Кіріспе

Үнді классикалық әншісі

Кишори Амонкар (10 сәуір 1932 – 3 сәуір 2017) – үнді классикалық әнші, ерекше музыкалық стильді бөлісетін музыканттар қауымы – Жаипур гхаранасының өкілі. Ол Үндістандағы ең көрнекті классикалық әншілердің бірі саналады. Сұхбатында ол анасының қатал талаптар қоятын ұстаз болғанын, бастапқыда фразаларды айтып, Амонкарды оларды қайталауға мәжбүрлегенін айтты. Амонкар музыкалық білім берудің қалай жүзеге асырылуы керек екені туралы пікірін білдіріп, студенттерге қайталау тәсілдерінен арылып, өздігінен импровизациялауға мүмкіндік беретін құралдарды үйренудің маңыздылығын баса көрсетті. 2010 жылы ол "Сваратха Рамани" атты кітабын жариялады, онда музыкалық теория мен практика туралы ойларын кеңінен жеткізді.

Классикалық вокал

Амонкардың классикалық әнші ретіндегі мансабы 1960 және 70-жылдары дамыды. Осыған дейін, ән айту қабілетіне әсер еткен ауруға байланысты ол қысқа мерзімге өнерден қол үзген. Амонкар осы үзілісті өзінің ерекше ән айту стилін қалыптастыруға, классикалық музыка мектептерінен (ғараналадан) жоғары көтерілуге пайдаланғанын айтады. Амонкар сонымен қатар белгілі лектор болған және бүкіл Үндістанды аралап, музыкадағы расаның (сезімдер мен эмоциялардың) рөлі туралы дәрістер оқыған. Ол 1990 жылғы «Дришти» хинди фильмінің саундтрегіне ән салған. Ол киномузыкаға қызығушылық танытып, 1964 жылғы «Гиет Гая Патарон Не» және «Дришти» фильмдеріне ән жазды. Бірақ ол киномузыкасы сөздерге қарағанда әуенге басымдық беретініне көз жеткізіп, одан алшақтауды шешті, себебі әуен – кез келген музыка жанрының маңызды бөлігі. Сондай-ақ, оның анасы Могубай Күрдікар киномузыкасында жұмыс істеуге қарсы болды; Күрдікар Амонкарға киноиндустриясында жұмыс істеуді жалғастырса, анасының танпурасына тиюге рұқсат бермейтінін айтқан.

Жеке өмір және өлім

Кишори Амонкар 1932 жылдың 10 сәуірінде Бомбей қаласында дүниеге келген. Сол күні Үндістанның премьер-министрі Нарендра Моди Twitter желісінде оның қазасына байланысты мәлімдеме жасап: "Кишори Амонкардың өлімі – үнді классикалық музыкасының орны толмас жоғалтуы. Оның қазасынан терең қайғыдамын. Жаны жәннатта болсын."

Танылу және мұра

Амонкар 1987 жылы «Падма-Бушан» және 2002 жылы «Падма-Вибушан» жүлделерін қоса алғанда, бірнеше ұлттық марапаттар мен азаматтық құрметке ие болды. Оған 1985 жылы «Сангит-Натак-Академи» сыйлығы және 2009 жылы «Сангит-Натак-Академи» стипендиясы табысталды. 1991 жылы ол беделді доктор Т. М. А. Пай атындағы үздік коканди сыйлығының иегері атанды. Амонкар классикалық музыкадағы шеберлігі мен техникасы үшін көптеген замандастары мен әріптес музыканттары тарапынан құрметке бөленді. Таблашы Закир Хусейн Амонкардың «Рага Бхуп» сияқты бірнеше рагаларды орындауын «мың жылдықтар бойы есте қалатын, өмір бойы және одан кейінгі көптеген ғасырлар бойы әңгіме болатын ерекше орындаулар» деп сипаттады. Амонкар туралы Амол Палекар мен Сандия Гокхале режиссерлік еткен «Бинна Шаджа» атты деректі фильм түсірілді. Сухасини Мулгаонкар, Малати Камат, Арун Дравид, Мира Паншикар, Сулабхатай Пишавикар, Мина Джоши, Видья Бхагат, Арати Анкаликар Тикекар, Деваки Пандит, Сангита Катти, Манжири Аснаре Келкар және скрипкашы Милинд Райкар осы фильмде баяндалған. Амонкардың немересі Тежашри Бибхас Амонкар да жас классикалық музыкант және Амонкардың шәкірті болды.