Кіріспе

1899 жылғы Екінші бура соғысының шайқасы
Барлауға уақыт болмады, дайындықтар асығыс түрде жүргізілді. Келесі күні таңертең британдық әскерлер асығып пойыздарға мінді, бірақ содан кейін локомотивтер ізделіп әкелгенше, ыстық күн астында сағаттап отырды. Олар Молтеноға шаршап жетті, асыққан тамақтанғаннан кейін және тым аз демалыс алғаннан соң, түнгі жаяу маршқа шығуға дайын болды. Гатакрдің жергілікті жетекшілері жақын арада жоғалып кетті, ал әскер түн бойы даланың ішінде адасып шарлады. Нортумберленд фюзелиерлерінің командирі өз бетінше кері шегінуге бұйрық берді, ал Гатакр әскерінің көп бөлігі тәртіпсіздікке ұшырап, кері қайта бастады. Гатакр Мольтеноға шегінуге бұйрық берді. Жаңадан келген бур күштері екі жақтан шабуыл жасады. Шаңқан британдық жаяу әскердің шегінуін атты әскер және артиллерия қамтамасыз етті, бірақ екі 15 фунттық зеңбірек жоғалып кетті. Олар Мольтеноға жеткенде ғана Гатакр Киссибергте 600-дан астам адам қалып қойғанын білді. Толығымен оқшауланған күйде, олар қарсылық көрсетуді тоқтатып, қолдарын берді.

Салдары

Бостандық штатындағы буарлар мен жергілікті көтерілісшілер Гатакрдің жеңілісінен пайдалануға асықпады. Олар осы мүмкіндікті пайдаланған кезде, британдық күштер қосылып, аймақ қауіпсіздікке алынды. Оңтүстік Африкадағы британдық бас қолбасшы генерал сэр Редверс Буллер жеңілісті тек бақытсыздыққа байланысты деп мәлімдегенмен, сондай-ақ оның жетекшілері сенімсіздік тудырған деген ұсыныстар да болды, бірақ көптеген сарбаздар мен сарапшылар Гатакрді жеңіліске кінәлады. Ол тыныштық таппайтын қызметімен және әскерлеріне қажетсіз марштар мен жұмыс жүктегенімен белгілі болды.