Альфонсо Касо: Мексикалық археолог және мәдениетті зерттеуші

Кіріспе

Мексикалық археолог (1896–1970)

Альфонсо Касо и Андраде (1 ақпан 1896 – 30 қараша 1970) – Мексиканың Колумбтан бұрынғы дәуірдегі зерттеулеріне маңызды үлес қосқан археолог. Касо ежелгі мексикалық өркениеттерді жүйелі зерттеудің мексикалық мәдени тамырларды түсінудің маңызды жолы екеніне сенді. Университет студенті кезінде ол «Мексиканың жеті данасы» деп танылған жас зиялылар тобының құрамында болды. Олар студенттер арасында мәдени белсенділікті дамытқан «Конференциялар мен концерттер қоғамын» құрды. Осы даналардың бірі Висенте Ломбардо Толедано болды, ол Касоның жеңгесі, жазушы Мария Ломбардоға үйленгеннен кейін, оның қайын інісіне айналды. Олардың төрт баласы болды. 1966 жылы Мария қайтыс болғаннан кейін, ол оның әпкесі Аидаға үйленді. Касо 1919 жылы заңгерлік білімін аяқтады және бірден Мексиканың Ұлттық автономды университетінде оқытушылық қызметін бастады. Ол алған жүйелі заңгерлік білім өмір бойы археологиялық және әкімшілік жұмыстарында маңызды рөл атқарды. Жас заңгер болып жұмыс істеген кезінде Касо Мексиканың Морелос штатындағы шалғайдағы Хохикалько төбесіндегі салтанат орталығына сапар жасады. Хохикальконың өнері мен сәулеті оны қызықтырды және ол испандықтарға дейінгі Мексиканың археологиялық зерттеулеріне бет бұрды. Ол коммерциялық мекемелермен байланысты заңдық жобалармен жұмыс істеуді жалғастырғанмен, Мексиканың Ұлттық мұражайында оқу бағдарламасын бастады. Мұнда ол Эдуард Селер, Герман Бейер және Мануэль Гамио сияқты беделді оқытушылардан испандықтарға дейінгі тарих, этнология және археология пәндерін оқыды, олармен жиі пікір таластырып, балама түсіндірулер ұсынды. Жиырма тоғыз жасында ол Escuela de Altos Estudios мектебінен философия магистрі (археология мамандығы бойынша) дәрежесін алды. Осыдан кейін ол испандықтарға дейінгі мәдениеттер мен қазіргі заманғы жергілікті халықтарды зерттеуге өзін толық арнады. Оның қатаң түсіндіру әдістері патолли және басқа да испандықтарға дейінгі ойындар туралы алғашқы мақаласында айқын көрінді, және оның әріптестері мен оқытушыларына жаңа кәсіби дауыс келгені анық болды. Ол өз еңбектерінде Мезоамерика өркениеттерінің дамуын сабақтастық және ішкі эволюция тұрғысынан түсіндіруге тырысты, бұрынғы мәдени өзгерістердің трансмәдени таралудың нәтижесі туралы теорияларды қабылдамады. Оның тәсілі лингвистика, этнография, тарих және демография салаларын қамтыды. Нәтижесінде, Оахака аймақтық мұражайында қазір көрсетіліп жатқан бірнеше алтын бұйымдар мен сыйлықтар табылды. Сондай-ақ, ол Микстека аймағында (Оахака штаты) Юкуита, Юкуньудахуи және Монте-Негро сияқты көптеген ескерткіштерді ашты. Жаңа ескерткіштерді табумен қатар, Касо оларды түсіндіруге тырысты, Монте-Альбан тарихының мерзімдемесін анықтады және микстек кодекстерін шешті. Өмір бойы Касо Мезоамериканың жергілікті мәдениеттері туралы кітаптар жазды, олардың ішінде ольмектер, микстектер, сапотектер және ацтектер туралы еңбектері бар. Ол ольмектерді ең ерте мезоамерикалық өркениет ретінде танығандардың бірі болды, оларды Мезоамериканың «ана мәдениеті» деп жариялады. Оның бұл тұжырымы кейіннен мезоамерикалық археологтар арасында талқыланды, қазіргі уақытта ольмектердің басқа мезоамерикалық мәдениеттермен қалай байланысқандығы белгісіз. Моне-Альбандағы зерттеулеріне негізделген сапотектер туралы жазған еңбектерінде, олар көршілес халықтарға үстемдік орнатқандығын айтты. Бұл теория сол кезде көп сынға ұшырады, бірақ Касо қайтыс болғаннан кейін басқа зерттеушілердің жұмыстарымен расталды.

Alfonso Caso y Andrade (1 February 1896 – 30 November 1970) was an archaeologist who made important contributions to pre Columbian studies in his native Mexico. Caso believed that the systematic study of ancient Mexican civilizations was an important way to understand Mexican cultural roots. As a university student, he was part of a group of young intellectuals known as Los Siete Sabios de México ("The Seven Sages of Mexico") who founded Mexico City's "Society for Conferences and Concerts", which promoted cultural activity among the student population. One of the other Sages was Vicente Lombardo Toledano, who became Caso's brother in law after he married Lombardo's sister, writer María Lombardo: the couple had four children. After her death in 1966, he married her sister Aida. Caso completed a law degree in 1919 and immediately started teaching at the National Autonomous University of Mexico. The systematic legal training he received would mark his archaeological and administrative work throughout his life. While a young lawyer, Caso visited the then remote hilltop ceremonial center of Xochicalco in Mexico's state of Morelos. The art and architecture of Xochicalco fascinated him and turned his mind to the archaeological study of pre Hispanic Mexico. While he continued to work in legal projects associated with commercial institutions, he began a program of study at Mexico's Museo Nacional. There, he took classes in pre Hispanic history, ethnology, and archaeology with influential teachers as Eduard Seler, Hermann Beyer, and Manuel Gamio, with whom he often debated, posing alternative interpretations. At the age of twenty nine, he obtained a master's degree in philosophy (with a specialty in archaeology) from the Escuela de Altos Estudios. After that, he dedicated himself to the study of pre Hispanic cultures and contemporary Indigenous peoples. His rigorous methods of interpretation were evident in his first essay on patolli and other pre Hispanic games, and it was clear to his colleagues and teachers that a powerful new professional voice had arrived. Throughout his work, he sought to explain the development of Mesoamerican civilisations in terms of continuity and internal evolution, rejecting earlier theories about cultural change being the result of trans cultural diffusion. His approach was interdisciplinary, drawing on linguistics, ethnography, history and demography. in which several gold pieces and offerings were found (now shown in the Regional Museum of Oaxaca). He also discovered many sites in the Mixteca (a region in the state of Oaxaca), such as Yucuita, Yucuñudahui and Monte Negro. As well as discovering new sites Caso also sought to interpret them, establishing the chronology of Monte Albán history, and deciphering Mixtec codices. Throughout his life Caso wrote books about native Mesoamerican cultures, including those of the Olmec, Mixtec, Zapotec, and Aztec. He was one of the first to recognize the Olmecs as the earliest Mesoamerican civilization, declaring that they were the "cultura madre" (Mother culture) of Mesoamerica. His argument has subsequently been debated by Mesoamerican archaeologists; it is currently unclear how the Olmec interacted with other Mesoamerican cultures. His writing on the Zapotecs, based on his work at Monte Albán, proposed that they established hegemony over neighbouring peoples a theory which was widely criticised at the time, but which was validated by the studies of others after Caso's death.

Академиялық өмірі

Касо Ұлттық антропология және тарих институтының алғашқы директоры, Ұлттық антропология және тарих мектебінің директоры, сондай-ақ Мексиканың Ұлттық автономиялық университетінің ректоры қызметін атқарды. Ол сонымен қатар Америка өнер және ғылым академиясының және Америка философиялық қоғамының мүшесі болды.