Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық отаршылдық әскери күш (1900–1960)
British colonial military force (1900–1960)
Батыс Африка шекаралық күштері (WAFF) – 1900 жылы Ұлыбритания Отаршылдық кеңсесі құрған, Нигерия, Алтын жағалау, Сьерра-Леоне және Гамбиядағы Батыс Африка отарларын гарнизонмен қамтамасыз етуге арналған көпбатальондық әскери күш. 1928 жылы күштерге патшалық мәртебе беріліп, Корольдік Батыс Африка шекаралық күштері (RWAFF) деп аталды.
The West African Frontier Force (WAFF) was a multi battalion field force, formed by the British Colonial Office in 1900 to garrison the West African colonies of Nigeria, Gold Coast, Sierra Leone and Gambia. In 1928, it received royal recognition, becoming the Royal West African Frontier Force (RWAFF).
Соғыс аралық кезең
1919 және 1939 жылдар аралығында RWAFF бейбіт уақыттағы толық штатты, көп батальонды күші ретіндегі қызметін қайта басталды. Ол әртүрлі өңірлерден жиналған және Британдық Батыс Африканың кез келген колониялық аумағында қызмет етуге міндеттелген сарбаздардан құралды. Ұйымдастыру және міндеттері сол кезеңдегі Британдық Үндістан армиясының үлгісімен салынды.
Between 1919 and 1939 the RWAFF reverted to its peacetime role of an all regular multi battalion force, recruited from diverse regions and with a commitment to serve in any of the British West African colonial territories. Organisation and roles were influenced by those of the British Indian Army during the same era.
Бастапқы жағдай және офицерлер тапшылығы, поляк ықпалы
Бейбіт уақытта Батыс Африка Корольдік шекаралық күштері (RWAFF) бес жаяу әскер батальонынан тұрды, бірақ соғыс кезінде ондаған бірнешеге дейін артты, сондай-ақ қосымша күштер де болды. Әр RWAFF жаяу әскер батальонында 80-нен астам ақ еуропалық болды. Жалпы алғанда, ақ офицерлер мен сержанттар RWAFF құрамының 14,6% құрады. Әдетте, офицерлер Африкаға уақытша қызмет етуге ерікті білдірген, содан кейін бұрынғы бөлімдеріне оралатын британдық офицерлер болатын. Алайда, Екінші дүниежүзілік соғыста көптеген еріктілер тек соғыс аяқталғанға дейін қызмет етуге келісті және ең маңызды шайқастарды өз үйлеріне жақын жерде өткізілді деп ойлады. Родезия мен Оңтүстік Африка сияқты басқа ақ офицерлерді табу көздері жетіспеушілікті толтыра алмады. Соғыс министрлігі Африкада қызмет ету үшін офицерлерді міндетті түрде шақыруды бастады, бірақ көптеген командирлер мұны өздерінің ең нашар офицерлерінен құтылу мүмкіндігі ретінде қарастырды. Қара офицерлерге қызмет етуге рұқсат беру жұмысы баяу дамыды, 1939 жылға қарай тек Алтын жағалау полкінің аумақтық батальоны ғана қара офицерлерге рұқсат берді, ал соғыс аяқталған кезде барлығы екі офицер тағайындалды. 1941 жылдың мамыр айында Батыс Африкаға сапармен келген премьер-министр Уинстон Черчилльге RWAFF үшін көптеген офицерлерді табу қажеттігі туралы хабарланды. Черчилль британдықтарды қолдауға және өз офицерлеріне жұмыс табуға ынталы болған Владислав Сикорскийден 400 поляк офицерін сұрады, Сикорский келісім берді. Соғыс кезінде Батыс Африкадағы британдық күштерінде 273 поляк офицері қызмет етті. Олар екінші лейтенанттан капитанға дейінгі шендердегі жедел комиссиялар бойынша тағайындалды. Польша офицерлері жаңа қызметке жеткілікті дайындықпен келмеді, олардың көпшілігі ағылшын тілін жеткілікті деңгейде білмеді. Польшаның, содан кейін Францияның құлауынан кейін, аман қалған поляк әскерилерінің көп бөлігі Англияға эвакуацияланды. Польша әуе күштері Корольдік әуе күштеріне қосылған кезде, Польша армиясының аман қалған мүшелері (олар негізінен офицерлер болды) Польша сарбаздары оларға бағынуы мүмкін болған жағдайда Шотландияда гарнизонға орналастырылды.
In peacetime the Royal West African Frontier Force (RWAFF) had numbered five battalions of infantry, but during the war increased to several dozen plus ancillaries. Each RWAFF infantry battalion included over 80 white Europeans. In total, white officers and non commissioned officers constituted 14.6% of the RWAFF. Normally, the officers were British ones who had volunteered to temporarily serve in Africa and then return to their old unit. However, there was a reluctance in the Second World War as many had volunteered just for the duration of the war and saw the important fighting as closer to home. Other potential sources of white officers, Rhodesia and South Africa, failed to make up the shortfall. It became necessary for the War Office to begin drafting officers for service in Africa, although many commanders saw this as an opportunity to rid themselves of their worst officers. Efforts to allow black officers to serve were slow to develop, with only the Territorial Battalion of the Gold Coast Regiment permitting black officers by 1939, and only two officers being commissioned at all by the end of the war. Prime Minister Winston Churchill was informed on a visit to West Africa in May 1941 that it was necessary to find a large number of officers for the RWAFF. Churchill asked Władysław Sikorski, who was keen to support the British and also to find a use for his officers, for 400 Polish officers and Sikorski so agreed. All told, 273 Polish officers served in the British West African forces during the war. They were commissioned on Emergency Commissions between the ranks of Second Lieutenant and Captain. The Polish officers were poorly prepared for the posting and many of them did not have an adequate level of English. Following the fall of Poland, and subsequently of France, a large of number of the surviving Polish military had evacuated to England. While the Polish Air Force was incorporated into the Royal Air Force, surviving members of the Polish Army (who were primarily officers) were garrisoned in Scotland in the unlikely event Polish soldiers for them to command would appear.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылы RWAFF колониялық кеңседен Соғыс кеңсесінің бақылауына берілді. Батыс Африкадағы бас қолбасшы генерал Джордж Гиффардтың басшылығымен RWAFF 81-ші (Батыс Африка) және 82-ші (Батыс Африка) дивизияларын құруға негіз болды. Екі дивизия да Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде итальяндық Сомалиленд, Абиссиния және Бирмада қызмет етті.
In 1939, the RWAFF was transferred from Colonial Office to War Office control. Under the leadership of General George Giffard (GOC West Africa), the RWAFF served as a cadre for the formation of 81st (West Africa) Division and 82nd (West Africa) Division. Both divisions saw service during the Second World War, serving in Italian Somaliland, Abyssinia, and Burma.
Соғыстан кейінгі кезең
1947 жылы RWAFF тағы да Колониялық кеңсеге бағынды. Соғыстан кейін RWAFF Нигерия полкінен (Ибадан, Абеокута, Энугуда орналасқан бес батальон, Кадунада екі батальон, артиллерияның далалық батареясы және инженерлердің далалық ротасы), Голд-Кост полкінен және Сьерра-Леоне полкінен (Гамбиядағы ротаны қоса алғанда) тұрды. Королева Елизавета II 1956 жылы Нигерияға келгенде Нигерия полкіне «Королеваның жеке Нигерия полкі» деген құрметті атақ берді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде RWAFF-тің кейбір көмекші корпустарының соғыс еңбегі де патшалық мойынсойға ие болып, Патшалық Батыс Африка артиллериясы (RWAA) және Патшалық Батыс Африка инженерлері (RWAE) аталды. Тәуелсіздік жақындаса да, әскери шенеуніктер африкалық офицерлерді қызметке тағайындау ісінде жайлап қозғалды. Мысалы, Королева сапар барысында Нигерия полкінің 1-ші батальонында бар болғаны екі африкалық офицер болды, олар екеуі де лейтенанттар – Кур Мохаммед (кейіннен Абубакар Тафава Балевамен бірге қаза тапты) және Роберт Адебайо (1953 жылы 23-ші Батыс Африка әскери офицері болып тағайындалды). Алайда, 1953 жылы жазған американдық жазушы Джон Гунтер Лагоста «Батыс Африка шекаралық күштерінің екі-үш ақылды жас негр офицерімен» кездескенін хабарлады. Гунтер олардың барлығы бұрынғы жеке күзетшілер екенін және ол басқа африкалық колониялардың ешқайсысында ақ емес жеке күзетшілерге кездеспегенін атап өтті. Сол кезде Джонсон Агии Иронси майор шеніне жеткен жалғыз африкалық болды. Ол тәуелсіз Нигерия армиясының алғашқы бас қолбасшысы атанды.
In 1947, the RWAFF reverted to Colonial Office control. After the war, the RWAFF comprised the Nigeria Regiment (five battalions, stationed at Ibadan, Abeokuta, Enugu, and two in Kaduna, with a field battery of artillery and a field company of engineers), the Gold Coast Regiment, and the Sierra Leone Regiment (including a company in Gambia). When Queen Elizabeth II visited Nigeria in 1956, she awarded the Nigeria Regiment the honour of the title: the "Queen's Own Nigeria Regiment". During the Second World War, the war service of some of the support corps of the RWAFF had similarly received Royal recognition, to become: the Royal West African Artillery (RWAA), and the Royal West African Engineers (RWAE). Despite the approach of independence, the military authorities were slow in commissioning African officers. For example, at the time of the Queen's visit, the 1st Battalion of the Nigeria Regiment had only two African officers, both lieutenants, Kur Mohammed (later assassinated with Abubakar Tafawa Balewa) and Robert Adebayo (commissioned in 1953 as the 23rd West African military officer). The American writer John Gunther, writing in 1953, did, however report meeting "two or three smart young Negro officers of the West African Frontier Force" in Lagos. Gunther noted that all were former aides de camp and that he did not meet non white ADCs in any of the other African colonies that he visited. Johnson Aguiyi Ironsi was at that time the only African who had advanced to the rank of major. He became the first General Officer Commanding of the army of independent Nigeria.
Тәуелсіздік алғаннан кейін таратылған RWAFF
1957 жылы британдық Алтын жағалау колониясы Гана ретінде тәуелсіздік алды, ал Алтын жағалау полкі жаңадан тәуелсіз болған елдегі Гана жаяу әскері полкін құру үшін RWAFF қатарынан алынып шығарылды. Нигерия, Сьерра-Леоне және Гамбия британдық колониялары тәуелсіздікке қарай бет алғанда, RWAFF 1960 жылы толығымен таратылды. Бұрынғы RWAFF бөлімшелері тиісті мемлекеттерінің жаңа ұлттық әскерлерінің негізін қалады.
In 1957, the British colony of The Gold Coast obtained independence as Ghana and the Gold Coast Regiment was withdrawn from the RWAFF to form the Ghana Regiment of Infantry in the newly independent nation. The RWAFF was finally disbanded in 1960 as the British colonies of Nigeria, Sierra Leone and The Gambia moved towards independence. The former RWAFF units formed the basis of the new national armies of their respective states.
Бірқалыпты киімдер
RWAFF-тің парадтық формасы тарихы бойы ерекше болды. Ол хаки түсті матадан тігілген киім, қызыл фез, сары жиектері бар жеңсіз, қызыл түсті жуав стиліндегі жакеттер және қызыл кумербундтардан тұрды. Артиллерия бөлімдері сары баулы көк жакет, ал инженерлер – көк баулы қызыл жакет киген. Африкалық сержанттар мен уорант-офицерлердің жакеттерінің алдыңғы жағында сары тоқыма белгіше болды. Фездегі белгі – пальма ағашы. Далалық киімге хаки түсті жейде, шорты, жәрсі және путилер, сондай-ақ дөңгелек кильмарнок бас киімі жатты. Британ офицерлері қарап шығу мен далалық киімге арналған хаки сержі немесе матадан тігілген форманы, тропикалық шлемдерді (кейін бұта немесе салбыр шапқыштарды) киген. Бұта шапқыштарда жасыл және қара түсті қайыс болды. Кешкі шараларға ақ түсті, жағасы оралған, көк түсті кумербундтары бар артиллерия және батальон түсіндегі жәяу әскер офицерлері киетін форма киілді. Колониялық үкіметпен байланысты болғандықтан, бұл форма Нигерия тәуелсіздік алғаннан кейін көп ұзамай жоғары жағалы қою жасыл түсті жеңсіз жейде, бас киім және ақшыл шалбарға ауыстырылды. Ганада (бұрынғы Алтын жағалауда) британ стиліндегі қызыл және көк түсті парадтық форма қабылданды.
The parade uniform of the RWAFF throughout its history was a distinctive one. It comprised khaki drill, red fezes, sleeveless scarlet zouave style jackets edged in yellow, and red cummerbunds. Artillery units wore blue jackets with yellow braid and engineers red with blue braid. African sergeants and warrant officers were distinguished by yellow braiding on the front of their jackets. The badge on the fez was a palm tree. For field dress, khaki shirt, shorts, jersey and puttees were worn with a round kilmarnock cap. British officers wore khaki serge or drill uniforms with tropical helmets (later bush or slouch hats) for review order and field dress. A green and black hackle was worn on the bush hats. For evening functions, a white mess uniform with rolled collar was worn with cummerbunds in blue for artillery and battalion colours for infantry officers. Because of its identification with colonial rule, this uniform was replaced shortly after Nigerian independence by a high collared dark green tunic, peaked cap and light coloured trousers. In Ghana (formerly the Gold Coast), a scarlet and blue British style dress uniform was adopted.
Командирлер
1901 жылдан 1938 жылға дейін WAFF (кейіннен RWAFF) бас инспектордың басшылығымен басқарылды. 1945 жылдан бастап әскер полковник-командирдің басшылығымен басқарылды.
From 1901 to 1938, the WAFF (and later the RWAFF) was administered by an Inspector General. From 1945, the force was administered by a Colonel Commandant.