Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Киімсіздік нормасы – киіміңіздің мөлшеріне қойылатын шектеуді белгілейтін әлеуметтік ереже. Көңіл көтеру индустриясының, оның ішінде спорттың өкілдері, әртістер мен спортшыларды ашық киімге көндіріп, ойын-сауықтың тартымдылығын арттыруға тырысады. Мысалы, 1999 жылы жағажай волейболымен айналысатын Халықаралық волейбол федерациясы, жарыс кезінде спортшылардың киіміне шектеу қойды. Әйелдердің формасы бикиниден тұрады, оның төменгі бөлігінің ені шектеліп қойылған, бұл кейбір дау-дамайға себеп болды, ал 2012 жылы бұл шектеулер жеңілдетілді. 2021 жылдың шілдесінде жағажай гандболы командасы, ойын кезінде әйел мүшелері бикинидің орнына шорты кигендігі үшін айыппұл төледі, ереже бойынша олардың артқы жағының 10 см-ден аспауы керек еді. Сол сияқты, кейбір суреттер сайыстарын ұйымдастырушылар, қатысушылар үшін киімдердің ең төменгі шегін белгілейді. Кейбір мейрамханалар, кейде «кеуде мейрамханалары» деп аталатын жерлер, әйел қызметкерлерден ашық киім киюді талап етеді. Кейбір елдерде әлеуметтік норма басқа елдерге қарағанда әлдеқайда аз немесе қысқа киім киюді қалайды. 20-ғасырдың ортасынан бері сәнде қысқа, денеге жақын киімдер, сондай-ақ жұқа және жеңіл материалдар басым болып келеді. Кейбір мәдениеттерде, Африка, Латын Америкасы және Оңтүстік-Шығыс Азия/Океания сияқты, дәстүрлі киімдер Батыс елдеріне қарағанда аз киімнен тұрады. Кейбір діни дәстүрлер немесе рәсімдер мүшелердің жалаңаш болуын талап етеді, мысалы, ежелгі Үндістанның гимнасофистері немесе Адамиттердің христиан сектасы (бұл әдет кейбір үнді діндерінің аскеттері, мысалы джайнизмде де сақталған). (Сондай-ақ христиан натуризмін қараңыз). Көптеген елдерде кеден немесе полиция қызметкерінің талабы бойынша, киімсіз тексеру кезінде адам киімін шешуге заң бойынша міндетті болады.
An undress code is a social norm which sets an upper limit on the amount of clothing that can or should be worn. Promoters of the entertainment industry, including sport, attempt to "sex up" the entertainment by under dressing the entertainers or sportspeople. For example, in 1999, the beach volleyball regulatory body, the International Volleyball Federation, set a limit on the amount of clothing allowed for the athletes to wear during competition. The women's uniform comprises a bikini with a width limit on the bottoms of on the sides, which has led to some controversy, and in 2012 these limits were relaxed. In July 2021, a beach handball team was fined because its women members wore shorts instead of bikini bottoms in a match, which requires no more than 10cm of their behind to be covered. Similarly, organisers of some swimsuit competitions set a low maximum threshold for swimwear for contestants. Some restaurants, sometimes called breastaurants, require female waiting staff to be skimpily dressed. The social norm in some countries is to wear considerably less or briefer clothing than in others. Fashions since the mid 20th century has been towards briefer, more form fitting styles, as well as thinner and sheer materials. In some cultures, including some in Africa, Latin America and South East Asia/Oceania, traditional dress consists of less clothing than those of the West. Some religious traditions or rituals require the members to be nude, as was the case with the ancient Indian gymnosophists or the Christian sect of the Adamites (the custom is still practised by ascetics of certain Indian religions, as in Jainism). (See also Christian naturism.) Laws in many countries require a person to undress in some circumstances when requested by a customs or police officer in a strip search.