Христиан дінтаудағы серіктестіктер және олардың түрлері
Sodality
Христиан дінтануындағы "содалиттер" – миссионерлік ұйымдар, діни қоғамдар мен шіркеулердегі мақсатты топтар. Модалитеттен айырмасы, ұйымдық құрылымы жайлы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Содальдық – әлеуметтік антропологиядағы христиан діни ұйымының бір түрі.
sodality in social anthropology
Type of Christian religious organization
Христиан теологиясында содальдық, сондай-ақ синдиакония деп те аталады, бұл жергілікті, епархиялық формадағы (модальдық деп аталатын) христиан шіркеуімен салыстырғанда, мамандандырылған, міндеттерге бағытталған формада көрінетін "Жалпы шіркеудің" бір түрі. Ағылшын тілінде содальдық термині англикандық қауымдастық, католик шіркеуі, шығыс православие шіркеуі, лютеран шіркеуі және реформат шіркеулерінде ең көп қолданылады, олар сондай-ақ бауырластықтар деп те аталады. Протестант шіркеулерінде содальдықтар көптеген миссионерлік ұйымдар, қоғамдар және мамандандырылған миссиялар арқылы көрініс табады, әсіресе 1792 жылы ағылшын Уильям Кэриге байланысты қазіргі миссионерлік қозғалыс пайда болғаннан бері. Көптеген христиан конфессияларында "модальдық" жергілікті немесе жалпы шіркеудің құрылымы мен ұйымына қатысты, ол пасторлар немесе дін қызметкерлерінен тұрады. Керісінше, шіркеуден тыс ұйымдар содальдықтар деп аталады. Бұған миссионерлік ұйымдар және нақты шіркеулермен байланысы жоқ христиандық қайырымдылық ұйымдары немесе бауырластықтар жатады. Кейбір теологтар конфессияларды, теология мектептерін және басқа да көп қауымдық күш-жігерді содальдық санатына жатқызады. Содальдықтарға діни ордендер, монастырлар мен скиттер де кіре алады.
In Christian theology, a sodality, also known as a syndiakonia, is a form of the "Universal Church" expressed in specialized, task oriented form as opposed to the Christian church in its local, diocesan form (which is termed modality). In English, the term sodality is most commonly used by groups in the Anglican Communion, Catholic Church, Eastern Orthodox Church, Lutheran Church and Reformed Church, where they are also referred to as confraternities. Sodalities are expressed among Protestant Churches through the multitude of mission organizations, societies, and specialized ministries that have proliferated, particularly since the advent of the modern missions movement, usually attributed to Englishman William Carey in 1792. In many Christian denominations, "modality" refers to the structure and organization of the local or universal church, composed of pastors or priests. By contrast, parachurch organizations are termed sodalities. These include missionary organizations and Christian charities or fraternities not linked to specific churches. Some theologians would include denominations, schools of theology, and other multi congregational efforts in the sodality category. Sodalities can also include religious orders, monasteries, and convents.
Қоғамдық қатынастардың пайда болуы
Латын сөзі sodalis "серік" дегенді білдіреді, ал содальдық – серіктер немесе достардың ұйымы. Шіркеудің содальдықтары – ізгі қауымдастықтар және олар бауырластықтар мен архиконфратерниттер қатарына жатады. Джозеф Хилгерс, «Католик энциклопедиясында» жазғанда, содальдық пен басқа бауырластықтардың арасында нақты шекараны көрсететін анықтама беру мүмкін емес екенін айтады. Бауырластықтар мен содальдықтар ерте орта ғасырларда (шамамен 400–1000 жылдары) дұға бауырластықтарының пайда болуымен басталды және 12 ғасырдың соңынан бастап Доминикан, Кармелиттер және Сервиттер сияқты ірі шіркеулік ордендердің өркендеуімен қарқынды дамыды. Көп ұзамай, жергілікті билік өкілінің басшылығымен басқа да осындай бірлестіктер пайда болды, олар діни орденмен ешқандай тікелей байланысы болған жоқ. Орта ғасырларда осы ізгі қауымдастықтардың көптеген бөліктері өздерін Қасиетті Марияның арнайы қорғауына алды және оны өздерінің қамқоршысы етіп таңдады. Бұл қоғамдардың басты мақсаты мен міндеті – ізгілік пен қайырымдылық істерін істеу болды. Орта ғасырдың соңында (шамамен 1400 жылы) Шіркеу дағдарысқа ұшырап, билік пен беделін жоғалтты. Екі жүз жыл өткен соң, 16 ғасырда Шіркеу қайтадан гүлденді, көптеген жаңа діни қауымдар мен бірлестіктер көптеген жаңа бауырластықтар мен содальдықтардың құрылуына себеп болды, олар үлкен табыспен жұмыс істеді және кейбір жағдайларда бүгінге дейін сақталған.
The Latin word sodalis means "companion", a sodality being an organization of companions or friends. The sodalities of the Church are pious associations and are included among the confraternities and archconfraternities. Joseph Hilgers, writing in the Catholic Encyclopedia, states that it would not be possible to give a definition making a clear distinction between the sodalities and other confraternities. Confraternities and sodalities had their beginnings after the rise of the confraternities of prayer in the early Middle Ages (around 400–1000 AD), and developed rapidly from the end of the 12th century, with the rise of the great ecclesiastical orders, such as the Dominicans, the Carmelites, and the Servites. Other associations of this kind soon appeared under the jurisdiction of the local ordinary and had no particular connection with a religious order. During the Middle Ages, many of these pious associations placed themselves under the special protection of the Blessed Virgin and chose her as their patron. The main object and duty of these societies were, above all, the practice of piety and works of charity. By the end of the Middle Ages (around 1400 AD), the Church experienced a crisis and lost power and influence. Two hundred years later, in the 16th century, the Church rose to renewed prosperity and the many new religious congregations and associations gave birth to numerous new confraternities and sodalities which worked with great success and, in some cases, still exist.
Қарапайымдастырылған анықтама
Рене Мецтің айтуынша, "католик канондық құқығы мирянның ізгі бірлестіктерін көздейді және оларды қолдайды. Ең танымал бауырластық – Ең Ыстық Шарап бауырластығы".
According to Rene Metz, "[Catholic] [c]anon law provides for and favours pious associations of lay people The best known of the confraternities is that of the Most Blessed Sacrament".