Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пандит Таранат Раам Рао Хаттиангади (1915-1991) – сирек кездесетін талалар мен көне композициялар туралы білімімен танымал үнді классикалық соқпалы аспаптардың орындаушысы және ұстазы. Ол Фарухабад, Дели және Аджрада мектептерінің табласы мен Нана Пансе пахавадж дәстүрін ұстады. Ол 47 жыл бойы, тіпті үнді ұстаз-шакірт жүйесінде де ерекше ұзақ мерзім, көптеген пандиттер мен устадтардан, ең бастысы Шамсуддин Ханнан ресми түрде білім алды. Оның көптеген шәкірттері мен арнайы оқытылған студенттері болды.
Pandit Taranath Ram Rao Hattiangadi (1915 – 1991) was a performer and teacher of Indian classical percussion, known for his knowledge of rare talas and old compositions. He represented the Farukhabad, Delhi, and Ajrada gharanas of tabla, and the Nana Panse tradition of pakhavaj. He studied formally for 47 years—an exceptional amount of time, even in the Indian master disciple system—under many pandits and ustads, most notably Shamsuddin Khan. He had numerous disciples and students of special training.
Ерте өмірі және өмірбаяны
Таранаттың ең маңызды шәкірттігі Шамсуддин Ханның, Ахмет Жан Тхиракваның гурубайы және Кирана Гарана вокалисі Абдул Кәрім Ханның бас серігі болды. Ол сонымен қатар Суббарао Анколекардан, Вишну Гокардан, Гоаның "Лайя Брахма Бхаскар" Хапрумамасынан, Канпурлық Фаяз Ханнан, Шанкарао Алкуткардан, Бабурао Гокледен және Каллу Ханнан, барлығы да белгілі соқпалы аспаптар шеберінен білім алды.
Taranath's most significant studentship was under Shamsuddin Khan, gurubhai of Ahmed Jan Thirakwa and main accompanist to Kirana Gharana vocalist Abdul Karim Khan. He also learned from Subbarao Ankolekar, Vishnu Goakar, "Laya Brahma Bhaskar" Khaprumama of Goa, Fayaz Khan of Kanpur, Shankarao Alkutkar, Baburao Ghokle, and Kallu Khan, all noted percussionists.
Актерлік мансап
Таранат 1932 жылы туған жері Мангалордан Бомбейге (қазіргі Мумбай) көшіп келді. Ол ондаған жылдар бойы сол қаланың музыкалық өнерінің көрнекті өкілі болды – алдымен орындаушы және концерттер ұйымдастырушы, кейін денсаулығы нашарлаған кезде музыкалық тәлімгер және сарапшы ретінде танылды. «Бүкіл Үндістан радиосында» ол Солтүстік және Оңтүстік Үндістан классикалық музыкасы бойынша жеке орындаулар мен дәріс-демонстрациялар берді, көбінесе күрделі, тарихи немесе ерекше ырғақты құрылымдар мен композициялар тақырыбында. Ол Нихил Гоштің «Үндістандағы музыка және би энциклопедиясы» сияқты ғылыми жобаларға қатысты және Майсур, Колхапур, Барода және Савантвади махараджаларының сарайында құрметке ие болды. Таранат Рао Аллаудин Ханмен (оның бомбейлік концерттерін ұйымдастыруға зор үлес қосты), Рави Шанкармен (оның алғашқы сүйемелдеушісі болды) және революциялық флейташы Панналал Гош сияқты ықпалды тұлғалармен тығыз байланыста болды. Бомбей табла әлемінің мүшелері – Әмір Хусейн Хан, Пандаринат Нагешкар, Нихил Гош және Низамуддин Хан оның білімі мен тәжірибесін іздеді. Рао сондай-ақ бірнеше танымал музыканттарға арнайы оқыту берді, олардың көпшілігі ритм виртуозы Рави Шанкарға сүйемелдесуге дайындалып жатқан, соның ішінде Чаттур Лал да бар. Солист ретінде Рао концерттерінің құрылымы мен мазмұнымен танымал болды. Ол әдетте эксклюзивті, мұрағаттық материалдарды өзінің түпнұсқа композицияларымен үйлестіретін. Мұндай туындыларды орындау қиын болды, себебі олар табла мен пахавадждің әртүрлі ықпалдарына негізделген. Кейінірек Таранат өзінің стилін және репертуарын студенттері арқылы көрсетті, интерактивті концерттер ұйымдастырып, оларда гармонияда орындаушыларға жетекшілік етіп, оларға спонтанды нұсқаулар мен композицияларды оқу арқылы көмектесетін. Жасөспірім шағында олардың кейбіреулері «Бүкіл Үндістан радиосы» конкурсының президенттік сыйлығын жеңіп алды, ал көптегендері шебер және сарапшы деңгейіндегі концерттік орындаушыларға айналды. Рао өзінің заманының барлық белгілі вокалдық және аспаптық рага шеберлерімен бірге орындады. Олардың қатарында Аллаудин Хан, Енаят Хан, Хафиз Әли Хан, Әмір Хан, Баде Гулам Әли Хан, Рави Шанкар, Вилаят Хан, Әли Акбар Хан, Абдул Кәрім Хан, Хирабай Бародекар, Суреш Бабу Мане, Савай Гандарва, Бхимсен Жоши, аға Дагар ағалары, Саламат және Назакат Әли Хан, Кумар Гандарва, Кишанрао Шанкар Пандит, Малликарджун Мансур, Панналал Гош, Девендра Мурдешвар, Афтаб е Мусики Файяз Хан, Хадим Хусейн Хан, СКР Бхатт, Чиданнад Нагар, Лакшми Шанкар, Омкарнатх Такур және Раис Хан бар. Бұл тізімде ХХ ғасырдың ең танымал үнді классикалық музыканттары ғана емес, сонымен қатар олардың көптеген гурулары және кейбір жағдайларда, олардың гуруларының гурулары да бар. Раоның ең қымбат екі орындауы – 1950 жылдары Майсур махараджасының сарайында Рави Шанкармен және Жодхпур махараджасының сарайында Әли Акбар Ханмен болды.
Taranath moved from his native Mangalore to Bombay (now Mumbai) in 1932, and for decades was a scion of that city's music scene—first as a performer and concert organizer, and later, as his health declined, a musical mentor and authority. On All India Radio he gave solo recitals and lecture demonstrations on topics in North and South Indian classical music, most frequently on advanced, historical or unusual rhythmic structures and compositions. He was involved in scholarly projects such as Nikhil Ghosh's Encyclopedia of Music and Dance in India, and was honored in courtly traditions by the Maharajas of Mysore, Kolhapur, Baroda, and Savantwadi. Taranath Rao was a close collaborator with influential figures such as Allaudin Khan (whose early Bombay concerts he was instrumental in arranging), Ravi Shankar (for whom he was an original accompanist) and the revolutionary flautist Pannalal Ghosh. His erudition and alliance were sought by members of the Bombay tabla world including Amir Hussain Khan, Pandharinath Nageshkar, Nikhil Ghosh and Nizamuddin Khan, and he was a close confidant of Ahmed Jan Thirakwa. Rao also provided specialty training to a number of already established artists, many of whom were preparing to accompany rhythm virtuoso Ravi Shankar, among them Chatur Lal. As a soloist, Rao was known for the architecture and content of his recitals. These normally weaved together sequences of exclusive, archival material with his original compositions. Such pieces were difficult to execute, drawing upon diverse influences in tabla and pakhavaj. Later in his career, Taranath showcased his style and repertoire through his students, arranging interactive public concerts during which he would lead the performers on harmonium and prompt them with spontaneous instructions and recitation of compositions. As teenagers, a number of these disciples earned accolades such as the All India Radio Competition President's Award, and many went on to become master and expert level concert performers. As an accompanist, Rao performed with nearly all prominent vocal and instrumental raga legends of his time. These include Allaudin Khan, Enayat Khan, Hafiz Ali Khan, Amir Khan, Bade Ghulam Ali Khan, Ravi Shankar, Vilayat Khan, Ali Akbar Khan, Abdul Karim Khan, Hirabai Barodekar, Suresh Babu Mane, Sawai Gandharva, Bhimsen Joshi, the senior Dagar Brothers, Salamat and Nazakat Ali Khan, Kumar Gandharva, Kishanrao Shankar Pandit, Mallikarjun Mansur, Pannalal Ghosh, Devendra Murdeshwar, Aftab e Mousiqi Fayyaz Khan, Khadim Hussein Khan, SCR Bhatt, Chidanand Nagarkar, Lakshmi Shankar, Omkarnath Thakur and Rais Khan. Among this list are not only the most celebrated Indian classical musicians of the twentieth century, but also many of their gurus, and in some cases, their guru’s gurus. Two of Rao's most treasured performances were with Ravi Shankar in the Court of Maharaja of Mysore and with Ali Akbar Khan in the court of Maharaja of Jodhpur in the 1950s.
Оқыту
Таранат Рао үнді перкуссиясының белгілі құраторы болды, бірақ ол сонымен қатар классикалық музыкаға заманауи көзқарасы, барабан ойнауға инновациялық ұстанымы және прогрессивті, жүйелі оқыту стилімен де есте қалды. Калькутталық Джан Пракаш Гошпен бірге ол соло табла ойнаудың көптеген қазіргі заманғы ерекшеліктерін, мысалы, дуэт (жугалбанди) орындауын дамытуға көмектесті. Екі солистік форматты Раоның шәкірттері Рави мен Шаши Белларе, 1950 және 60-шы жылдардағы жетекші таблашылар, ал кейіннен қазіргі заманғы шебер Алла Раха және оның ұлы Закир Хусейн танымал етті. Рао шамамен 2000 студентке дәстүрлі гарана музыканттарының туындыларын және техникаларын үйретті. Бомбейдегі үйінен жеке "сабақтардан" басқа, Таранат Рави Шанкардың Кинара мектебінде, Бхаратия Видья Бхаванда, Бхатканде университетінде (Бомбей және Лакхнау), Бароданың Махараджа Саяжирао университетінде және Гоадағы Кала академиясында сабақ берді, лекция оқыды және емтихан қабылдады. Өмірінің соңғы 12 жылы Таранат Лос-Анджелестегі CalArts-та оқытты, онда оның кіші інісі Харихар Рао Рави Шанкар музыкалық үйірмесінің жетекшісі болды. Оның бүкіл әлемдегі шәкірттері: Йогеш Самси, Рави Белларе, Шаши Белларе, Садананнд Наймпалли, Омкар Гүлвади, Мохан Балвали, Удай Райкар, Марути Курдекар, Виджай Кангуткар, Балакришна Айер, Жаявант Бантуал, Ананд Бадамикар, Джеф Фельдман, Питер Фагиола, Роланд Дрогемуллер, Грег Джонсон, Бенгт Бергер, Рупеш Котеча, Нараян Кадекоди, Вилас Джадхав, Кишор Кулькарни, Вибхав Патак және Леонис Шиннеман. Оның дәстүрін "Пешкар" қоры жалғастыруда.
Taranath Rao was a well known curator of Indian percussion, but he is also remembered for his modern outlook on classical music, innovative approach to drumming, and progressive, systematic teaching style. Along with Jnan Prakash Ghosh of Calcutta, he helped pioneer many contemporary features of solo tabla drumming, such as duo (jugalbandi) performance. The dual solo format was largely popularized by Rao's disciples Ravi and Shashi Bellare, leading tabla players of the 1950s and 60s, and later by contemporary master Alla Rakha with his son the Zakir Hussain. In terms of sheer numbers, Rao introduced to about 2,000 students the works and techniques of traditional gharana musicians. In addition to private "tuitions" from his home in Bombay, Taranath taught, lectured and gave examinations at institutions including Ravi Shankar's Kinarra School, Bharatiya Vidya Bhavan, Bhatkande University (Bombay and Lucknow), Maharaja Sayajirao University of Baroda, and the Kala Academy in Goa. For the last 12 years of his life, Taranath taught at CalArts in Los Angeles, where his younger brother Harihar Rao was heading the Ravi Shankar Music Circle. His disciples around the world, include Yogesh Samsi, Ravi Bellare, Shashi Bellare, Sadanand Naimpalli, Omkar Gulvady, Mohan Balvally, Uday Raikar, Maruti Kurdekar, Vijay Kangutkar, Balakrishna Iyer, Jayawant Bantwal, Anand Badamikar, Jef Feldman, Peter Fagiola, Roland Drogemuller, Gregg Johnson, Bengt Berger, Rupesh Kotecha, Narayan Kadekodi, Vilas Jadhav, Kishore Kulkarni, Vibhav Pathak and Leonice Shinneman. His tradition is carried on by the Peshkar Foundation.