Кіріспе

Құтқару армиясының генералы (1945–2023)

Шоу Клифтон (21 қыркүйек 1945 – 29 мамыр 2023) – Солтүстік Ирландияда қызмет атқаратын Құтқару армиясы офицерлерінің ұлы, Құтқару армиясы офицері. Ол Құтқару армиясының 18-ші генералы болды және 2006 жылдың 2 сәуірінде Джон Ларссоннан кейін осы лауазымға тағайындалды.

Өмір және мансап

Шоу Клифтон 1945 жылғы 21 қыркүйекте Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласында дүниеге келген. Клифтон 1973 жылғы 5 шілдеде Құтқару армиясының офицері болып тағайындалды. Оның алғашқы қызметі 1973 жылғы шілдеде Ұлыбритания территориясындағы Бернт-Ок корпусына (Лондон) жіберілді. 1973 жылғы қазанда теологиялық білімін жетілдіру үшін Халықаралық штаб-пәтеріне (IHQ) қысқа мерзімге барды. 1975 жылғы қаңтарда әйелі Хеленмен бірге Зимбабвеге (бұрынғы Родезияға) тағайындалды, алдымен Мазове орта мектебіне, содан кейін Булавайоға корпус офицерлері ретінде. Клифтон 1979 жылы Ұлыбританияға оралып, Солтүстік Лондондағы Энфилд корпусын басқарды. 1982 жылғы маусымда Халықаралық штаб-пәтерінде (IHQ) заң және парламент хатшысы болды. 1989 жылы Оңтүстік Лондондағы Бромли корпусына тағайындалды. 1992 жылғы мамырда ол Ирландия Республикасымен бірге Ұлыбритания территориясының Дарем және Тис дивизиясының дивизиялық қолбасшысы болды. Ол бұл лауазымда 1995 жылға дейін қызмет етті. Лейтенант-полковник шеніне көтеріліп, екі жыл бойы АҚШ-тың Шығыс аумағындағы Массачусетс дивизиясының дивизиялық қолбасшысы болып тағайындалды. 1997 жылы полковник шенімен Құтқару армиясының Пәкістан аумағының аумақтық қолбасшысы болып тағайындалды, кейіннен Пәкістандағы қызметі кезінде армияның ісі гүлденгендіктен комиссар шеніне көтерілді. 2002 жылы Жаңа Зеландия, Фиджи және Тонга территориясының аумақтық қолбасшысы болды. 2004 жылы ол Ұлыбритания аумағына қайта оралды, бұл жолы аумақтық қолбасшы ретінде, сол кезде армияның 16-шы Жоғарғы кеңесі Лондонның Темзадағы Санбери сотында өткізілді. 28 қаңтар 2006 жылы Құтқару армиясының Бас офицері болып сайланды, 2 сәуірде генерал Джон Ларссонның орнын басты. Ол бес жылдық мерзімде қызмет етіп, 2011 жылы зейнетке шықты. Клифтон 15 шілде 1967 жылы Лондондағы Эдмонтон қаласында туған комиссар Хелен Клифтонға (туған аты Эшман) үйленді. Олардың үш баласы бар. Комиссар Хелен Клифтон әйелдер министрліктерінің әлемдік президенті болды және 1973 жылдан бастап Құтқару армиясының офицері болды. 1984 жылы олар неке және отбасы өмірі туралы «Бірге өсу» атты кітапты бірлесіп жариялады. 2007 жылғы 13 қыркүйекте Клифтон Лондон қаласының құрметті азаматы атанды. Клифтон және оның әйелі 2011 жылғы сәуірде зейнеткерлікке шықты. Хелен Клифтон 2011 жылғы маусымда қайтыс болды. 2013 жылы Клифтон Құтқару армиясының офицері Биргитт Бреккеге үйленді. Клифтон 2023 жылғы 29 мамырда 77 жасында дүние салды.

Саясат және көзқарастар

Клифтон билікте болған жылдары христиан діні мен әлеуметтік-этикалық мәселелер арасындағы байланысқа қызығушылық танытты. Ол аборт, соғыс, нәсіл және ұлттық қанағаттар, гендер, неке және отбасылық өмір, эвтаназия, адамның жыныстық қатынасы және порнография сияқты мәселелер бойынша қазіргі "Құтқару армиясының" ұстанымдық мәлімдемелерін қалыптастыруға көмектесті. Клифтон шіркеулердің әлеуметтік қызметпен ғана емес, әлеуметтік әрекетпен де айналысуын қолдады. "Құтқару армиясының" әлемдік басшысы ретінде Клифтон адам саудасына қарсы күресті күшейту үшін жұмыс істеді. Армияның әлеуметтік әділеттілік үшін жұмыс істеуге шақыруына берілген сенімі Нью-Йорктегі Біріккен Ұлттар Ұйымының жанындағы халықаралық әлеуметтік әділеттілік комиссиясының құрылуына себеп болды. Ол Армия мен Мәсіхтің денесінің басқа да бөлімдері, соның ішінде Рим католик шіркеуі арасындағы байланыстың еркін болуын ынталандырды. Клифтон талантты әйел Армия басшыларын жоғары лауазымдарға тағайындауға ұмтылды. Ол христиандық миссионерлік қызметте заманауи коммуникациялық техникаларды пайдалануға ерекше мән берді және "Құтқару армиясының" Лондондағы және бүкіл әлемдегі Халықаралық штаб-пәтерінде кітап басылымдары бағдарламасын қолдады. Ол діни сенімділердің күнәсіз және қасиетті өмір сүру мүмкіндігін, құдайлық құдірет пен инаят арқылы осыған қол жеткізуге болатынын жазған және сөйлегенімен белгілі болды. Ол реформаторлар, Джон Уэсли, Уильям Бут, Кэтрин Бут, Сэмюэл Логан Бренгл және Эдвард Ридтің еңбектеріне сүйенді.