Кіріспе

Нойбург аббаттығы (немісше: Abtei Neuburg немесе Kloster Neuburg, бірақ көбінесе Stift Neuburg) Гейдельбергке жақын, Баден-Вюртемберг штатында орналасқан. Бұл Святой Варфоломейге арналған Бенедикт орденінің монастыры және Беврон конгрегациясының бір бөлігі.

Бірінші негіз

Нюбургтегі монастырь 1130 жылы Лорш аббаттығының бенедикт монахы Аншельм құрған, Лорш монастырының қарастырылатын шағын монастыры болды. Ол гүлденбеді, 1195 жылы Рейн граф-палатині Конрад Хоэнштауфеннің бұйрығымен әйелдер монастырына айналдырылып, аббат мәртебесіне көтерілді, бірақ күтілгендей жағдайы жақсармады. 1232 жылы Лорш аббаттығы жабылып, Нойбург алдымен Майнц епископының, содан кейін Вормс епископының басқаруына өтті, ол цистерциандық реформалардың жақтаушысы болды. Жақын орналасқан Шёнау цистерциандық монастырының көмегімен Нойбург цистерциандық әйелдер монастырына айналды. Бұл оның рухани және қаржылық жағдайын жақсартты, нәтижесінде 14 ғасырда қарқынды құрылыс жұмыстары жүргізілді. Бірақ тағы бір құлдырау басталды, 1462 жылы Фридрих I, Палатин курфюрстінің бастамасымен қауым бенедикт тәртібіне қайта оралды. Реформация кезінде, 1562 жылы монастырь жабылды.

Жеке меншік

Содан кейін ғимараттар Палатин сайлаушыларының меншігіне өтті және 1660 және 1670 жылдары әртүрлі мақсаттарға пайдаланылды, оның ішінде Фрауенштифт, яғни дворян қыздарының орналасуы үшін арналған колледждік мекеме. Стифт бірнеше жыл ғана сақталды, бірақ осыдан кейін бұл жер Стифт Нойбург деп атала бастады, бұл атау қазірге дейін қолданылып келеді. 1706 жылы Иоганн Вильгельм II, Палатин курфюрсті ғимаратты Гейдельберг иезуиттеріне сыйлады, олар қазіргі күні көрініп тұрған ғимараттарды салды. 1773 жылы иезуиттер таратылғаннан кейін бұрынғы монастырь сайлаушының меншігіне қайта оралды, ал 1799 жылы Гейдельберг университетіне кепілге берілді, 1804 жылы жеке меншікке өтті. 1825 жылы ғимарат Гётенің туысы Иоганн Фридрих Генрих Шлоссерге тиесілі болды, ал ол қайтыс болғаннан кейін оның әйелінің туыстары, фон Бернус отбасына өтті.

Екінші негіз

1926 жылы Нойбург бенедиктиндерге ақын және мистик Александр фон Бернустен қайта сатып алынып, Берон архиепархиясымен қайта қоныстандырылды. 1928 жылы аббат мәртебесіне көтерілді. Жаңа құрылымның қиындықтары көп болды, ал 1929 жылы сайланған бірінші абат Адалберт фон Нейпперг 1934 жылы отставкаға шықты, содан кейін аббатхананы әкімшілік кеңес басқарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде аббатхананың таратылуына жол берілмеді, себебі ол Рур аймағынан келген қарттар үйінің тұрғындарына пана ретінде пайдаланылды. Қоғамның қарқынды дамуы 1948 жылы, жаңадан сайланған екінші абат, доктор Альберт Ольмейер басшылығымен басталды. 1960 жылы жаңадан қалпына келтірілген және кеңейтілген шіркеу киеленіп салынды. 1976 жылы доктор Ольмейер қайтыс болғаннан кейін қауым Дом Маурус Бервені сайлады, ал ол 1986 жылы ерте қайтыс болғаннан кейін Эйфельдегі траппист Мариявальд аббаттығынан Дом Франциск Хиерман сайланды. 2016 жылы Хиерман отставкаға кеткеннен кейін, Австриядағы бенедиктиндердің Адмонт аббаттығынан Дом Винфрид Шваб абат болып сайланды. 2018 жылы ол қызметінен кетті.