл Америка ойын алаңы қауымдастығының президенті Лютер Гуликке хат жазып, Уэстті осы лауазымға ұсынды. Көптеген әрекеттерден кейін Уэст уақытша негізде лауазымды қабылдады және Нью-Йоркке көшіп барды, ал Робинсон YMCA-ға оралып, BSA-ның басшылығын Уэстке тапсырды. Рассел Сейдж қоры Уэсттің Американың скауттар ұйымының бірінші бас атқарушы директоры болуына қаржылай көмек берді. Ол бастапқыда алты айға келісті, бірақ ол 32 жыл бойы осы лауазымда қызмет етті. Уэст 1907 жылдың 19 маусымында Марион Спикске үйленді. Олардың балалары: Джеймс "Джимми" Эллис Уэст (25 желтоқсан 1909 – 1916), Артур (1912 жылы туған), Марион (1915 жылы туған), Хелен (1916 жылы туған) және Боб (1917 жылы туған). Джимми 1916 жылы Марион Вест Хеленге жүкті болған кезде пневмониядан қайтыс болды. Олардың қызы Марион Вест Хиггинс Нью-Джерси штатының Бас Ассамблеясының бірінші әйел спикері болды. Оның шөбересі Текер Уэст Олимпиада ойындарының қатысушысы.

West's father died around the time of his birth in Washington, D. C. His mother was hospitalized with tuberculosis in 1882 and young Jimmie was placed in the Washington City Orphan Home; his mother died later that year. In 1883, he was diagnosed with tuberculosis, and by 1885 he was crippled, with one leg shorter than the other. At the orphanage, Jimmie was put to work with the girls, sewing and caning chairs. He became a voracious reader and took charge of the orphanage library. After convincing the staff that he could continue his chores (stoking the furnace and caring for chickens) he entered public school at the fifth grade. In 1895, he graduated with honors from Business High School, where he had edited the school newspaper, was business manager of the football team and had acted as a substitute math teacher. In late 1896, West was out of the orphanage and working as a tutor and as a bicycle mechanic. He attended National Law School while working as the assistant to the general secretary of the YMCA, and during the Spanish–American War, he acted as general secretary. He later worked as a clerk in the War Office. He received his Bachelor of Laws in 1900 and Master of Laws in 1901 and was admitted to the Washington, D. C. bar. President Theodore Roosevelt appointed him to the Board of Pension Appeals in the Department of the Interior in 1902. He was instrumental in establishing the juvenile court system, pushing a bill through Congress. West was a Mason, a member of the Knights of Pythias and the Sunday school superintendent for the Mount Pleasant Congregational Church. In the early 1900s, he was the finance chairman for the Boys' Brigade and the secretary of the Washington Playground Association, later the Playground Association of America. He later served as secretary of the National Child Rescue League, responsible for placing orphaned children into homes. West was then the secretary of the White House Conference on Dependent Children, pushing for reforms in the management of orphanages. In 1910, West was looking to open a private law office. Meanwhile, John M. Alexander was serving as Managing Secretary from May to October, under the general auspices of Edgar M. Robinson, who had set up BSA's original one room national office and recruited Alexander to run it. Neither Robinson nor Alexander wanted to run BSA permanently, so Colin H. Livingstone, the president of the BSA put out inquiries. Ernest Bicknell of the American Red Cross wrote to Luther Gulick, president of the Playground Association of America and recommended West for the position. After much persuasion West finally accepted the position on a temporary basis and moved to New York City, while Robinson returned to the YMCA and turned BSA's reins over to West. The Russell Sage Foundation provided the initial funding for West to become the first Chief Scout Executive of the Boy Scouts of America. He initially accepted for a six month tenure, but he held the position for 32 years. West married Marion Speaks on June 19, 1907. Their children were: James "Jimmie" Ellis West (December 25, 1909 – 1916), Arthur (born 1912), Marion (born 1915), Helen (born 1916), and Bob (born 1917). Jimmie died of pneumonia in 1916 while Marion West was pregnant with Helen. Their daughter Marion West Higgins would go on to serve as the first female Speaker of the New Jersey General Assembly. His great great grandson Tucker West is an Olympian.