Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадалық саясаткер адмирал сэр Эразм Говер (3 желтоқсан 1742 – 21 маусым 1814) – Уэльстік теңіз офицері және колония губернаторы болған.
Canadian politician
Admiral Sir Erasmus Gower (3 December 1742 – 21 June 1814) was a Welsh naval officer and colonial governor.
Теңіз мансабы
13 жастағы Гоуэр 1755 жылы ағасы, капитан Джон Донклидің қамқорлығымен Корольдік теңіз күштеріне қосылды. Ол адмирал Эдвард Хоук, 1-ші Барон Хоуктың басшылығымен Киберон шығанағы шайқасында болды және 1764 жылдан 1766 жылға дейін Байронның қолбасшылығымен қызмет етті. Ол лейтенант шеніне көтеріліп, 1766 жылдан 1769 жылға дейін командир Филип Карререттің басшылығымен өзгеше көзге түсті. Содан кейін ол 1792 жылға дейін Фолкленд аралдарында, Батыс Индияда, Жерорта теңізінде, Шығыс және Ньюфаундлендте қызмет етті. Ол барондық атақтан бас тартып, рыцарь атағына ие болды. 1792 жылы Гоуэр Қытай империясына бірінші британдық дипломатиялық миссияның командирі болып тағайындалды және 64 зеңбіректі HMS Lion кемесімен саяхатқа шықты. Бұл экспедицияны Лорд Джордж Макартни басқарды. Оларға Ост-Индия компаниясынан миссия үшін жалдаған Hindostan кемесі де қосылды. Макартни елшілігі Қытайдан ешқандай жеңілдік алмастан Лондонға оралса да, миссия сәтті деп есептелуі мүмкін, себебі ол толыққанды бақылаулар мен мәліметтерді әкелді. Елшілік хатшысы Джордж Стаунтон экспедицияның ресми есебін жазумен айналысты. Бұл көп томдық еңбек негізінен Лорд Макартни мен командир Гоуэрдің құжаттарынан құрастырылды. Корольдік қоғамның президенті сэр Джозеф Бэнкс осы ресми жазбадағы иллюстрацияларды таңдап, орналастыруға жауапты болды. Қытайдан оралғаннан кейін Гоуэр HMS Triumph (1764) (74) кемесімен Корнуоллистің шегінуіне маңызды үлес қосты, ол кезде вице-адмирал сэр Уильям Корнуоллис басқарған шағын эскадрилья француз флотынан қашып құтылды. Корнуоллис кейіннен: «Триумфтың тұрақтылығы таңғажайып болды. Сер Эразм Гоуэр дұшпанның шашыраңқы атысына ең жоғары жеңілтекпен қарады және бірнеше дұрыс бағытталған зеңбіректермен дұшпанның кемелерін жақындаудан тоқтатты» деп жазды. 1797 жылы Шпитхед және Нор көтерілісі кезінде Гоуэрге Темзаның жоғарғы ағысында 10 000-нан астам көтерілісшілерден қорғау үшін флотқа басшылық ету тапсырылды, олардың Норден Лондонға шабуыл жасауы мүмкін еді. Көтеріліс аяқталғаннан кейін ол 400-ден астам адамды соттаған әскери сотқа қатысты.
Gower, aged 13, joined the Royal Navy in 1755 under the patronage of his uncle, Captain John Donkley. He was present at the Battle of Quiberon Bay under Admiral Edward Hawke, 1st Baron Hawke and served under Byron's command on from 1764 to 1766. He was promoted to lieutenant, serving with distinction under Commander Philip Carteret from 1766 to 1769. He then served in the Falkland Islands, West Indies, Mediterranean, the East and Newfoundland until 1792, when he declined a baronetcy and was knighted. In 1792, Gower was named Commander of the first British diplomatic mission to imperial China and sailed in the 64 gun HMS Lion. This expedition was headed by Lord George Macartney. They were also accompanied by East Indiaman Hindostan, chartered from the East India Company for the mission. Although the Macartney Embassy returned to London without obtaining any concession from China, the mission could have been termed a success because it brought back detailed observations. George Staunton, Secretary to the Embassy, was charged with producing the official account of the expedition after their return. This multi volume work was taken chiefly from the papers of Lord Macartney and from the papers of Commander Gower. Sir Joseph Banks, the President of the Royal Society, was responsible for selecting and arranging engraving of the illustrations in this official record. Soon after returning from China, Gower, in HMS Triumph (1764) (74) played an important role in Cornwallis's Retreat when the small squadron under Vice Admiral Sir William Cornwallis escaped from a French fleet of superior numbers. Cornwallis later wrote The steady conduct of the Triumph was admirable – Sir Erasmus Gower treated the scattered fire of the Enemy with the utmost contempt, and by firing single well directed Guns, the Enemy’s Ships were deterred from approaching. During the devastating Spithead and Nore mutinies in 1797 Gower was given command a fleet in the upper Thames River to oppose the more than 10,000 strong mutineers it was thought would move up river from the Nore and attack London. At the end of the mutiny he sat on the courts martial which tried over 400 men.