Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаттанушы (1901–1975)
American political scientist (1901–1975)
Эндрю Веллингтон Кордье (1 наурыз 1901 – 11 шілде 1975) – Біріккен Ұлттар Ұйымының қызметкері және Колумбия университетінің президенті.
Andrew Wellington Cordier (March 1, 1901 – July 11, 1975) was a United Nations official and President of Columbia University.
Ерте өмір
Кордье Кантон, Огайо қаласының жанындағы фермада дүниеге келді және Огайо штатының Хартвилл қаласындағы орта мектепті бітірді, онда ол футбол командасының қақпашысы болды және бітірушілердің үздігі атанды. 1922 жылы Манчестер университетін бітірді, ал 1927 жылы Чикаго университетінде Орта ғасыр тарихы бойынша философия докторы ғылымын қорғады. 1924 жылы Дороти Баттербоға үйленді. 1930–1931 жылдары Швейцариядағы Халықаралық қатынастар институтында оқыды, онда Судет аймағы, Данциг және Чако соғысы ахуалына қатысты зерттеулер жүргізді. Тарих және саясаттану кафедрасында және Индиана университетінің филиалында сабақ беру үшін Манчестер университетіне оралды. 1944 жылы АҚШ Мемлекеттік департаментінде халықаралық қауіпсіздік жөніндегі кеңесші болып жұмыс істеді және Сан-Франциско конференциясына АҚШ делегациясының құрамына кірді. 1945 жылы Мемлекеттік департамент оны Біріккен Ұлттар Ұйымын ұйымдастыруға көмектесу үшін Лондонға жіберді.
Cordier was born on a farm near Canton, Ohio, and attended high school in Hartville, Ohio where he became quarterback of the football team and valedictorian of his graduating class. He graduated in 1922 from Manchester University and went on to earn a Ph. D. in Medieval History at the University of Chicago in 1927. He married the former Dorothy Butterbaugh in 1924. He studied at the Graduate Institute of International Studies in Switzerland in 1930–1931 where he made surveys of the situations in the Sudetenland, Danzig, and the Chaco War. He returned to Manchester University to teach in the Department of History and Political Science and at Indiana University extension. He became an international security advisor at the U. S. State Department in 1944 and was part of the U. S. delegation to the San Francisco Conference. The State Department sent him to London in 1945 to help organize the United Nations.
Біріккен Ұлттар Ұйымы
1946 жылдан 1961 жылға дейін Кордье Бас Ассамблея және оған байланысты мәселелер жөніндегі орынбасары болып қызмет етті және Корей соғысы, Суэц каналы және Конго дағдарысында Бас хатшының арнайы өкілі ретінде міндеттерді атқарды. Кордье процедуралық мәселелер бойынша қолданылатын нақты ережелерді дереу келтіре алу қабілеті үшін "демон парламентарий" деп аталды. Кордье Диан Раск пен Елші Яков Маликті Нью-Йорктегі үйінің жертөлерінде АҚШ-Кеңес арасындағы шиеленісті қалай азайту керектігін талқылауға көндіргенімен белгілі. Кордье Конго премьер-министрі Патрис Лумумбаға қарсы АҚШ қолдауымен жасалған алғашқы төңкеріске ықпал еткені үшін кінәлі деп есептелді, ол оның қарсыластарына қолжетімді болған әуежайлар мен радиостанцияларды жапты. Бельгия және БҰҰ құжаттары Кордьені мұны әдейі жасағанын көрсетеді. 1962 жылы Кордье Кеңес Одағы оны Бас хатшының өкілеттіктерін артық пайдаланғаны үшін сынағаннан кейін лауазымынан кетті.
From 1946 to 1961, Cordier served as Undersecretary in Charge of General Assembly and Related Affairs and took on assignments as a special representative of the Secretary General in the Korean War and the Suez Canal and Congo crises. Cordier was dubbed a "demon parliamentarian" for his ability to cite the specific rules governing matters of procedure on the spot. Cordier is noted for convincing Dean Rusk and Ambassador Yakov Malik to meet in the basement of his Great Neck, New York home to discuss how to lessen U. S.–Soviet tensions. Cordier was considered responsible for facilitating the first US supported coup against Congo Prime Minister Patrice Lumumba by closing airports and radio stations to him while his opponents had such facilities available to them. Both Belgian and UN documents show Cordier as doing this purposefully. In 1962, Cordier resigned from his post after the Soviets criticized him for usurping too much of the Secretary General's responsibilities.
Колумбия университеті
БҰҰ-дан кеткеннен кейін Кордье Колумбия университетінің Халықаралық қатынастар мектебінің деканы болып тағайындалды. 1968 жылы Грейсон Л. Кирк отставкаға шыққанда Кордье SIA деканы қызметін сақтап, уақытша президенттік міндетін атқарды. Оның жұмысына риза болған қамқоршылар кеңесі 1969 жылы оған тұрақты президенттік лауазымын берді; Кордье жаңа президентті іздеу жұмысы жалғасатыны шартымен келісті. Ол 1970 жылға дейін президент болды, содан кейін оның орнына Уильям Дж. МакГил келді. Кордье президенттік қызметтен кейін де SIA деканы болып қызметін жалғастырды. Президент ретінде ол студенттердің наразылығы мен алағайын шешуде белгілі бір табысқа жетті, ашық есік саясатын ұстана отырып (Тед Ван Дайк көмегімен, қамқоршылар кеңесінің шақыруымен келді), студенттер ұйымдастырған митингілерге қатысты (Реструктуризацияланған университет студенттері (SRU) ұйымдастырған, жетекшісі Нейл Х. Хурвиц, 1966 жылы колледжді бітірген және аспирант/оқытушы), студенттердің алаңдаушылықтарын тыңдап, оларға жауап берді және Вьетнамдағы АҚШ-тың қатысуына қарсы пікір білдірді. 1970 жылы Колумбия колледжі оған ең жоғары наградасын – Александр Гамильтон медалін табыс етті.
After leaving the U. N., Cordier joined Columbia University as the Dean of the School of International Affairs (SIA). When Grayson L. Kirk resigned in 1968, Cordier assumed the presidency on an interim basis while remaining Dean of SIA. The trustees were sufficiently pleased with his work that they gave him the permanent title in 1969; Cordier accepted on the condition that the search for a new president continue. He was president until 1970, when he was succeeded by William J. McGill. Cordier continued as Dean of SIA after leaving the president's office. As president he enjoyed moderate success in dealing with student unrest and unhappiness by maintaining an open door policy (facilitated by Ted Van Dyk, brought in the CU by the Trustees), attending student rallies (sponsored by Students for a Restructured University (SRU), led by Neal H. Hurwitz, College grad '66 and Graduate Student/teaching assistant) to listen and respond to student concerns, and speaking out against U. S. involvement in Vietnam. Columbia College awarded him its highest honor, the Alexander Hamilton Medal, in 1970.
Кейінгі жылдар
74 жастағы Кордье Лонг-Айлендтегі Манхасет медициналық орталығында бауыр циррозынан көз жұмды. Солтүстік Манчестерде орналасқан Манчестер университеті 1100 орындық концерт залына Эндрю Кордье есімін берді.
Cordier, aged 74, died of cirrhosis of the liver at the Manhasset Medical Center on Long Island. Manchester University, located in North Manchester, named its 1100 seat auditorium after Andrew Cordier.