Кіріспе

Диклоксациллин – пенициллин класына жататын, тар спектрлі β-лактам антибиотик. Ол бета-лактамаза өндіретін Staphylococcus aureus сияқты организмдерге қарсы белсенді, әйтпесе олар көптеген пенициллиндерге төзімді болар еді. Диклоксациллин түрлі сауда атауларымен, оның ішінде Диклоцил (BMS) деген атпен сатылады. 1961 жылы патенттелген және 1968 жылы медициналық қолдануға бекітілген. Бұл препарат жалпы қолданыстағы дәрі ретінде де қолжетімді.

Медициналық қолданыстар

Диклоксациллин жеңіл және орташа ауырлықтағы стафилококк инфекцияларын емдеу үшін қолданылады. Тәуелсіздіктің дамуын азайту мақсатында, диклоксациллин бета-лактамаза өндіретін бактериялар тудырған деген күдік немесе нақты дәлелденген инфекцияларды емдеуге ұсынылады. Ол флуклоксациллинмен салыстырғанда, ауыр бауыр зиянының сирек кездесуіне ие деп саналады, бірақ бүйрекке кері әсер ету жиілігі жоғары.

Қарсы көрсетілімдер

Диклоксациллин кез келген пенициллинге бұрын аллергия (артық сезімталдық/анафилактикалық реакция) болған адамдарға қолдануға болмайды.

Жағымсыз әсерлер

Диклоксациллинді қолданумен байланысты жиі кездесетін жағымсыз дәрі реакциялары (ЖДР) диарея, жүрек тосығы, бөртпе, қышыма, инъекция жасалған жердегі ауырсыну және қабыну, суперинфекция (кандидозды қоса алғанда), аллергия, бауыр ферменттері мен билирубиннің уақытша жоғарылауы болып табылады.

Қарсылық

Диклоксациллин бета-лактамазаларға төзімді болғанымен, кейбір микроорганизмдер басқа тар спектрлі β-лактам антибиотиктеріне, метициллинге дейін резистенттілік дамытқан. Мұндай микроорганизмдердің қатарында метициллинге төзімді Staphylococcus aureus (MRSA) бар.

Әрекет ету механизмі

Басқа β-лактамалық антибиотиктер сияқты, диклоксациллин бактерия жасуша қабырғасының синтезін тежеу арқылы әрекет етеді. Ол Грам-оң бактериялардың жасуша қабырғасының маңызды құрауышы болып табылатын сызықты пептидогликан полимер тізбектері арасындағы байланыстың қалыптасуын тоқтатады.

Дәрілік химия

Диклоксациллин көптеген пенициллинге төзімді бактериялар шығаратын бета-лактамаза (пенциллиназа деп те аталады) ферменттеріне сезімтал емес. Пенициллин ядросының тізбегіндегі изоксазолил тобының болуы β-лактамазаға қарсы тұруға көмектеседі, себебі олар тізбек тосқанына төзбейді. Осылайша, ол пенициллинді байланыстыратын ақуыздарға (PBP) байланысып, пептидогликанның байланысын тежейді, бірақ β-лактамазамен байланыспайды және оның белсенділігін жоймайды.