Джон Дуглас Эшельби: Ұсақ механика ғалымының өмірі мен еңбектері
John D. Eshelby
Джон Эсбелли (1916-1981) – британдық микромеханик ғалым, дефект механикасы және гетерогендік қатты денелер микромеханикасына үлкен үлес қосып, пластикалық деформация мен сыну механизмдерін зерттеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық микромеханика ғалымы (1916-1981)
British micromechanics scientist (1916 1981)
Джон Дуглас Эшельби FRS (21 желтоқсан 1916 – 10 желтоқсан 1981) – микромеханика саласындағы ғалым. Ол елу жыл бойы ақаулар механикасы және біртекті емес қатты денелердің микромеханикасы салаларына маңызды үлес қосты, оның ішінде пластикалық деформация және сынуды басқару механизмдерінің маңызды аспектілерін зерттеді.
John Douglas Eshelby FRS (21 December 1916 – 10 December 1981) was a scientist in micromechanics. He made significant contributions to the fields of defect mechanics and micromechanics of inhomogeneous solids for fifty years, including important aspects of the controlling mechanisms of plastic deformation and fracture.
Ерте өмір және білім
Эшельби Чешир графтығының Пуддингтон қаласында туды, ол капитан Алан Дуглас Эшельби мен Фиби Мейсон Хатчинсонның ұлы. Ол Истборндағы Сент-Сиприан мектебінде білім алды және Чартерхаус мектебіне түсуге дайын болған, бірақ ревматизмге шалдығып, орта білімін жеке оқыту арқылы үйде алды. Осы шамада отбасы Сомерсет графтығының Фаррингтон Гурнидегі Манор-хаусқа көшті, онда оның ұстаздары ауыл мектебінің мұғалімі және жергілікті дін қызметкері болды. Ол көптеп өзіне-өзі оқып, 1937 жылы Бристоль университетінің физика факультетіне түсіп, физикадан үздік диплом алды. Содан кейін ол H. W. B. Skinner және W. Sucksmith басқаратын зертханада магнетизм және қатты денелердің жұмсақ рентген сәулелері спектрі бойынша жұмыс істеді.
Eshelby was born at Puddington, Cheshire, the son of Captain Alan Douglas Eshelby and Phoebe Mason Hutchinson. He was educated at St Cyprian's School, Eastbourne and was due to go to Charterhouse School but developed rheumatic fever and received his secondary education privately at home. At about this time the family moved to Manor House at Farrington Gurney, Somerset where his tutors were the village schoolmaster and a local clergyman. He relied extensively on self instruction and obtained a place in the Physics Department of Bristol University and was awarded a first class honours in physics in 1937. He then worked in a research laboratory under H W B Skinner and W Sucksmith on magnetism and the soft X ray spectra of solids.
Зерттеу және мансап
Екінші дүниежүзілік соғыста Эшельби кемелерді магнитсіздендіру жұмысын Адмиралтействода бастады, бірақ 1940 жылғы 4 мамырда Корольдік әуе күштерінің техникалық тармағына қосылды. 1941 жылғы ақпаннан 1942 жылғы маусымға дейін ол Жағалау командасының даму бөлімінде әуеден-кемеге радиолокациялық жүйенің және барлық типтегі ұшақтардағы басқа да операциялық құрылғылардың сынақтарын жүргізді. Кейіннен ол 1942 жылғы тамыздан 1943 жылғы ақпанға дейін 76-шы сигналдық қанатта, ал 1943 жылғы ақпаннан 1944 жылғы қыркүйекке дейін Малверндегі радарлық орталықта радар саласында жұмыс істеді. 1945 жылғы қыркүйекте ол қаруды жою жұмысына, содан кейін Әуе тарихы бөліміне ауыстырылды. Ол 1946 жылғы 4 қазанда эскадрилья жетекшісі лауазымымен RAF-тен кетті. 1953 жылдан 1964 жылға дейін ол Металлургия кафедрасында оқытумен айналысты. Осы кезеңде ол нүктелік ақаулар және дислокациялар саласында жұмыс істеді, «өзгеріс деформациялары» әдісін жасады, алғаш рет Эшельбидің инклюзиялық проблемаларын зерттеді, сондай-ақ серпімді ерекшеліктерге түсетін күштерді зерттеді.
In World War II Eshelby began working for the Admiralty on the degaussing of ships, but on 4 May 1940 he joined the Technical Branch of the Royal Air Force. His work from February 1941 to June 1942 was for the Coastal Command Development Unit conducting performance trials of Air to Surface Vessel radar and other operational devices in all types of aircraft. He was then involved in radar work, from August 1942 to February 1943 with 76 signals wing and from February 1943 to September 1944 at the radar establishment at Malvern. He was then transferred to disarmament work and then to the Air Historical branch in September 1945. He left the RAF as a squadron leader on 4 October 1946. where he taught from 1953 to 1964 at the Department of Metallurgy. During this time, he worked on point defects and dislocations, developing the method of 'transformation strains' and studying the Eshelby inclusion problems for the first time, as well as the study of forces on elastic singularities.
Мұра
Ешельбидің еңбегі пластикалық деформация мен сынудың басқару механизмдерін қоса алғанда, ақаулар механикасы және біртекті емес қатты денелердің микромеханикасы салаларын елу жыл бойы дамытуға ықпал етті. Осы ғалымның құрметіне «Эшельби инклюзиясы» деп аталатын ғылыми құбылыс бар, ол біркелкі трансформациялық деформацияға түсетін шексіз біртекті денедегі эллипсоидты аймақты көрсетеді.
Eshelby work helped shape the fields of defect mechanics and micromechanics of inhomogeneous solids for fifty years, including the controlling mechanisms of plastic deformation and fracture. The scientific phenomenon called Eshelby's inclusion is named after this scientist, and points at an ellipsoidal subdomain in an infinite homogeneous body, subjected to a uniform transformation strain.