Протестанттық және Католик дінтануындағы шіркеу ұйымдарының түрлері
Modality (theology)
Протестанттық және католик дінтануындағы «модальность» ұғымы – шіркеу ұйымының құрылымы. Католиктерде жалпы шіркеу, ал протестанттарда – әмбебап немесе жергілікті шіркеу.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Протестанттық және католиктік христиан теологиясында модальділік – жергілікті немесе әмбебап шіркеудің құрылымы мен ұйымдастырылуы. Католик теологиясында модальділік – әмбебап католик шіркеуі. Протестант теологиясында модальділік әртүрлі жағдайларда әмбебап шіркеу (яғни, барлық сенушілер) немесе жергілікті шіркеу ретінде сипатталады. Ал, парашіркеу ұйымдары – бұл қауымдастықтар. Оларға миссионерлік ұйымдар және нақты шіркеулермен байланысы жоқ христиандық қайырымдылық ұйымдары кіреді. Кейбір дінтанушылар деноминацияларды, теология мектептерін және басқа көп қауымды қауымдастықтарды қарастырады. Католик қауымдастықтарына ордендер, монастырлар және скиттер кіреді.
Modality, in Protestant and Catholic Christian theology, is the structure and organization of the local or universal church. In Catholic theology, the modality is the universal Catholic church. In Protestant theology, the modality is variously described as either the universal church (that is, all believers) or the local church. By contrast, parachurch organizations are sodalities. These include missionary organizations and Christian charities not linked to specific churches. Some theologians consider denominations, schools of theology, and other multi congregational sodalities. Catholic sodalities include orders, monasteries and convents.
Модальділік пен содальділік парачиркесі таласы
Кейбір христиандық орталарда, әсіресе конфессиялық емес евангелистер арасында, парашкіркеу ұйымдары, оның ішінде коммерциялық емес христиандық ұйымдардың, қызмет көрсетудің библиялық моделі болып табылуына қатысты дау бар. Пасторлар мен теологтардың аз бөлігі тек модальділік жарамды модель екенін айтады және олар модальділікті әдетте жергілікті шіркеу құрылымымен байланыстырады. Даудың негізгі мәселесі – апостол Пауылдың миссионерлік саяхаттарын модальділік немесе содальділік ретінде қарастыру қажеттігі. Модальділік/содальділік дауындағы практикалық тұрғыдан қарағанда, Киелі кітапты түрлі тілдерге аудару сияқты кейбір христиандық бастамаларды, парашкіркеу ұйымдары болмаған жағдайда, жергілікті қауымдардың өз күштерімен ұйымдастыруы және қаржыландыруы қиын. АҚШ-тың Дүниежүзілік Миссия Орталығының Ральф Д. Винтері модальділік және содальділік екі тәсілдің де қажеттілігін және олар бір-бірін қолдағанда ең тиімді болатынын айтты.
In some Christian circles, particularly among non denominational evangelicals, there is conflict over whether parachurch, including Christian not for profit organizations are a biblical model for ministry. A minority of pastors and theologians assert that only the modality is a valid model for ministry, and they typically equate modality with the local church structure. Central to the dispute is whether the missionary travels of Paul the Apostle should be categorized as an expression of modality or sodality. A practical consideration in the modality/sodality dispute is that certain Christian efforts, like translating the Bible into different languages, are difficult to organize and fund solely by local congregations in the absence of parachurch organizations. Ralph D. Winter of the US Center for World Mission has argued that modes of modality and sodality are both necessary and will be most effective if they are supportive of one another.