Кіріспе
"Man of Constant Sorrow" (сонымен қатар "I Am a Man of Constant Sorrow") – американдық халық әні. Бұл ән алғаш рет Кентукки штатынан шыққан, көзі нашар көрген скрипкашы Дик Бернетт жазбаларында пайда болды. Ән бастапқыда 1913 жылға дейінгі Бернетт ән кітабында "Қош ән" деп аталған. 1928 жылы Эмри Артур жазған нұсқасы әнге қазіргі атауларын берді. Әннің сөздері мен мелодиясы әртүрлі болатын бірнеше нұсқасы бар. Стэнли ағайындылары 1950-ші жылдары әнді жазғаннан кейін ол кеңінен танымал болды, ал 1960-шы жылдары Боб Дилан сияқты көптеген әншілер әннің өз нұсқаларын жазды. Джоан Баез "Girl of Constant Sorrow" және Барбара Дэн, Джуди Коллинз "Maid of Constant Sorrow", ал Питер, Пол және Мэри "Sorrow" аттарымен әннің вариацияларын жазды. Джинджер Бейкердің "Air Force" тобы Дэнни Лэйннің вокалымен әнді сингл ретінде шығарды. 2000 жылы "О, аға, сен қайдасың?" фильмі шыққаннан кейін әнге деген қызығушылық қайта жанданды, онда ән сюжеттік желінің маңызды бөлігі болды және үш қашқын басты кейіпкерге Soggy Bottom Boys деген атақ әкелді. Дан Тиминскидің жетекші вокалымен ән фильмнің өте табысты, көп платиналық саундтрегіне енді. Бұл жазба 2002 жылы 44-ші жылдық Грэмми сыйлығында "Ең үздік кантри әлеуметтік өнер" номинациясында Грэмми сыйлығын жеңіп алды.
"Man of Constant Sorrow" (also known as "I Am a Man of Constant Sorrow") is a traditional American folk song first published by Dick Burnett, a partially blind fiddler from Kentucky. The song was originally titled "Farewell Song" in a songbook by Burnett dated to around 1913. A version recorded by Emry Arthur in 1928 gave the song its current titles. Several versions of the song exist that differ in their lyrics and melodies. The song was popularized by the Stanley Brothers, who recorded the song in the 1950s; many other singers recorded versions in the 1960s, most notably by Bob Dylan. Variations of the song have also been recorded under the titles of "Girl of Constant Sorrow" by Joan Baez and by Barbara Dane, "Maid of Constant Sorrow" by Judy Collins, and "Sorrow" by Peter, Paul and Mary. It was released as a single by Ginger Baker's Air Force with vocals by Denny Laine. Public interest in the song was renewed after the release of the 2000 film O Brother, Where Art Thou?, where it plays a central role in the plot, earning the three runaway protagonists public recognition as the Soggy Bottom Boys. The song, with lead vocal by Dan Tyminski, was featured on the film's highly successful, multiple platinum selling soundtrack. That recording won a Grammy for Best Country Collaboration at the 44th Annual Grammy Awards in 2002.
Әннің лирикалық түрлендірулері
Кейінгі уақытта көптеген әншілер әнге жаңа әрі әртүрлі сөздер қосты. Көптеген нұсқаларында әнші қиындықтардан қашып бара жатқан пойызға мінген, бұрынғы махаббатын көрмегеніне өкініп, болашақтағы өлімі туралы ойланып, әдемі немесе алтын жағалауда достарымен немесе сүйіктісімен қайта кездесетінін айтады. Бернеттің мәтініндегі екінші шумақтағы "алты жыл бойы соқыр болдым" деген сөздер "алты жыл бойы қиындыққа тап болдым" деп өзгертілді, осы шумақты қамтитын басқа да кейінгі нұсқаларда да осы өзгеріс кездеседі. Жыныстың өзгеруі Джоан Баэздің "Girl of Constant Sorrow" әнінде және Баэздің нұсқасына ұқсас Джуди Коллинздің "A Maid of Constant Sorrow" альбомындағы атау әнінде де кездеседі. Стенлилердің нұсқасынан бір шумақ алынып тасталды, ал басқа шумақтар айтарлықтай өзгертіліп, қайта жазылды. Дилан жекелеген элементтер қосып, "достар" сөзін "ана" деп өзгертіп, "Анаң сені жат адам деп айтады" деген жолда сол кездегі әйелі Сьюз Ротолоның анасына сілтеме жасады. Диланның нұсқасында Кентукки штаты Колорадо штатына ауыстырылды; Бұл пластинка Vocalion Records (Vo 5208) компаниясымен шығарылып, жақсы сатылды, ол оны 1931 жылы қайтадан жазды. Әннің алғашқы жазылған нұсқасы болғандықтан, оның мелодиясы мен сөздері келесі нұсқалар мен вариациялардың негізі болды.
Стенли ағайындылары
1950 жылы 3 қарашада Стэнли ағайындылары «Колумбия рекордс» компаниясымен бірге Нэшвиллдегі «Касл» студиясында осы әннің нұсқасын жазды. Стэнлилер әнді әкесі Ли Стэнлиден үйренді, ол бұл әнді Примитив баптист дәстүрінде а капелла ән ретінде орындаған. Бірақ жазбадағы әннің аранжировкасы олардың өзі жасаған, және олар әнді жылдам темпте орындады. Бернетт пен Артур ешқайсысы да әнге авторлық құқық алған жоқ, соның арқасында Картер Стэнли әнді өзінің туындысы деп санай отырып авторлық құқыққа ие болды. Бұл нұсқа (King 45 5269) «How Mountain Girls Can Love» әнімен бірге 1959 жылдың қазан айында жеке сингл ретінде жарық көрді. 1959 жылдың шілдесінде Стэнли ағайындылары әнді Ньюпорт фольклорлық фестивалінде орындады, бұл ән басқа фольклорлық әншілердің назарына ілікті. Осыдан кейін 1960-шы жылдары ән көптеген рет жазылды, ең белгілісі – Джоан Баэз (1960), Боб Дилан (1961), Джуди Коллинз (1961) және Питер, Пол және Мэри (1962) орындауында.
Боб Дилан
1961 жылы қарашада Боб Дилан осы әнді жазды, ол 1962 жылы шыққан, өзімен аттас дебюттік альбомына "Man of Constant Sorrow" деген атпен енді. Диланның нұсқасы – Джоан Баез, New Lost City Ramblers (Майк Сигердің тобы) және тағы басқалар 1960 жылдардың басында орындаған нұсқалардың қайта жазылған түрі. Дилан осы әнді 1963 жылдың көктемінде АҚШ ұлттық теледидарындағы алғашқы эфирінде де орындады. Диланның ән нұсқасын 1960 және 70-жылдардағы Род Стюарт және Джинджер Бейкердің "Air Force" тобы сияқты басқа әншілер мен топтар пайдаланды. Дилан 1988 жылы өткен "Never Ending Tour" турнесінде Стенлидің мәтініне жаңа бейімдеу жасаған әннің тағы бір нұсқасын орындады.
Джинджер Бейкердің әуе күштері
Ән 1970 жылы Джинджер Бейкердің «Әуе күштері» тобы жазды және оны «Әуе күштері» тобының гитаришісі және вокалисі (бұрынғы «Муди Блюз» тобының мүшесі, ал кейін «Wings» тобына өткен) Денни Лэйн орындады. Сингл студияда жазылған, бірақ «Royal Albert Hall» концерт залында тікелей орындалған нұсқасы 1970 жылы шыққан топтың дебюттік альбомына енгізілді. Топ Диланның әуеніне ұқсас мелодияны пайдаланды, сондай-ақ көбінесе Диланның өлеңдерін де қолданды (бірақ «Колорадо» деген сөзді «Бирмингем» деп ауыстырды). Аранжировка скрипка, электр гитарасы және саксофондармен едәуір өзгеше болды, бірақ негізінен A, D және E тондарының мажорлық шкалаларында сақталды. Бұл топтың хит-парадқа енген жалғыз әні болды.
" Сулы төменгі балалар "
"Мен үнемі қайғылы адаммын" деген атағы бар ән, "О, аға, сен қайдасың?" фильмінен шыққан The Soggy Bottom Boys ойдан шығарылған фолк/блюграсс тобымен жазылды. Бастапқы жоспар бойынша, әнді фильмнің бас рөлін сомдаған Джордж Клуни орындауға тиіс еді, алайда оның жазбасы қажетті деңгейге жетпеді. Бернетт кейіннен Клунимен жұмыс істеуге бар болғаны екі-үш апта ғана уақыт болғанын, оның Клуниді сенімді хит-кантри әнін жазуға дайындауға жеткіліксіз екенін айтты. Ән Billboard Hot Country Songs тізімінде 35-орынға дейін көтерілді.
Басқалар
1920 жылдар – Америкалық Delta blues әншісі Delta Blind Billy “Hidden Man Blues” әнінде «Барлық күндерімде қайғылы адаммын / Өскен үйімді тастап кеттім» деген жолдарды айтқан. 1937 – Алан Ломакс Сара Оган Гуннингтің “Мен үнемі қайғылы қызмын” деген нұсқасын АҚШ халық әндерінің мұрағаты үшін жазды. Оның нұсқасын Пегги Сигер (оның мелодиясы Артурдың нұсқасына жақын), Тосси Аарон және Барбара Дэн сияқты басқа әншілер де орындады. Ол әнді 1964 жылы Ньюпорт фольклорлық фестивалінде қайта жазды, сондай-ақ 1965 жылы “Girl of Constant Sorrow” альбомында жариялады. 1960 – Джоан Баез 1960 жылдың жазында әннің “Girl of Constant Sorrow” нұсқасын жазды. Баез сонымен қатар “Тұрақты қайғылы адам” әнін жынысын өзгертпей орындады. 1961 – Джуди Коллинздің 1961 жылғы тұңғыш альбомы “A Maid of Constant Sorrow” альбомдағы әннің нұсқасымен аталды. 1961 – Роско Холкомб әннің бір нұсқасын жазды. Майк Сигер әннің үш нұсқасын жазды. 1966 – Уэйлон Дженнингс 1966 жылы шыққан “Folk Country” альбомында оны жазды. 1969 – Род Стюарт өзінің тұңғыш жеке альбомында әнді орындады. Ол Диланның нұсқасына негізделген, бірақ өзіндік аранжировкасы бар. Камбоджалық әнші Пан Рон кхмер тіліндегі нұсқасында үш тартылған тро аспабын Стенли Бразерстің жазбасындағы скрипкалардың орнына қолданып, ерекше камбоджалық нұсқасын жасады. 1972 – The Dillards тобының 1972 жылғы “Roots and Branches” альбомында а капелла нұсқасы пайда болды. Бұл нұсқада тек екі шумақ болды және Кентукки орнына Миссури аталды. 1972 – Тиа Блейк 1972 жылы шыққан “Folk Songs and Ballads” альбомында әннің нұсқасын жазды. Ол жазған кезде он тоғыз жаста болған. 1993 – Джерри Гарсия, Дэвид Грисман және Тони Райс 1993 жылдың ақпан айында әннің көптеген нұсқаларын жазды. Джерридің жазбасы кейін пицца жеткізушісімен ұрланып, астыртқыш классикаға айналып, 2000 жылы “The Pizza Tapes” деп редакцияланып шығарылды. 2003 – Skeewiff тобының “Man of Constant Sorrow” әні Triple J Hottest 100 тізімінде 96-шы орын алды, 2003 жылы 11-ші томның 1-ші дискісіндегі 20-шы трек ретінде жарық көрді. 2012 – Charm City Devils тобы “Man Of Constant Sorrow” әнін шығарды, ол Billboard рок-чарттарында No. 25 “Mainstream Rock Songs”, No. 22 “Active Rock” және No. 48 “Hot Rock Songs” орындарына ие болды. 2015 – Дуайт Йоакам әнді “Second Hand Heart” альбомында орындады. Йоакамның орындауы “роккабилли” стилінде екені айтылды. 2015 – Blitzen Trapper тобы әнді “Fargo” қылмыстық драмалық телехикаясы үшін жазды, ол екінші маусымның “Rhinoceros” эпизодының соңында ойнатылды. 2018 – Home Free тобы әнді кантри / а капелла стилінде орындады. Ол сондай-ақ олардың “Timeless” альбомында жарық көрді. 2021 – Channel 4 телеарнасының “We Are Lady Parts” ситкомында басты кейіпкер Әмина әннің өзгеше нұсқасын орындады, онда мәтіні оның жағдайына сәйкес өзгертілді.
Пародиялар
2002 жылы Кледус Т. Джадд «Man of Constant Borrow» деген пародиясын Diamond Rio тобымен бірге «Cledus Envy» альбомына жазды.