Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрида Белинфанте (10 мамыр 1904 – 5 наурыз 1995) – ер адам киімін киетін, еврей, лесбиянка, виолончельші, филармония дирижері және Голландия қарсылық қозғалысының мүшесі. Соғыстан кейін Белинфанте АҚШ-қа эмиграциялап, музыкадағы мансабын жалғастырды. Ол Ориндж Каунти филармониясының негізін қалаушы және көркемдік жетекшісі болды.
Crossdressing Jewish lesbian, cellist, philharmonic conductor and Dutch resistance fighter
Frieda Belinfante (May 10, 1904 – March 5, 1995) was a Dutch cellist, philharmonic conductor, a prominent lesbian, and a member of the Dutch resistance during World War II. After the war, Belinfante emigrated to the United States and continued her career in music. She was the founding artistic director and conductor of the Orange County Philharmonic.
Шежіресі
Арон Белинфанте мен Георгина Антуанетта Гессенің қызы Фрида 17 ғасырда Нидерландыға келген сефардтық яһудилердің әулетінен тараған, олардың тегі 16 ғасыр Португалиясына дейін жетеді. Осы әулеттен танымал басқа ұрпақтарының ішінде жазушылар Эми Белинфанте, Исаак Коэн Белинфанте және Мозес Коэн Белинфанте, сондай-ақ журналист Эмили Белинфанте (кіші) бар. Белинфанте әулетінің көптеген мүшелері Холокост кезінде қаза тапты.
The daughter of Aron Belinfante and Georgine Antoinette Hesse, Frieda descended from a line of Sephardic Jews who arrived in the Netherlands in the 17th century and whose ancestry can be traced back to 16th century Portugal. Other well known descendants include the writers Emmy Belinfante, Isaac Cohen Belinfante, and Moses Cohen Belinfante, and the journalist Emilie Belinfante (the younger). Many of the Belinfante descendants perished during the Holocaust.
Ерте мансап
Белинфанте музыкалық отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Арон Амстердамдағы көрнекті пианист және мұғалім болды. Ол Амстердам концерттік залында бір маусымда Бетховеннің пианино сонаталарының толық циклын орындаған алғашқы пианист болды. Белинфанте 10 жасында виолончельді оқуға кірісті. Ол Амстердам консерваториясын бітіріп, 17 жасында Концертгебувтің Kleine Zaal концерттік залында кәсіби дебютін жасады, оған әкесі пианинода сүйемелдеді. Бірнеше айдан кейін әкесі қайтыс болды. Дебюттен кейін Белинфанте Парижде виолончельші Жерар Хеккингпен үзіліс-үзіліс оқыды, олардың арасында жақын достық қарым-қатынас орнады. Бірнеше жыл бойы орта мектеп, колледж және кәсіби камералық ансамбльдерді басқарғаннан кейін, Белинфанте 1937 жылы Концертгебув басшылығынан Het Klein Orkest құруға шақырылды, ол камералық оркестрдің көркемдік директоры және дирижері болды. Белинфанте бұл қызметте 1941 жылға дейін болды, бұл оны Еуропадағы кәсіби оркестр ансамблінің көркемдік директоры және дирижері болған алғашқы әйел етті. Сонымен қатар, Белинфанте апта сайын Голландияның Ұлттық радиосында қонақ дирижер ретінде өнер көрсетті, сондай-ақ Нидерланды мен Солтүстік Еуропаның оркестрлерінде қонақ дирижер болып шықты. 1939 жылдың жазында Белинфанте Швейцарияның Нойшатель қаласында доктор Герман Шерхеннің шеберлік класына қатысып, дирижерлік шеберлігін жетілдірді. Оның қабілетін мойындаған Шерхен осы класта оқыған 12 кәсіби дирижердің арасынан оған бірінші жүлде берді; жүлдеге Монтрёдегі Orchestre de la Suisse Romande оркестрімен дебюттік өнер көрсету кірді. Нацистік оккупация Белинфантетің музыкалық мансабын тоқтатты, ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана қайта бастады.
Belinfante was born into a musical family. Her father, Aron, was a prominent pianist and teacher in Amsterdam who was the first pianist to present the entire cycle of Beethoven piano sonatas during a single season in the Amsterdam Concertgebouw. Belinfante began her study of the cello at age 10. She graduated from the Amsterdam Conservatory and made her professional debut in the Kleine Zaal recital hall of the Concertgebouw at age 17, assisted at the piano by her father. Her father died a few months after. Following her debut, Belinfante studied intermittently with cellist Gérard Hekking in Paris, with whom she developed a close friendship. After directing high school, college and professional chamber ensembles for several years, Belinfante was invited by the management of the Concertgebouw to form Het Klein Orkest in 1937, a chamber orchestra for which she was to be artistic director and conductor. Belinfante held this position until 1941, and it made her the first woman in Europe to be artistic director and conductor of an ongoing professional orchestral ensemble. Concurrently, Belinfante made weekly appearances as guest conductor on the Dutch National Radio, and appeared as guest conductor with orchestras in the Netherlands and in Northern Europe. In the summer of 1939, Belinfante attended the master class of Dr. Hermann Scherchen in Neuchâtel, Switzerland, to perfect her conducting skills. In recognition of her abilities, Scherchen awarded her first prize over 12 professional male conductors also enrolled in that class; the prize also included a debut engagement with the Orchestre de la Suisse Romande in Montreux. The Nazi occupation interrupted Belinfante's musical career, which she did not resume until after the Second World War.
Соғыс уақытындағы іс-шаралар
Белинфанте голландтық қарсылық күштерінің Raad van Verzet (Қарсылық Кеңесі) жетекшісі болған, ашық түрде гомосексуалдығын жасырмаған Уилем Арондеуспен жақын дос болды. Ол қарсылық қозғалысына белсенді түрде қатысты, көбінесе Гестапо іздеген яһудилер мен басқа адамдарға жеке құжаттар жасап берді. Арондеуспен бірге ол 1943 жылдың 27 наурызында Амстердамдағы халық тізілімін бомбалауды ұйымдастырған және орындаған CKC қарсылық тобының мүшесі болды, бұл мыңдаған файлдарды жойып, нацистердің жалған құжаттарды тізілімдегі құжаттармен салыстыру әрекеттеріне кедергі келтірді. Бомбалаудан кейін Гестапо CKC тобына күдіс туғызып, Белинфанте мен басқа мүшелерін жасырынуға мәжбүр етті. Жасырынып жүргенде Белинфанте Арондеус сияқты CKC тобының басқа мүшелерінің тұтқындалғанын және атылғанын білді. Белинфанте 3 ай бойы ер адам кейпінде достарымен бірге өмір сүрді.
Belinfante became a good friend of the artist Willem Arondeus, an openly gay man who was a leader of the Raad van Verzet (Resistance Council) in the Dutch resistance. She actively contributed to the resistance movement, mainly by forging personal documents for Jews and others wanted by the Gestapo. Together with Arondeus, she was part of the CKC resistance group that organised and executed the bombing of the population registry in Amsterdam on March 27, 1943, which destroyed thousands of files and hindered Nazi attempts to compare forged documents with documents in the registry. The CKC group came under scrutiny by the Gestapo after the bombing, forcing Belifante and other members into hiding. While in hiding, Belinfante learned of the arrests and executions of the other CKC members, including Arondeus. Belinfante disguised herself as a man and lived with friends for 3 months
Оранж округінің филармониясы
Белинфанте 1947 жылы АҚШ-қа эмиграциялап, кейін Калифорния штатының Лагуна-Бич қаласында қоныстанды және 1949 жылы UCLA музыка факультетіне қосылды. Дирижерлік қызметін жалғастыруға ниеттеніп, 1953 жылы The Vine Street Players деп атаған, жергілікті университеттердегі әріптестерінен және Голливуд студиясының музыканттарынан құралған оркестр ансамблін құрды. Оранж округінің филармониялық оркестрінің концерттері жұртшылыққа тегін берілді және демеушілердің қайырымдалықтары мен мүшелік жарналарымен қаржыландырылды. Оркестр музыканттары өздерінің репетицияларына ақысыз уақыт беруге келісті, бұл үшін олардың кәсіби одақтарының өкілдері рұқсат берді, ал өнер көрсету үшін Белинфанте сияқты, еңбекақы алды. Белинфанте демеушілермен осы шартты және барлық концерттердің болашақта да тегін болуын талап етті. Ұйымдастырушы директорлар кеңесі Белинфанте ұсынғандарды бизнес-жоспар ретінде қабылдады, оның мақсаты округте тұрақты кәсіби оркестрді сақтап қалу болды. Белинфанте басшылығымен оркестр бюджеті, репертуары және географиялық қамтуын ескере отырып, "B" класындағы музыкалық мекемеге айналды. Оның қызметіне әдетте аймақтағы барлық ірі концерт залдарында 4-6 бағдарламадан тұратын маусым, сондай-ақ жастарға арналған концерттер, мәдени даму бағдарламалары және оркестрдің жетекші музыканттары мен Белинфанте қатысатын камералық музыка кештері кірді. Оркестрдің алғашқы концерттерінде Лили Краус, Леонард Пеннарио, Марни Никсон, Дороти Вареншёльд және Миша Элман секілді солистер өнер көрсетті. Белинфанте 1958-59 маусымында оркестрмен солист ретінде өнер көрсетіп, Хайднның C мажордағы виолончель концертін (Hob. VIIb/1) орындады. Осы кезеңде ол жергілікті деңгейде көптеген концерттерде және еуропалық оркестрлермен келісімшарт бойынша қонақ дирижер ретінде де өнер көрсетті. Белинфантенің Оранж округінің филармониясымен байланысы 1962 жылы оның келісімшарты жаңартылмағанда күрт аяқталды. Музыканттар одағы музыканттарға репетиция үшін де төлем жасауды талап еткендіктен қаржылық қиындықтар күшейді. Сонымен қатар, кеңес мүшелері мен қоғамдық қолдаушылар оркестрдің беделін көтеріп, кірісті арттыру үшін ер адам дирижердің қажет екенін ойлады. 1962-63 маусымынан бастап ұйым импресарио болып жұмыс істеді.
Belinfante emigrated to the United States in 1947, eventually settling in Laguna Beach, California and joining the music faculty of UCLA in 1949. Desiring to continue her conducting activities, she formed an ad hoc group she named The Vine Street Players in 1953, an orchestral ensemble of colleagues from the local area universities as well as studio musicians from Hollywood. Concerts by the Orange County Philharmonic Orchestra were free to the public, funded entirely by donations from sponsors and memberships. The orchestral musicians agreed to donate their time for rehearsals free of charge with the permission of their union local stewards, while receiving a fee for the performances as Belinfante herself did. Belinfante insisted on this arrangement with sponsors, and that all concerts remain free of charge for all future attendees. The founding board of directors adopted Belinfante's suggestions as their business plan with the stated mission of maintaining a resident professional orchestra in the county. Under Belinfante's direction, the orchestra grew into a "B" class musical institution taking into account its budget, programming and geographical penetration in the ensuing years. Its activities usually included a 4 to 6 program season in all major concert venues throughout the region, as well as youth concerts, cultural development programs and chamber music recitals in the community with principals of the orchestra and Belinfante assisting in several capacities. Soloists who were engaged to appear with the orchestra during the inaugural period included Lili Kraus, Leonard Pennario, Marni Nixon, Dorothy Warenskjold, and Mischa Elman. Belinfante appeared as soloist with the orchestra in the 1958 59 season, performing the Haydn Cello Concerto in C major, Hob. VIIb/1. Throughout this period, she also appeared in numerous recitals locally and as guest conductor in engagements with European orchestras. Belinfante's involvement with the Orange County Philharmonic came to an abrupt end in 1962 when her contract was not renewed. Financial pressures had been mounting because the musicians' union wanted the players to be paid for rehearsals. Additionally, board members and supporters from the community felt a male conductor would raise the stature of the orchestra and increase revenue. The organization became an impresario presenter starting with the 1962 63 season.
Сыни қабылдау
Белифантенің жазылған туындылары аз және нашар сақталған. Соғысқа дейінгі жазылған радио өнерлерінің ешқайсысы сақталмаған, оның американдық мансабының соңғы жазбасы ғана мұрағатта бар. Дегенмен, Белифантенің тамаша музыкалық қабілетін көрсететін үштен астам онжылдыққа созылған халықаралық сын пікірлері сақталған. Оның дирижерлік шеберлігі кезеңдік стильді меңгеруімен, үйлесімді ансамбльмен, нақты және шешімді дирижерлік таяқ техникасымен, айқын ансамбль текстураларымен, сергектік пен күшті ырғақтармен және барлық өнерлерін нотасыз жүргізуімен ерекшеленді. Виолончель мен виола да гамбадағы солист ретінде ол Иоганн Брамс пен Иоганн Себастьян Бахтың музыкасын, әсіресе BWV 1007–1012 нөміріндегі жеке виолончельге арналған сюиталарын терең түсінуімен танымал болды. Белифантенің жеке, концерттік және камералық өнерлері ерекше әсем дыбыспен, мінсіз интонациямен және легатомен, толыққанды техникамен, музыкамен терең байланыспен және манерліліксіз көркемдік түсіндірумен сипатталды. Оның репертуары барокко дәуірінен бастап сол кездегі замандас композиторларға дейін, барлық кезеңдер мен жанрларды қамтыды, әсіресе Нидерланды мен Франциядағы композиторлар, соның ішінде голланд композиторы Анриетте Босманспен тығыз байланыста болды. 1994 жылы АҚШ Холокост құрбандарын еске алу мұражайы Белифантенің Екінші дүниежүзілік соғыстағы голланд қарсыласының қозғалысына қосқан үлесін ресми түрде мойындады. Белифанте 1995 жылы Санта-Феде (Нью-Мексико) 90 жасында рактан қайтыс болды.
Belinfante's recorded output was sparse and poorly maintained. None of the pre war recorded radio performances survive, and only the very last recording of her American career is preserved in the archives. However, more than three decades of critical reviews exist internationally that document Belinfante's superlative musical gifts. Her conducting technique was noted for her command of period style, cohesive ensemble, clear and decisive baton technique, transparent ensemble textures, buoyant and propulsive rhythms, and conducting all performances without a score. As a soloist on the cello and viola da gamba, she was noted for her particular insight into the music of Johannes Brahms and Johann Sebastian Bach, especially the Suites for Unaccompanied Cello BWV 1007–1012. Belinfante's solo, concerto and chamber performances were characterized by a singular beauty of tone, faultless intonation and legato, complete technique, profound involvement with the music, and an expressive interpretation free of mannerism. Her repertoire spanned all periods and media including works from the Baroque to contemporary living composers of the period, especially those working in the Netherlands and France and in particular her close association with Dutch composer Henriëtte Bosmans. In 1994, The United States Holocaust Memorial Museum officially recognized Belinfante's contribution to the Dutch Resistance in World War II. Belinfante died in 1995 from cancer, aged 90, in Santa Fe, New Mexico.