Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық хоккейші (1944 жылы туған)
Canadian ice hockey player (born 1944)
Денис Уильям Халл (1944 жылғы 19 қарашада туған) – канадалық бұрынғы кәсіби хоккейші, сол қанат шабуылшысы, мансабының көп бөлігін Ұлттық хоккей лигасының «Чикаго Блэк Хоукс» командасында өткізді. Ол Бобби Халлдың інісі, ал Бретт Халл мен Барт Халлдың әкесі.
Dennis William Hull (born November 19, 1944) is a Canadian former professional ice hockey left winger who played most of his career for the Chicago Black Hawks of the National Hockey League. He is the brother of Bobby Hull and uncle of Brett Hull and Bart Hull.
Мансап
Ойыншы ретінде ол ағасы Бобби Халлдың көлеңкесінде болды, олар сегіз маусым бойы Чикагоның "Black Hawks" командасында бірге ойнады. Деннис өзінің жеке жұлдыз ойыншысы ретінде көзге түсіп, 300-ден астам гол соқты және "Күміс ұшқыш" деген лақап атқа ие болды (ал Бобби "Алтын ұшқыш" деп танымал болған). Бобби 1972 жылғы Саммит сериясынан WHA-да ойнағаны үшін шеттетілгенде, Деннис бастапқыда ағасына қолдау көрсету мақсатында бұл жарысқа бойкот жариялауды жоспарлаған, бірақ Бобби оны Канада құрамасында қалуға көндірді. Серия барысында Халл Нью-Йорк Рейнджерс командасының "Гол А Гейм" құрамында Жан Рателль мен Род Гилбертпен бірге сол қанатта Вик Хэдфилдтің орнын басып, төрт ойында екі гол мен екі нәтижелі пас берді. Ол Екінші команданың жұлдызы атанды және бес рет НХЛ жұлдыздар ойынына қатысты. Оның ең табысты жылдары "MPH" (әр ойыншының тегінің бас әрпін пайдаланып, "сағатына шақырым" деген мағынадағы әзіл) құрамындағы орта шабуылшы Пит Мартин және оң қанаттағы Джим Паппинмен бірге ойнаған кездері болды. Бұл құрам 1970-жылдардың басында және ортасында НХЛ-дегі ең жақсы топтардың бірі саналды. Ол 1971 жылдан 1974 жылға дейін 40, 30, 39 және 29 голдан соқты. Оның ең жақсы маусымы 1973 жылы болды, ол 39 гол мен 51 нәтижелі пас беріп, жалпы 90 ұпай жинады. Ол Чикагоның сол маусымдағы Стэнли кубогы финалына жолдауына зор үлес қосты. Халл командаға 9 гол мен 15 нәтижелі паспен 24 ұпай әкеліп, сол маусымдағы плей-оффта екінші орынды иеленді. Ол Ұлттық хоккей лигасының 14 маусымында өнер көрсетті, Чикагоның "Black Hawks" (1964–1977) және Детройттың "Red Wings" (1977–1978) командаларында ойнады.
As a player, he was in the shadow of his older brother Bobby Hull, where they were both teammates on the Chicago Black Hawks for eight seasons. Dennis emerged as a star player on his own, scoring over 300 goals in his own right, and earning the nickname "the Silver Jet" (Bobby was known as "the Golden Jet"). When Bobby was excluded from the 1972 Summit Series because he played in the WHA, Dennis initially planned to boycott the event as well as a show of support for his brother, but Bobby persuaded him to stay on Team Canada. During the series, Hull took over for Vic Hadfield at the left wing position on the New York Rangers "Goal A Game" line with Jean Ratelle and Rod Gilbert, managing two goals and two assists in four games. He was named a Second Team All Star and played in five NHL All Star Games. His best years were as part of the "MPH" (pun on 'miles per hour' using each player's last initials) line with centre Pit Martin and right wing Jim Pappin. The line was considered one of the better units in the NHL in the early to mid 1970s. He recorded seasons of 40, 30, 39 and 29 goals from 1971 through 1974. His best season was in 1973 when he recorded 39 goals and 51 assists for 90 points. He was instrumental in Chicago's appearance in the Stanley Cup Finals that season. Hull led the team with 9 goals and 15 assists for 24 points, finishing second in playoff scoring that season. He played 14 seasons in the National Hockey League, with the Chicago Black Hawks (1964–77) and Detroit Red Wings (1977–78).
Хоккейден кейін
Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Халл теле және радио хабарларын жүргізуші, сондай-ақ педагог болды. Ол Онтарио штатының Сент-Катаринес қаласына қайтып келді, онда Онтарио хоккей лигасының жасөсперімдер командасында (1960-64 жылдары "Сент-Катаринес Типиз") ойнаған болатын. Брок университетінде тарих және дене тәрбиесі мамандығы бойынша білім алып, диплом алды. Кейін Ридли колледжінде оқытушы болып жұмыс істеді, сосын Чикагодағы Иллинойс технология институтының спорт директоры болды. Халл қазір көпшілік алдында сөйлейтін шебер және комедияшы ретінде танымал, сонымен қатар ағасы Гаримен бірге Онтарио штатының Нортумберленд округінде мүйізсіз Герефорд тұқымды мал өсіретін шаруашылықты жүргізуде. Ол "Үшінші ең жақсы Халл" (ECW Press) атты кітап жазды, онда оның хоккей карьерасынан қызықты және көбінесе күлкілі естеліктер жинақталған. Халл 1972 жылғы Саммит сериясында қарсылас болған кеңес қақпашысы Владислав Третиакпен жақын дос болып кетті. Ол былай деп еске алады: "Мен Третиакқа [Хендерсонның] голын жібергені үшін танымал болғанын айттым. Мен оған: "Егер сен оны тоқтатып қойғанда, қазір Мәскеуде такси жүргізуші болар едің" дедім."
Upon retirement as a player, Hull became a broadcaster, as well as an educator, returning to St. Catharines, Ontario, where he played Ontario Hockey League Junior hockey (St. Catharines Teepees 1960–64), to study at Brock University, graduating with a degree in History and Physical Education. He then taught at Ridley College and then became athletic director of the Illinois Institute of Technology in Chicago. Hull has become known as a public speaker and comedian, and continues to operate a cattle farm raising Polled Hereford with his brother Gary in Northumberland County, Ontario. He has written a book entitled "The Third Best Hull" (ECW Press) which contains entertaining and often hilarious memoirs of his hockey career. Hull became good friends with Soviet goaltending legend Vladislav Tretiak, whom he had played against during the 1972 Summit Series, recalling "I told Tretiak that he's become famous for letting in [Henderson's] goal I said to him that 'if you had stopped it, you'd probably be a cab driver in Moscow today.' "