Жон Брукс – АҚШ генерал және Массачусетс губернаторы (1816-1823). Американ революциясындағы қатысуы, Джордж Вашингтонмен қызметі, және Саратога шайқасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық генерал және губернатор
American general and governor
Джон Брукс (4 мамыр 1752 жылы крещениеден өткен – 1 наурыз 1825) – американдық дәрігер, әскери шенеунік және Массачусетс штатының саясаткері. Ол 1816 жылдан 1823 жылға дейін Массачусетс штатының 11-ші губернаторы болды және АҚШ-та сайланған соңғы федералист шенеуніктерінің бірі еді. Дәрігерлік білімі алған Брукс Массачусетс штатының Рединг қаласындағы милицияда офицер болып қызмет еткен. Американдық Тәуелсіздік соғысы басталғанда ол өзінің жасағын Лексингтон және Конкорд шайқастарында жетекшілік етті. 1776 жылы Джордж Вашингтонның басшылығымен Нью-Йорк және Нью-Джерси науқанында қызмет етті, бірақ ауруына байланысты Трентон шайқасын өткізіп алды. 1777 жылы Стэнвикс бекінісін қоршаудан құтқару күштерінің құрамында болды және Саратоганың екінші шайқасында британдық бекіністеріне қарсы сәтті шабуылға шықты. Ол 1783 жылғы Ньюбург құйрықтарында маңызды рөл атқарды, онда Континенталдық армиядағы бүлік идеяларын жоюға көмектесті. Соғыстан кейін ол медициналық тәжірибасына оралды, бірақ 1787 жылы Шейс көтерілісін басуға көмектесіп, штаттық милициядағы белсенді қызметін жалғастырды. Ол 1812 жылғы соғыс кезінде милицияда қызмет етті, содан кейін губернатор болып сайланды. Брукс халыққа танымал және саяси тұрғыдан орташа болды, соғыстан кейінгі "Жақсы сезімдер дәуірін" бейнеледі. 1823 жылы зейнетке шығып, екі жылдан кейін қайтыс болды.
John Brooks (baptized May 4, 1752 – March 1, 1825) was an American doctor, military officer, and politician from Massachusetts. He served as the 11th Governor of Massachusetts from 1816 to 1823, and was one of the last Federalist officials elected in the United States. Trained as a doctor, Brooks was an officer of the Reading, Massachusetts militia when the American Revolutionary War broke out, and led his troops in the Battles of Lexington and Concord. He served under George Washington in the New York and New Jersey campaign of 1776, although he missed the Battle of Trenton due to illness. In 1777 he was part of the relief force for the Siege of Fort Stanwix, and led a successful assault against British positions in the key Second Battle of Saratoga. He played a significant role in the 1783 Newburgh Conspiracy, in which he helped quash ideas of mutiny in the Continental Army. After the war he returned to medical practice, but continued to be active in the state militia, helping to put down Shays' Rebellion in 1787. He served in the militia during the War of 1812, after which he was elected governor. Brooks was popular and politically moderate, and came to personify the "Era of Good Feelings" that followed the war. He retired in 1823, and died two years later.
Алғашқы жылдар
Джон Брукс Медфорд қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Калеб және анасы Рут Албри Брукс болған, олар жергілікті шаруалар еді. 1752 жылдың 4 мамырында крещениеден өтті. Жергілікті мектептерде білім алғаннан кейін, Брукс доктор Саймон Тафтспен бірге Бенджамин Томпсонмен медицинаны оқыды. Бос уақытында ол жергілікті жігіттермен әскери жаттығулар жасап, жақын жердегі Бостон қаласындағы британ әскерлерінің маневрлерін қызығушылықпен бақылады. Доктор Тафтспен шәкірттігі аяқталғаннан кейін Брукс Редингте медициналық практика ашты, онда ол жергілікті милицияда белсенді қатысты.
John Brooks was born in Medford, the son of Caleb and Ruth Albree Brooks, who were local farmers, and was baptized on May 4, 1752. After education in the local schools, Brooks studied medicine with Dr. Simon Tufts alongside Benjamin Thompson. In his free time he engaged in military drills with other local boys and carefully watched the maneuvers of British Army troops stationed in nearby Boston. When his apprenticeship with Dr. Tufts ended Brooks established a medical practice in Reading, where he was active in the local militia.
Революциялық соғыс қызметі
Пол Ревир 1775 жылғы 19 сәуірде Лексингтон және Конкорд шайқастарын бастаған дабыл қаққанда, 22 жастағы Брукс Рединг ополчениесінің майоры ретінде өз бөлімімен бірге аттанды. Оның әскерлері британдықтар Бостонға қайтып келе жатқанда Конкордқа бірінші болып жетті және сол жерде болған шайқастың бастауын берді. Брукс сол күнді өміріндегі ең қиын күн деп еске алды. Кейіннен 1775 жылдың мамыр айында ол Бридж полкінің майоры ретінде Континентальдық армияға қосылды және 16-17 маусым күндері Бридс-Хиллді нығайтуға жіберілген әскерлердің қатарында болды. Ол келесі күнгі Банкер-Хилл шайқасына қатыспады, себебі полковник Уильям Прескотт оны күш-жабдық сұрау үшін жіберді. Ол Бостонды қоршау кезеңінде қызметін жалғастырды және 1776 жылдың 1 қаңтарында 19-шы Континенттік полкке ауысты. Британдықтар Бостоннан шыққаннан кейін, Брукс полкі 1776 жылдың қазан айында Уайт-Плейнс шайқасында күш көрсетті, содан кейін генерал Джордж Вашингтонның Нью-Джерси арқылы шегінуіне қатысты. 1776 жылдың 1 қарашасында ол 8-ші Массачусетс полкіне ауыстырылды, онда ол подполковник болып тағайындалды. 8-ші Массачусетс полкі Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі Форт-Стенвикс қоршауында Бенедикт Арнольд басқарған күштермен бірге болды және Саратога шайқастарында қатысты. 1777 жылдың 7 қазанындағы екінші шайқаста Брукс британдықтардың оң жағындағы гессендік бекіністеріне шабуыл жасап, оларды басып алудағы батылдығымен көзге түсті, ол "жалаңаяқ, жалаңаш денелі, шалбарсыз" киімдерде шатырда тұратын "батыл жігіттер" туралы айтты. 1778 жылы британдықтарды Нью-Джерси арқылы қуған кезде Брукс генерал Чарльз Лидің уақытша адъютанты болып тағайындалды. 1778 жылдың қараша айында ол 7-ші Массачусетс полкіне ауыстырылды және 1783 жылдың 12 маусымына дейін полк командирінің орынбасары болды, содан кейін ол отставкаға шықты. Оның полкі қызметінің соңына дейін Жаңа Англия және Нью-Йорк қаласы аудандарында гарнизондық міндеттерді атқарды. 1783 жылы Брукс армия жалақысы мен зейнетақысы мәселесінде маңызды рөл атқарды, бұл оқиға "Ньюбург заговор" деп белгілі болды. Ол Континенттік Конгреске наразы офицерлердің жазған хатын жеткізген үш офицердің бірі болды және Ньюбург, Нью-Йорк қаласындағы офицерлердің арасындағы мәселелерді талқылаған тыңдауларға қатысты. Содан кейін ол хаттарды әскер штабына жеткізіп, Вашингтонның жақтастарының бүлік идеясын жоюға бағытталған іс-шараларына қатысты. Ол Вашингтонға заговор туралы хабарлаған деген күдік туды (Вашингтон Александр Гамильтоннан алдын ала хабардар болды). Тарихшы Ричард Конн 1783 жылдың ақпан және наурыз айларындағы Брукс әрекеттері мен ниеттері туралы толық мәліметтердің жоқтығын айтады, бірақ оның осы оқиғадағы рөлін "шешуші" деп сипаттайды. 1783 жылы Брукс Массачусетс штатындағы Цинциннати қоғамының негізгі мүшесі болып қабылданды және 1783 жылдан 1786 жылға дейін осы қоғамның бірінші хатшысы қызметін атқарды. 1810 жылы ол Массачусетс қоғамының президенті болып сайланды, ал 1811 жылы ұлттық қоғамның вице-президенті болып сайланды. Ол 1825 жылы қайтыс болғанға дейін екі лауазымда да қызмет етті.
When Paul Revere gave the alarm that sparked the Battles of Lexington and Concord on April 19, 1775, Brooks, then 22 and a major in the Reading militia, marched with his unit in response. His troops were among the first to reach Concord as the British took the road back to Boston, and are credited with beginning the running battle that took place. Brooks later described that day as the most difficult of his life. He then joined the Continental Army in May 1775 as a major in Bridge's Regiment, and was among the troops sent to fortify Breed's Hill on the night of June 16–17. He missed the next day's Battle of Bunker Hill, because he was sent by Colonel William Prescott to request reinforcements. He continued to serve in the Siege of Boston, transferring to the 19th Continental Regiment on January 1, 1776. After the British withdrawal from Boston, Brooks' regiment next saw action in the October 1776 Battle of White Plains, and was in General George Washington's retreat across New Jersey afterward. On November 1, 1776 he transferred to the 8th Massachusetts Regiment, where he was promoted to lieutenant colonel. The 8th Massachusetts was among the forces Benedict Arnold led in relief of the Siege of Fort Stanwix in upstate New York, and was present at the Battles of Saratoga. In the second battle on October 7, 1777, Brooks gained a reputation for fearlessness in the assault and capture of Hessian fortifications on the British right. as he mentions the “poor brave fellows” that were living in tents “bare footed, bare legged, bare breeched”. Brooks was temporarily named adjutant to General Charles Lee when the army followed the British across New Jersey in 1778, engaging them in the Battle of Monmouth. He was transferred to the 7th Massachusetts in November 1778, and was its lieutenant colonel commandant until June 12, 1783 when he resigned. His regiment was involved in garrison duty in New England and the New York City area until the end of his service. In 1783 Brooks played a prominent role in events concerning army pay arrears and pensions that became known as the Newburgh Conspiracy. He was one of three officers who delivered to the Continental Congress a letter drafted by discontented officers, and participated in hearings in which the army delegation outlined serious issues among the officers at Newburgh, New York. He then carried letters back to the army headquarters, and took part in actions orchestrated by Washington supporters to put down any ideas of mutiny. He was accused, apparently falsely, of informing Washington of the conspiracy (Washington was tipped off by Alexander Hamilton to anticipate unrest.) Historian Richard Kohn writes that details are lacking of Brooks' actions and motivations in the critical days of the conspiracy in February and March 1783, but describes his role in the affair as "crucial". In 1783 Brooks was admitted as an original member of The Society of the Cincinnati in the state of Massachusetts and served as that constituent society's first secretary from 1783 to 1786. In 1810 he was elected president of the Massachusetts Society and in 1811 he was elected vice president of the national society. He served both offices until his death in 1825.
Отбасы және мұра
1774 жылы Брукс Люси Смитқа үйленді, олардан бес бала дүниеге келді; олардың екеуі ерте жаста қайтыс болды. Оның екі ұлы да АҚШ қарулы күштерінде қызмет етті. 1816 жылы құрылған Брукс және 1817 жылы негізделген Бруксвилл қалалары оның құрметіне аталған.
In 1774 Brooks married Lucy Smith, with whom he had five children; two of them died young. His two sons were both active in the United States military. The Maine towns of Brooks, established in 1816, and Brooksville, founded in 1817, were named for him.