Жаңа Зеландия саяхатшысы Джон Пейн өмірі мен қызметі
John Payne (New Zealand politician)
Жаңа Зеландия саяхатшысы Джон Пэйн (1871-1942) өмірі мен қызметі. Англияда туып, шаруа, алтын іздеуші, есепші болып жұмыс істеген. Финанс сабақтары берген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері Джон Пейн (23 қараша 1871 – 27 қаңтар 1942) – Жаңа Зеландия саясаткері болған.
New Zealand politician
John Payne (23 November 1871 – 27 January 1942) was a New Zealand politician.
Алғашқы жылдар
Пейн Англияның Манчестер қаласында дүниеге келген. Оның әкесі заңгердің кеңсесінде хатшы болып жұмыс істеген, ал Пейн бастапқыда кеңседе жұмыс істеді, бірақ кейін Жаңа Зеландияға көшіп кетті. Ол жерде бухгалтерлік мамандығына өткенге дейін шаруаның жұмысын жасап, алтын іздеумен айналысты. Біраз уақыт Оклендте қаржы пәнін оқытты, сондай-ақ Жаңа Зеландиядағы кино бизнесінің бастапқы кезеңдеріне қатысты.
Payne was born in Manchester, England. His father was clerk to a solicitor, and Payne himself initially took up office employment, but later migrated to New Zealand. There, he worked as a farmhand and a goldminer before turning to accountancy. He taught finance in Auckland for a time, and was also involved in the early film business in New Zealand.
Парламент мүшесі
1911 жылғы жалпы сайлауда Пэйн парламенттегі Грей Линн орынды солшыл Еңбек партиясының платформасында бақ сынады. Оның ұсыныстарының ішінде тегін жоғары білім беру, жұмысшылардың құқығын арттыруға бағытталған заңдар, әлеуметтік көмекті кеңейту, мемлекеттік банк құру және Заң шығару кеңесін тарату болды. Ол Либералдық партияның өкілі Джордж Фаулдсты екінші турда жеңіп, сайланды. Парламентте Пэйн либералдарды қолдады, Грей Линн сайлауында Реформа партиясының қолдауын алуға уағдаласқанына қарамастан. Оған пара алған деген айыптар тағылды, бірақ кейіннен алынып тартылды, алайда Пэйннің Реформамен қарым-қатынасы нашарлады. 1913 жылы Социал-демократиялық партия құрылғанда, Пэйн онымен ресми емес одақ құрды, бірақ партияға қосылмады. 1914 жылғы сайлауда Пэйн социал-демократтардың қолдауымен қайта сайланды. Екі социал-демократ және Біріккен Еңбек партиясының үш мүшесімен бірге Пэйн парламенттегі бейресми солшыл топтың құрамына кірді.
In the 1911 general election, Payne stood for Parliament, contesting the seat of Grey Lynn on a left wing platform for the original Labour Party. Among his proposals were free tertiary education, legislation to increase the power of workers, an expansion of social welfare, a state bank, and the abolition of the Legislative Council. He was elected, defeating George Fowlds of the Liberal Party in a run off. In Parliament, Payne supported the Liberals, despite apparently having agreed to support the Reform Party in exchange for their backing in the Grey Lynn run off. Accusations were made that he had been bribed, and although these were later withdrawn, Payne's relationship with Reform was severely damaged. In 1913, when the Social Democratic Party was established, Payne unofficially allied himself with it, but did not join. In the 1914 election, Payne was re elected with Social Democrat support—along with two Social Democrats and three members of the United Labour Party, Payne was part of the loose left wing grouping in Parliament.
Тәуелсіз
Алайда, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Пэйн мен оның солшыл әріптестері арасында шиеленіс туды. Пэйн Жаңа Зеландияның соғысқа қатысуын, соның ішінде солшылдар қарсы болған әскери шақыруды қолдады. Пейнді немісқарасты көзқарастары үшін де сынады. Ол Немісқарасты лигамен байланыста болды; ол төрт буынға дейінгі австриялық немесе неміс тегі бар адамдардың әскерге алынбауын қалады, армияға (және Парламентке) Германия үшін жасаған зұлпылар мен тыңшылықпен айыпталған 50 неміс аты-жөні бар адамдардың тізімін жіберді. 1916 жылы Социал-демократтар мен Біріккен Еңбек партиясы қазіргі Лейбористік партияны құрғанда, Пэйн оған қосылудан бас тартты.
When World War I broke out, however, tensions later arose between Payne and his fellow leftists. Payne was a supporter of New Zealand's participation in the war, including the introduction of conscription, which other leftists fiercely opposed. Payne was also criticised for his strong anti German sentiment. He was associated with the Anti German League; he advocated that no man of Austrian or German descent for four generations back should be allowed to enlist, he sent the Army (and tabled in Parliament) a list of 50 people with German names who were guilty of atrocities and of spying for Germany. When the Social Democrats and the United Labour Party formed the modern Labour Party in 1916, Payne declined to join.
Кейінгі өмірі
Пайн 1919 жылы Жаңа Зеландиядағы жалпы сайлауда, денсаулығының нашарлауына байланысты, қайта сайлануға түспеді. Ол 1935 жылға дейін Австралияда тұрды және бір кезде Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Еңбек партиясының премьері Джек Лэнгтің жеке хатшысы қызметін атқарды. Жаңа Зеландияға оралған соң, ол лейборист-оппозиционер Джон А. Лиді қолдады және Лидің басылымы үшін мақалалар жазды. 1942 жылы жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды.
Payne did not seek re election in the 1919 New Zealand general election, partly for reasons of health. He lived in Australia until 1935, and served as private secretary to Jack Lang, the Labor Party Premier of New South Wales for a time. After his return to New Zealand, he became a supporter of Labour dissident John A. Lee, and wrote articles for Lee's publication. He died in 1942 from heart failure.