Кіріспе
Грекиялық-итальян композиторы, режиссер, дирижер, музыкатанушы, жазушы және профессор Димитри Николау (21 қазан 1946 жылы Грекияның Кереатеа қаласында дүниеге келіп, 29 наурыз 2008 жылы Италияның Рим қаласында қайтыс болды) – композитор, режиссер, дирижер, музыкатанушы, жазушы және профессор. Ол Грекияның Кереатеа қаласында туып, Италия азаматтығын алған. 1959 жылдан бастап шығармаларын жазып, көпшілік алдында орындағаннан бастап, қазіргі кезде оның каталогында 290-нан астам шығарма бар: 5 симфония, 10 скрипкалық квартет, 3 лирикалық опера, камералық музыка, концерттер, страссенмузик, вокалдық шығармалар, Плектраға арналған музыка, саксофонға арналған музыка, кантаталар және тағы басқалар. Рим университетінің қазіргі заманғы әдебиет факультетінде оқыған. Оның көркемдік қалыптасуында Массимо Фагиолидің теориясы және ұжымдық талдауы маңызды рөл атқарды. Ол Сиракузадағы Ежелгі драма институтында (INDA), Калабрия театр академиясында, Калабрия театрында және басқа да оқу орындарында сахналық ән, вокалдық театр техникасы пәнін оқытумен және түпнұсқа музыка жазумен бірнеше жыл айналысты.
Dimitri Nicolau (21 October 1946 in Keratea, Greece 29 March 2008 in Rome, Italy) was a composer, stage director, conductor, musicologist, writer and professor. He was born in Keratea, Greece and became a naturalized citizen of Italy. Starting in 1959, when he began to compose and perform his compositions publicly, his catalogue today comprises more than 290 compositions 5 symphonies, 10 string quartets, 3 lyric operas, chamber music, concerts, strassenmusik, vocal compositions, music for Plectra, sax music, cantatas, etc. He has frequented the faculty of Modern Letters in Rome University. Fundamental for his artistic formation is the relationship with the theory and the Collective Analysis of Massimo Fagioli. He has dedicated several years to didactic activity as a teacher of stage song, vocal theatrical technique and as a composer of original music at the Institute of Ancient Drama (INDA) of Syracuse, the Theatrical Academy of Calabria, the Theater Calabria, etc.
Пікірлер
Димитри Николау өзінің "La melodia ritrovata" opus 41 (1975) шығармасымен бізге ғана емес, жаңа және түпнұсқа идеялардың көп екенін, сонымен қатар оларды қалай жазуды білетінін көрсетеді. Соңғы жылдардағы өте маңызды композиция. Автор тыңдаушының назарын және қызығушылығын өзіне тартуға қол жеткізеді, әрдайым мектептерден, авангардтық бағыттардан және табулардан тәуелсіздігі мен өзіндігін сақтайды. Amfion TA NEA 16 қараша 1985 ж. "Д. Николаудың "Музыка сабағы" (Lezione di musica opus 43) камералық операсы музыкалық және театрлық тұрғыдан бірдей кемелдікке жақындады" деп итальяндық музыктанушы Э. Валенте "l'Unità" газетінде жазды. "Никтс" шығармасы, Д. Николаудың II "С. Бехренд" конкурсының I жүлдесі, бізді жарты сағатқа жуық демімізді кететіндей қылып тоқтатты. Тембр, күтпеген үзілістер, мелодиялар, қарқындылық – бәрі бірігіп, аспаптардың үздіріссіз ойнауымен тұтас бірлік құрады. Соңы – көпшілікке арналған нағыз жарылыс болды" деп түсіндіреді музыктанушы Г. Хоффманн. Музыкасында Димитри Николау, таңқаларлықтай өнімді автор, әр аспаптың (соның ішінде дауыстың) ерекшеліктерін өте шеберлікпен пайдаланады, көбінесе бұрын-соңды кездеспеген орындау техникаларын қолданады және әрқашан теңдесіз тембрлік үйлесімдерге жетеді. Параллельді түрде көптеген композициялар қарқынды театрлықты және ішкі драматургияны ұсынады. Оның шығармаларындағы тағы бір маңызды элемент – грек және Жерорта теңізі аймағының халық музыкасын ерекше және жеке қолдануы: бай, алуан түрлі және асимметриялық ырғақтан ажырамайтын түпнұсқа мелодиялар, ең бастысы – гармониялық кернеулердегі абсолютті жаңалық. Оның жаңалықты іздеуі әрқашан аспаптарды терең және толық білудің нәтижесі болып табылады, техникалық жағынан да, соңғы эмоционалдық нәтиже жағынан да (ешқашан мақтан тұтумен немесе әсерге ұмтылумен немесе көрсетумен емес) және тыңдаушыға тартымды, мазмұнға толы, бірақ сонымен қатар түпнұсқалығына қарамастан қол жетімді жұмыстармен аяқталады. Николаудың музыкасындағы құнды элемент – халықаралық қазіргі заманғы музыкада көбінесе кездеспейтін – юмор: жеңіл, ойыншыл, көзге түспейтін, кейде дионисилік. Бұл Николау тереңдікпен, тұрақтылықпен және дұрыс үйлесімділікпен драмалық деңгейді, трагикалық және кең ауқымды деңгейді дамытпайды дегенді білдірмейді, оның қажеттілігі сезілген жерде. Яннис Г. Папаиоанну.
"Let us state, with joy, that D. Nicolau's chamber opera "Music Lesson" ( Lezione di musica opus 43) approaches perfection, musically and theatrically, at the same time " commented the italian musicologist on "l'Unità" E. Valente. "Nyctes" by D. Nicolau, 1st Prize of the II "S. Behrend" Competitions, immobilized us for almost half an hour, breathlessly. Timbre, sudden interruptions, melodies, intensities, all together made up a unified whole, with the instruments, without interruption. the end, a true explosion of the numerous public" comments the musicologist G. Hoffmann. in his music Dimitri Nicolau, surprisingly a prolific author uses with extreme skill the peculiar characteristics of every instrument (included the voice) and often with not ever usual executive techniques and always with great originality of timbrical combinations. Parallelly numerous compositions introduce an intense theatricality and inherent dramaturgy. Another fundamental element in its compositions is the particular one and always personal use of the Greek and Mediterranean area popular music: original inseparable melodies from a rich, varied and asymmetrical rhythm and above all an absolute originality in the harmonic tensions so much to be able to say and without fear of denial that really finds us of front to a real personal style, rare fact in the panorama of the music to us contemporary. Its search for the new one is always fruit of solid and deep knowledge of the instruments that uses is on the plan of the techniques that on the plan of the final emotional result (never with pretension or striving for effect or for exhibition) and ends up with works integrated, full of content, attractive, but also accessible, in spite of their originality, to the listener. A valuable precious element to the music of Nicolau–often missing in international contemporary music is humor: light, playful, unobtrusive, sometimes dionysiac. This doesn't mean that Nicolau doesn't cultivate with depth, consistency and proper coherence the dramatic level, tragic and to ample breath her where it feels the demand. Jannis G. Papaioànnou